Για το bazaar στην Κοζάνη!

Καλησπέρα φίλοι μου!! Σας ευχαριστώ πολύ πολύ για τις ευχές σας στην προηγούμενη ανάρτηση!! Θα απαντήσω άμεσα σε όλα τα σχόλια!! Η μαμά συγκινήθηκε με τις ευχές!!! Να στε καλά!!

Τον Οκτώβρη με το καλό θα γίνει το bazaar στην Κοζάνη για το Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης και Αποκατάστασης Ατόμων με Αναπηρία Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης!! Θέμα του έχει οτιδήποτε έχει σχέση με το ξύλο!! Στολίζουμε με όποιο τρόπο θέλουμε μια οποιαδήποτε ξύλινη επιφάνεια και προσφέρουμε έμπρακτα την στήριξή μας στο έργο που έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας η Αννιώ μας σε συνεργασία με την Δράση Ελληνίδων Bloggers!!

http://marilenaspotofart.files.wordpress.com/2014/01/119dc-jpeg2b270.jpg?w=714

Όπως λέει και στο blog της η τρυφερή μας Αννιώ , η σκυτάλη παραδόθηκε κι επίσημα από την Άσπα που ανέλαβε το επιτυχημένο Πασχαλινό bazaar στην Ναύπακτο, για το οποίο μπορείτε κι εδώ να δείτε όλες τις λεπτομέρειες από τις bloggers που βρέθηκαν στην Ναύπακτο!

Στην Κοζάνη τώρα τα φώτα φίλοι μου κι αν κι έχουμε αρκετό καιρό μέχρι τον Οκτώβρη, έφτιαξα δυο ξύλα κοπής με decoupage και με πολλή αγάπη θα πάνε για αυτόν τον σκοπό!!

Το πρώτο έγινε με τεχνική παλαίωσης (να μοιάζει παλιό) και τεχνική affresco (να δίνει εντύπωση τοιχογραφίας).

                       

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το δεύτερο έγινε με τεχνική παλαίωσης και λεπτομέρειες με περλέ πεν. Εδώ τσαλάκωσα πολύ το μοτίβο για να μοιάζει παλιό.

                           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Είμαι σίγουρη κι αυτό το bazaar θα σκίσει και θα ανακουφίσει πολύ κόσμο που μας χρειάζεται!!! Πάμε γερά!!!

Φιλάκια ολόγλυκα a tutti!!!  <3

Σε στυλ αρχαιοελληνικό!

Καλημέρα σε όλους τους καλούς μου φίλους!! Ελπίζω να μας γίνει πιο τακτικός σύντροφος η λιακάδα, όχι τίποτα άλλο, μας ανεβάζει και την διάθεση!!

Γιορτή μεγάλη αύριο, χρόνια πολλά εκ των προτέρων να ευχηθώ!! Να σας χαιρόμαστε Γιώργηδες και Γιωργίες μου! 

Για την γιορτή της μαμάς λοιπόν που τρελαίνεται για οτιδήποτε κλασσικό, από αρχαιοελληνικό μέχρι μπαρόκ, έφτιαξα δυο κορμούς με decoupage! Οι κορμοί είναι επεξεργασμένοι, του εμπορίου, αλλά μπορείτε να κάνετε και μια εξόρμηση σε αγρούς και λειβάδια και να μαδήσετε ότι βρείτε!! Εγώ ήδη την βούτα μου την έκανα για φέτος!!! Καλά καταλάβατε, μάδησα πάλι κλαδιά και φλοιούς φοίνικα!!

Να ναι καλά η Χαρά μου, η Πεπίτα ντι Τζάντε μου, πέρσυ το καλοκαίρι που δεν μου πέτυχε όπως ήθελα ένας καμβάς, μου έστειλε δυο βιντεάκια και μου πρότεινε να δοκιμάσω την τεχνική affresco που δίνει την εντύπωση τοιχογραφίας! «Δες τα και θα με θυμηθείς», μου είχε πει!! Τα είδα λοιπόν, ξεψάχνισα και το youtube κι έφτιαξα τον ένα κορμό με την τεχνική affresco! Ελπίζω να την κατάφερα!  Χαρά??? Εδώ δεν την έκανα την επιφάνεια τόσο σαγρέ αλλά της έκανα χαρακιές!

Ο δεύτερος κορμός έγινε με τεχνική παλαίωσης και μελισσοκέρι. Γύρω γύρω από το μοτίβο έσταξα το κερί και στις άκρες ακόμα περισσότερο κι αφού στέγνωσε καλά το πέρασα με κάσια και πατίνες για να φαίνεται παλιό! Προσοχή με το βερνίκι μόνο! Πάντα βάζουμε βερνίκι για να διατηρηθεί το έργο μας αλλά αν κάνετε οτιδήποτε με το κερί, επειδή είναι ζωντανό υλικό, κι ας έχει στεγνώσει, μην του περάσετε βερνίκι γιατί και κολλάει και λιώνει το χρώμα αν του χετε περάσει επάνω! Το λέω γιατί την πρώτη πρώτη φορά που είχα φτιάξει εικόνα εκκλησιαστική με κερί, έκανα την πατατούλα μου… Έπαθα, έμαθα!!!!

Η μαμά τα χάρηκε από την προηγούμενη βδομάδα!!

Να στε όλοι καλά!!! Φιλάκια πολλά πολλά και να περνάτε όμορφα!!!

Χριστός ανέστη!!

Χρόνια σας πολλά αγαπημένοι μου φίλοι!! :) Χριστός ανέστη!! Εύχομαι να περάσατε πολύ πολύ όμορφα όπου κι αν βρεθήκατε για να γιορτάσετε την Ανάσταση!! Να ξεκουραστήκατε, να γεμίσατε μπαταρίες και να μοιραστήκατε ευχάριστες στιγμές με τους αγαπημένους σας ανθρώπους!! <3 Σας ευχαριστώ όλους ολόψυχα για τις ζεστές σας ευχές!!

Η Κυριακή του Πάσχα με βρήκε στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς, στην εξοχή!

Ένα μικρό δώρο, μια εικόνα σε κεραμίδι με decoupage, τεχνική παλαίωσης και λεπτομέρειες με μελισσοκέρι..

Ευτυχώς μας έκανε πάρα πολύ καλό καιρό! Λιακάδα, συντροφικότητα, κουβέντες, μυρωδιές και χρώματα του ελληνικού Πάσχα ανακατεύτηκαν στον αέρα και μπολιάζουν πλέον το χώμα για να μας βρουν με το καλό και του χρόνου με υγεία να το ξαναγιορτάσουμε όλοι μαζί!

Στον κήπο παντού θαύματα… Γαρδένια, από τα πιο αγαπημένα μου λουλούδια! Ρούφηξα με τα ρουθούνια μου την ευωδιά της κι αγαλλίασε η ψυχή μου..

Η λεμονιά, πάντα φορτωμένη και γενναιόδωρη να χαρίσει τους καρπούς της…

Ένα καροτάκι στη γλάστρα!! Ποιος ξέρει ποιος καλός άνεμος το φερε εκεί!

Το πιο όμορφο κι ευωδιαστό κόκκινο βελούδο το φτιάχνει η φύση.. Τριαντάφυλλα κι αγκάθια ολοπόρφυρα… Μακάρι να μπορούσατε να τα μυρίσετε!!

Μαριαννάκι μου βουαλά λε κοτ!! Χαχαχαχα!! :)

Υποδεχόμενοι μια νέα ζωή!! Μόλις μια χουφτίτσα!! <3

Πριν κλείσω αυτήν την ανάρτηση, να χουμε όλοι μια πολύ όμορφη και δημιουργική βδομάδα, δεν μπορώ να μην κάνω αναφορά σε έναν από τους δυο ποιητές που μου χουν σημαδέψει ανεξίτηλα την ψυχή…

Στον Τάσο Λειβαδίτη που γεννήθηκε σαν χθες το 1922.. Να ναι αναπαμένη η ψυχή του..

Γεννήθηκα για να σε διαβάσω… Το ευχαριστώ είναι λίγο και φτωχό…

Περιπέτεια

……Ἀπ᾿ τὸν πατέρα μου κληρονόμησα αὐτὸ τὸ δυστυχισμένο χέρι κι ἀπ᾿ τὴ μητέρα μου ἕνα μεγάλο φτερό, ἀπὸ κεῖνα ποὺ ἔβγαζε ἀπ᾿ τὴν ψυχή της καὶ τὰ κάρφωνε στὸ ἀστεῖο καπέλο τῆς — εἶναι ἀπὸ τότε ποὺ τὶς νύχτες ἡ παλιὰ ντουλάπα ἀνοίγει μόνη της καὶ βγαίνει ἡ λαιμητόμος, ἐγὼ παλεύω μαζί της, παίρνω τὸν μπαλντὰ καὶ τὴν κάνω κομμάτια, ὕστερα καταπίνω τὶς σανίδες γιὰ νὰ μὴν τὶς βροῦν, πολλοὶ ναυαγοὶ σώθηκαν ἔτσι.
……Χρόνια ἔζησα τρέμοντας τὶς πόρτες, ὥσπου μάζεψα τὰ χαρτιά μου, τὶς τύψεις μου κι ἔφυγα. Μὰ στὸν πρῶτο σταθμὸ εἶδα πάλι ἐκεῖνο τὸ παιδικὸ φτερὸ καὶ κατέβηκα.
……Ἀπὸ τότε ἔμεινα γιὰ πάντα στὴν Κόλαση.

Τάσος Λειβαδίτης, Περιπέτεια, ἀπὸ τὴ συλλογὴ Νυχτερινὸς ἐπισκέπτης (1972)

“…ο ουρανίσκος μου είναι ένα μικρό κοιμητήρι όπου σαπίζουν χιλιάδες ανείπωτα λόγια.

 

Καλό Πάσχα!!

 

Σας εύχομαι ολόψυχα να περάσετε όσο το δυνατόν πιο ευλαβικά και κατανυκτικά την Μεγάλη Βδομάδα που διανύουμε και με το καλό να γιορτάσετε με αγαπημένους και φίλους το Πάσχα!! <3

Ο καιρός δεν μου επιτρέπει να σας δείξω τα ντεκουπαζάκια  που λέγαμε , καθώς το σύννεφο πάει σύννεφο (!!) , οπότε αναμένοντας τον ήλιο!!

Λόγω των ημερών έφτιαξα λίγα σταυρουδάκια από κανέλλα!

Σας φιλώ γλυκά και τρυφερά στα μαγουλάκια κι εύχομαι τι άλλο… ανάταση κι ανάσταση ψυχική για όλους μας!! <3

 

 

Κατερίνα Θεοφίλη, “Σκύλος Ψυχοπαθής”:

Καλαμένιες βάρκες της Βενεζουέλας ταξιδέψτε-με.

Μπανανόδενδρα της Τζαμάϊκα κρεμάστε-με.

Έτσι, για να λέω πως ταξίδευσα

                σε μια θάλασσα που εφίδρωσε στην Ελλάδα…

Έτσι, για να λέω πως πέθανα

                σε ένα πεύκο που κάηκε στην Ελλάδα…

Έτσι, για να χάσουν οι ληξίαρχοι την καταγωγή του πόνου μου.

 

Λυσσάει η κάπα στον βουκόλο-

κι η πέτσα της φλογέρας λυσσάει στην στάνη.

Αβένα ή αγριόβρωμη· το ίδιο κάνει.

Χειμώνες Θερινοί και Φθινοπώρων Άνοιξες·

στο ίδιο καύκαλο Χελώνες ράθυμες… το ίδιο κάνει.

 

Μυρίζει ακόμα ασβέστη και ντομάτα ο περίπατος.

Μυρίζει ακόμα παπαρούνα το σεντούκι.

Μυρίζει ακόμα ο Θάνατος στάρι και ρόδι.

 

Σκίμπους στον ήσκιο της συκιάς να αναδιπλώνει θρήνους.

Πένθη παλιά σε φυτικές κορδέλλες βίκου

κι οι γάτες να προτιμούν τις στέγες

                για το καλό μνημόσυνο της πρόωρης ακτίνας.

 

Πτώμα ψωμιού που μοιρολόγησε η βάβω·

βάβω καμπούρα ψυχοπάθεια που ζύμωσε το χώμα

και Βόιχ κι Αϊγκίίί το ’ντυσε με ζυμάρι

και Ώχ και Βόιχ κι Αϊγκίίί το φούρνισε στην στάχτη.

 

Πέστετο ψυχοπάθεια ή νηστικό καντηλανάφτη

                που απ’ το κουφέτο μάσησε το αμύγδαλο

                για πληρωμή μιας λάμψης τόσης δα…

Πέστετο πασχαλιά Επιταφείου ή παραβίαση του φράχτη.

Ποιητικές συνθέσεις της Κατερίνας Θεοφίλη, από την συλλογή Σκύλος Ψυχοπαθής

 

Αράχνη

                                                                              Painting by Tomasz Alen Kopera

 

 

Σιωπηλά
υφαίνει νήμα της απουσίας.
Aιώνιο χρόνο,
δίχτυ σαθρό
το αθόρυβο χνάρι
παγιδεύει.
Μέλλον, παρόν και παρελθόν
έντομα βαλσαμωμένα
πάνω στην αόρατη κλωστή.
Φευ!
Με της πρώτης πνοής
το τίναγμα
ορμά η αφθαρσία.

 

 

(α’ δημοσίευση poiein)

Μνήσθητι

 

Φόρο τιμής
ένα λεπτό σιγής
ο θάνατος απαιτεί.

Μα εσύ Περσεφόνη σ’ εξάμηνη σιωπή
το δήμιό σου έχεις για εραστή.
Δανεικές οι λέξεις σαν όλα έχουν ειπωθεί,
δεν γυρεύεις στ’ αλήθεια απ’τον Άδη διαφυγή.

Αθόρυβα σαν πέσει μαύρο το φόρεμα απ το κορμί
η μήτρα σου μουτζούρα θα στάξει πηχτή
και πάνω στο χώμα ζωή θα γεννηθεί.

(Άνοιξη θα την πουν).

Μήνες τρεις η πλάση ολόκληρη θα σε προσκυνά σκυφτή
μα στο δικό σου στόμα, ψωμί
το δέσμιο φιλί.
Η θύμησή του αναγέννηση, στο νου σου ακροβατεί
αντίστροφη η μέτρηση της πτώσης σου. Ποθητή.

Θα φύγεις για να ξανάρθεις Περσεφόνη, κοιμήσου ύπνο βαθύ
και μη ξεχνάς πως ήσουν τρία πρόσωπα την ίδια στιγμή
γυναίκα και μάνα και παιδί.

                                   Photo by Tim Walker, Dreaming of another world

 

Αυτό ήταν το δικό μου ποίημα για το τρίτο Συμπόσιο Ποίησης που διοργάνωσε η Αριστέα!

Το θέμα μας οι δυο κόκκινες λέξεις, Άνοιξη κι Αναγέννηση!! Όπως είπα και στην χόστες μας αν δεν ήταν εκείνη δεν θα το είχα γράψει οπότε δικαιωματικά της το αφιερώνω! Είναι πράγματι τόσο όμορφες και ποιητικές αυτές οι λέξεις αλλά ποτέ δεν είχα νιώσει την ανάγκη να της χρησιμοποιήσω! Ε, να που ήρθε η ώρα τους με την δική μου εκδοχή μιας gothic Περσεφόνης!

Αξίζουν πολλά μπράβο σε όλους που μπήκαν στην διαδικασία να γράψουν και να στείλουν ένα ποίημα και φυσικά σε όλους που διάβασαν και γέμισε Άνοιξη η οθόνη τους! Εδώ μπορείτε και να διαβάσετε και το ποίημα που διακρίθηκε και συγχαρητήρια στην Μαρία μας!!

Ευχαριστώ πολύ πολύ για την ανάγνωση και την ψήφους, 9 στο σύνολο, και δεν θα πάψω να φωνάζω πόσο μα πόσο έχουμε ανάγκη να δημιουργούμε σε πείσμα όλων ακόμα και του ίδιου μας του εαυτού!!

Αριστέα μπουκλάκι μου χίλια ευχαριστώ για την φιλοξενία σου και την άψογη διοργάνωση!! Κομαντόπουλο λέμε!! Και μην μασάς!! ;) <3

Φιλάκια πολλά και καλό σ/κ να έχουμε!!

 

Ιστορίες του καφενέ: Στη βροχή

 

Την κοιτούσε με απορία να φορά το παλτό της με αργές κινήσεις.

‹‹Θα βγούμε έξω μαμά;››, την ρώτησε.
‹‹Γι αυτό δεν ντυθήκαμε; Σήμερα που έχει ωραία μέρα θα πάμε μια βόλτα να περπατήσουμε. Να πάμε και στην κυρία Ιωάννα που μας κάλεσε για φαγητό››
‹‹Εγώ μαμά δεν θέλω να βγούμε έξω. Να κάτσουμε να φάμε στο σπίτι. Ποια είναι η κυρία Ιωάννα; Φίλη σου; Γειτόνισσα;››

Πήρε την τσάντα της αποφασιστικά κι έσπρωξε μια τούφα από τα μαλλιά της πίσω από το αυτί.

‹‹Έλα να φύγουμε γιατί περνά η ώρα κι η μαμά μετά έχει πολλές δουλειές να κάνει.››.

Της άπλωσε το χέρι και την περίμενε να κλειδώσει δυο φορές την πόρτα.

‹‹Να πάμε από τα σκαλιά μαμά γιατί φοβάμαι εκεί μέσα.››

Της χαμογέλασε με κατανόηση και κατεβήκανε τα σκαλοπάτια με προσοχή κι αργές κινήσεις, από τον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας μέχρι την έξοδο. Έξω λίγα σύννεφα είχαν ήδη κάνει αισθητή την παρουσία τους στον ουρανό.

‹‹Κάτσε μια στιγμή να ανέβω να πάρω την ομπρέλα μην πάει για βροχή ο καιρός.››
‹‹Θα ρθω κι εγώ μαμά.››.
‹‹Εσύ θα περιμένεις εδώ στα σκαλιά ένα λεπτό μέχρι να ανέβει η μαμά με το ασανσέρ, εντάξει;››

Δεν περίμενε να πάρει απάντηση. Την έβαλε να κάτσει στο σκαλί κι έφυγε τρέχοντας να πάρει την ομπρέλα από το διαμέρισμα. Μέχρι να κατέβει κάτω στα αυτιά της αντηχούσε η λέξη μαμά. Μαμά.

‹‹Μαμά, μαμά, μαμά…››.
‹‹Εδώ είμαι, να μαι. Σώπα τώρα.››.

Βγήκανε στο δρόμο πιασμένες από το χέρι. Το πάρκο δεν απείχε πολύ από το σπίτι τους. Το καλοκαίρι η διαδρομή ήταν πιο ευχάριστη. Έκαναν μια μικρή στάση πάντα στο φούρνο της γειτονιάς, έπαιρναν δυο κουλούρια και μια πορτοκαλάδα και μετά κατηφόριζαν τον στενό πεζόδρομο πότε χαζεύοντας αριστερά και πότε δεξιά τα ανθισμένα λουλούδια ή τις αδέσποτες γάτες που τέντωναν νωχελικά τα ευλύγιστα άκρα τους.

‹‹Κρυώνω λίγο μαμά. Πάμε πίσω;››, της είπε και της έσφιξε το χέρι.
‹‹Δεν είπαμε να κάνουμε μια βόλτα, να ξεσκάσουμε και λίγο; Όλο μέσα στο σπίτι δεν ήμαστε; Και νομίζω δεν κάνει τόσο κρύο.. κοίτα σαν να φύγαν και τα γκρίζα σύννεφα››, είπε και κοιτάξανε ταυτόχρονα κι οι δυο ψηλά.
‹‹Καλά μαμά, μετά να πάρουμε κι ένα παστέλι;››
‹‹Μετά το φαγητό, εντάξει; Έλα τώρα πάνω στο πεζοδρόμιο γιατί τρέχουν σαν τρελοί στον δρόμο.››

Την τράβηξε απαλά από τον ώμο και συνέχισαν να περπατάνε δίπλα δίπλα. Δεν υπήρχαν πολλοί πεζοί γύρω. Στα αυτοκίνητα οι περισσότεροι που περνούσαν είχαν κλειστά τα παράθυρα. Όταν έφτασαν στην στάση του λεωφορείου ήταν μαζεμένα γύρω στα δέκα άτομα. Πάλι είχε αργήσει να έρθει στην ώρα του.

‹‹Μήπως κουράστηκες από το περπάτημα; Θέλεις να πάρουμε το λεωφορείο;››
‹‹Όχι μαμά, να περπατήσουμε θέλω.››

Κάποιοι περαστικοί στέκονταν και τις κοιτούσαν. Κάποιοι γέλασαν ειρωνικά κι άλλοι την κοίταξαν με οίκτο. Την πήρε από το χέρι και τους προσπέρασαν με αδιαφορία.

‹‹Να πάμε κι από δω μαμά, έχει ωραίες βιτρίνες. Να στρίψουμε εδώ;››, της τράβηξε το μανίκι.

Στρίψανε στο στενό σοκάκι και μετά άρχισε να σκοτεινιάζει.

‹‹Θα βρέξει μαμά. Καλά που πήρες την ομπρέλα.››

Οι ψιχάλες άρχισαν να πέφτουν κι οι περαστικοί σκορπίσανε βιαστικοί. Δυο φιγούρες περπατούσαν αγκαλιά, αργά, κάτω από μια μωβ ομπρέλα. Η βροχή όλο και δυνάμωνε.

‹‹Φτάσαμε μαμά; Θα βραχούμε. Πεινάω.››
‹‹Όχι ακόμα καλή μου, ησύχασε. Φτάνουμε. Να κοίτα που βγήκαμε. Στο καφενείο του κυρ Μιχάλη. Να πούμε και μια καλησπέρα.››

Την κοιτούσε με απορία.

‹‹Ο κυρ Μιχάλης… Που σε κερνά την βυσσινάδα που σου αρέσει…››
‹‹Καλώς τες , καλώς τες, ελάτε μέσα πριν βραχείτε. Πλημμύρισαν πάλι οι δρόμοι››, ακούστηκε καλοσυνάτα η φωνή του καφετζή.
‹‹Έλα μάνα, πάμε μέσα››,είπε και την κράτησε προστατευτικά από την μέση.‹‹Κάτσε στην καρέκλα εκεί μέχρι να κλείσω εγώ την ομπρέλα μας.››

Ο κυρ Μιχάλης έπιασε από το χέρι την ηλικιωμένη γυναίκα και την έβαλε να κάτσει στο γωνιακό τραπεζάκι.
‹‹Να κεράσω βυσσινάδα να σε γλυκάνω μάτια μου;››

Η ηλικιωμένη γυναίκα κοιτούσε πότε τον καφετζή πότε την γυναίκα με την μωβ ομπρέλα.
‹‹Τι είναι εδώ μαμά;››, ρώτησε κάποια στιγμή.
‹‹Δεν είπαμε καλή μου ότι θα πάμε στην κυρία Ιωάννα που μας κάλεσε για φαγητό; Μέχρι να κοπάσει λίγο η βροχή θα κάτσουμε να πιεις την βυσσινάδα σου στο καφενεδάκι του κυρ Μιχάλη. Σε λίγο θα φύγουμε, ναι;››
‹‹Α…››, έκανε η ηλικιωμένη γυναίκα και κοίταξε με περιέργεια το χώρο γύρω της.

Ο κυρ Μιχάλης πήρε την μωβ ομπρέλα από την γυναίκα που στέκονταν όρθια και την κοίταξε με στοργή.

‹‹Τι τα θες κυρ Μιχάλη… Όταν γερνά ο άνθρωπος καλό είναι να μην γίνεται βάρος… Φέρε μου κι εμένα μια πορτοκαλάδα σε παρακαλώ››, του είπε.

Στα αυτιά της αντηχούσε η φωνή της μάνας της που την περίμενε στο τραπέζι.

‹‹Μαμά έλα .››.
‹‹Έρχομαι μάνα. Έρχομαι.››.

 

 

 

 

Αυτή ήταν η δική μου ιστορία του καφενέ. Νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας ότι περιέχει ψήγματα αλήθειας καθώς υπήρξα αυτήκοος μάρτυρας κι αυτόπτης. Σε διάδρομο νοσοκομείου είχε διαδραματιστεί μπροστά μου  μια ηλικιωμένη γυναίκα να μιλά με την μεσήλικη κόρη της και να την αποκαλεί μαμά… κι η κουβέντα τους εξελισσόταν έτσι. Η μια φώναζε την άλλη μαμά. Θυμάμαι σαν τώρα την κουβέντα τους ακριβώς κι ήξερα ότι κάποτε αυτή η εμπειρία που με συγκλόνισε θα ταν τροφή για την γραφή. Τι άκουσα στα αλήθεια και τι είναι δικό μου αποκύημα δεν έχει σημασία… εξάλλου νομίζω αυτό που υπονοείται είναι πιο δυνατό από το να ειπωθεί.

 

 

Οι αυτοτελείς ιστορίες του καφενέ ήταν μια ιδέα της Μαρίας Κανελλάκη κι η  Αριστέα έχει αναλάβει τον συντονισμό των ιστοριών!! Συμμετέχουν τα εξής ιστολόγια:

Δημήτρης Ασλάνογλου, θα φιλοξενηθεί από την Αριστέα
Αγριμιώ, http://agrimio.wordpress.com/
Έλενα, http://miakalimera.blogspot.gr/ 
Xris Kat, http://neraidodimiourgies37.blogspot.gr/
Κική, http://ekfrastite.blogspot.gr/
Sofia Sofaki, http://happiness-bonheur.blogspot.gr
Μαρία Νι, http://mia-matia-ston-ilio.blogspot.gr/
Γεωργία, http://armoniaart.blogspot.gr/
Κάτια, http://katitimou.blogspot.gr/
Lysippe, http://on-the-up-and-up.blogspot.gr/
Γλαύκη, θα φιλοξενηθεί από http://pistos-petra.blogspot.gr/
Κατερίνα Βερίγκα, http://positive-thinking-greece.blogspot.gr
Λεβίνα, http://levina-imagination.blogspot.gr
Δέσποινα, http://www.mamadesekrisi.blogspot.gr/
Katerina Koko, http://followkoko.blogspot.gr
Κλαυδία, θα φιλοξενηθεί από http://pistos-petra.blogspot.gr/
Έλλη, http://funkymonkey-handmadecreations.blogspot.gr/
Κατερίνα Βαλσαμίδη, http://apopsitexnis.blogspot.gr
Μαριλένα, http://marilenaspotofart.wordpress.com/
Μαρία(me maria),  http://mytripssonblog.blogspot.gr/
Μαρία Κανελλάκη, http://toapagio.blogspot.gr/
Μαρία Έλενα, http://maria-elena-jewellery.blogspot.gr/
Φλώρα, http://texnistories.blogspot.gr/
Πέτρος (Ακυβέρνητος) http://akivernitos.blogspot.gr/
@ριστέα, http://princess-airis.blogspot.gr/