Καλό Σεπτέμβρη με πρό(σ)κληση

Καλό μήνα θα ευχηθώ φίλοι μου να έχουμε από αύριο. Καλό μας Σεπτέμβρη. Ακόμα είναι νωρίς για μένα να ευχηθώ καλό φθινόπωρο, ευτυχώς στην χώρα μας το καλοκαιράκι κρατά κι ένα – δυο μήνες παραπάνω. Οπότε με το καλό κι ας σταματήσουν οι καύσωνες παρακαλώ! :)

Σε προηγούμενη ανάρτηση είχα αναφερθεί σε μια νέα πρό(σ)κληση που είχα υπόψην. Τίποτα το ιδιαίτερο, όπως συνηθίζω πάντα να λέω, τίποτα το πρωτότυπο, απλά ανάγκη για δημιουργία. Η σκέψη μου λοιπόν ήταν να συνδυάσω την φράση μιας αγαπημένης μου συγγραφέας με ένα θέμα που γενικά το αγαπώ. Η φράση είναι της  Sidonie-Gabrielle Colette: When she raises her eyelids it’s as if she were taking off all her clothes / Κολέτ: Όταν σηκώνει τα βλέφαρά της, είναι σαν να βγάζει όλα της τα ρούχα.

Θέμα, να γραφτούν κείμενα για το γυμνό. Κι επειδή πολλοί φίλοι είναι και ταλέντα στην ζωγραφική, με μεγάλη μου χαρά όποιος επιθυμεί ευχαρίστως συμμετέχει και με ένα ζωγραφικό πίνακα από τα χεράκια του!! Όπως θέλετε, όσο εκτεθειμένο ή καλυμμένο το εμπνευστείτε το γυμνό.

Τίτλος λοιπόν της πρό(σ)κλησης: Nude. Εσείς όποτε έχετε έτοιμη την ανάρτηση, την κάνετε στο blog σας,με ενημερώνετε κι εγώ παραπέμπω για να θαυμάσουν κι άλλοι τις δημιουργίες σας! Ψάχνοντας στο διαδίκτυο μια εικόνα για να  συνοδεύσει την πρό(σ)κληση, λάτρεψα δυο κι έτσι μου ήταν αδύνατον να διαλέξω. Οπότε σκέφτηκα να τις έχω και τις δυο και να επιλέξετε ποια σας αρέσει περισσότερο για το δικό σας κείμενο.

 

 

rose             red

 

 

 

 

 

 

Όπως και στην προηγούμενη πρό(σ)κληση, έτσι κι εδώ δεν υπάρχει διορία. Όποιος θέλει να γράψει, όποτε θέλει να γράψει. Απλά αφήνει εδώ σχόλιο για να γνωρίζουμε όλοι τα ιστολόγια που θα συμμετέχουν. Δεν γνωρίζω τι απήχηση θα χει το θέμα κι αν είναι αρεστό όμως σας ευχαριστώ ούτως η άλλως.  :)

Κλείνοντας την ανάρτηση θέλω κι έχω την ανάγκη να ευχηθώ να συνεχίσουμε να ελπίζουμε, να κάνουμε όνειρα και να βρίσκουμε σωστούς δρόμους για να ευδοκιμήσουν. Σας φιλώ σεφεριάζοντας!! <3 Καλό μήνα και καλή βδομάδα σε όλους!

 

«Οι άγγελοι είναι λευκοί πυρωμένοι λευκοί και το μάτι μαραίνεται που θα

τους αντικρίσει 

και δεν υπάρχει άλλος τρόπος πρέπει να γίνεις σαν την πέτρα όταν γυρεύεις

τη συναναστροφή τους

κι όταν γυρεύεις το θαύμα πρέπει να σπείρεις το αίμα σου στις οχτώ γωνιές

των ανέμων

γιατί το θαύμα δεν είναι πουθενά παρά κυκλοφορεί μέσα στις φλέβες του

ανθρώπου».

Γιώργος Σεφέρης, απόσπασμα από το ποίημα Les anges sont blancs

Φίλτρα και στίχοι…

…με φως και με σκιές:

who wants my jellyfish                         Who wants my jellyfish? I’m not sellyfish! by Ogden Nash

 

Και αν όλα τα πράγματα έχουν ψυχή;Και αν όλα τα πράγματα έχουν ψυχή; (απόσπασμα από το ποίημα του Γιάννη Βαρβέρη, Η αλληγορία του κώνωπος)

 

Ἴσως αὔριο μιὰ τόση τρυπίτσα μοῦ χαράξει τό μέτωποἼσως αὔριο μιὰ τόση τρυπίτσα μοῦ χαράξει τό μέτωπο (απόσπασμα από το ποίημα του Μανόλη Αναγνωστάκη, Ποιήματα που μας διάβασε ένα βράδυ ο λοχίας Otto V…)

 

ἐκεῖνο τὸ ἀνεξήγητο ποὺ ζήτησα, ἄσκοπα καὶ πάλι, νὰ στὸ ἐξηγήσω.ἐκεῖνο τὸ ἀνεξήγητο ποὺ ζήτησα, ἄσκοπα καὶ πάλι, νὰ στὸ ἐξηγήσω. (απόσπασμα από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, Είναι ορισμένοι στίχοι)

 

στο μπαρ το ναύαγιο                                                         Στο μπαρ το ναύαγιο,  της Αρλέτας

 

Bimbo selfie                                                                                   Bimbo selfie

 

μα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνειμα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει (απόσπασμα από το ποίημα του Νίκου Καββαδία, Οι 7 νάνοι στο s/s Cyrenia)

 

Πουλιόνται φτερά στην αγορά μα εγώ μαραζώνωΠουλιόνται φτερά στην αγορά μα εγώ μαραζώνω (απόσπασμα από το ποιημα του Θωμά Γκόρπα, Βροχή εικόνων)

 

 

Αποτέλεσμα της Κυριακάτικης μέθεξης, λίγες πειραματικές φωτό από μένα και το έργο των ποιητών, θραύσματα στα χέρια μου.

Καλή βδομάδα σε όλους!!

 

 

Summer in the city…

…με διάβασμα και δημιουργίες!! :) Πώς είστε;; Ευτυχώς που δρόσισε λίγο ο καιρός γιατί με την ζέστη και την υγρασία δεν την παλεύω.

Κάνω καμπάκ  στο blogging σιγά σιγά, έχω χάσει έναν τόνο αναρτήσεις σας, ε;;; Υπομονή και να μην το πω πασάλειμμα, να το πω διαγώνιο διάβασμα και θα αναπληρώσω ότι έχασα!!  :p

Το καλοκαιράκι με βρίσκει  στην πόλη κι ακόμα μια φορά συνειδητοποιώ πόσο με βολεύει για δημιουργίες (πάσης φύσης) το κρύο κλίμα!! Αποσυντονίζομαι τέτοια εποχή, πείτε μου ότι είστε κι άλλοι έτσι!! Θέλω την μουντάδα μου, την βροχούλα μου να κάτσω και να δημιουργήσω. Η ζέστη με κάνει ράθυμη,  ζαβλακωμένο καλέ!!! Αλλά οι υποχρεώσεις πάνω από όλα κοπελιά, δεν ξεχνιόμαστε. Διάβασμα φουλ, γράψιμο κομσί κομσά και σβήσιμο στα φόρτε του!!

Σας ευχαρίστησα για τις υπέροχες, ζεστές ευχές σας;;; Να στε καλά που με σκέφτεστε!! <3 There has got to be some love in the air!!

Μου λείψατε μπρε, γι αυτό κι η πάρλα μου!!! Αχαχαχα!! Ας μπω στο ψητό. Ωραίες κι οι υποχρεώσεις, ωραία και τα γύρω γύρω όμως. Τις προάλλες πειραματίστηκα με μια καινούρια τεχνική που είχα πετύχει πριν κανά μήνα στο youtube.

Η τεχνική, σε ελεύθερη μετάφραση από τα πορτογαλικά που ναι το βίντεο, είναι δημιουργία κάδρου από εφημερίδες. Η διαδικασία είναι πανεύκολη, σχετικά γρήγορη και πειραματίζεσαι με τα χρώματα όσο θες. Ας μιλήσουν οι φωτό. Είχα αυτό το καδράκι, δώρο για το μαμάκι, decoupage με χαρτί εκτύπωσής μου από ένα πίνακα του Da Vinci.

 

Με την τεχνική κάδρο α λα εφημερίδα έγινε κάπως έτσι

 

 

 

 

Αν πατήσετε στις φωτό, μεγαλώνουν και φαίνονται κι οι λεπτομέρειες. Το μαμάκι ξετρελάθηκε, τα χρώματα τα λάτρεψε και την αντίθεση με το μπεζ κι αφού χαρήκαμε πάμε γι άλλα!! Λάου λάου, είπαμε!!

Εδώ είναι και το βιντεάκι, που το βρήκα και με χαρά το μοιράζομαι, μην σας αγχώνει που ναι στα πορτογαλικά, σημασία έχει να δείτε τι κάνει η γυναίκα που το φτιάχνει. Πάρτε εφημερίδες, τσαλακώστε σαν να μην υπάρχει αύριο, κόλλα, χρώματα ( είναι προτιμότερα οι πατίνες και τα χρώματα σε σκόνη τύπου πορπορίνα) και βουρ!!

Ένα τιπ από την μικρή μου εμπειρία, η κόλλα αν είναι πολύ ρευστή, όταν στεγνώσει και βάψετε την επιφάνεια με πατίνες δίνει υφή σαν δέρμα!! Άλλο ένα τιπ, θα δείτε κάποια στιγμή η κυρία, βάφει πάνω από το χρυσό με το λεγόμενο μπιτούμεν για να σκουρύνει την επιφάνεια. Αν δεν έχετε τέτοιο μην αγχώνεστε, βάλτε κάσια ή και κάσια να μην έχετε πάρτε κόκκους καφέ, ανακατέψτε με νερό ( μην φτιάξετε φραπέ καλέ!!!) κι αυτό το μίγμα κάνει την ίδια δουλειά!! Σκουραίνει την επιφάνεια!! Όσο πιο πολύ καφέ και λιγότερο νερό τόσο πιο πολύ σκούρο θα ναι το αποτέλεσμα!!

Αυτά.. Ξεψαχνίστε το youtube σε όποια γλώσσα και να ναι!! Κυκλοφορούν τεχνικές που περιμένουν να τις ανακαλύψουμε ή μάλλον να τις ξανα ανακαλύψουμε!! :)

Σας φιλώ με αγάπη, να προσέχετε, καλά μπανάκια, καλή ξεκούραση!! Α!! Από Σεπτέμβρη με το καλό έχουμε πρό(σ)κληση!! Άντε να δούμε. Όχι καλέ δεν θα ανακαλύψουμε την φωτιά, θα μάθουμε να παίζουμε μαζί της!!! Ή θα μας μάθετε εσείς!! Για να δούμε!! Φιλάκια!!

 

Μικρή ενημέρωση για την πρό(σ)κληση: Ένας πίνακας/δυο ιστορίες

Καλημέρα φίλοι μου!! Εύχομαι να περνάτε όμορφα και να ξεκουράζεστε! Σας γράφω μετ΄εμποδίων από ίντερνετ καφέ!! Είχα πει ότι για λίγο δεν θα μαι κοντά σας, λίγο τα διαβάσματα, λίγο το λαπτοπ που βγήκε μπιελάρ και περιμένω να γυρίσει σώο κάποια στιγμή, λίγο το΄να, λίγο τ΄άλλο και χαθήκαμε!! :)

Η Λυσίππη μας, χτυπά για δεύτερη φορά στην πρό(σ)κληση, με δυο εκπληκτικά και πάλι κείμενα, θα τα διαβάσετε και θα το διαπιστώσετε κι οι ίδιοι!! (Κι αν θυμάστε κι η Αριστέα είχε γράψει συν δυο κι ο Δημήτρης Ασλάνογλου!!)

Πριν λίγο καιρό σε μια κουβέντα που είχαμε, Μαριλένα, μου λέει, έχω δυο πίνακες υπόψην αυτόν κι αυτόν ποιον λες να διαλέξω;; Τι ήθελε και με ρώτησε;; Μα και τους δυο φυσικά Λυσίππη μου!! Σλουρπ, σλουρπ!! Θέλει και ρώτημα;; Οι πίνακες είναι φοβεροί και θα γράψεις 4 σούπερ κείμενα!! Είμαι σίγουρη!! Όσο χρόνο θες φυσικά!!  Ντουπ και πάρτην κάτω!! Ακόμα να το συνεφέρουμε το κορίτσι!!! Αχαχαχα!! Πώς να μην την ευχαριστήσω που άκουσε μια τρελή κι αλλοπαρμένη και της έκανε το χατήρι;; :)

Πώς να μην σας ευχαριστήσω για άλλη μια φορά όλους που συμμετείχατε στην ιδέα είτε γράφοντας, είτε διαβάζοντας και σχολιάζοντας τα κείμενα;; <3 Εσείς κάνατε πράξη την ιδέα αλλιώς θα ταν αέρας κοπανιστός!! Να στε σίγουροι!!

Απολαύστε λοιπόν τα δυο κείμενα της Λυσίππης εμπνευσμένα από τον πίνακα του John Collier, Lilith!!

Κείμενα έχουν γράψει και οι εξής φίλοι:

Αριστέα: Δυο ποιήματα εμπνευσμένα από την Κραυγή του Μουνκ.

Δημήτρης Ασλάνογλου στο φιλόξενο blog της Αριστέας, με δύο ποιήματα. Έμπνευσή του,  ο πίνακας του Πικάσο, Γκουέρνικα.

Συμμετοχή bonus κι από την Αριστέα κι από τον Δημήτρη Ασλάνογλου με αφορμή τον πίνακα της Αριστέας, η Σπηλιά. Διαβάστε εδώ.

Η Κική  ένα ποίημα αντανάκλαση, εμπνευσμένο από τον πίνακα του Βαν Γκογκ, Τα Ηλιοτρόπια κι εδώ το ποίημα παραμορφωτικός καθρέφτης!

Η Πέτρα εμπνεύστηκε από τον πίνακα του Γιοχάνες Βερμέερ, Το κορίτσι με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι!

Η Αλεξάνδρα δύο κείμενα  με αφορμή τον πίνακα του Βαν Γκογκ, Μεσημεριάτικη ξεκούραση (the siesta)!

Η Μαρία εμπνευσμένη από τον πίνακα του Χρήστου Μποκόρου, Κεράκι στην έναστρη νύχτα!

Η Βερόνικα με δυο ποιήματα εμπνευσμένα από τον πίνακα του Zhao Mengjian, Τρεις φίλοι του Χειμώνα!

Η Ελένη εμπνέεται για την μέρα της μητέρας δυο ποιήματα, από τον πίνακα του Γεωργίου Ιακωβίδη, Μητρική Στοργή!!

Η Μαρία Νι εμπνέεται δυο ποιήματα από δυο πίνακες , δώρο ενός πολύ αγαπημένου της προσώπου, Ο Χωρισμός κι Η Ένωση!!

 Η Μαρία Κανελλάκη, με δυο κείμενα εμπνευσμένα από  φωτογραφία του καλού φίλου της Μαρίας, Θάνου Τσάκαλου!!

Η Αγριμιώ , με  δυο κείμενα εμπνευσμένα από τον πίνακα του Jake Dale , Barro Yarda Totem Djunba!!!!

Η Άννα , εμπνέεται δυο κείμενα από τον πίνακα του Ρενέ Μαγκρίτ, Η αυτοκρατορία του φωτός                   ( L’Empire des Lumieres, 1954)!!!

Η Χριστίνα με εμπνεύσεις από τον πίνακα του Μιχαήλ Άγγελου, Η δημιουργία του Αδάμ!!

Η  Λεβίνα με δυο κείμενα εμπνευσμένα από τον πίνακα του Πικάσο, Guernica!!!

Η  Παλόμα με δυο ποιήματα, έμπνευση από τον πίνακα του Νταλί, Η εμμονή της μνήμης!!!

Η Μαριάννα με δυο κείμενα εμπνευσμένα από τον πίνακα του Gustav Klimt, The Kiss (το φιλί)!!

Η Λυσίππη με δυο κείμενα ,το ένα του Φίλιππου Φίλια κι ένα ποίημά της,  έμπνευση από τον πίνακα του Hugo Simberg, Ο πληγωμένος άγγελος!!!

Συμμετέχουν  τα εξής ιστολόγια:

Σας χαιρετώ και σας φιλώ με αγάπη! Σύντομα θα τα ξαναπούμε. Μέχρι τότε καλό καλοκαίρι, να περνάτε όμορφα κι όσο μπορείτε να σας προσέχετε καθώς και τους αγαπημένους σας!

Να ευχηθώ κι ολόψυχα χρόνια πολλά για την αυριανή γιορτή σε Μαρίες, Δέσποινες, Παναγιώτες, Μάριους, σε όλους που γιορτάζουν!! <3

Ας μου επιτρέψετε να κλείσω τα σχόλια, εξάλλου καταλαβαινόμαστε και με τις σιωπές μας!! Κλείνω την ανάρτηση με ένα τραγούδι (Anthem by Leonard Cohen),και με ένα απόσπασμα του, που σε ελεύθερη απόδοση λέει: …παντού υπάρχει μια ρωγμή, κι έτσι το φως θα μπει. Να στε καλά!!

 

 

 

Ποίηση Γιώργου Σαραντάρη

 

Coquetterie macabre

Φιλάρεσκη ἡ ψυχή μου·
τὸ ὑποψιάζομαι
ὅταν θυμᾶμαι τὰ ὄνειρα
ὅταν παρατηρῶ τὴ μνήμη μου
καὶ τὰ παράπονα ποὺ βγάζει·
φιλάρεσκη ἡ ψυχή μου
θὰ τὸ ὁμολογήσει στὸν ἑαυτό μου
κάποτε
ἀλλὰ ἴσως καὶ ποτὲ.

 

Απόψε οι κοκόττες

Απόψε οι κοκόττες δεν γυαλίζουνε στους δρόμους
σαν βιτρίνες
σαν ψεύτικα μαργαριτάρια·
έχουν φωτιές στα πρόσωπα
και περπατάνε βιαστικές,
και δεν χαρίζουνε χαμόγελα βαμμένα
τσαλακωμένα.

 

 

Σαν να βυζαίνουν…

Σαν να βυζαίνουν μια φωνή που δεν ακούγεται
Σαν να γλιστρούν πάνω σε δάση με φύλλα αργυρόηχα
Σαν να δοκιμάζουν έναν περίπατο στα χιόνια
Και να μην ξέρουνε το κρύο
Τα νήπια ακολουθάνε την τροχιά τους
Στον έναστρο ουρανό
Κι οι άνθρωποι φοβισμένοι κοιμούνται
Κοιμούνται μέσα στις αμαρτίες
Μέσα στις αμαρτίες νοσταλγούν
Τα πρώτα ρόδα
Τα πρώτα φώτα
Εκείνα που τους έδωκαν τον ύπνο
Και που η μνήμη άξαφνα τ’ αναζητά
Για να τα φέρει πλάι στα κοράκια
Της τωρινής μας μέρας.

 

 

Δεν θα ψοφήσει ο ήλιος

Δεν θα ψοφήσει ο ήλιος

Εμείς το ξέρουμε
Γι’ αυτό μαζεύουμε
Αχτίδες
Και τις φυλάγουμε.

 

 

Η Αντιγόνη κλαίει

Η Αντιγόνη κλαίει
Η Αντιγόνη του άλλου καιρού
Ανοίγει τα μάγουλα
Και πετιέται η ψυχή της μπροστά
Φωνάζει: Πηγαίνετε αδελφοί
Πηγαίνετε καταραμένοι
Όπως ο βήχας σύρριζα με τους γκρεμνούς
Να κοιμηθείτε μες στις βαθιές χαράδρες

Ένας λόφος υπάρχει σε όλην την πλάση
Γεμάτος θύματα.

 

 

Να φας την καρδιά…

Να φας την καρδιά ενός καρπουζιού
Και σαν το καρπούζι να πέσεις να κοιμηθείς
Να τρέξεις με τα παιδιά πλάι στο ρυάκι της γειτονιάς
Εκεί που τη νύχτα φυτρώνει η πανσέληνος
Μουδιάζει μια ψυχή και σου κάθεται στο στήθος
Ξυπνάνε τα ζώα και φέρνουν γύρους
Για να διασκεδάσουν τη σιωπή
Τη σιωπή όπου βάζεις το κεφάλι
Και το παίρνεις πίσω γιομάτο χαράματα
Σαν να λούστηκε μέσα σε όρθρους
Και σε πετάματα πουλιών

 

 

Νὰ κοιμᾶσαι νηστικός

Νὰ κοιμᾶσαι νηστικός σὲ μία σοφίτα
Νὰ εἶσαι ὁ τεμπέλης τοῦ σπιτιοῦ
Νὰ γίνεσαι σκουπίδι
Ὅταν ἀνοίγεται ἕνα λερωμένο στόμα
Θὰ σηκώσω τὸ γιακὰ
Γιὰ νὰ φύγω σὰν ἕνας λῃστὴς
Ἀπὸ τὸ δικό μου σπίτι
Θὰ κοιμηθῶ στοὺς δρόμους
Γιὰ νὰ νιώσω ὁλάκερη τὴν πολιτεία
Νὰ τουρτουρίζει μαζί μου
Στὸ παλτό μου ἔχω ἕνα λεκὲ
Ἀλλὰ εἶναι καλὸ ποὺ δὲν τὸν βλέπω
Θὰ τὸ ξαπλώσω χάμω
Καὶ θὰ στρωθῶ πάνω του
Νὰ πιῶ λίγη βραδυὰ
Στὴ γωνιὰ τοῦ ἔρημου κήπου
Θὰ αἰστανθῶ τὴ σελήνη
Ὅπως δὲν αἰστάνθηκα τίποτε
Στὴ ζωή μου
Θὰ τὴν αἰστανθῶ στὰ χείλια μου
Σὰν ἕνα ἀχλάδι
Στὰ μάγουλα
Σὰν ἄλλα μάγουλα.

 

Ἄλλοτε η θάλασσα…

Ἄλλοτε ἡ θάλασσα μᾶς εἶχε σηκώσει στὰ φτερά της
Μαζί της κατεβαίναμε στὸν ὕπνο
Μαζί της ψαρεύαμε τὰ πουλιὰ στὸν ἀγέρα
Τὶς ἡμέρες κολυμπούσαμε μέσα στὶς φωνὲς καὶ τὰ χρώματα
Τὰ βράδια ξαπλώναμε κάτω ἀπ᾿ τὰ δέντρα καὶ τὰ σύννεφα
Τὶς νύχτες ξυπνούσαμε γιὰ νὰ τραγουδήσουμε
Ἦταν τότε ὁ καιρὸς τρικυμία χαλασμὸς κόσμου
Καὶ μονάχα ὕστερα ἡσυχία
Ἀλλὰ ἐμεῖς πηγαίναμε χωρὶς νὰ μᾶς ἐμποδίζει κανεὶς
Νὰ σκορπᾶμε καὶ νὰ παίρνουμε χαρὰ
Ἀπὸ τοὺς βράχους ὡς τὰ βουνὰ μᾶς ὁδηγοῦσε ὁ Γαλαξίας
Καὶ ὅταν ἔλειπε ἡ θάλασσα ἦταν κοντὰ ὁ Θεός

 

 

Ο Γιώργος Σαραντάρης (Κωνσταντινούπολη, 20 Απριλίου 1908 – Αθήνα, 25 Φεβρουαρίου 1941) ήταν Έλληνας ποιητής, φιλόσοφος και δοκιμιογράφος της Γενιάς του ’30. Γόνος οικογένειας Ελλήνων εμπόρων με καταγωγή από  Λεωνίδιο Αρκαδίας που διέμεναν Ιταλία, είχε την ευκαιρία να ανατραφεί σε αστικό και σχετικά προοδευτικό, σε σχέση με τα ελληνικά δεδομένα, περιβάλλον. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Μπολόνια στην Ιταλία, όπου έζησε από το 1910 έως το 1931. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ωστόσο, τον κέρδισε η ποίηση. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Γιώργος Σαραντάρης εμφορούμενος από συναισθήματα φιλοπατρίας συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο στην πρώτη γραμμή του Αλβανικού μετώπου, όπου αρρώστησε από τύφο. Πέθανε ύστερα από την επιστροφή του στην Αθήνα το 1941.

Η ποίηση του Γιώργου Σαραντάρη υπήρξε αρκετά πρωτοποριακή για τα δεδομένα των ιδεών που επικρατούσαν την εποχή του Μεσοπολέμου στους αθηναϊκούς λογοτεχνικούς κύκλους. Υπήρξε λάτρης της λεγόμενης “καθαρής ποίησης”. Έχοντας γνώση των ευρωπαϊκών διανοητικών κι αισθητικών ρευμάτων, χρησιμοποίησε στα ποιήματά του τον ελεύθερο στίχο, ενώ στις αναζητήσεις του περιέλαβε προβληματισμούς που έλκουν την επιρροή τους από την ιταλική ποίηση, το έργο του Ντοστογιέφσκι, από τις φιλοσοφικές ιδέες του Νίτσε, του Σαίρεν Κίρκεγκωρ αλλά και από τον υπαρξισμό. Το έργο του δεν συνάντησε ευρεία αποδοχή στην εποχή του, επηρέασε ωστόσο την ελληνική ποίηση βαθιά και ουσιαστικά.

Η συμβολή του αναγνωρίστηκε από τον Οδυσσέα Ελύτη, ο οποίος επηρεάστηκε σαφώς από συμβολικές εικόνες που κυριαρχούν στο έργο του Σαραντάρη: γυναίκα, θάλασσα, μοναξιά, ουρανός, πουλιά. Για τον λόγο αυτό, ο νομπελίστας Ελύτης, πέραν του ότι έχει αφιερώσει στον ποιητή το ποίημα Γιώργος Σαραντάρης κάνει ειδική μνεία γι’ αυτόν στο έργο του Ανοιχτά Χαρτιά (Ίκαρος 1974) όπου αναφέρει για τον πρόωρο χαμό του ποιητή, αλλά και για την σχέση του με τα λογοτεχνικά σαλόνια της εποχής τα εξής: “Ήταν η μόνη και πιο άδικη απώλεια [...] Θέλω απροκάλυπτα να καταγγείλω το επιστρατευτικό σύστημα που επικρατούσε την εποχή εκείνη και που, δεν ξέρω πως, κατάφερε να κρατήσει στα γραφεία και τις επιμελητείες όλα τα χοντρόπετσα θηρία των αθηναϊκών ζαχαροπλαστείων και να ξαποστείλει στην πρώτη γραμμή το πιο αγνό και ανυπεράσπιστο πλάσμα. Έναν εύθραστο διανοούμενο που μόλις στεκόταν στα πόδια του, που όμως είχε προφθάσει να κάνει τις πιο πρωτότυπες και γεμάτες από αγάπη σκέψεις για την Ελλάδα και το μέλλον της”. (πηγή)

 

 

Το διήγημα, χρηστική εισαγωγή του Αστέρη Μαυρουδή

 

[…] το μυθιστόρημα μπορεί να είναι με το αιματάκι του, αλλά το διήγημα πρέπει να είναι καλοψημένο. Το μυθιστόρημα πάντα παχαίνει, αλλά το διήγημα έχει ακριβώς τις θερμίδες που χρειάζονται. Το μυθιστόρημα, αφού το ανοίξεις, διατηρείται μια χαρά στο ψυγείο, το διήγημα όμως πρέπει να καταναλωθεί αμέσως. Το μυθιστόρημα έχει συντηρητικά, το διήγημα είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες. Το μυθιστόρημα δεν παθαίνει τίποτα αν το ξαναζεστάνεις, αντίθετα το διήγημα –παραφράζοντας την ταινία– “Το τηγανίζεις μονάχα μια φορά”. Το μυθιστόρημα είναι βαρύ φαγητό που φέρνει καούρες, το διήγημα κρύο πιάτο ζαρζαβατικής πολυπραγμοσύνης. Το μυθιστόρημα σε χορταίνει, το διήγημα σου ανοίγει την όρεξη». Φερνάντο Ιγουασάκι

 

 

 

Με αυτές τις λιτές κι υπέροχες λέξεις του Περουβιανού συγγραφέα στο οπισθόφυλλο, κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο του Αστέρη Μαυρουδή, το διήγημα μια χρηστική εισαγωγή. Με το καινούριο του βιβλίο, που αποτελεί ουσιαστικά την παρουσίαση της μεταπτυχιακής του εργασίας, ο συγγραφέας μας δίνει χρηστικές οδηγίες πλεύσης στον κόσμο του διηγήματος καθώς και παραδείγματα.

Στην Αθήνα το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε στα βιβλιοπωλεία: Φαρφουλάς, Μαυρομιχάλη 18 και Ναυτίλος, Χαριλάου Τρικούπη 28, καθώς κι ηλεκτρονικά από τις εκδόσεις endymionpublic@gmail.com

Εδώ μπορείτε να δείτε πληροφορίες για το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα, η Κλεψιά.

Να ναι καλοτάξιδο κι αυτό Αστέρη μου! Συγχαρητήρια και με το καλό να ρθουν και τα επόμενα που είναι στον δρόμο. Πολύ περήφανη!!  <3

Μια εικόνα… Χίλιες λέξεις

 

Χιλιοειπωμένη αυτή η φράση μα και τόσο ακριβής. Μια εικόνα μπορεί να κρύβει μέσα της χίλιες -ίσως κι ακόμα- περισσότερες λέξεις! Υπάρχουν εικόνες που ο θεατής μπορεί να τις κοιτάξει αδιάφορα, να τις προσπεράσει χωρίς κανένα ενδιαφέρον, είναι όμως και κάποιες που μέσα τους κρύβουν μεγάλη δυναμική, κρατούν φυλακισμένα εντός τους αισθήματα δυνατά. Τούτα ακριβώς είναι που ζητάμε να βγουν προς τα έξω, να περάσουν μέσα από τη ματιά του θεατή στο μυαλό του κι από εκεί στο χαρτί, να γίνουν ιστορία, να γίνουν χίλιες λέξεις.

Ο δικτυακός τόπος τοβιβλίο.net προσκαλεί αλλά και προκαλεί συνάμα, όποιον το επιθυμεί να γράψει μια ή περισσότερες ιστορίες ή ποιήματα βασισμένα στις εικόνες που φαίνονται παρακάτω. Η έκταση των ιστοριών θα πρέπει να είναι περίπου χίλιες λέξεις, αυτό όμως δε σημαίνει πως δε θα γίνονται δεκτές αξιόλογες συμμετοχές με περισσότερες λέξεις, αλλά σε λογικό πάντα πλαίσιο! Τα ποιήματα δε θα πρέπει να ξεπερνούν σε έκταση δυο σελίδες Α4 (με γραμματοσειρά μεγέθους 12 στιγμών).

Χωρίς λοιπόν κανέναν άλλο περιορισμό, ξεκινάμε και όταν συγκεντρωθεί ικανός αριθμός συμμετοχών, πρόθεσή μας είναι να συμπεριληφθούν σε ένα e-book το οποίο θα κυκλοφορήσει ελεύθερα στο διαδίκτυο.

Οι εικόνες περιοδικά θα αλλάζουν προκειμένου να έχουν οι συμμετέχοντες περισσότερες ευκαιρίες και έμπνευσης και συμμετοχής. Οι πρώτες φωτογραφίες με τις οποίες ξεκινάμε είναι οι παρακάτω, διαλέξτε μια ή περισσότερες κι αφήστε τον εαυτό σας ελεύθερο να γράψει…

                                                                                                Φωτογραφίες

Στείλτε μας λοιπόν τις ιστορίες σας στο email tovivlio@outlook.com, συνοδευόμενες από το όνομα της εικόνας που θα το δείτε κάνοντας κλικ πάνω της (Α1, Α2 κλπ.), μαζί με ένα σύντομο βιογραφικό σας κι αν θέλετε βάλτε μαζί και μια φωτογραφία σας!

Δείτε εδώ τις ιστορίες που έχουν δημοσιευτεί μέχρι τώρα!!

(αντιγράφοντας από την πηγή τοβιβλίο.net)