Γιάννης Αγγελάκας, 2 ποιήματα (Η στιγμή σου σε ένα ποίημα)

Μπαλομένες απόχες

Θα ‘ρθουν καιροί
Που ακόμη και τα βαλσαμωμένα πουλιά
Θα ανοίξουν
Τις φτερούγες τους
Και θα αποχωρήσουν περήφανα
από τις βιτρίνες μας.
Και εμείς
Οι δήθεν ζωντανοί και παντοδύναμοι
Πιο ηττημένοι από ποτέ
Θα τα κυνηγάμε ασθμαίνοντας
Και θα ανεμίζουν στον αέρα
Ανήμπορες
Οι μπαλωμένες μας απόχες

Από τη συλλογή Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε; (1999)

 

 

Η Αυτοκρατορία των Ανάπηρων

Κοιτάζομαι προσεχτικά στον καθρέφτη.
Ένα μεταλλικό πολύχρωμο ελατήριο
στη θέση της γλώσσας
μπαινοβγαίνει ρυθμικά μέσα-έξω στο στόμα μου.
Όσο το παρατηρώ τόσο ομορφότερο μου φαίνεται
διαλύοντας και τις τελευταίες υποψίες μου.
Θεέ μου εκείνο το σαρκώδες τερατούργημα που μου χάρισες
ναι και καλά γλώσσα
το ξεφορτώθηκα.
Όταν δεν το χρειάζεται κανείς καλύτερα να το κόβει.
Στην αρχή σού φαίνεται άβολο
αλλ’ όμως σαν κοιτάζεσαι στον καθρέφτη
χίλιες φορές πιο όμορφος πιο ελαφρύς
αποζημιώνεσαι για τα καλά.
Περνάω όλες σχεδόν τις ελεύθερες ώρες μου μπροστά στον καθρέφτη.
Κοιτάζοντας κάθε καινούργιο μου εξάρτημα
το διασκεδάζω μέχρι να εξαντληθώ πραγματικά.
Τα μάτια μου αναβοσβήνουν χρώματα
με τα πρωτότυπα εσωτερικά τους φωτοκύτταρα.
Δεν δακρύζουν πια
έχε για αποκρουστικό πρώην βάσανο.
Με τους ακουστικούς ηλεκτρονικούς ρυθμιστές μου
τ’ απογεύματα
ανεβάζω την ένταση όλων αυτών των χαρούμενων ήχων
που στέλνουν στ’ αυτιά μου
οι γλυκόγκριζοι καμπούρηδες απ’ το δρόμο
καθώς βολτάρουν με τ’ ανοξείδωτα κουρδιστά ποδαράκια τους
ανοιγοκλείνοντας μαγνητικά βλέφαρα
τιτιβίζοντας σα σεληνιακά πτηνά με τα γλωσσικά τους ελατήρια.
Δεν μπορώ να το κρύψω.
Νοιώθω την τέλεια έξαψη τού να μη μπορώ να ‘μαι πια δυστυχισμένος.
Ζω σε μια γλυκιά πατρίδα.
Ζω στην Αυτοκρατορία των Ανάπηρων.

Από τη συλλογή Σάλια, μισόλογα και τρύπιοι στίχοι (1995)

 

Μουσικό χαλί Πέτρα βουβή-Ψαραντώνης

 

Η ανάρτηση συμμετέχει στην ιδέα της Μαρίας Νι, Η στιγμή σου σε ένα ποίημα

Advertisements

13 thoughts on “Γιάννης Αγγελάκας, 2 ποιήματα (Η στιγμή σου σε ένα ποίημα)

    • Έχει αυτό το αληθινό.. το αιρετικό. Που φτάνει στον πυρήνα σου.. Ούτε φανφάρες, ούτε ωραιοποιήσεις.. Αλήθεια γυμνή.
      Το χω το φευγιό κι εγώ στο αίμα μου Μαράκι μου!!! 😉 Σε φιλώ!

  1. Είναι από εκείνα που δεν μπορείς ούτε καν να σχολιάσεις! Όπως το είπες στην Μαρία..αλήθεια γυμνή χωρίς φανφάρες και ωραιοποιήσεις. Απαραίτητο και αυτό το είδος πολύ. Για λίγους ίσως, δεν ξέρω! Σε χαιρετά άλλη μία ταξιδιάρα ψυχή..!

    • Εγώ τα χω πολύ ανάγκη Κατερίνα μου.. Ειδικά στις μέρες μας νομίζω είναι απαραίτητα.. Έχεις δίκιο ότι κάποιες φορές τα σχόλια είναι περιττά. Παίρνουμε ερεθίσματα κι ή τα δεχόμαστε ή τα απορρίπτουμε.
      Να χαρώ εγώ τις ταξιδιάρες μου τις ψυχούλες!! 🙂 Φιλιά!

  2. Τα διάβασα και προχθές, αλλά δεν πρόλαβα να αφήσω σχόλιο!
    Εντάξει, δεν υπάρχουν λόγια πιστεύω……. Τι να πεις άλλωστε…
    Πολλά φιλάκια όλο γλύκα!!!!! Να’σαι καλά Μαριλενάκι μου!!!! 🙂 🙂 🙂 🙂

  3. Ο Αγγελακας, τι μου θυμισες , ο αγαπημενος του γιού μου στην εφηβεια του, εχω ακουσει τρυπες με τις ωρες , φιλακια πολλα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s