Να σας ζήσει

Πρώτα να με ράψετε γιατρέ. Να έχει γίνει το πράμα μου. Δεν αντέχω τους πόνους. Μετά να το βάλετε στην αγκαλιά μου.
Ή μήπως να με αφήσετε να κοιμηθώ λίγο πρώτα; Μόνο για λίγο να κλείσω τα μάτια. Είναι κι ώρα κοινής ησυχίας.
Αλλά όχι. Μετά σε βαλαν στην αγκαλιά μου. Να σε ταϊσω. Να σε ταϊσω πρέπει. Σώπα το μωρό μου, σώπα. Σου έδωσα το βυζί κι εσύ άρχισες να ρουφάς το γάλα με μανία. Εγώ δεν πεινάω. Κάτι μου φράζει το λαιμό, λες και κατάπια χώμα. Πριν λίγο έκλαιγες, το ξέχασες; Κάθε δυο ώρες να το ταΐζεις, μην ξεχνάς. Οι δείκτες του ρολογιού συνωμοτούν εναντίον σου.
Μια στιγμή γιατρέ και δεν μου είπατε τι είναι. Αλλά εντάξει δεν έχει σημασία. Τι αγόρι, τι κορίτσι. Εμένα ποτέ δεν με ενδιέφερε. Ήσουν γερό και ρούφαγες. Αυτό είχε σημασία. Κάτσε να σε δω καλύτερα. Νομίζω μοιάζεις με Πέτρο ή με Γιάννη. Εντάξει, μπορεί και με Μαρία. Θα δείξει. Τώρα είσαι μια λευκή σελίδα.
Ακόμα μωρέ; Ακόμα πεινάς; Πάρε και το άλλο βυζί. Νυστάζω. Νυστάζω σου λέω. Αλλά μη σε νοιάζει. Τρώγε εσύ. Τρώγε. Οι πέτσες σου είναι κομμάτι από τις σάρκες μου. Και ξέρεις. Όταν μεγαλώσεις μη ξεχάσεις να κάνεις ότι κάνουν όλα τα παιδιά. Μη ξεχάσεις να κατηγορήσεις τους γονείς σου για όλα σου τα προβλήματα.
Πως ήσουν Πέτρος ή Γιάννης και σου περίσσευε το νάζι στη βλεφαρίδα. Πως ήσουν Μαρία στραβοκάνα, αλλεργική στο καρύδι και στο καυλί. Δεν πειράζει. Για όλα φταίνε οι γονείς. Έτσι λένε. Κι εγώ το ίδιο έκανα. Είναι αδύνατον το κοράκι να γίνει χελιδόνι.
Δεν τέλειωσε το άρμεγμα ακόμα; Στράγγιξα. Φτάνει. Έλα τώρα να ρευτείς θησαυρέ μου. Έλα, δυο χτυπήματα στη πλατούλα και βγήκε ο περιττός αέρας. Για φαντάσου κι από τον πατέρα σου δυο ωθήσεις χρειάστηκαν για να σε βάλει μέσα μου. Η μαμά πιο πρακτική. Για να βγεις χρειάστηκε μια σπρωξιά. Να ξεφύγει μια ώρα αρχύτερα από την κινούμενη άμμο. Αλλά που να ξερε. Ελάτε να το πάρετε, νύσταξε. Το καμάρι μου νυστάζει. Καλά μου τα λεγε η πεθερά. Ο γιος μου που τον έβγαλα κι ο γιος μου που τον έβγαλα. Θα γίνεις μάνα και θα δεις. Δε μας παρατάς κυρά μου. Έχεις ιδέα σε μένα πόσες φορές μπαινοβγαίνει ο γιος σου; Δεν κάνω έτσι. Ντροπή. Δεν είχα το δικαίωμα να μιλήσω έτσι. Δεν ήμουν μάνα. Δεν ήξερα. Θάλασσα τα έκανα. Μάλλον πληγώθηκε ή θίχτηκε. Τώρα είναι αλλιώς. Πεθύμησα γλυκό τριαντάφυλλο. Εκείνη το πετυχαίνει.
Πρέπει να βάλουμε ένα κουτί πρώτων βοηθειών και στο αμάξι τώρα που το σκέφτομαι. Χασμουριέσαι. Περίμενε έρχονται όπου να ναι. Θα σε πάρουν κι εγώ μετά θα κλείσω τα μάτια να κοιμηθώ, θα ανυπομονώ να με ξυπνήσουν για να σε ξαναταϊσω και πριν τελειώσω αυτή τη φράση θα έχω πει ένα ψέμα.
Ήρθαν. Καλή σου νύχτα Γαργαντούα.

                    (α’ δημοσίευση στο περιοδικό Λεξηtanil)

Advertisements

30 thoughts on “Να σας ζήσει

  1. Αυτή τη φορά σίγουρα το είδα,στο υπόσχομαι Μαριλένα μου δεν θα πω κοτσάνα οτι το παιδί ήταν δικό σου 😛
    Δεν ξέρω,κάτι περίεργο μου άφησε.Κάτι λίγο μπερδεμένο,Μπορεί να φταίει και η ώρα.Δεν ξέρω.
    γλυκό φιλί αγαπημένη φίλη 🙂

    • 🙂 🙂 Νικολέτα μου!! Ναι όλα πήγαν καλά αυτή τη φορά! Ναι είναι μπερδεμένο γιατί .. μόλις γέννησε και ο λόγος της είναι παραληρηματικός.. Πως λέμε αλλού πατάω κι αλλού βρίσκομαι; Λέγεται εσωτερικός μονόλογος.
      Φιλάκια πολλά γλυκό μου νυχτοπούλι κι εσύ!!!

      • Ναι δίκιο έχεις,γι’αυτό είπα οτι μου άφησε μια περίεργη αίσθηση.
        Μ’άρεσε ωστόσο,γενικά τα αποσπάσματα που διαλέγεις μου κάνουν αίσθηση!
        Τώρα είδα και την εικόνα,(τέρας παρατηρητικότητας),φοβερή επιλογή.
        Κατά τα άλλα πρέπει να μάθω να φτιάχνω κι εγώ κανένα κλαδάκι διακοσμητικό γιατί δεν με βλέπω καλά με τα ξενύχτα..χαχα

      • Νικολέτα μου μην ανησυχείς! Κι εγώ πάσχω από παρατηρητικότητα! 🙂 Σε ευχαριστώ.
        Αυτά τα ξενύχτια είναι όντως δράμα αν δεν τα αξιοποιούμε! Σε φιλώ γλυκά Νικόλ μου!! ♥

  2. Να σας ζήσει….να σας ζήσει….

    Οι άνθρωποι , κατά τα άλλα , περνάνε τις στιγμές εκείνες , τις καθοριστικές , μονάχοι τους…..ολομόναχοι….οι άλλοι απλά βρίσκονται κάπου εκεί γύρω…….οι άλλοι το μόνο που μπορούν είναι απλά να σου κρατάνε το χέρι, αλλά όταν πια βγαίνει το αγγελούδι, δεν τους νοιάζει…γυρνάν απ΄την άλλη για το ράψιμο…..

    • Σε ευχαριστώ που το είδες κι από αυτή τη σκοπιά χρηχα! Σίγουρα υπάρχουν στιγμές που ήμαστε ολομόναχοι, είτε από επιλογή μας είτε όχι. Ίσως έτσι να μαθαίνουμε πραγματικά ποιοι είναι εκεί για μας και ποιοι μας νοιάζονται ειλικρινά.. τους άλλους δεν τους θέλουμε, να τους κάνουμε τι; Καλό σου απόγευμα! Σε φιλώ!

  3. Ε, ρε τι μου θύμισες λατρεμένη συμπεθέρα!! Απίστευτες στιγμές, χαραγμένες στο μυαλό και στην καρδιά μια ολόκληρη ζωή! Να είσαι καλά χαρά μου! Σε φιλώ γλυκά! 🙂

  4. ναι ρε..!! ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ! Ακριβώς οι περιγραφές και οι εξομολογήσεις που μου αρέσουν…
    καυστικά αληθινές…και ρεαλιστικά τοποθετημένες…με λέξεις που καίνε τα μάτια-αυγά όλων μας…
    ΛΑΤΡΕΨΑ ΚΑΘΕ ΕΙΚΟΝΑ..πρόταση…αίσθημα και συναίσθημα..
    Μπράβο σου όμορφη!!Μπράβο!!
    Φιλάκι γλυκό και..σκεφτικό!!
    Πάω να βυζάξω τα ψέμματα που με ταίζουν τώρα…. 🙂

    • Να σαι καλά Mayumi μου! Σε ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη και τα λόγια σου! Όλοι μας λίγο έως πολύ ακόμα τα βυζαίνουμε και με ευχαρίστηση!! Να δω πότε θα απογαλακτιστούμε.. Φιλάκια πολλά πολλά μικρό μου 🙂 ♥

  5. Αχ αυτές οι μυθοπλασίες σου! Χιούμορ έχεις , η ποίηση σου τσακίζει κόκαλα και συνειδήσεις, οι μυθοπλασίες σου μαγεύουν ….Σε τι δεν είσαι καλή είπαμε;

    Φιλιά κοριτσάρα μου! :)))

    • Κι αυτά Αριστέα μου που λες άραγε όντως τα κάνω καλά; Εγώ πάντα θα με αμφισβητώ..
      Τα λόγια σου όμως είναι βάλσαμο και σε ευχαριστώ απεριόριστα!
      Φιλάκια πολλά πολλά Αριστάκι μου και περαστικά σου! 🙂 🙂

  6. Καλημέρα Μαριλένα μου!!!Φοβερό κείμενο!!!!Τί μού θύμισες!!!Μοναδικές στιγμές πού σύντομα θά τίς ζήσουμε μαζί μέ τήν κορούλα μου!!!!Καλή εβδομάδα!!!!Φιλάκια!!!!

  7. Μαριλένα μου,
    μου άφησε ένα παράξενο συναίσθημα.. μάλλον επειδή διανύω παράξενες μέρες..
    Η γραφή και οι εικόνες, οι σκέψεις σου εκπληκτικές! Ενδιαφέρον να διαβάζεις μυθοπλασίες..
    Φιλάκια και καλή εβδομάδα!

  8. Παράξενα συναισθήματα γέννησε και σε μένα…
    Πόσο μακριά από τη γέννηση ενός παιδιού όλα αυτά κι ας μοιάζουν κοντινά….αντί για αγάπη και χαρά…μια υποχρέωση και μια πίκρα…
    Σκληρό κείμενο, πυρομαχικά άγρια, μάχες που μαίνονται…
    Καλώς σε βρήκα κι ας έπεσα στα…σκληρά!
    Καλό ξημέρωμα!

    • Έπεσες στα σκληρά όντως… Είναι που υπάρχουν κι αυτές οι περιπτώσεις, ίσως αρχές επιλόχιας κατάθλιψης…Όλα μες στη ζωή..
      Ευχαριστώ για τα σχόλια, να σαι καλά! Καλό σου απόγευμα!!

  9. Μαριλένα μου καλησπέρα!
    Πολύ σκληρό το κείμενο, μπράβο σου γιατί είναι δύσκολο να γράψεις κάτι τέτοιο.
    Ήμουν σίγουρη ότι θα ταυτιστεί με το ύφος αυτό το Mayumaki μας! Έχω μία «διαφωνία» σε κάτι ,αν μου επιτρέπεις, στα σχόλια..Ρεαλισμός και καυστική αλήθεια δεν είναι απαραίτητα αυτό. Δεν ωραιοποιούμε την πραγματικότητα όταν τα βλέπουμε από άλλη οπτική, όταν δεν βυθιζόμαστε δηλαδή στο σκοτάδι και σε καταστροφικές σκέψεις. Ή όταν δεν βλέπουμε κάπως πεζά-χωρίς παρεξήγηση αυτό μου έβγαλε το κείμενο- την ερωτική πράξη και την γέννηση ενός παιδιού. Είδα απουσία συναισθημάτων και απουσία αγάπης στην ηρωϊδα σου. Γιατί και η επιλόχια κατάθλιψη από κάπου πηγάζει, δεν την παθαίνουν όλες οι λεχώνες, κάτι βρίσκεται από πίσω το οποίο ήταν άλυτο πολύ πριν την εγκυμοσύνη ή κατά την διάρκεια. Ο ρεαλιστής γνωρίζει την πραγματικότητα αλλά αυτό δε σημαίνει ότι γίνεται ίσα και όμοια, ότι δεν προσπαθεί για το καλύτερο. Αντιθέτως το να έχεις εμμονή σε καταστροφικά συναισθήματα δεν είναι καυστική αλήθεια και ρεαλισμός είναι κάτι διαφορετικό. Και σε αυτό που είπες ότι όλοι λίγο πολύ βυζαίνουμε ψέμματα.. δεν ισχύει.. Είναι καθαρά η γνώμη μου και ήθελα να σου την γράψω γιατί και σε μενα αρέσει να εκφράζονται αντίθετες απόψεις! 🙂

    • Καλησπέρα Κατερίνα μου! Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο και τις απόψεις σου! 🙂 Εξυπακούεται ότι λέμε την άποψή μας πάντα!! Το κείμενο και γενικά ότι κείμενο φεύγει από μένα τουλάχιστον και πάει για ανάγνωση αποκτά δική του υπόσταση και είναι στη κρίση του αναγνώστη.. Εγώ πάντα λέω ότι 100 άνθρωποι να διαβάζουν το ίδιο κείμενο, δεν θα ταυτιστούν όλων οι απόψεις.. Άλλος θα ταυτιστεί, άλλος θα αποστασιοποιηθεί, μπορεί κάποιος να το λατρέψει κι άλλος να το μισήσει. Είναι μαγική η επίδραση πάνω στον καθένα μας! 🙂
      Η ηρωίδα ναι έχεις δίκιο το θεωρεί πεζό το γεγονός της γέννας και της ερωτικής πράξης αλλά νομίζω δεν πάσχει από συναίσθημα.. Εννοώ δεν νιώθει τα αναμενόμενα για μια μάνα συναισθήματα αγάπης και πλήρωσης μα νιώθει αγανάκτηση, το ταϊζει όχι από αγάπη αλλά από αγγαρεία. Ίσως να νιώθει και μια αποστροφή..
      Σίγουρα όλες οι μητέρες δεν νιώθουν έτσι αλλά κάποιες το βιώνουν. Ειλικρινά κι εγώ δεν ξέρω τι μπορεί να φταίει κι από που πηγάζει η επιλόχια κατάθλιψη..
      Τώρα για το περί βυζάγματος ψεμάτων το είπα γιατί έχει τύχει πιστεύω σε όλους κάποια στιγμή της ζωής μας να μπουκώσουμε από ψέμα κι ίσως να μην ήταν εύκολο να απολλαγούμε.. Και σε προσωπικό επίπεδο, και στη δουλειά.. Ακόμα ακόμα και σε κοινωνικό.. Δεν λέω ότι μας αρέσει να μας παραμυθιάζουνε ( αν και κάποιοι τρέφονται με παραμύθια κι αυταπάτες) και μεις να το κάνουμε γαργάρα. Αλλά ότι θα έχει τύχει σε όλους μια ευάλωτη περίοδος στη ζωή μας..
      Και πάλι σε ευχαριστώ!! Το ξέρεις ότι μου αρέσει πολύ να συζητάμε είτε ταυτίζονται οι απόψεις είτε όχι! Σε φιλώ γλυκά κοπέλα μου!! 🙂

  10. Νομίζω ότι αποτύπωσες τέλεια, τα διφορούμενα συναισθήματα που νιώθει μια μητέρα. Όχι από έλλειψη αγάπης. Μα γιατί νιώθει πως το μικρό κοριτσάκι που ήταν μέχρι τώρα, μεταμορφώθηκε ξαφνικά σε μάνα, τροφό και με το βυζί έξω ισοβίως. Αλλαγή ρόλων….Αντίστοιχα συναισθήματα, προκύπτουν κι αργότερα. ΄Οταν το «μωρό» βυζαίνει διαρκώς, ρουφάει, απαιτεί, ακυρώνει και επαναστατεί. Και θέλει πολλά κουράγια να κάνεις λίγα βήματα πίσω για να του αφήσεις χώρο να απογαλακτιστεί, να γίνει «ωραίος» ενήλικας και να σε ξεπεράσει. Αυτό για μένα είναι το μεγάλο στοίχημα.
    Μου άρεσε πολύ το κείμενό σου. Έχει αλήθειες που σοκάρουν, ίσως γιατί ποτέ δεν τολμάμε να τις εκφράσουμε. Από φόβο μη φανούμε ανεπαρκείς ως μάνες, σύζυγοι, νύφες ή κόρες…
    Φιλιά πολλά!

    • Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία για το σχόλιό σου! 🙂 Η αλήθεια είναι ότι βγαίνουν ανάμεικτα συναισθήματα με την ανάγνωση.. Το καταλαβαίνω γιατί κι εγώ έτσι ένιωθα γράφοντάς το. Ήταν πολύ έντονη στιγμή..
      Έτσι είναι, πρώτα απαιτεί και ταυτίζεται και μετά επαναστατεί να απαγκιστρωθεί!! Η εξέλιξη αλλιώς πως θα ρθει;
      Να σαι καλά κανελάκι μου! Καλό σου βράδυ! Σε φιλώ!! 🙂

      • Θα με πιστέψεις αν σου πω πως τις προάλλες διάβαζα ένα βιβλίο πάνω στο θέμα λόγω του ερευνητικού μου έργου και της δουλειάς μου;
        Τώρα τελευταία ασχολήθηκαν με το φαινόμενο αυτό, η έρευνα έρχεται από την Αμερική και ονομάζεται «blocked care». Το βιώνουν συνήθως μόνο οι βασικοί τροφοί του παιδιού, είτε πρόκειται για βιολογικούς γονείς είτε πχ. για εμάς που τα μεγαλώνουμε σε κέντρα, στέγες ή ορφανοτροφεία. Πρόκειται για μια εγκεφαλική/χημική κατάσταση/δραστηριότητα, η οποία στην ουσία «μπουκώνει» το σύστημά σου και σε καθιστά ανίκανο να δώσεις (αλλά και να λάβεις!) θετικά συναισθήματα προς το παιδί.
        Μου έδωσες ιδέα να κάνω σχετική ανάρτηση στην Αγριμιώ, μεταφράζοντας ίσως σχετικά αποσπάσματα! Φιλί γλυκό από Μελβούρνη. Να’χεις μια υπέροχη ημέρα! 🙂

      • Αγριμάκι μου σε ευχαριστώ για την επίσκεψη (ξέρω ότι έχεις θέματα με το διαδίκτυο!) και για τις ενδιαφέρουσες πληροφορίες!! Δεν τον ήξερα καν αυτόν τον όρο. Ανυπομονώ να σε διαβάσω με το καλό όταν θα τα χεις έτοιμα!!!
        Πολλά πολλά φιλιά στην Μελβούρνη από Αθήνα!!! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s