Archive | Δεκέμβριος 2013

Ορέν ντουβάρ 2013, welcome 2014

Αρχίζω την ανάρτηση ακούγοντας αυτήν την μουσική και θα ήθελα πολύ όσο διαβάζετε να μπείτε στο ρυθμό μαζί μου!

Τον ρυθμό τον παίζει σχεδόν καθημερινά η διπλανή μου στην πολυκατοικία και λατρεύω να την ακούω κι ας ντρέπομαι να της πω πόσο υπέροχα παίζει το κομμάτι. Κι ήθελα και να την ρωτήσω πως λέγεται αλλά είπαμε. Αποξένωση. Κι όλως τυχαίως προχθές το ανακάλυψα στο YouTube πατώντας τυχαία για άσχετα τραγούδια.. Αλλά είπαμε υπάρχει το τυχαία; Ποιος ξέρει;

Να αποχαιρετήσω τάκα τάκα το 2013 και να αρχίσω να υποδέχομαι σιγά σιγά το 2014; 🙂

Να ολοκληρώσει κι η Γη μας τις 365 περιστροφές γύρω από την πάρτη της και την μια περιφορά γύρω από τον Ηλιο.

Και; Παρακάτω; Μμμ…

Αντιγράφοντας από το ημερολόγιο μου (που έχω μια 10ετία να γράψω), όταν ήμουν 22 παρά κάτι:

13 Οκτώβρη 2004, Τετάρτη

Μερικές φορές η ανάγκη για να βρεις γρήγορα κι ανώδυνα απαντήσεις σε βγάζει από τον δρόμο σου. Η πορεία, το ταξίδι σε βοηθούν να αποκομίσεις εμπειρίες που θα τις αξιολογήσεις στο τέλος του ταξιδιού. Μερικές φορές ομως τα πράγματα είναι πιο απλά. Κι ίσως και γι αυτό να τα υποτιμάμε. Οι απαντήσεις μπορεί να είναι μπροστά στα μάτια μας και να μην τις βλέπουμε ή ακόμα χειρότερα να τις αγνοούμε. Υπάρχουν φορές που θέλω να ρουφήξω τη ζωή. Κι άλλες εξίσου δυνατές που σκέφτομαι δεν θέλω να τη χορτάσω. Δεν θα πρεπε κανείς να την χορταίνει, γιατί δεν χορταίνεται. Σαν μια κατάσταση αιώνιας δίψας που όμως η πλήρωσή της δεν είναι μια ανακουφιστική εμπειρία αλλά οδύνη.Μήπως υπερβάλλω; Δεν ξέρω. Πως να χορτάσεις μια ζωή που σε ξεπερνά; Ακόμα κι οι λύπες της τροφοδοτούν υπάρξεις. Δεν είναι άραγε και μόνο η σκέψη του θανάτου που κάνει τη ζωή πιο ουσιαστική; Η ζωή είναι ένα σχήμα οξύμωρο. Η ζωή είναι σαν το στήθος μιας γυναίκας γεμάτο γάλα. Από τον ένα μαστό ο κόσμος ρουφάει χαρές κι από τον άλλο λύπες. Και μην ξεγελαστείς και γλυκαθείς από τον γλυκό μαστό γιατί η υπερκατανάλωση οδηγεί στην έλλειψη και μετά η μόνη επιλογή θα είναι ο πικρός. Γι αυτό η ζωή θέλει ισοζύγι στη ποσότητα του γλυκού και του πικρού. Ετσι που να ανακατεύονται οι γεύσεις στο στόμα κι αυτό πια να λέγεται ζωή… Ετσι να υπάρχω.. Καληνύχτα…

Στα 31 πλέον κι ακόμα δεν έχω βρει την συνταγή να ισορροπήσω τις γεύσεις στο στόμα μου. Υπάρχει αράγε; Και να υπάρχει ο καθένας μας αντιλαμβάνεται αλλιώς τον κόσμο με τις αισθήσεις του. Αξιοθαύμαστο δεν είναι;

Δεν θα ευχηθώ να μην έρθουν δύσκολα το 2014, θα ευχηθώ όταν έρθουν να μην είναι κανείς μόνος του εκείνη τη στιγμή. Θα ευχηθώ όταν πέσουμε να ναι κάποιος δίπλα μας να μας βοηθήσει να σταθούμε στα πόδια μας. Ή να του το επιτρέψουμε τουλάχιστον!! 

                                             My thoughts are birds, by Jacqueline Dreyer

Θα ευχηθώ σθεναρές αντιστάσεις

κι άνευ όρων παραδόσεις

                                                                Smokey Rose by Jessica Watson

Θα ευχηθώ να μάθουμε να ξεπερνάμε τους φόβους μας κοιτάζοντάς τους πρώτα κατάματα. Είναι μια αρχή.

                                                           Moon walking , by Judy Thompson-McDarris

Θα ευχηθώ ακόμα κι αν βρεθούν κάποιοι έτοιμοι να υπονομεύσουν , να υποτιμήσουν και να κατακρίνουν ας έρθουν! Είναι ευκαιρία να δείξουμε την δύναμη που χουμε μέσα μας κρυμμένη και να είναι έτοιμοι ή να συμφιλιωθούν ή να το βάλουν στα πόδια τρέχοντας. 

Ας έχουμε όλοι μας απροσδόκητες χαρές, από τις πιο μικρές μέχρι τις πιο μεγάλες  στα πιο απροσδόκητα μέρη!!

                                                                                 Portal by Jessica Watson

Αποχαιρετώ και καλοσορίζω τα κυλιόμενα δευτερόλεπτα της ζωής με ένα ποίημα που χα ανακαλύψει εκεί στα 20 κι ακόμα το αγαπώ (και δυστυχώς δεν μπορώ να βρω πουθενά ούτε το βιβλίο ούτε άλλα της ποιήματα), της Ελεν Αυγουστίνου από την συλλογή Δίχως σπαθί:

Γίγαντες, σκιές

Υπνοβάτες της φυγής

και του ιλίγγου

στροβιλιζόμαστε στο ρέμα της ζωής

για να γενούμε γίγαντες,σκιές

και να χαθούμε στα έγκατα της γης,

στα ύψη τ’ ουρανού.

Καλή χρονιά αγάπες!!! Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για την όμορφη συντροφιά κι επικοινωνία μας!!! ♥


Advertisements

Βιντεοποίηση

Ήθελα πολύ καιρό να γράψω για την βιντεοποίηση. Μετά από πολλές αναβολές και δεύτερες και τρίτες σκέψεις το πήρα απόφαση, κι αφού για νύχτες έγραφα νοερά την ανάρτηση (!), συγκέντρωσα και πληροφορίες που μάζευα από το διαδίκτυο, κυρίως από αγγλικές ιστοσελίδες κι έχω στην διάθεσή μου υλικό για να σας δώσω μια μικρή πρώτη γεύση από τον κόσμο της βιντεοποίησης.

Με πολύ απλά και κατανοητά λόγια η βιντεοποίηση είναι η συνάντηση κι η αρμονική ένωση της ποίησης με  τις νέες τεχνολογίες.

Δεν θα αναφερθώ καθόλου στο πόση μεγάλη επίδραση έχει η τεχνολογία στην εποχή μας. Η χρήση της στην λογοτεχνία κι ιδιαιτέρως στην ποίηση έχει μεταμορφώσει κατά κάποιο τρόπο ένα γραπτό, τυπωμένο κείμενο σε ένα καινούριο σώμα το οποίο και πλέον δεν αποτελείται μόνο από γράμματα σε μελάνι αλλά κι από ήχο κι από εικόνα δίνοντας έτσι καινούρια μορφή στο ποίημα και ταυτόχρονα μια άλλου τύπου δυναμική.

Κι αυτό γιατί όταν θέλουμε να τονώσουμε με μουσική κι εικόνες ένα κείμενο, ένα ποίημα, έχει σημασία να δώσουμε προσοχή πως να το αναδείξουμε με τις επιλογές μας κι όχι άθελά μας να το αφανίσουμε.

Πέρσι στο μάθημα »Πολυμεσικές και διαδικτυακές εφαρμογές στη λογοτεχνία»  ήρθαμε όλοι σε επαφή με αυτά που σας περιέγραψα. Κι ενώ  είχαμε μείνει με ανοιχτό το στόμα όσο η διδάσκουσα Σοφία Νικολαϊδου απολάμβανε (με την καλή την έννοια!!!) την απόγνωση και την έκπληξη στα μάτια μας καθώς μας έδειχνε τις εργασίες των παλαιότερων φοιτητών και μας ζητούσε να παραδώσουμε κι εμείς φυσικά τις δικές μας στο τέλος του εξαμήνου, τελικά στην πράξη όπως και μας είχε πληροφορήσει, τα πράγματα ήταν πολύ απλά και πολύ εύκολα!

Αρκετοί χρησιμοποιήσαμε δυο πολύ κοινές και σχετικά εύκολες εφαρμογές (καθώς και υπάρχουν πολύ πολύ εξειδικευμένα προγράμματα τα οποία όμως επειδή δεν γνωρίζω κλείνω εδώ την παρένθεση!). Το πολύ γνωστό PowerPoint  και το windows movie maker .

Αν πατήσετε τους υπερσυνδέσμους θα δείτε κι όσοι δεν γνωρίζατε καν την ύπαρξή τους ή κι όσοι δεν ασχολείστε πολύ με την τεχνολογία, πόσο εύκολο είναι να δημιουργήσετε το δικό σας βίντεο συνδυάζοντας εικόνες είτε δικές σας είτε από το διαδίκτυο, φωτογραφίες, πίνακες ζωγραφικής, μουσική και τραγούδια. Με τον ίδιο τρόπο μπορείτε να εισάγετε ένα ποίημα ή κείμενο στις επιλογές σας και να δημιουργήσετε το δικό σας βιντεοποίημα.

Χρήσιμες συμβουλές που μας έδωσε η διδάσκουσα για να μπορέσουμε αυτό ακριβώς, να αναδείξουμε το κείμενο με την βοήθεια της τεχνολογίας είναι καταρχήν να δώσουμε προσοχή να μην μπουκώσει , να μην παραφορτωθεί το βίντεο στο σύνολό του. Δηλαδή αν έχουμε και το κείμενο με λέξεις και μουσική και εικόνες κι ηχογράφηση /απαγγελία του κειμένου και χίλια δυο άλλα τότε μάλλον είναι υπερφορτωμένο το βίντεο κι αντί να αναδείξει το κείμενο το καταπίνει.

Όπως κι είναι πολύ σημαντικό επίσης, ακόμα κι αν κάποιος χρησιμοποιήσει μόνο λίγες εικόνες ή μόνο μουσική χωρίς εικόνες, και πάλι θέλει προσοχή μέσα από τις επιλογές  να μην καπελωθεί το κείμενο/ποίημα. Γιατί αν κάποιος πχ επιλέξει ότι θέλει να διανθίσει το βιντεοποίημα του ή το βιντεοκείμενό του γενικά, με πασίγνωστα τραγούδια ή ξακουστούς πίνακες λογικό κι επόμενο είναι αντί να διαβάζουμε και να βλέπουμε συνολικά το βιντεοκείμενό σας να τραγουδάμε i can’t get no satisfaction ή  να θαυμάζουμε τους πίνακες του Botticelli ! Ε μα δεν τραβάνε την προσοχή;; Εκτός αν το ζητούμενό μας είναι να χαθεί το κείμενο μέσα σε αυτά οπότε αποστολή εξετελέσθη!!! 😉

Πάρα μα πάρα πολύ ουσιώδες είναι να αποφύγουμε την εικονοποίηση. Δηλαδή δεν μπορεί το κείμενο να μιλάει για γάτες, σκύλους, δρόμους ή οτιδήποτε κι εσείς να βρείτε εικόνες και τραγούδια με γάτες, σκύλους, δρόμους ή οτιδήποτε!! Το θέμα είναι να μην ταυτίσουμε το κείμενο με την εικόνα ή τον ήχο!! Να το πάμε  παραπέρα ακόμα κι αν δημιουργήσουμε αντιθέσεις. Δηλαδή μπορεί να χουμε ένα ίσως λυπητερό ή πένθιμο κείμενο και να χρησιμοποιήσουμε φωτογραφίες με  χαρούμενες πινελιές κι εύθυμες νότες αντί για ρέκβιεμ ακριβώς για να τονίσουμε το θλιβερό του νοήματος μέσω της αντίθεσης.

Ειδικοί είναι μόνο οι ειδικοί! Κακά τα ψέματα! Αλλά ο οποιοσδήποτε μπορεί και να δημιουργήσει και να πειραματιστεί κι εγγυημένα αν το δοκιμάσετε αρκετοί δεν θα ξεκολλάτε! Κι είναι η αλήθεια ότι πολύ θα ήθελα να σας έχω δώσει ένα έναυσμα για να το τολμήσετε και να πειραματιστείτε ποικιλοτρόπως καθότι έχω ξαναπεί πόσο διαμαντάκια είστε!

Πλέον τα μαθήματα έχουν τελειώσει, οι εργασίες έχουν παραδοθεί κι οι βαθμολογίες έχουν δοθεί από το καλοκαίρι.

Δεν θα μπορούσα να κλείσω αυτήν την ανάρτηση χωρίς να σας δείξω παραδείγματα βιντεοποίησης. Αν ψάξετε στο διαδίκτυο και στο YouTube θα βρείτε αμέτρητα βιντεοκείμενα και στα αγγλικά φυσικά μα και στα ελληνικά.

Ζήτησα από τέσσερις συμφοιτήτριές μου (γιατί όπως καταλαβαίνετε θα ήταν αδύνατον να ζητήσω από όλους) να μου στείλουν τις εργασίες τους και να μου επιτρέψουν να τις δημοσιεύσω εδώ και με πολύ μεγάλη χαρά και τιμή σας τις παρουσιάζω! Μακάρι να μπορούσα να σας δείξω όλων τα πονήματα γιατί ο καθένας έκανε μια μικρή κατάθεση ψυχής κι έδωσε τον καλύτερό του εαυτό!! Και σχεδόν κανείς μας δεν είχε έρθει σε επαφή up, close and personal με τις νέες τεχνολογίες και την λογοτεχνία τόσο επίσημα! Οπότε πως να μην χαρούμε διπλά και τριπλά με το αποτέλεσμα! Θα ήθελα να απολαύσετε υπεύθυνα όπως πάντα, τα  βιντεοποιήματα τα οποία διαρκούν το καθένα από ενάμιση έως τέσσερα λεπτά το πολύ!

Ξεκινώ με το HEARTBREAK POEM της Γλυκερίας Μπασδέκη. Ποιήτρια (πρώτα και πάντα) και φιλόλογος στη δημόσια εκπαίδευση. Εχει εκδόσει δυο ποιητικές συλλογές, ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΝΑ ΑΝΟΙΓΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΟΥ ΣΕ ΆΓΝΩΣΤΕΣ ΜΙΚΡΕΣ (Πλέθρον,1989) και ΣΥΡΕ ΚΑΛΕ ΤΗΝ ΆΛΥΣΟΝ (Ενδυμίων,2012). Έχει μεταγράψει θεατρικά την Στέλλα, Στέλλα travel- η γη της απαγγελίας. Πρόσφατα η Athens voice κάνει διαδικτυακή ψηφοφορία για τις καλύτερες παραστάσεις κι όχι μόνο κι είναι κι η Στέλλα travel ανάμεσα στις υποψηφιότητες!! Μπορείτε να δείτε εδώ και να ψηφίσετε! Η Γλυκερία διατηρεί blog στην lifo.gr, CRYING GAME. Το διαδίκτυο φιλοξενεί  και πεζά της. Γεννήθηκε,ζει ,αναπνέει και θα μπορούσε και να πεθαίνει για την ποίηση… Κι αλήθεια λέω!!!

A very sad poem από την Γλυκερία Μπασδέκη πάλι, Meine Liebe.

Συνεχίζω με το πεζό ποίημα της Αγγελικής Πεχλιβάνη, η Απόδραση. Καθηγήτρια στη δημόσια εκπαίδευση με μαθητές που πίνουν νερό στο όνομά της. Αυθεντική Πειραιώτισσα με κοφτερή ματιά κι εξαιρετική οξυδέρκεια με  βλέμμα που διαπερνά κι αν χρειστεί φορά το γάντι, σε στριμώχνει στον τοίχο με πύρινο λόγο και μετά το πετά κι αποχωρεί στρίβοντας τσιγάρο με το ένα χέρι. Έγκυρες πηγές την θέλουν να έχει διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς αλλά η ίδια σφυρίζει αδιάφορα την κινεζική διάλεκτο!! 

Συνεχίζω με την Βίκυ Μπρούσαλη και το ποίημα Il secondo.  Η Βίκυ είναι ποιήτρια και καλοτεχνίτισσα. Ακρως δημιουργική κι εκείνη. Γράφει, ζωγραφίζει και πλέον διδάσκει και ζωγραφική μικρά παιδάκια που λαχταρά να τα μαθαίνει τα μυστικά των χρωμάτων, τις ευθείες και τις καμπύλες των μολυβιών κι εκείνα δεν χορταίνουν να την ακούν και να την φιλάνε στο τέλος των μαθημάτων φωνάζοντας χαρούμενα, »κυρία,κυρία!!». Ελπίζω κι εύχομαι σύντομα να μας τιμήσει με μια ποιητική συλλογή αφού το χει άπλετο το ταλέντο!!! Στο βίντεο απαγγέλει η ίδια.

Τέλος το ποίημα της Δέσποινας Πατρικίου, ( sic ) . Η Πέννυ μας. Φιλόλογος με γνώσεις αγγλικών και γερμανικών, ζει στην λατρεμένη Θεσσαλονίκη. Ευαίσθητη ποιήτρια, έχει γεμίσει τα συρτάρια της με ποιήματα και πεζά που ισορροπούν σε μια τραμπάλα που από την μια χωρά τον κυνισμό και την ανθρωπιά του Μάτεση κι από την άλλη τη  μελαγχολική διάθεση της Σάρα Κέην. Πλέον τα μοιράζεται και μαζί μας. Διστακτικά αλλά σθεναρά. Και την ευχαριστούμε πολύ γι αυτό!!

Θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ την συγγραφέα και φιλόλογο  Σοφία Νικολαϊδου που μου έδωσε την άδεια να χρησιμοποιήσω σημειώσεις και πολύτιμες συμβουλές από το μάθημά της πέρσι στο μεταπτυχιακό Δημιουργικής Γραφής, »Πολυμεσικές και διαδικτυακές εφαρμογές στη λογοτεχνία». Κατά γενική ομολογία το καταευχαριστηθήκαμε όλοι!

Ευχαριστώ πολύ πολύ την Γλυκερία, την Αγγελική, την Βίκυ και την Πέννυ που με τίμησαν με τα υπέροχα βιντεοποιήματά τους!!! ❤

Εκ γενετής

                                                               …dream catcher… by Jacqueline Dreyer

Αφού ξεγέλασα το αρχαίο άλογο

         γεννήθηκα από τα σπλάχνα του

         με τα χέρια ψηλά

κάποιο μεσημέρι

κείνες τις μέρες

των κυνικών καυμάτων

Κι όταν οι διεσταλμένες κόρες

    αντίκρισαν ανάγλυφο

    το μοιροχάρτι στην παλάμη

εκπλήρωσα τον σκοπό μου

την ώρα που ο Κέρβερος

      έγλυφε με στοργή

τους άπνους γόνους 

 

  (α’ δημοσίευση στην bibliotheque )

 

 

Καλά Χριστούγεννα 2013 !!!!

Πλησιάζουν σε λίγες μέρες τα Χριστούγεννα!!

Μέρες γιορτής, χαράς, ξεκούρασης και διασκέδασης. Μέρες περισυλλογής, ηρεμίας, απολογισμού,συγκέντρωσης, αντάμωσης. Μέρες καθημερινότητας, ρουτίνας, βαρεμάρας, μελαγχολίας, εξόδων. Μέρες ίδιες κι απαράλλαχτες με όλες τις άλλες. Μέρες ξεχωριστές, γιορτινές.

Διαλέξτε καλοί μου φίλοι. Διαλέξτε τι προτιμάτε ανάλογα με τα κέφια και τα φεγγάρια σας.

Εμείς πάντα οι άνθρωποι δίνουμε νόημα στις μέρες μας. Στις στιγμές μας. Και το κεφάλι θα σκύψουμε μα και θα το σηκώσουμε να απολαύσουμε την ομορφιά γύρω μας ή να καταδείξουμε την αδικία κι αν μπορούμε να την διορθώσουμε.

Χριστούγεννα πλησιάζουν και πάντα νιώθω την ανάγκη να χαρώ σαν παιδί. Να προσφέρω, όχι πλουμίδια και στραφταλιζέ τιποτάκια αλλά την αγάπη μου, την αισιοδοξία μου, το χαμόγελό μου, το έχει ο Θεός. Κι όχι δεν είμαι καμιά θεούσα αλλά επιλέγω να πιστεύω στην δικαιοσύνη του Θεού και στην καλοσύνη των ανθρώπων.

Μήπως τάχα δεν υπάρχουν άνθρωποι σωστοί γύρω μας; Να προσφέρουν ότι μπορούν στον συνάνθρωπο. Ακόμα και να στερηθούν τη μπουκιά τους. Να βγάλουν το βρακί που λέει κι ο λαός μας και να το δώσουν. Και ναι πάντα θα υπάρχουν κι οι άρπαγες. Οι αχόρταγοι. Οι κλέφτες και τα λαμόγια. Δεν ζω σε συννεφάκι ξέρω μα επιλέγω να τους γυρνώ την πλάτη απαξιωτικά.. Γιατί τελικά πολύ σάλιο ξοδεύω για δαύτους και δεν τους πρέπει. Θα ρθει η ώρα τους.

Χριστούγεννα πλησιάζουν και το μόνο που θέλω είναι να μην είναι οι μέρες αυτές οι γιορτινές σαν τις άλλες. Να διαγράψω στεναχώριες, ακυρώσεις, ματαιώσεις και να σκέφτομαι μόνο χαρούμενα και γιορτινά. Να μην σκέφτομαι λογαριασμούς, δάνεια, κάρτες. Μα να όλα με φέρνουν βόλτα. Κι όλους μας γιατί όλοι λίγο έως πολύ πήζει το κεφάλι με σκοτούρες.

Εκατό χιλιάδες φορές θα πω : έχω θα δώσω. Δεν έχω, δεν δίνω. Το πολύ πολύ να βγω σαν τον ποπολάρο Πρέκα και να φωνάζω »ελάτε να τα πάρετε,ελάααατε» κι αν τους βαστάει ας έρθουν.

Οχι τι;; Θα γεμίσουμε δηλαδή με ψυχοσωματικά ή θα κάνουμε πλούσιους τους μουρλίατρους;;;; Οι μισοί να αυτοκτονούν κι οι άλλοι μισοί στα πρόθυρα κατάθλιψης με ψυχοφάρμακα..

Βρε άι στα τσακίδια!! Ουστ ρε!!! Κάντε κράττει στη στεναχώρια ρε παιδιά..Φρένο στη θλίψη… Να μαστε όλοι γεροί και δυνατοί να τους πετάξουμε τους ψεύτες και τους κλέφτες από δω όταν έρθει η ώρα.. Ατσαλώστε όλοι τη ψυχή και τη καρδιά!! Κι ας έρθουν τα δύσκολα να βρούνε τείχη να μην μπορούν να μας ρίξουν άλλο!!

Να μαστε υγιείς και σωματικά και ψυχικά κι εμεί κι όλοι μας οι αγαπημένοι!! Να αγαπιόμαστε , να τσακωνόμαστε και πάλι από την αρχή!! Να πουλήσουμε λίγη τρέλα!! Δεν είν κακό!! Οποιος θέλει ας αγοράσει!! Που να χτυπιέσαι δεν θα ψοφήσουμε κουφάλα νεκροθάφτη…

Καλά Χριστούγεννα σε όλους και να ξέρετε και να νιώθετε βαθιά μέσα στην καρδιά σας ότι πάντα υπάρχει κάποιος που μας σκέφτεται και θέλει το καλό μας!! Το παιδί μας, η μάνα μας , ο πατέρας μας, ο φίλος μας , ο συνάνθρωπός μας!

Γιατί πρέπει για να εκτιμήσουμε αυτό που έχουμε να παραδειγματιστούμε από αυτόν που δεν το έχει;; Να μάθουμε λοιπόν να εκτιμάμε το κάθετι καθημερινά και να μην ήμαστε αγνώμονες κι αχάριστοι γιατί το ίδιο μαθαίνουμε και τα παιδιά μας..

Καλά Χριστούγεννα σε όλους μας πάντα με υγεία στα σπίτια μας!! Υγεία και ψυχική ηρεμία!! Καλές γιορτές φίλοι μου!!! Πολύχρωμες ή ασπρόμαυρες ΚΑΛΕς ΓΙΟΡΤΕς!!!!!!

Η διάγνωση

  Man with his skin, by Peter Zokosky

Την πρώτη φορά ήταν 18. Ο πατέρας του είχε γυρισμένη την πλάτη κρατώντας σφιχτά το χαρτί. Γύρισε και με υποτυπώδη εγκράτεια τον κοίταξε στα μάτια σκίζοντας επιδεικτικά την αίτηση για την Καλών Τεχνών.

«Πέταξε τα σκουπίδια πριν καθίσεις για φαγητό και πλύνε τα χέρια σου», του είπε τρώγοντας κρέας με όρεξη.

Δεν ακούμπησε το πιάτο του. Το βράδυ έπεσε  στο κρεβάτι με πόνους στη κοιλιά. Πριν χαράξει άδειασε το περιεχόμενο του στομάχου του πάνω στο μαξιλάρι.

Μια άλλη φορά τον έπιασε πριν τα 35. Αγαπούσε μια κοπέλα αλλά τα λόγια του πατέρα του ήταν τελεσίδικα:

«Θα πάρεις την Λ. Είναι  μεγαλύτερή σου αλλά έχει καλή προίκα. Άσε τις αγάπες και τους έρωτες κατά μέρος».

Αντιμετώπισε με πραότητα τον απολυταρχικό πατέρα και δέχτηκε την απαίτησή του. Τη νύχτα του γάμου στριφογύριζε στο κρεβάτι αφήνοντας βαριές και κοφτές ανάσες. Η γυναίκα του, κάθε τρεις και λίγο τον σκούνταγε:

«Σταμάτα πια να κοιμηθώ! Όλο παράπονα είσαι. Τίποτα δεν έχεις πέσε και κοιμήσου.»

Στην δουλειά, εργατικός και πρόθυμος να εξυπηρετήσει και να καλύψει όποτε χρειαζόταν τους συναδέλφους του.

«Οι καλοσύνες κύριε Ευγενόπουλε δεν θα σας βγουν σε καλό», του λεγε ο προϊστάμενος. «Εδώ είναι χώρος εργασίας. Όχι φιλανθρωπικό ίδρυμα. Τελευταία φορά που σας κάνω παρατήρηση. Μην ξεχάσω, θα ήθελα σαν βοηθός μου να πάρετε αυτή τη λίστα και να ανακοινώσετε την απόλυση στους κάτωθι… »

Γύρισε σπίτι με πονοκέφαλο. Μπήκε για ντους να χαλαρώσει και καθώς λουζόταν διέκρινε στα δάχτυλα των ποδιών τούφες από τα μαλλιά του.

«Γυναίκα! Τρέξε!..», φώναζε κι οι φλέβες στην καρωτίδα του πάλλονταν με απόγνωση.

Η γυναίκα τον αντίκρισε με δάκρυα στα μάτια να της δείχνει το σιφόνι.   

«Κοίτα πόσες τούφες…! Μαδάω. Τα δάχτυλά μου… Ξεφλουδίζουν. Κοίτα.», της έλεγε και πέταγε κάτω κομμάτια αφυδατωμένης σάρκας.

Εκείνη κοίταζε αλλά δεν έβλεπε τίποτα.

«Θα πάμε στο γιατρό αύριο να σε δει εντάξει; Είσαι κουρασμένος. Τίποτα δεν έχεις.»

Ο ένας γιατρός διαδεχόταν τον άλλο.

«Κύριε Ευγενόπουλε πείτε μου τι νιώθετε; Σας βλέπω απόλυτα υγιή».

«Ησυχάστε κύριε Ευγενόπουλε δεν έχετε τίποτα. Οι εξετάσεις σας είναι απολύτως φυσιολογικές.»

«Φυσικά και ξέρω τι σας λέω κύριε Ευγενόπουλε.  Άγχος έχετε. Η μάστιγα της εποχής μας. Πάρτε αυτά τα χάπια κι ηρεμήστε».

Τους πίστεψε με την αγαθότητα και την ευκολοπιστία που ήταν ποτισμένα τα κύτταρά του. Δεν είχε λόγους να αμφισβητεί τη διάγνωση.

Τελευταία φορά που είχε τα συμπτώματα ήταν όταν ήρθαν για τον πατέρα του.

«Δεν μπορείτε κύριε Ευγενόπουλε να τον φροντίσετε. Υπογράψτε εδώ και θα τον περιποιηθούμε εμείς. Δεν θα του λείψει τίποτα. Δεν μπορείτε να του παρέχετε την κατάλληλη φροντίδα. Είναι για το καλό του! Θα σας ενημερώνουμε μηνιαίως για το λογαριασμό. Καληνύχτα σας κύριε Ευγενόπουλε».

«Καληνύχτα σας κύριε Ευγενόπουλε», είπε ο ηλικιωμένος άντρας στον άγνωστο που έβαλε με μακροθυμία την υπογραφή του.

Πριν ξαπλώσει τράβηξε με δύναμη τη σάρκα που απέμεινε, από το κεφάλι προς τα πόδια κι έκρυψε το δέρμα του στο συρτάρι. Η γυναίκα του ποτέ δεν κατάλαβε τη διαφορά.

Ακόμα και τώρα καμιά φορά τις νύχτες, παίρνει το δέρμα του και σκεπάζει τον άγνωστο που κοιμάται στο κρεβάτι του.

 

 

 

Το διήγημα ήταν η συμμετοχή μου στο παιχνίδι της Φλώρας , Παίζοντας με τις λέξεις. Αυτή την φορά το παιχνίδι φιλοξένησε  η Αριστέα η οποία και κέρδισε με την υπέροχη ιστορία της.

 

Συχγαρητήρια στις τρεις νικητήριες ιστορίες , τις οποίες μπορείτε και να απολαύσετε εδώ αλλά άξιες θαυμασμού και συγχαρητήριων ήταν όλες και θα ήθελα πολύ να περάσετε να τις διαβάσετε εδώ κι εδώ!

Τώρα θα μου επιτρέψετε να πω λίγα λόγια για το διήγημά μου. Και αρχικά σας ευχαριστώ για την ανάγνωση και μετά για τις ψήφους. Για μένα είναι σημαντικό και κάθε φορά θα το λέω χωρίς να βαριέμαι, πως επικοινωνούμε μεταξύ μας τα κείμενά μας και τι εισπράττουμε διαβάζοντάς τα! Έτσι επιτυγχάνεται ο σκοπός.

Δεν συνηθίζω να επεξηγώ γραπτά μου γιατί όπως έχω ξαναπεί έχω ανάγκη ο καθένας που διαβάζει να μην εγκλωβίζεται στη ματιά μου. Να το κάνει δικό του.

Θα παραβώ αυτή τη φορά,λίγο όχι πολύ, τον άρρητο αυτό δικό μου »κανόνα» γιατί θέλω να σας δείξω την αφορμή που γράφτηκε αυτό το κείμενο. Αφορμή λοιπόν ήταν αυτό το βιντεάκι μικρού μήκους που  είχε στείλει πριν μήνες μια συμφοιτήτριά μου. One hundredth of a second. Οταν το είδα είχα συγκλονιστεί τόσο πολύ και τις επόμενες μέρες δούλευα ας πούμε στο μυαλό μου μια ιστορία σχετικά με το πως μπορεί να αλλάξει ένας άνθρωπος κάνοντας πράγματα στην καθημερινότητά του που όμως άλλοι του τα επιβάλλουν και πως αυτό αλλάζει και διαβρώνει την ψυχοσύνθεσή του.

Αυτό το διήγημα λοιπόν πήρε σάρκα κι οστά μέσα από τις λέξεις που έδωσε ο Ανταίος αλλά προϋπήρχε εμβρυακά μέσα μου εξαιτίας του βίντεο . Κι ίσως σε κάποιους φανεί υπερβολική αυτή η ταινία μικρού μήκους όμως ας μην ξεχνάμε κι ότι μέσω της υπερβολής μπορούμε να καταδείξουμε την ανθρωποφαγική μας κοινωνία και μακάρι να μην φτάσουμε ποτέ σε τέτοια χάλια:

Αναγνωρίζω ότι το κείμενό μου δεν έχει την ίδια δυναμική με εκείνο της ιστορίας του βίντεο όμως ελπίζω να κατάφερα να δείξω αυτήν την εσωτερική αγωνία και την σπαραχτική μετάλλαξη του ήρωα μου του κ. Ευγενόπουλου.

Οι συμμετοχές στα ΟΛΙΓΟΛΕΚΤΑ- ανοιχτή πρόσκληση της bibliotheque

Προλαβαίνετε να στείλετε μέχρι τέλη Δεκέμβρη τις συμμετοχές σας στην bibliotheque!!

Αντιγράφω από την πηγή:

αναζητούμε τολμηρούς συγγραφείς, να αναμετρηθούν με την οικονομία των λέξεων, με πέντε μικροδιηγήματα ο κάθένας με στόχο την έκδοση μιας μεγάλης ανθολογίας. στείλτε μας τα κειμενα σας στο bibliotheque.open@gmail.com

Μικροκείμενα μέχρι 172 γράμματα!!

Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τις μέχρι στιγμής  συμμετοχές!! Απολαύστε υπεύθυνα !!! Σας φιλώ!!!

Secret Santa κι όχι μόνο!!!

Παρασκεύη και 13 έρχομαι σπίτι από δημόσια υπηρεσία και βλέπω στο σαλόνι ένα φάκελο!! Ήξερα ότι είναι από τον μυστικό μου Αγιοβασιλάκο!! 🙂 Μπορεί να μην είχα το δικό σας το σασπένς αφού εγώ έκανα την κλήρωση, η χαρά μου όμως όταν το είδα ήταν ακριβώς η ίδια!!! 🙂 🙂

Ακόμα πετάω!!!! Η κάρτα με εγκάρδιες και προσωπικές ευχές

και πανέμορφα δωράκια από την ταλαντούχα μας Ελένη ♥ με το blog http://stamonopatiatisfantasias.blogspot.gr/!!!

                  

 

 

 

 

 

 

 

Ένα πανέμορφο χειροποίητο ημερολόγιο για το καινούριο έτος και μου αγόρασε κι ένα υπέροχο βραχιόλι!! Ελένη μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα θαυμάσια από καρδιάς δώρα σου!! Σαν παιδάκι έκανα από την χαρά μου!!! Πίστεψέ με!!! 😀 😀 Να σαι καλά και να χαρείς τις γιορτές φέτος παρέα με αγαπημένα πρόσωπα και γεμάτη αγάπη να υποδεχτείς τα καλά που σου επιφυλάσσει η καινούρια χρονιά!!! 🙂

Λίγες μέρες νωρίτερα είχε έρθει απρόσμενα ο ταχυδρόμος να μου φέρει ακόμα ένα δωράκι που φτιάχτηκε με αγάπη!! Ένα σπιτάκι γούρι και μια κάρτα από την Τέτα ♥ μας με το blog http://thalassoksila.blogspot.gr/!!

                 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Τέτα μου για την σκέψη και για το όμορφο δώρο που μου προσέφερες!! Να σαι καλά και να σκορπίζεις χαμόγελα!!! 🙂

Τώρα θα μου πείτε γιατί άργησες να μας τα δείξεις; Ε τώρα που τέλειωσα κάτι ακόμα είμαι έτοιμη για την ανάρτηση!! Μια ο πυρετός που με πήγε πίσω, μια κάτι δικά μου, επιτέλους τέλειωσα και μπορώ να σας πω να περιμένετε κι από μένα δωράκια χειροποίητα (κι όχι μόνο!!) αναμνηστικά όλες όσες συμμετείχατε στην μυστική μας ανταλλαγή!!!

Το πόση χαρά έχω πάρει να τα φτιάχνω δεν λέγεται!!! Αισθάνομαι σαν το ξωτικούλι του Αγιοβασίλη!!! Χαχαχα!!! 🙂 🙂

Χαίρομαι απίστευτα να βλέπω στα blogs σας όταν δέχεστε τα δωράκια από τα μυστικά σας ταίρια!! Αν μπορούσατε να δείτε τι χαζό χαμόγελο έχω θα γελάγατε και θα με κοροϊδεύατε!!

Σας φιλώ γλυκά όλους κι εύχομαι έστω και για λίγο να ξανανιώσατε παιδάκια!! Το ξέρω ότι δεν είναι τίποτα σημαντικό όμως καμιά φορά κι αυτό το φαινομενικά ασήμαντο ίσως δώσει χαρά και χαμόγελα που είναι τόσο μα τόσο απαραίτητα για να μην βουλιάζουμε στη μουντή μας καθημερινότητα!!! ♥♥♥ Να στε όλοι καλά για να μπορείτε απλόχερα να προσφέρετε την αγάπη και την φροντίδα σας!!!