Archive | Απρίλιος 2014

Επιτοίχιο διακοσμητικό

Επιθυμίες

Σαν σώματα ωραία νεκρών που δεν εγέρασαν
και τάκλεισαν, με δάκρυα, σε μαυσωλείο λαμπρό,
με ρόδα στο κεφάλι και στα πόδια γιασεμιά —
έτσ’ η επιθυμίες μοιάζουν που επέρασαν
χωρίς να εκπληρωθούν· χωρίς ν’ αξιωθεί καμιά
της ηδονής μια νύχτα, ή ένα πρωί της φεγγερό.

Για νάρθουν

Ένα κερί αρκεί.                Το φως του το αμυδρό
αρμόζει πιο καλά,                θάναι πιο συμπαθές
σαν έρθουν της Aγάπης,                σαν έρθουν η Σκιές.

Ένα κερί αρκεί.                Η κάμαρη απόψι
να μη έχει φως πολύ.                Μέσα στην ρέμβην όλως
και την υποβολή,                και με το λίγο φως —
μέσα στην ρέμβην έτσι                θα οραματισθώ
για νάρθουν της Aγάπης,                για νάρθουν η Σκιές.

Φωνές

Ιδανικές φωνές κι αγαπημένες
εκείνων που πεθάναν, ή εκείνων που είναι
για μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους.

Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε·
κάποτε μες στην σκέψι τες ακούει το μυαλό.

Και με τον ήχο των για μια στιγμή επιστρέφουν
ήχοι από την πρώτη ποίησι της ζωής μας —
σα μουσική, την νύχτα, μακρυνή, που σβύνει.

Che fece …. il gran rifiuto

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα

πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Aν ρωτιούνταν πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
εκείνο τ’ όχι — το σωστό —  εις όλην την ζωή του.

 

 

Το χειροποίητο επιτοίχιο διακοσμητικό , μπούστο και φτερά , είναι από πηλό.

Τα ποιήματα μνήμη Κωνσταντίνου Καβάφη.

Advertisements

Θάλαττα, θάλαττα!!

Δεν θέλει και πολύ για να περάσεις όμορφα τις διακοπές σου το καλοκαίρι.. Είχε 3,4 χρόνια, αν βγάλεις απ’ έξω τα δυο τελευταία που μας βρήκαν στην Αθήνα, το καλοκαίρι είχαμε για εξορμητήριο την Πελοπόννησο! Απλά βόλευε σαν προορισμός, πιο οικονομικός και πιο προσβάσιμος σε σχέση με κάποιο λατρεμένο ελληνικό νησί.

Εγώ γκρίνιαζα φυσικά, πάλι εκεί θα πάμε; Τα έχουμε δει όλα πια. Ναι δεν ήταν από τους αγαπημένους προορισμούς. Ευτυχώς που η γκρίνια μου διαρκεί ελάχιστα και πάντα βρίσκω το κέφι μου, ειδικά στις διακοπές!

Γνώρισα πολύ όμορφα μέρη που κατευθείαν μπήκαν στην καρδιά μου. Όχι δεν είναι το Ναύπλιο!! 🙂 Σε όσους το λέω με κοιτάνε καλά καλά, αλλά τι να κάνουμε;;; Γούστα είναι αυτά!!

Έχουμε κάνει αρκετές φορές τον γύρο της Πελοποννήσου αλλά το καλοκαιράκι έχω λατρέψει το Τολό Αργολίδας, την Μονεμβασιά, τον Μυστρά, την Πύλο, το Γύθειο, την Φοινικούντα…

Σε ένα από αυτά τα ταξίδια ο δρόμος μας έβγαλε στην λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας στην Μεσσηνία. Οι πινακίδες έγραφαν ότι προστατεύεται σαν υγρότοπος. Ελάχιστος κόσμος στην αμμουδιά της όσες φορές κι αν πήγα, το νερό υφάλμυρο και ρηχό είναι όμορφος κι ήσυχος προορισμός.

Ελάχιστα χιλιόμετρα παρακάτω κι ανακαλύψαμε κάποιες αμμώδεις εκτάσεις που με τα πόδια αν τις διανύσεις θέλεις σίγουρα ένα εικοσάλεπτο με μισάωρο περπάτημα στο μονοπάτι ανάμεσα σε ένα υποτυπώδες έλος και στην λευκή άμμο που πυρώνει.

Το μονοπάτι αυτό σε βγάζει στην παραλία της Βοϊδοκοιλιάς μετά κόπων και βασάνων βέβαια γιατί το περπάτημα στην άμμο με ντάλα ήλιο πιστέψτε με δεν είναι εύκολο!! Συν του ότι το μονοπάτι δεν είναι στρωτό.. Έχει τα λοφάκια του, τους βράχους του, τις φουντωτές φυλλωσιές του!! Κι εμάς ήταν τόση η εξυπνάδα μας που διασχίσαμε όλο αυτό το μονοπάτι με μαγιώ και σαγιονάρες!!! 🙂

Η παραλία όμως αποζημιώνει και με το παραπάνω!! Κρυστάλλινα, σμαραγδένια νερά!! Πάλι ρηχά όπως στην λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας, αλλά όσο  προχωράς κάποια στιγμή βαθαίνουν!! Όσες φορές κι αν πήγαμε εκεί για μπάνιο πάντα η πλειοψηφία ήταν τουρίστες! Είχαν και την σκηνούλα τους μαζί και μια χαρά!!

Πιστέψτε με μετά, από ένα μισάωρο περπάτημα που ο ιδρώτας στάζει παντού όμως μια βουτιά σε αυτά τα νερά είναι όνειρο!!

Μία και μοναδική φορά πάνω στη χαρά και στην τόλμη μας λέμε, βρε έχει μια σπηλιά εκεί πάνω!!! Ίσια στο βουνό ψηλά!! Δεν πάμε να την δούμε;; Και βουρ!!

Το μονοπάτι είναι ανύπαρκτο.. Δεν θα σας περιγράψω με λόγια!! Ας μιλήσουν οι φωτό!! Να θυμάστε φορούσαμε μόνο μαγιώ και σαγιονάρες!!

Πάντα γύριζα πίσω να τραβώ πως φαίνεται κι η θάλασσα!! Μια μαγεία!!

 

Κατακτώντας σιγά σιγά το Έβερεστ!!!! Χαχαχα!! 🙂

 

 

Το κάστρο που μπορείτε να διακρίνεται ψηλά δυστυχώς ήταν κλειστό και απαγορεύοταν η είσοδος όταν θέλαμε να πάμε εκείνο το καλοκαίρι..

Ντάξ!! Το κατακτήσαμε το Έβερεστ με σαγιονάρα κι ελάχιστες γρατζουνιές!! Εννοείται εγώ τις έπαθα!! Αφού έχουμε πει πέρι στούκας και μαγνητοατυχημάτων στο ίσιωμα!!! Πόσο μάλλον στο βουνό!!! Χαχαχα!!! 🙂

 

Κι έτσι ήταν η θέα μέσα από το σπήλαιο του Νέστορος!!

Υδάτινο χαλί μπροστά η παραλία της Βοϊδοκοιλιάς!!!

Κι αφού ξαποστάσαμε κι εξερευνήσαμε λίγο το σπήλαιο πήραμε το δρόμο της επιστροφής!! Στο τέλος φτάνοντας στην παραλία της Βοϊδοκοιλιάς η βουτιά στα νερά ήταν λυτρωτική κι αναζωογονητική!!

Άντε να ρθει με το καλό το καλοκαιράκι!!!

Με τη φωτό από το σπήλαιο του Νεστορα συμμετείχα στον όγδοο διαγωνισμό Φωτογραφίζειν, που διοργανώνει το Μαράκι στο blog της http://mia-matia-ston-ilio.blogspot.gr/.

Ευχαριστώ πολύ πολύ την Μαρία για την φιλοξενία της φωτό μου καθώς κι εσάς που την είδατε και την ψηφίσατε!! 🙂 Απολαύσαμε πολλές όμορφες γωνιές της χώρας μας σε αυτό το παιχνίδι!!!

Φιλάκια καλοκαιρινά a tutti!!! ❤

 

 

Ραμόνα travel / η γη της καλοσύνης

 

Γιατί πέρσυ η Στέλλα ταξίδευε στη γη της απαγγελίαςΓιατί ξεχώρισε και διακρίθηκε.

Γιατί φέτος το ταξίδι συνεχίζεται κι η Στέλλα δίνει σκυτάλη στην Ραμόνα και φτάνει μέχρι την γη της καλοσύνης

Γιατί οι Bijoux de Kant κι η ποιήτρια Γλυκερία Μπασδέκη ταξιδεύουν στο Φεστιβάλ Αθηνών κι Επιδαύρου 2014 έχοντας στις αποσκεύες :

Ένα κορίτσι της επαρχίας του ελληνικού βορρά. Η Ραμόνα, ταξιδεύει στα Βαλκάνια των μύθων, των θρύλων, των ηρωικών στιγμών και των θρησκευτικών εμμονών. Τραγουδά την ιστορία του τόπου της, κουβαλώντας όμως, σαν άλλη Μπλανς Ντυμπουά, το φορτίο των ματαιωμένων προσδοκιών της. Μια επίσκεψη στην αδελφή της γίνεται το τέλος και ταυτόχρονα η αρχή αυτού του ταξιδιού. Μαζί της ένα νέο αγόρι, η δική της συνεισφορά στην καινούργια, γεμάτη μαγεία και καλοσύνη ζωή. Ο σκηνοθέτης Γιάννης Σκουρλέτης ξεκινά αυτό το ρομαντικό ταξίδι, με τις αποσκευές της «ελληνικότητας» και με τελικό ζητούμενο το θαύμα. (πηγή)

Ερμηνεύουν:

Καρυοφυλλιά Καραμπέτη
Λένα Δροσάκη
Δημήτρης Μοθωναίος
Κρις Ραντάνοφ

 

1-5 Ιουνίου

Πειραιώς 260, Αποθήκη

 

Γιατί η Γλυκερία το έχουμε  ξαναπεί ότι είναι γεννημένη ποιήτρια.

Γιατί γράφει Heartbreak Poems.

Γιατί όταν δεν μας προτρέπει, Σύρε καλέ την άλυσον, μας υπενθυμίζει ότι Είναι επικίνδυνο ν’ανοίγεις την πόρτα σου σε άγνωστες μικρές.

Γιατί έκλεισε ένα χρόνο που αρθρογραφεί στο blog της, The Crying Game , στην Lifo.

Happy birthday to you

Γιατί τα κείμενά της ανατριχιάζουν την ψυχή μου κι είναι από τους λίγους που παίρνουν στα σοβαρά τα μεταφυσικά μου…

Γιατί το λέει και το πιστεύει: το καλό εκδικείται..

Γιατί το λέω και το πιστεύω: να σε ραίνουνε με ροδοπέταλα πάλι τα αγκάθια θα προτιμούσες…

Καλοτάξιδη γλυκιά Ραμόνα!!

 

 

Για το bazaar στην Κοζάνη!

Καλησπέρα φίλοι μου!! Σας ευχαριστώ πολύ πολύ για τις ευχές σας στην προηγούμενη ανάρτηση!! Θα απαντήσω άμεσα σε όλα τα σχόλια!! Η μαμά συγκινήθηκε με τις ευχές!!! Να στε καλά!!

Τον Οκτώβρη με το καλό θα γίνει το bazaar στην Κοζάνη για το Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης και Αποκατάστασης Ατόμων με Αναπηρία Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης!! Θέμα του έχει οτιδήποτε έχει σχέση με το ξύλο!! Στολίζουμε με όποιο τρόπο θέλουμε μια οποιαδήποτε ξύλινη επιφάνεια και προσφέρουμε έμπρακτα την στήριξή μας στο έργο που έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας η Αννιώ μας σε συνεργασία με την Δράση Ελληνίδων Bloggers!!

https://marilenaspotofart.files.wordpress.com/2014/01/119dc-jpeg2b270.jpg

Όπως λέει και στο blog της η τρυφερή μας Αννιώ , η σκυτάλη παραδόθηκε κι επίσημα από την Άσπα που ανέλαβε το επιτυχημένο Πασχαλινό bazaar στην Ναύπακτο, για το οποίο μπορείτε κι εδώ να δείτε όλες τις λεπτομέρειες από τις bloggers που βρέθηκαν στην Ναύπακτο!

Στην Κοζάνη τώρα τα φώτα φίλοι μου κι αν κι έχουμε αρκετό καιρό μέχρι τον Οκτώβρη, έφτιαξα δυο ξύλα κοπής με decoupage και με πολλή αγάπη θα πάνε για αυτόν τον σκοπό!!

Το πρώτο έγινε με τεχνική παλαίωσης (να μοιάζει παλιό) και τεχνική affresco (να δίνει εντύπωση τοιχογραφίας).

                       

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το δεύτερο έγινε με τεχνική παλαίωσης και λεπτομέρειες με περλέ πεν. Εδώ τσαλάκωσα πολύ το μοτίβο για να μοιάζει παλιό.

                           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Είμαι σίγουρη κι αυτό το bazaar θα σκίσει και θα ανακουφίσει πολύ κόσμο που μας χρειάζεται!!! Πάμε γερά!!!

Φιλάκια ολόγλυκα a tutti!!!  ❤

Σε στυλ αρχαιοελληνικό!

Καλημέρα σε όλους τους καλούς μου φίλους!! Ελπίζω να μας γίνει πιο τακτικός σύντροφος η λιακάδα, όχι τίποτα άλλο, μας ανεβάζει και την διάθεση!!

Γιορτή μεγάλη αύριο, χρόνια πολλά εκ των προτέρων να ευχηθώ!! Να σας χαιρόμαστε Γιώργηδες και Γιωργίες μου! 

Για την γιορτή της μαμάς λοιπόν που τρελαίνεται για οτιδήποτε κλασσικό, από αρχαιοελληνικό μέχρι μπαρόκ, έφτιαξα δυο κορμούς με decoupage! Οι κορμοί είναι επεξεργασμένοι, του εμπορίου, αλλά μπορείτε να κάνετε και μια εξόρμηση σε αγρούς και λειβάδια και να μαδήσετε ότι βρείτε!! Εγώ ήδη την βούτα μου την έκανα για φέτος!!! Καλά καταλάβατε, μάδησα πάλι κλαδιά και φλοιούς φοίνικα!!

Να ναι καλά η Χαρά μου, η Πεπίτα ντι Τζάντε μου, πέρσυ το καλοκαίρι που δεν μου πέτυχε όπως ήθελα ένας καμβάς, μου έστειλε δυο βιντεάκια και μου πρότεινε να δοκιμάσω την τεχνική affresco που δίνει την εντύπωση τοιχογραφίας! «Δες τα και θα με θυμηθείς», μου είχε πει!! Τα είδα λοιπόν, ξεψάχνισα και το youtube κι έφτιαξα τον ένα κορμό με την τεχνική affresco! Ελπίζω να την κατάφερα!  Χαρά??? Εδώ δεν την έκανα την επιφάνεια τόσο σαγρέ αλλά της έκανα χαρακιές!

 

Ο δεύτερος κορμός έγινε με τεχνική παλαίωσης και μελισσοκέρι. Γύρω γύρω από το μοτίβο έσταξα το κερί και στις άκρες ακόμα περισσότερο κι αφού στέγνωσε καλά το πέρασα με κάσια και πατίνες για να φαίνεται παλιό! Προσοχή με το βερνίκι μόνο! Πάντα βάζουμε βερνίκι για να διατηρηθεί το έργο μας αλλά αν κάνετε οτιδήποτε με το κερί, επειδή είναι ζωντανό υλικό, κι ας έχει στεγνώσει, μην του περάσετε βερνίκι γιατί και κολλάει και λιώνει το χρώμα αν του χετε περάσει επάνω! Το λέω γιατί την πρώτη πρώτη φορά που είχα φτιάξει εικόνα εκκλησιαστική με κερί, έκανα την πατατούλα μου… Έπαθα, έμαθα!!!!

 

Η μαμά τα χάρηκε από την προηγούμενη βδομάδα!!

Να στε όλοι καλά!!! Φιλάκια πολλά πολλά και να περνάτε όμορφα!!!

Χριστός ανέστη!!

Χρόνια σας πολλά αγαπημένοι μου φίλοι!! 🙂 Χριστός ανέστη!! Εύχομαι να περάσατε πολύ πολύ όμορφα όπου κι αν βρεθήκατε για να γιορτάσετε την Ανάσταση!! Να ξεκουραστήκατε, να γεμίσατε μπαταρίες και να μοιραστήκατε ευχάριστες στιγμές με τους αγαπημένους σας ανθρώπους!! ❤ Σας ευχαριστώ όλους ολόψυχα για τις ζεστές σας ευχές!!

Η Κυριακή του Πάσχα με βρήκε στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς, στην εξοχή!

Ένα μικρό δώρο, μια εικόνα σε κεραμίδι με decoupage, τεχνική παλαίωσης και λεπτομέρειες με μελισσοκέρι..

Ευτυχώς μας έκανε πάρα πολύ καλό καιρό! Λιακάδα, συντροφικότητα, κουβέντες, μυρωδιές και χρώματα του ελληνικού Πάσχα ανακατεύτηκαν στον αέρα και μπολιάζουν πλέον το χώμα για να μας βρουν με το καλό και του χρόνου με υγεία να το ξαναγιορτάσουμε όλοι μαζί!

Στον κήπο παντού θαύματα… Γαρδένια, από τα πιο αγαπημένα μου λουλούδια! Ρούφηξα με τα ρουθούνια μου την ευωδιά της κι αγαλλίασε η ψυχή μου..

Η λεμονιά, πάντα φορτωμένη και γενναιόδωρη να χαρίσει τους καρπούς της…

Ένα καροτάκι στη γλάστρα!! Ποιος ξέρει ποιος καλός άνεμος το φερε εκεί!

Το πιο όμορφο κι ευωδιαστό κόκκινο βελούδο το φτιάχνει η φύση.. Τριαντάφυλλα κι αγκάθια ολοπόρφυρα… Μακάρι να μπορούσατε να τα μυρίσετε!!

Μαριαννάκι μου βουαλά λε κοτ!! Χαχαχαχα!! 🙂

Υποδεχόμενοι μια νέα ζωή!! Μόλις μια χουφτίτσα!! ❤

Πριν κλείσω αυτήν την ανάρτηση, να χουμε όλοι μια πολύ όμορφη και δημιουργική βδομάδα, δεν μπορώ να μην κάνω αναφορά σε έναν από τους δυο ποιητές που μου χουν σημαδέψει ανεξίτηλα την ψυχή…

Στον Τάσο Λειβαδίτη που γεννήθηκε σαν χθες το 1922.. Να ναι αναπαμένη η ψυχή του..

Γεννήθηκα για να σε διαβάσω… Το ευχαριστώ είναι λίγο και φτωχό…

Περιπέτεια

……Ἀπ᾿ τὸν πατέρα μου κληρονόμησα αὐτὸ τὸ δυστυχισμένο χέρι κι ἀπ᾿ τὴ μητέρα μου ἕνα μεγάλο φτερό, ἀπὸ κεῖνα ποὺ ἔβγαζε ἀπ᾿ τὴν ψυχή της καὶ τὰ κάρφωνε στὸ ἀστεῖο καπέλο τῆς — εἶναι ἀπὸ τότε ποὺ τὶς νύχτες ἡ παλιὰ ντουλάπα ἀνοίγει μόνη της καὶ βγαίνει ἡ λαιμητόμος, ἐγὼ παλεύω μαζί της, παίρνω τὸν μπαλντὰ καὶ τὴν κάνω κομμάτια, ὕστερα καταπίνω τὶς σανίδες γιὰ νὰ μὴν τὶς βροῦν, πολλοὶ ναυαγοὶ σώθηκαν ἔτσι.
……Χρόνια ἔζησα τρέμοντας τὶς πόρτες, ὥσπου μάζεψα τὰ χαρτιά μου, τὶς τύψεις μου κι ἔφυγα. Μὰ στὸν πρῶτο σταθμὸ εἶδα πάλι ἐκεῖνο τὸ παιδικὸ φτερὸ καὶ κατέβηκα.
……Ἀπὸ τότε ἔμεινα γιὰ πάντα στὴν Κόλαση.

Τάσος Λειβαδίτης, Περιπέτεια, ἀπὸ τὴ συλλογὴ Νυχτερινὸς ἐπισκέπτης (1972)

“…ο ουρανίσκος μου είναι ένα μικρό κοιμητήρι όπου σαπίζουν χιλιάδες ανείπωτα λόγια.

 

Καλό Πάσχα!!

 

Σας εύχομαι ολόψυχα να περάσετε όσο το δυνατόν πιο ευλαβικά και κατανυκτικά την Μεγάλη Βδομάδα που διανύουμε και με το καλό να γιορτάσετε με αγαπημένους και φίλους το Πάσχα!! ❤

Ο καιρός δεν μου επιτρέπει να σας δείξω τα ντεκουπαζάκια  που λέγαμε , καθώς το σύννεφο πάει σύννεφο (!!) , οπότε αναμένοντας τον ήλιο!!

Λόγω των ημερών έφτιαξα λίγα σταυρουδάκια από κανέλλα!

Σας φιλώ γλυκά και τρυφερά στα μαγουλάκια κι εύχομαι τι άλλο… ανάταση κι ανάσταση ψυχική για όλους μας!! ❤

 

 

Κατερίνα Θεοφίλη, “Σκύλος Ψυχοπαθής”:

Καλαμένιες βάρκες της Βενεζουέλας ταξιδέψτε-με.

Μπανανόδενδρα της Τζαμάϊκα κρεμάστε-με.

Έτσι, για να λέω πως ταξίδευσα

                σε μια θάλασσα που εφίδρωσε στην Ελλάδα…

Έτσι, για να λέω πως πέθανα

                σε ένα πεύκο που κάηκε στην Ελλάδα…

Έτσι, για να χάσουν οι ληξίαρχοι την καταγωγή του πόνου μου.

 

Λυσσάει η κάπα στον βουκόλο-

κι η πέτσα της φλογέρας λυσσάει στην στάνη.

Αβένα ή αγριόβρωμη· το ίδιο κάνει.

Χειμώνες Θερινοί και Φθινοπώρων Άνοιξες·

στο ίδιο καύκαλο Χελώνες ράθυμες… το ίδιο κάνει.

 

Μυρίζει ακόμα ασβέστη και ντομάτα ο περίπατος.

Μυρίζει ακόμα παπαρούνα το σεντούκι.

Μυρίζει ακόμα ο Θάνατος στάρι και ρόδι.

 

Σκίμπους στον ήσκιο της συκιάς να αναδιπλώνει θρήνους.

Πένθη παλιά σε φυτικές κορδέλλες βίκου

κι οι γάτες να προτιμούν τις στέγες

                για το καλό μνημόσυνο της πρόωρης ακτίνας.

 

Πτώμα ψωμιού που μοιρολόγησε η βάβω·

βάβω καμπούρα ψυχοπάθεια που ζύμωσε το χώμα

και Βόιχ κι Αϊγκίίί το ’ντυσε με ζυμάρι

και Ώχ και Βόιχ κι Αϊγκίίί το φούρνισε στην στάχτη.

 

Πέστετο ψυχοπάθεια ή νηστικό καντηλανάφτη

                που απ’ το κουφέτο μάσησε το αμύγδαλο

                για πληρωμή μιας λάμψης τόσης δα…

Πέστετο πασχαλιά Επιταφείου ή παραβίαση του φράχτη.

Ποιητικές συνθέσεις της Κατερίνας Θεοφίλη, από την συλλογή Σκύλος Ψυχοπαθής