Άτροπος

Kandice Dickinson,A Veiled Tale                                             Kandice Dickinson, A Veiled Tale

Ακόμα μια μαθουσάλεια μορφή περιπλανιέται. Τις νύχτες βγαίνουν από τις κρυψώνες τους οι γέροι. Τις νύχτες καταπίνουν τα δόντια του καρχαρία. Δίπλα της είναι κι άλλοι. Σιωπηλοί συνοδοί σωρού. Εναλλάξ γεννάνε τα παιδιά του καρχαρία. Απόψε είναι η σειρά της. Απόψε θα κρυφτεί κάτω από τα δόντια του. Θα κολλήσει την γλώσσα της στα ούλα του και θα καταπιεί αθόρυβα το καυτερό του σάλιο.

 
Η Ε. ανοίγει τα μάτια. Σκοτάδι. Είναι πάνω στο κρεβάτι. Αν κάποιος την ρωτούσε ποιο ήταν το χειρότερο όργανο βασανισμού θα του έλεγε, το κρεβάτι. Τριγύρω απουσία. Απουσία χρώματος. Μαύρο. Απουσία γεύσης. Πυρετός. Απουσία του. Ασφυξία. Η Ε. είναι διακοσμητικό μπιμπελό στο κρεβάτι. Τώρα θα ήθελε να ξύσει με το χέρι την μύτη της. Οι φακίδες της, μικρές σταγόνες κεχριμπάρι στόλιζαν την μύτη της. Έτσι της έλεγε αυτός. Κοιτάει το ταβάνι. Σκέφτεται ότι λογικά επάνω της είναι το ταβάνι. Θα πρέπει να είναι λευκό. Προσπαθεί να το φανταστεί. Ένα λευκό χρώμα, ένας λευκός τοίχος. Κάποιος της είχε πει το λευκό δεν είναι χρώμα. Τώρα θα ήθελε να ξύσει με το χέρι την μύτη της. Την Ε. έρχονται πότε πότε και την χαϊδεύουν. Στο κεφάλι. Αλλά η Ε. δεν είναι αδέσποτο. Ούτε κατοικίδιο όμως είναι. Αλλά και πάλι μπορεί να το φαντάζεται. Η Ε. είναι διακοσμητικό μπιμπελό στο κρεβάτι.

 
Απόψε είναι η σειρά της. Απόψε θα κρυφτεί κάτω από τα δόντια του. Θα κολλήσει την γλώσσα της στα ούλα του και θα καταπιεί αθόρυβα το καυτερό του σάλιο. Αυτό ήταν. Αύριο θα έχει άλλος σειρά. Εκείνη θα βγει στον δρόμο. Πέλμα γυμνό χωρίς ηχώ στο κράσπεδο.

 
Η Ε. καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μάλλον την έχουν βαλσαμώσει και την έχουν κρατήσει όμορφα τοποθετημένη στο κρεβάτι για γούρι. Κάποτε είχε κρατήσει κι εκείνη για γούρι το τελευταίο δοντάκι που έβγαλε. Τότε ήταν απερίγραπτη η χαρά της. Είχε ακούσει ότι αν το κρατούσε και το έκρυβε για χρόνια χωρίς να το δει ποτέ κανείς, θα μπορούσε να της πραγματοποιήσει μια ευχή. Και το φύλαξε κρυφό από όλους η Ε. Από όλους και σε κανέναν δεν το έδειξε. Σαν να μην υπήρξε ποτέ. Και κάθε βράδυ έβλεπε στον ύπνο της ότι την κυνηγούσαν να της το κλέψουν κι εκείνη έτρεχε. Έτρεχε. Και το πρωί ξυπνούσε μούσκεμα στον ιδρώτα κι έκανε με τρόμο ταξίδι την γλώσσα της σε όλο το στόμα πολλές φορές, πολλές φορές, γύρω-γύρω, γύρω-γύρω, να σιγουρευτεί ότι και τα υπόλοιπα δόντια είναι στη θέση τους.Μπροστά στον καθρέφτη ένα-ένα μέτραγε και ξαναμέτραγε. Ένα, δύο, τρία, τέσσερα να σιγουρευτεί ότι τα δόντια είναι στη θέση τους.

 
Αύριο θα έχει άλλος σειρά. Εκείνη θα βγει στον δρόμο. Πέλμα γυμνό χωρίς ηχώ στο κράσπεδο. Θα προσπεράσει πεζούς και ρόδες να προλάβει να γεννήσει στο αλμυρό νερό.

 
Μόνο σε αυτόν το είχε πει αλλά αυτός την κορόιδευε. Της έλεγε τάχα πως κανένα δόντι ή δοντάκι δεν θα της πραγματοποιούσε καμία ευχή. Διαφορετικοί κι οι δυο. Σαν να έσμιξε η πεταλούδα με τον σκορπιό και φτιάξανε καινούριο είδος. Ζεύγος γελοίων. Όχι έρωτας. Ούτε συνήθεια. Προσκόλληση. Και σύγκρουση. Γεννήθηκαν έτσι. Διαφορετικοί κι οι δυο. Κυανοί αποκομμένοι. Εσώκλειστοι στο τραγικό τους δέρμα. Καμιά φορά η Ε. τον θυμάται να παίζει με τα μαλλιά της, να σβήνει το φως και να της λέει ότι από προφίλ, η γάτα της του θύμιζε τον παππού του. Κι η Ε. γελούσε και του έλεγε θα θυσίαζε για κείνον το δοντάκι.

 
Η Ε. τώρα έχει γείρει το κεφάλι στο ζεστό μαξιλάρι και πολύ θα ήθελε να χαϊδέψει λίγες τούφες από τα μαλλιά της. Η Ε. δεν νιώθει. Μίσος, αγάπη. Φθόνο. Πολύ απλά η Ε. δεν νιώθει. Χωρίς κάποιον συγκεκριμένο λόγο. Μια μέρα πήρε στα χέρια της το δοντάκι, το έγλυψε λίγο και μετά το έσφιξε με δύναμη στη χούφτα κι ευχήθηκε πολύ. Πολύ πολύ όμως. Τώρα δεν μπορούσε να θυμηθεί, αλλά θυμάται ότι ευχήθηκε πολύ. Και μετά άνοιξε την χούφτα και δεν υπήρχε πουθενά το δοντάκι και φαντάστηκε ότι η ευχή της πραγματοποιήθηκε, αλλά τελικά δεν είχε πραγματοποιηθεί. Κι από τότε η Ε. δεν νιώθει. Μίσος, αγάπη. Φθόνο. Απλά η Ε. δεν νιώθει. Αυτός γέλαγε τότε και της έλεγε ότι το κατάπιε άθελά της το δοντάκι όταν το έγλυψε αλλά η Ε. το αρνήθηκε και προσδοκούσε με υπομονή την δίκαιη ανταμοιβή της.

 
Θα προσπεράσει πεζούς και ρόδες να προλάβει να γεννήσει στο αλμυρό νερό. Όπου να ναι γεννάει. Όπου να ναι θα γεννήσει το δοντάκι. Κι αυτό θα επιπλέει μπροστά της, στην άκρη της θάλασσας. Και δεν θα πηδήξει ποτέ να το πιάσει. Φτάνει να ναι εκεί και να επιπλέει.

 
Τώρα η Ε. καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μάλλον την έχουν βαλσαμώσει και την έχουν κρατήσει όμορφα τοποθετημένη στο κρεβάτι για γούρι. Καμιά φορά έρχονται πότε πότε και την χαϊδεύουν. Στο κεφάλι. Αλλά η Ε. δεν είναι αδέσποτο. Ούτε κατοικίδιο όμως είναι. Αλλά και πάλι μπορεί να το φαντάζεται. Η Ε. είναι διακοσμητικό μπιμπελό στο κρεβάτι. Αν κάποιος την ρωτούσε ποιο ήταν το χειρότερο όργανο βασανισμού θα του έλεγε, το κρεβάτι. Κι απ’ όλους, αυτός πιο δικός της. Απ’ όλους, αυτός πιο δικός της. Που να ναι τώρα; Έτσι έλεγε η Ε. Δεν θα τον άλλαζε με τίποτα και με κανέναν. Αλλά καμιά φορά έτσι ακίνητη, αν την ρωτούσαν, εκεί που κλείνει τα μάτια, εκεί που την χαϊδεύουν στο κεφάλι, και δεν μπορεί να ξύσει την μύτη, ευχαρίστως θα αντάλλαζε το δοντάκι, με μια πιπίλα.

 
Και δεν θα πηδήξει ποτέ να το πιάσει. Φτάνει να ναι εκεί και να επιπλέει.

kristamas klousch, chapel veil                                      Kristamas Klousch, Chapel veil

 

Ευχαριστώ πολύ το διαδικτυακό περιοδικό Σοδειά για την φιλοξενία του διηγήματός μου στον χώρο του!

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

42 thoughts on “Άτροπος

  1. Καταπληκτικό Μαριλένα μου με καθήλωσε και το διάβαζα και το ξαναδιάβαζα και το ξαναδιάβαζα!
    Δεν μπορώ να περιγράψω τα συναισθήματα που μου έβγαλε γιατί δεν τα κατάλαβα!
    Μόνο το διάβαζα και το ξαναδιάβαζα!
    Πολύ ωραίο να σε καθηλώνει κάτι που διαβάζεις!
    Πολλά φιλιά την καλημέρα μου!

    • Καλημέρα Έλενά μου! 🙂 Πόσο σε ευχαριστώ για τα συναισθήματά σου! Ειλικρινά!!
      Ούτε εγώ έχω καταλάβει ακριβώς τι θέλω να πω.. Απλά όσο έγραφα ένιωθα μια αποφόρτιση, μια αποφόρτιση..
      Τώρα 9 μήνες μετά, πάλι διαφορετικά νιώθω.. Απλά το αγαπώ!!
      Να σαι καλά και να χεις ένα ευχάριστο υπόλοιπο μέρας καλό μου!!
      Φιλάκια πολλά!!!

  2. Πανέμορφο Μαριλένα μου!!Ενα διήγημα γεμάτο από υπέροχα συναισθήματα!Γιά άλλη μιά φορά,μεγαλούργησες!!Καλή εβδομάδα αγαπημένη!!Πολλά φιλάκια!

  3. Mαριλένα μου έχω μείνει με το στόμα ανοιχτό!!!!
    Συγχαρητήρια μέσα από την καρδιά μου!
    Χωρις να θέλω να ακουστώ υπερβολική θεωρώ με όλη μου την καρδιά πως διάβασα ένα αριστούργημα!!!!

    Το θελω κι εγω στο μπλοκ μου αν δεν εχεις αντίρρηση. Να το δημοσιεύσω την επόμενη εβδομάδα στη στήλη με τις Εκφράσεις άλλων!

    Το αγαπησα τοσο πολυ που ειλικρινα το νοιωθω και δικο μου κομματι πλεον! Μπορω να καταλαβω γιατι το αγαπας τοσο πολυ! Και επισης το υφος που ειναι γραμμενο προσωπικα με παραπεμπει σε δυο ομοιους μα και ανομοιους κοσμους!

    Μπραβο φιλη μου! Μπραβο! Τι καλα που το ανεσυρες απο το χρονοντουλαπο των εργων σου! 🙂

    Φιλακια πολλα! ❤

    • Κική μου με βομβάρδισες με αγάπη!! ❤ Δεν φτάνουν τα ευχαριστώ μου, να σαι σίγουρη γι αυτό!! Είμαι πολύ αμήχανη σε τέτοιες στιγμές.. Ειλικρινά σε ευχαριστώ από καρδιάς και φυσικά μπορείς να πάρεις το κείμενο στο blog σου! Μεγάλη μου τιμή… Να σαι καλά κοπέλα μου!! Σου στέλνω φιλί κι αγάπη!! 🙂

  4. καθηλωτικό!
    ψίθυροι γεμάτοι φλόγες. φλόγες που καίνε. στάχτες που στον άνεμο στροβιλίζονται, στα μάτια μπαίνουν, τσούζουν πολύ και δάκρυα φέρνουνε αβίαστα. πώς να μην τ’ αγαπήσεις; πώς να μπορέσεις ν’ αποστασιοποιηθείς;
    φιλιά Μαριλένα μου, έχεις την αγάπη μου. δεν στη χάρισα, εσύ την κέρδισες με το σπαθί σου!

    • Σχόλιο που με βαλάντωσε στο κλάμα… Βίκυ μου αν ήξερες πόσο ευγνώμων νιώθω όχι μόνο γι αυτό που ένιωσες αλλά και γι αυτήν την αγάπη που μου έδωσες!! ❤ Είναι τόσο λίγο το ευχαριστώ! Να σ'έχει ο Θεός καλά να μας χαρίζεις ψιθύρους και κραυγές!!
      Σε φιλώ με αγάπη!!

  5. Ανάμεικτα συναισθήματα βγάζεις. Αγάπη, μίσος, απέχθεια, πάθος, εξάρτηση. Το πιο σίγουρο είναι απόγνωση. Σαν να ξυπνάς από εφιάλτη, που όμως δεν είναι όνειρο.
    Εξαιρετικό.

    • Έτσι ένιωσα κι εγώ Μαρία μου.. Ανάμεικτα κι αντικρουόμενα!! Ακόμα όμως δεν έχω κατασταλάξει, αλλά ίσως να μην έχει και σημασία!!
      Σε ευχαριστώ πολύ κοπέλα μου!! Φιλάκια πολλά πολλά!! 🙂

  6. Άσχετο με την ανάρτηση. Θα ήθελα να συμμετέχω και γω στην πρόκληση με τους πίνακες. Δεν πρόλαβα να δηλώσω συμμετοχή εγκαίρως γιατί προσπαθώ αγωνιωδώς να τα προλάβω όλα. Δεν ξέρω πότε θα το κάνω, δεν έχω και πολύ χρόνο, αλλά θα ήθελα να συμμετέχω. Δεν θέλω να χάνω καμία τέτοια όμορφη πρόκληση που μας κάνει να δημιουργούμε.
    Καλημέρα.

  7. Πολυγραφότατη, πραγματικά….η πένα σου με καθηλώνει γλυκό συμπεθερόνι…Άσε που μου δημιουργεί απίστευτες εικόνες! (άσε που πρέπει να στρωθώ να γράψω κι εγώ για τον πίνακα!! αχαχα!) Μάκια πολλά και πάντα τέτοια κείμενα! 🙂

  8. Ελπιζω να διακριθηκε! Αξιζει γιατι ειναι εκπληκτικο! Σαν μια ιστορια μεσα σε μια ιστορια. Κι αν δεν διακριθηκε (κακως) δεν πειραζει, ειναι και παλι εξισου εκπληκτικο! Μπραβο Μαριλενα, δεν εχω αλλα λογια να πω…
    Φιλια!

    • Τα πες όλα Χριστινάκι μου!! Όμορφα και ζεστά λόγια που με πλημμύρισαν!!
      Δεν διακρίθηκε η ιστορία.. Ίσως δεν άρεσε ή ίσως επειδή ήταν και γύρω στις 2000 οι συμμετοχές!!
      Το αγαπώ τόσο πολύ όμως!! Σε ευχαριστώ πεταλουδένια μου!! 🙂
      Μάκια!

  9. Εξαιρετικό!!
    Δυνατό, γεμάτο μυστήριο…
    Μπράβο Μαριλένα μου!
    Αξίζει, να είναι αγαπημένο σου…
    Γλυκό φιλί, σου στέλνω…
    **Αννιώ**

  10. Με καθήλωσε! Και η αλήθεια είναι ότι με την πρώτη ανάγνωση αυτό σκέφτηκα: ότι η συγγραφέας αποφορτίστηκε!!!!!!!!!!!!
    Αλλά διαβάζοντάς το ξανά τα συναισθήματα και οι εικόνες χτίζουν σιγά – σιγά τη δική τους στιγμή για να φιλοξενήσουν ένα βράδυ απόγνωσης…
    Πολλά φιλιά!!!!1

    • Μακάρι να μπορούσα να δώσω ένα μπούσουλα Αλεξάνδρα μου αλλά ούτε εγώ δεν έχω.. Με πάει στα τυφλά κι ακολουθώ και ξέρω ότι πάμε καλά!!!
      Σε ευχαριστώ πολύ μάτια μου για τα καλά σου λόγια!! Φιλάκια πολλά!! 🙂

  11. Δικαίως είναι το αγαπημένο σου! Μεγαλούργησες Μαριλένα μου.
    Νομίζω πως μ’ αυτό το διήγημα, έκανες την υπέρβασή σου.
    Απ’ τον (υπέροχο) τίτλο, ως την τελευταία λέξη του, είναι καθηλωτικό!!!
    Μπράβο ρε ταλαντούχο μου πλάσμα 🙂

    • Φουντώνω, κοκκινίζω και φτου κι από την αρχή!! 🙂 Ακου τώρα ποιος μιλάει!! Το υπερταλαντούχο κανελλάκι μας!!
      Να σαι καλά Μαράκι μου! Πολύ σε ευχαριστώ όμως!!
      Μακάρι να τα αξίζω τα τόσο καλά λόγια…
      Φιλάκια πολλά πατριδάκι μου!!

  12. Μαριλενάκι μου καλημερα.
    Μολις ανεβασα την ιδεα σου.
    Μονο την αντανακλαση δηλαδη γιατι κουραστηκα και βαρεθηκα να αντιγραψω τον παραμορφωτικο καθρεπτη. Τον εχω χειρογραφο δηλαδη αλλα αληθεια κουραστηκα.
    Δεν υπαρχει προβλημα ε;
    Οποτε εχεις χρονο περνα: http://ekfrastite.blogspot.gr/2014/05/blog-post_7.html

    Φιλακια πολλα πολλα! ❤

    • Την λάτρεψα την χρυσή σου αντανάκλαση Κική μου κι ανυπομονώ για τον παραμορφωτικό!! 🙂 Μας γέμισες εικόνες και ζεστασιά!! Σε ευχαριστώ πολύ για την συμμετοχή σου κοπέλα μου!!
      Φιλάκια!! ❤

  13. Πραγματικά, θα συμφωνήσω με τις προλαλήσαντες πως το κείμενο σου είναι καθηλωτικό και ιδιαίτερο, από τον τίτλο μέχρι και την πιο μικρή του λέξη! Συγχαρητήρια κοπέλα μου, εύχομαι πάντα να έχεις τόσο δυνατές εμπνεύσεις!
    Δεν μπορώ να βρω τον πίνακα για τον οποίο ήθελα να λάβω μέρος στην ιδέα σου! Ελπίζω να καταφέρω να τον βρω σύντομα!
    Πολλά γλυκά φιλιά!

    • Σε ευχαριστώ πολύ πολύ παλομάκι μου!! 🙂 Να σαι καλά!
      Μην αγχώνεσαι, όποτε μπορέσεις μπορείς να συμμετέχεις! Δεν έχω βάλει χρονικό όριο γιατί θέλω να το κάνετε όταν το νιώσετε!!
      Φιλάκια πολλά κοπέλα μου!!

  14. Η κάτω γνάθος έφτασε πάτωμα λέμε!! Καθηλωτικό, σκοτεινό, δυνατό… ένας σωστός ανεμοστρόβιλος, που δεν θες να σταματήσει να σε παρασέρνει η δίνη του, καθώς το διαβάζεις.
    Μία λέξη μοναχά: προσκυνώ!!!

    Δες κι αυτό… http://animapublications.blogspot.gr/2014/04/anima-1.html

    • Έλλη μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ!! 🙂 Πραγματικά χαίρομαι με την ψυχή μου όταν απολαμβάνετε τα κείμενα!! Να σαι καλά γλυκειά μου και πάλι περαστικούλια!!
      Σε φιλώ!!

  15. Πολή όμορφο κείμενο το δικό σου. Είναι και δική σου την ιδέα; μπορώ και εγώ;

    Φιλιά και καφεδάκι απο Ισπανία.

    Βερόνικα

  16. Ω λαλά! Γιατί το είχα χάσει; Πού ήμουν;
    Τι δύναμη που έχεις να μας κρατάς στις λέξεις σου και να λιγώνουμε Μαρλέν μου!
    Υπέροχα συγκλονιστικό!
    Μάκια! ♥

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s