Το είδος της, Αν Σέξτον – Η στιγμή σου σε ένα ποίημα

                                                                          ( In restless dreams, by agehachou)

 

Βγήκα, δαιμονισμένη μάγισσα,
στοιχειώνοντας τον μαύρο αέρα, πιο τολμηρή τη νύχτα
Πετώ πάνω από σπίτια φτωχικά, σκέφτομαι το κακό,
πάω από φως σε φως.
Πλάσμα μοναχικό, δωδεκαδάχτυλο, τρελό.
Μια τέτοια γυναίκα δεν είναι ακριβώς γυναίκα.
Έχω υπάρξει ον του είδους της.

Βρήκα τις ζεστές σπηλιές στο δάσος,
τις γέμισα με κατσαρολικά, κουζινομάχαιρα και ράφια,
ντουλάπια και μεταξωτά, αμέτρητα αγαθά.
Μαγείρευα για τα σκουλήκια και τα ξωτικά.
Γκρίνιαζα, έβαζα τα πάντα πάλι σε σειρά.
Μια τέτοια γυναίκα την παρεξηγούν.
Έχω υπάρξει ον του είδους της.

Ανέβηκα στην άμαξά σου, οδηγέ,
κούνησα τα γυμνά μου μπράτσα στα χωριά που προσπερνούσα,
έμαθα όλες τις λαμπρές, ύστατες διαδρομές,
επέζησα εκεί που οι φλόγες σου ακόμα γλύφουν τον μηρό μου,
εκεί όπου περνούν οι ρόδες σου κι ακόμα σπάνε τα πλευρά μου.
Μια τέτοια γυναίκα δεν ντρέπεται να πεθάνει.
Έχω υπάρξει ον του είδους της.

(μετάφραση: Δήμητρα Σταυρίδου)

 

Μουσικό χαλί: The last trip, breathtakingbeats, hip hop banger

 

Η Anne Sexton (1928-1974), υπήρξε Αμερικανίδα ποιήτρια. Υπέφερε σχεδόν όλη της την ζωή από κατάθλιψη, κρίσεις πανικού κι αυτοκτονικές τάσεις. Μέχρι τα 30 της σχεδόν, υπήρξε τυπική μεσοαστική νοικοκυρά, σύζυγος και μητέρα ώσπου μετά από έναν νευρικό κλονισμό κι απόπειρα αυτοκτονίας, ο ψυχίατρός της την συμβούλευσε εκτός των άλλων, να παρακολουθήσει σεμινάρια γραφής και να διοχετεύσει την φόρτισή της  στα ποιήματα. Κάπου εκεί αρχίζει η περιπέτεια της γραφής, η γνωριμία με γνωστούς ποιητές της εποχής όπως η Σύλβια Πλαθ, που έμελλε να συζητούν και περί ζωής και περί θανάτου. Η ίδια έσκαψε μέσα της κι ήταν από τις πρώτες γυναίκες ποιήτριες που μιλήσαν ανοιχτά για θέματα ταμπού όπως η εγκυμοσύνη, η εμμηνόπαυση, ο αυνανισμός, η έκτρωση, οι εξωσυζυγικές σχέσεις, η μείωση της ερωτικής επιθυμίας στο γάμο, η αυτοκτονία. Υπήρξε εκπρόσωπος της εξομολογητικής ποίησης.  Δυστυχώς οι βραβεύσεις, οι διδακτορικοί τίτλοι, η απήχηση, η ομορφιά κι η προσωπικότητά της που αιχμαλώτιζε το κοινό δεν στάθηκαν ικανά να την αποτρέψουν από τους εσωτερικούς της δαίμονες. Μετά από μια επιτυχημένη δημόσια ανάγνωση κι ένα πανεπιστημιακό μάθημα που δίδασκε, όταν έφτασε σπίτι της, φόρεσε τα κοσμήματά της, πήρε ένα ποτήρι βότκα και μπήκε στο αμάξι της που είχε στο γκαράζ. Ήταν 45. Δεν άφησε σημείωμα. (πηγές εδώ κι εδώ).

Αγαπημένη της καφκική φράση: Κάθε βιβλίο πρέπει να λειτουργεί σαν τσεκούρι στην παγωμένη θάλασσα μέσα μας.

         

 

 

 

 

 

 

 

 

Βιβλία της μεταφρασμένα κυκλοφορούν και στην Ελλάδα καθώς και στο διαδίκτυο μια μεταφράστριά της διατηρεί (διατηρούσε) ιστολόγιο με ποιήματά της, http://theannesextonblog.blogspot.gr/

Η ανάρτηση συμμετέχει στην εβδομαδιαία στήλη η στιγμή σου σε ένα ποίημα, μια ιδέα της Μαρίας!!

Advertisements

11 thoughts on “Το είδος της, Αν Σέξτον – Η στιγμή σου σε ένα ποίημα

  1. Συγκλονιστικο Μαριλενα μου.
    Το διαβασα 2-3 φορες για να το κατανοησω καλυτερα και το βρηκα πολυ ενδιαφερον αν και σκληρο..
    Πολλα φιλια

  2. δεν νομίζω να χρειάζεται να σου πω πόσο μου αρέσει, πόσο εθισμένη είμαι στην ποίησή της…
    θα μου επιτρέψεις να βάλω εδώ μερικούς στίχους από το «Συγχρωτιζόμενη με αγγέλους»:

    [Κουράστηκα να ‘μαι γυναίκα,
    με κούρασαν τα κουτάλια και τα βαζάκια,
    με κούρασε το στόμα και τα στήθη μου,
    με κούρασαν τα καλλυντικά και τα μεταξωτά.
    Ακόμα υπήρξαν άντρες που κάθισαν στο τραπέζι μου,
    σε κύκλο γύρω από το μπολ που τους προσέφερα.
    Το μπολ ήταν γεμάτο μαύρα σταφύλια
    και οι μύγες τριγύριζαν για το άρωμα
    μάλιστα ήρθε και ο πατέρας μου με το λευκό του οστό.
    Αλλά κουράστηκα απ’ το γένος των πραγμάτων.]

    Μαριλένα της καρδιάς μου δυνατά σε φιλώ!

  3. Διάλεξες ένα πολύ δυνατό ποίημα…!!
    Νομίζω πως στους στίχους της φαίνεται το πως ένιωθε..και η πορεία της προδιαγεγραμμένη!
    Τόσο ίδια η μοίρα της με της Σύλβιας Πλαθ…
    Φιλιά πολλά Μαριλένα μου και καλό ξημέρωμα!

  4. Δεν έχω λόγια! Έχω ανοίξει το μουσικό χαλί σε άλλη καρτέλα και διάβαζα ακούγοντας κι άκουγα μεθώντας …Παρά τη μαυρίλα μαυγεύτηκα γιατί είναι ένα ταξίδι αυτογνωσίας με ωμότητα ή ρεαλισμό πιο σικ! 😉
    Μαρλέν έδωσες ένα εκπληκτικό σύνολο!
    Θα έρθω ξανά για να ψάξω περισσότερα για την ποιήτρια..που αγνοούσα!
    Τέλος, πόσο με την καφκική φράση… Ένα τέτοιο βιβλίο ήτα και το βιβλίο της Κατερίνας που σου έλεγα ! ( ήδη παράγγειλα και περιμένω το επόμενο του Κορτώ)

    Φιλιά πολλά και καλό Σαββατοκύριακο λατρεμένη !♥

  5. Καλημέρα Μαριλένα μου!!Πολύ καλή η συμμετοχή σου!!Κρίμα γιά τήν συγγραφέα!
    Τό βιβλίο δέν τό έχω διαβάσει!Καλό τριήμερο κοριτσάκι μου!!Νά περάσης καλά!!Φιλάκια!!

  6. Λιώνω εγώ με τέτοια ποιήματα, που κρύβουν μάλιστα και τέτοιες προσωπικότητες…
    Μια ακόμα συγκινητική ανάρτησή σου, Μαριλενάκι! Φιλιά!

  7. Μαριλένα μου εδώ είμαι αδιάβαστη, δεν είχα ξαναδιαβάσει ποίημα της Αν Σέξτον, το βρήκα συναρπαστικό.
    Φιλάκια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s