«Kοινωνική Aλυσίδα»

Το έναυσμα το έδωσε η Πέτρα μας:

 

Θα παρακαλούσα όσες φίλες κι όσους φίλους θελήσετε να προβάλλετε στα blog σας ένα θέμα κοινωνικό ή ένα κοινωνικό φαινόμενο που έπεσε στην αντίληψη σας ή ακόμα και μια κοινωνική προσφορά (πχ ένα μπαζάρ, μια εθελοντική εργασία κλπ). Όποιοι ενδιαφέρεστε, δηλώστε την συμμετοχή σας. Με γενικό τίτλο «κοινωνική αλυσίδα» 

(πχ: «κοινωνική αλυσίδα: εσύ γνωρίζεις τι είναι το σίσα;») ας ευαισθητοποιηθούμε μαζικά σε κοινωνικό επίπεδο. Άλλωστε όταν πλησιάζουν οι γιορτές, 

όλοι μας λίγο-πολύ, νιώθουμε την ανάγκη να συμβάλλουμε σε κάθε προσπάθεια, με οποιονδήποτε τρόπο.
Αφορμή για να αρχίσει αυτή η αλυσίδα αναρτήσεων, στάθηκε η εξαιρετική ανάρτηση της Πέτρας για το σίσα, το ναρκωτικό των φτωχών..
Όσο για τον δικό μου κρίκο στην αλυσίδα τώρα… Είναι κάποιες εξυπνάδες ή αλλιώς κοινωνικά μηνύματα που ξυπνάνε την σκύλα μέσα μου. Όχι ότι την θέλω κοιμισμένη, ίσα ίσα που την έχω σε επαγρύπνηση, αλλά πως να το κάνουμε κάποιες εξυπνάδες μου την ερεθίζουν την σκύλα τα μάλα..
Για παράδειγμα, κοινωνικό μήνυμα ένα: είσαι γυναίκα, βγαίνεις έξω κι είσαι ντυμένη καλντεριμιτζού; Του ποδός; Γαλλιστί τρουτρουάρ; Έχεις γίνει φέσι κι από πάνω;; Ε, τα θέλει ο κώλος σου.. Τάδε έφη αστυνομική αρχή σε πόλη της Ουγγαρίας…

Για το συγκεκριμένο βίντεο έχει ξεσπάσει σάλος καθώς αφήνει σαφή υπονοούμενα ότι σε περίπτωση βιασμού υπεύθυνες είναι οι γυναίκες που τον προκαλούν!!!!

 

Το βίντεο ξεκινά ήρεμα, δείχνοντας τρια νεαρά κορίτσια να βγαίνουν βόλτα για να διασκεδάζουν. Ειναι ελαφρώς προκλητικά ντυμένα και βαμμένα. Χορεύουν σε κλαμπ, φλερτάρουν και πίνουν.

 

Ωστόσο, στο τέλος, εμφανίζεται ένα από τα κορίτσια με τα ρούχα σκισμένα και βλέμμα απλανές, ενώ, στην οθόνη περνάει το μήνυμα «Μπορείς να κάνεις κάτι για να προλάβεις όλα αυτά». (πηγή).

 

Ήθελα να ξερα, σκεφτήκανε πολύ για να γυρίσουν και να προβάλλουν αυτήν την αθλιότητα;;;

 

Δεν σας φτάνει αυτό το κοινωνικό μήνυμα;; Σας έχω κι άλλο.. Πάσχεις από ανίατη ασθένεια; Είσαι γέρος;; Τα χεις φάει τα ψωμιά σου; Την έζησες την ζωούλα σου; Τι θες και ταλαιπωρείς τους γύρω σου;; Πάνε ψόφα.. Έτσι, και στην καταπολέμηση του υπερπληθυσμού θα συνδράμεις και θα σε θυμούνται με αγάπη για την αυταπάρνησή σου!! Τι;; Εγώ τα λέω νομίζετε;; Τάδε έφη διαφημιστικό σποτάκι του ΟΗΕ για την προώθηση μέρους της Ατζέντα 21 για την υποβοηθούμενη και νόμιμη ευθανασία…

 

 

Φυσικά χρειάζεται και το απαραίτητο βλέμμα που χουν τα γερόντια, αυτό το βλέμμα συγνώμη που υπάρχω ακόμα, συγνώμη που γίνομαι βάρος…

 

Μάλιστα… Σκοπός επετεύχθη… Τι ποιος σκοπός βρε κουτά;;; Να ενοχοποιηθεί το θύμα. Να δημιουργήσει τύψεις, ενοχές κι απελπισία σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες κι ουσιαστικά να τις αφήσει αβοήθητες… Γιατί τέτοια μηνύματα θέλει να περνά η εποχή που ζούμε… Ε, δεν θα τους περάσει.. Πως να το κάνουμε;

Να δώσω κι εγώ τώρα το δικό μου κοινωνικό μήνυμα σε αυτά τα κοινωνικά μηνύματα;; Α και γαμ…

 

Υγ. Πρέπει να διαβάσετε οπωσδήποτε και τα κείμενα της Μαρίας Κανελλάκη και της Μαριάννας.

Καιομένη του Γιον Φόσσε

 

Μπροστά στη θάλασσα, στην άκρη του κόσμου, αναπολώντας μια ζωή που πέρασε, μια γυναίκα «ζει» και «πυρπολείται» από την επιστροφή του αγαπημένου της.
Εκείνος, ο Ασλε, χάθηκε μια νύχτα του Νοέμβρη στο φιόρδ και εκείνη, η Σίγκνα, είκοσι χρόνια τώρα συνομιλεί μαζί του σα να βρίσκεται εκεί δίπλα της,όπως πάντα.
Η «Καιομένη» είναι μια παράσταση με θέμα την αγάπη.
         Μια αφήγηση ζωής, απλή και σπάνια.
         Μια γυναίκα κλείνει τα μάτια και θυμάται. 
Αρχίζει να μας μιλά για τον εαυτό της  και  για εκείνον , τον άλλον , τον σύντροφό της και για την δική τους ζωή.
Αναζητά την αλήθεια της σχέσης τους  μέσα από εκδοχές λόγων , πράξεων , κινήσεων , βεβαιοτήτων και δισταγμών.     
Μας παρουσιάζει  την ιστορία τους με τρόπο  διαυγή, ευφυή, αισθαντικό  και  γοητευτικό.
Μια σχέση που είναι ζωντανή στη μνήμη και αντιστεκεται στο φευγαλέο  του χρόνου και στη  λησμονιά…
 Η «Καιομένη» είναι ένα έργο  τολμηρό που αντλεί την πρωτοτυπία του
 στη   διεισδυτικότητα με την οποία μας κάνει συνενόχους σε μια  ζωή με  κεντρικό   πυρήνα  την αγάπη.
Μπεκετικό, μινιμαλιστικό, μια ελλειπτική ονειρική σπείρα ,ουσιαστικά μία μεγάλη πρόταση 
όπου  με  προσθαφαιρέσεις λέξεων δημιουργούνται  διαρκή τρεμάμενα close-up, μας  αποκαλύπτει  πολλαπλές  εκδοχές  σχέσης και ζωής.
         
Η «Καιομένη»  είναι ένας στοχασμός στην αέναη αγάπη και στο ελάχιστο της ζωής,  ένα σχόλιο στη μοναξιά μέσα από τα μάτια  μιας γυναίκας..(πηγή)
Σκηνοθεσία: Νίκος Διαμαντής
Σκηνικά – κοστούμια: Γιώργος Πάτσας
Μετάφραση: Αντώνη Γαλέος
Ερμηνεύει: Ιωάννα Μακρή
Χορεύει: Γρηγόρης Γαϊτανάρος
Συμμετέχουν: Σταύρος Γιαννακόπουλος, Φρεντερίκα Σανταρέλλι
Φωτογραφίες: Μικέλα Τσόντζου
Γενική είσοδος: 12 €
Φοιτητικό: 8 €
Ελεύθερη είσοδος για ανέργους

Θέατρο Σημείο

Χαρ. Τρικούπη 10, πίσω από το Πάντειο, 2109229579

Κάθε Παρασκευή, Σάββατο στις 21.30 και Κυριακή στις 19.30

Πρεμιέρα: Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 2014

Διάρκεια: 60′

 

Καλησπέρα φίλοι μου και καλό μήνα να χουμε!! Υγεία πάνω από όλα κι από κει και πέρα υπομονή και δύναμη!! Εύχομαι από πολλές απόψεις να ναι καλύτερος ο Δεκέμβρης γιατί αν είναι σαν τον Νοέμβρη, άστα βράστα…

Εχω δει δυο θεατρικές παραστάσεις αυτό το διάστημα και σήμερα θέλησα να σας πω για την καιομένη, που πραγματικά με συνεπήρε!! Η υπόθεση είναι αυτή που διαβάσατε παραπάνω, κι η Μακρή είναι εκπληκτική στο μονόλογο!! Το πρώτο που παρατήρησα πριν αρχίσει η παράσταση, είναι  πως δένει το σκηνικό με την υπόθεση. Δεν θέλω να πω πολλά και να προδώσω, όμως αν πάτε να στε λίγο προϊδεσμένοι γιατί το σκηνικό, φαντάζει ναι μεν λευκό,ψυχρό, ακίνητο για να αναπαραστήσει τις παγωμένες νύχτες στο φιορδ, όμως… 😉

Αρχίζοντας η παράσταση, βλέπεις παντού ψυχρό, λευκό φως και σκοτάδι. Μια εναλλάσσεται το ένα με το άλλο αρμονικά, μια κυριαρχεί το ένα έναντι του άλλου. Ολες οι αντιθέσεις είναι αρμονικές κι απαραίτητες. Σκοτάδι-φως, απουσία-ύπαρξη, ζωή-θάνατος, μονότονες κοφτές επαναλήψεις- ακατάσχετη φλυαρία.

Η Μακρή στον μονόλογο κυριαρχεί κι αναδεικνύει στο μέγιστο την ψυχολογία της γυναίκας που ζει με τις αναμνήσεις κι από τις αναμνήσεις. Εξαιρετική ερμηνεία και συγκινητική!!

Με μια μικρή έρευνα που έκανα στο διαδίκτυο, είδα ότι η παράσταση αποτελεί ουσιαστικά μια ένωση από δυο έργα του Νορβηγού Γιον Φόσσε. Από το θεατρικό Ein sommars dag (A Summer Day) (1999) Μια μέρα του καλοκαιριού και την νουβέλα που βασίστηκε πολύ στο θεατρικό Det er Ales ( Aliss at the Fire) (2004, 2005) Η Αλίκη στις φλόγες.

Εδώ αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε μια συνέντευξη του σπουδαίου Νορβηγού συγγραφέα.

 

Να στε όλοι καλά, καλό μας μήνα, καλή βδομάδα. Χαίρομαι απίστευτα να βλέπω που λαμβάνετε σιγά σιγά τα μυστικά σας δώρα από την Χριστουγεννιάτικη ανταλλαγή μας!! Όπως και πέρσυ έτσι και φέτος σας ετοιμάζω όμορφα αναμνηστικά για να σας ευχαριστήσω κι έμπρακτα για την συμμετοχή και την στήριξή σας!! Υπομονή και θα δείτε!! 🙂

Φιλάκια πολλά!! ❤