Η γέννα

                                                                  Untitled by Hiroshi Nonami

Ξύπνησε στην άκρη του κρεβατιού. Θυμήθηκε το νυφικό στεφάνι της μάνας της. Μπουσούλαγε ακόμα όταν την βρήκαν νύχτα με το πέπλο στα δόντια. Φορούσε το στεφάνι της μάνας της, περασμένο ως στον λαιμό. Εκείνη όταν την βρήκε γέλαγε. Αργότερα κατάλαβε, μα ήταν αργά.


Θυμήθηκε τα τελευταία του λόγια, θα ξαναγεννηθώ από τα βλέφαρά σου. Εκείνη δεν τον πίστεψε. Θα ανοίξει διάπλατα ο κόλπος σου και θα πεταχτώ από την κόρη του ματιού. Βλέννες θα γεμίσουν τα τσίνορά σου, βλέννες γέννας κι αίμα Από το στεφάνι της μάνας σου το νυφικό θα έχεις πλέξει φωλιά να κοιμηθώ και με τον λώρο σου θα με σκεπάσεις πριν να κλάψω. Αργότερα κατάλαβε, μα ήταν αργά.


Ξύπνησε στην άκρη του κρεβατιού. Με το νύχι έξυσε την σπείρα του αφαλού της. Σε λίγο θα τον γεννήσει, τα στήθια βαριά και τρίζουν, φωτιά που σβήνει. Θυμήθηκε τον χορό της. Τα στήθια τώρα στάζουν κόκκινη κλωστή κι ο ρόγχος του, αόρατο κουβάρι στα δάχτυλά της. Τώρα κατάλαβε, μα είναι αργά.


Αν σε ρωτήσω ποιος είναι ο πατέρας μου δεν έχεις απάντηση. Ας είναι. Μου φτάνει που θα με γεννήσεις. Να μην ξεχάσεις το όνομά μου. Θέλω το ίδιο να ναι. Αυτό που κουβαλώ, στάχτη στον πληγωμένο μου σβέρκο ανά τους αιώνες. Να χω ανοιχτά τα μάτια θέλω, μάνα, να σε βλέπω να πονάς όταν επιστρέψω γυμνός, στην πιατέλα. Να χυθούν υπνωτισμένα φίδια στο πάτωμα τα μαύρα σου μαλλιά κι εσύ αμετανόητη να με βουτάς στην μαύρη κολυμβήθρα. Εγώ όμως στην πλάτη σου αγκάθια θα ανθίσω μάνα.


Έπεσε στο πάτωμα, ουρά σκυλιού κομμένη. Άνοιξε διάπλατα ο κόλπος της κι έβλεπε το κεφάλι του να ξεπροβάλλει από την κόρη του ματιού. Βλέννες γέμισαν τα τσίνορά της. Βλέννες γέννας κι αίμα. Δεν πρόλαβε να τον κοιμίσει στο μητρικό στεφάνι. Δεν πρόλαβε να τον σκεπάσει με τον λώρο. Γεννήθηκε με το κεφάλι του στην πιατέλα. Τα στήθια τώρα στάζουν κόκκινη κλωστή κι ο ρόγχος του, αόρατο κουβάρι στα δάχτυλά της. Στην πλάτη σου τώρα βοήθα με αγκάθια να ανθίσω μάνα.


Έτριψε τα μάγουλα της στο αθάνατο κεφάλι και θυμήθηκε τον χορό της:


Ιωάννη θα σε λέω.

 

 

 

(α’  δημοσίευση λογοτεχνικό περιοδικό Θράκα)

Advertisements

22 thoughts on “Η γέννα

  1. Κι αν δεν σε ήξερε κανείς θα έκανε το σταυρό του!!! Να σε πω φιλενάδα σκιάχτηκα, σε βλέπω φουνταριστή για θρίλερ! Και τι θρίλερ, τύφλα να χει ο Νεκροσκόπος!! Δε με λες αν ανεβάσω κι εγώ ένα παλιό παρόμοιο που έχω λες να τρομάξουν πολλοί; Εσένα θα σου αρέσει όμως σίγουρα!

    Καλή χρονιά κάναμε; Είπαμε ευχές; Χρόνια πολλά Μαρλέν μου! Χρόνια καλά και όμορφα!

    • Ναι, ναι!! Να ξαναπούμε τις ευχές μας!! Υγεία πάνω από όλα Χριστίνα μου κι όλα τα άλλα γίνονται!!
      Έλα βρε που τρόμαξες!!! 🙂 Φυσικά και να ανεβάσεις την ιστορία στο blog!! Θέλει και ρώτημα;;
      Την ταινία που λες δεν την ξέρω!! Κάτσε να την ψάξω, μην είναι πολύ σκιαχτική όμως!! Είπαμε!!
      Φιλάκια καλό μου!!

  2. Τι γέννα ήταν αυτή Μαριλένα μου;;;; Κάτι πιο γλυκό περίμενα διαβάζοντας τον τίτλο, με βρήκες απροετοίμαστη!!!
    Όμως, μ’ αρέσουν πολύ αυτές οι ιστορίες σου, που σε ταξιδεύουν όπου θες και το τέλος τους εξηγεί τα πάντα από σένα.
    Φιλιά!

  3. Όπως σου έγραψα και στο «Θράκα»:
    Είσαι εσύ που με κάνεις όλο και πιο τυχερή, όλο και πιο περήφανη… Είσαι εσύ και σε ευχαριστώ… :)) …Φιλιά πολλά και να πας όσο ψηλά σου αξίζει ωρέ κουκλί συμπεθερόνι μου 🙂

  4. Μαριλένα θα συμφωνήσω με την Χριστίνα….! Πολύ ανατριχιαστικό το κείμενο….! επιβλητικό δεν το συζητώ, δυνατό, αλλά…..ένα σφίξιμο στο στομάχι και στα αισθήματα το έβγαλε και με το παραπάνω.
    Καλό βράδυ να έχεις.

  5. Όχι που θα έγραφες για νορμάλ γέννα ! Για γλύκα!
    Με τη γλύκα λες και είσαι μαλωμένη! Γεννήθηκες για να ματώνεις τις λέξεις και να πονάς το χαρτί σου! Μα εμάς να μας ταΐζεις υπέροχα κείμενα και σκέψεις!
    Σε φιλώ γλυκά μάτια μου!
    ♥♥♥

  6. Δεν μπορώ να πω τίποτα! έχω τσουτσουρώσει που λεν και στο χωριό μου!
    Είδα και αυτή σου την πλευρά κοριτσάκι μου και μπορώ να πω ότι με εξέπληξες πολύ μα πάρα πολύ ευχάριστα!
    Υπέροχο, σκιαχτικό μεν αλλά τόσο παραστατικό που …..Αφιέρωσες κάτι πολύ δυνατό σήμερα στον Άγιο Πρόδρομο…την ευχή του να έχεις!
    Καλό ξημέρωμα 🙂

  7. Φοβερο! Και ο επιλογος τρομερος! Και σχετικος με την χθεσινη ημερα!
    Χρονια πολλα Μαριλενακι μου! Καλη χρονια! Με υγεια και οτι αλλο επιθυμεις!
    Φιλακια πολλα!

  8. Καλέ, είπα να μπω με το δεξί… χρονιάρες μέρες και κόντεψα να μείνω από ανακοπή!!!! Ίντα τούτα, ώρε? Ανατρίχιασα γλυκιά μου, αλλά… μου άρεσε πολύ!!! (τόσο μαζοχισμός πια!!!!). Ταλεντάρα μου άπαιχτη εσύ!!!! Μπράβο σου!

  9. Ζόρικο και επώδυνο Μαριλένα μου. Όπως ένας πραγματικός τοκετός. Όλες οι διακυμάνσεις, οι σπασμοί, οι πόνοι, τα αντιφατικά συναισθήματα και η κορύφωση της γέννας. Το έζησα λεπτό-λεπτό και ειλικρινά εκπλήσσομαι με την αιχμηρή σου πέννα και τις ριπές των λέξεων και των εικόνων σου. Συγκλονιστικό!
    Τον θαυμασμό μου τον άπειρο!

  10. Εντάξει… δεν υπάρχεις! Υποκλίνομαι!
    Θα σου πω για άλλη μια φορά πόσο αγαπώ τον τρόπο γραφής σου. Κάθε κείμενό σου με κάνει να προβληματίζομαι, να ξεβολεύομαι από την καρέκλα… Και μου αρέσει αυτό! Μου αρέσει που δεν το διαβάζω ησύχως και παραδομένη, όπως κάποια άλλα. Μπράβο, γλυκιά μου!
    Καλή Χρονιά να έχεις, με υγεία, ευτυχία και δημιουργία! Σε φιλώ! ♥

  11. Λατρεύω τις διηγήσεις σου γιατί από τις πρώτες λέξεις με παρασέρνουν σχηματίζοντας στο μυαλό μου την μία εικόνα μετά την άλλη!
    Keep going!!
    Σε φιλώ γλυκά!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s