Archive | Οκτώβριος 2015

Τα χρώματα της Πόλης!!

Καλησπέρα σε όλους φίλοι μου!! Πριν λίγες μέρες έληξε ο 17ος φωτογραφικός διαγωνισμός Φωτογραφίζειν, που διοργανώνει η γλυκειά μας Μαρία Νι με το blog Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά!!

Θέμα του διαγωνισμού αυτήν την φορά ήταν τα χρώματα της γης… Θαυμάσαμε χρώματα κι εμπνεύσεις από όλες τις συμμετοχές, τις οποίες μπορείτε να δείτε εδώ!! Συγχαρητήρια στην νικητήρια φωτό που ήταν εξαιρετική και μπορείτε να την θαυμάσετε εδώ, αλλά φυσικά μπράβο και σε όλες τις φωτογραφίες που στόλισαν τον διαγωνισμό!!

Η δική μου φωτό ήταν από ένα ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη πριν λίγα χρόνια!! Είχα περιπλανηθεί στα σοκάκια της Πόλης και φωτογράφιζα, δρόμους, σπίτια, αξιοθέατα, τους ανθρώπους!! Ηταν ένα αξέχαστο ταξίδι!!

 

Σας ευχαριστώ πολύ για τις ψήφους που της χαρίσατε καθώς και την Μαρία μας που είναι άψογη οικοδέσποινα και φιλοξένησε τις φωτογραφίες όλων μας!! Ο επόμενος διαγωνισμός θα ξεκινήσει 1/11!! Και για όσους φίλους δεν γνωρίζουν, η Μαρία μας διατηρεί και το blog Το κείμενο, που φιλοξενεί λογοτεχνικές απόπειρες, ποιήματα, διηγήματα κι όπως λέει η ίδια:

Ελπίζω το Κείμενο να γίνει μια γωνιά ανθρώπων που μοιράζονται τις ίδιες αγάπες, τις ίδιες συνήθειες, τις ίδιες ευαισθησίες, μα κυρίως την δίψα για δημιουργία.
Κόντρα σε νωθρούς καιρούς δημιουργούμε όπως μπορεί ο καθένας.
Κλείνοντας, θέλω να σας υπενθυμίσω ότι η διορία για να δηλώσετε συμμετοχή στην μυστική Χριστουγεννιάτικη ανταλλαγή μας είναι μέχρι και το Σάββατο 31 Οκτώβρη! Για να δηλώσετε μπείτε εδώ!! Την Κυριακή 1 Νοέμβρη θα αναρτήσω την τελική λίστα και θα σας γράψω λεπτομερειακά τα τι και τα πως της ανταλλαγής μας!! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την αγκαλιά και την ανταπόκρισή σας στο παιχνίδι μας!! Εχω αρχίσει ήδη μέσω mail να  ζητάω τα στοιχεία σας οπότε μόλις ευκαιρήσετε μου τα στέλνετε. Τονίζω και πάλι ότι προσέχω απόλυτα με τα στοιχεία όλων σας κι ότι με το τέλος της διαδικασίας, μόλις παραδοθούν δηλαδή όλα τα δώρα στους παραλήπτες, διαγράφω τα mail όλων!!! Περισσότερα την Κυριακή!! 😉
Αν υπάρχει κάποιος που δεν έλαβε mail μου ή κάτι θέλει να ρωτήσει μπορεί να μου στείλει εδώ:    marilenartspot@gmail.com

 

Χρόνια πολλά σε όλους για αύριο, για την εθνική μας εορτή!! Εύχομαι να σας βρει η μέρα με τους αγαπημένους σας και να περάσετε ξεκούραστα κι ευχάριστα μαζί τους!! Χρόνια πολλά και για χθες σε Δημήτρηδες και Δήμητρες και στην λατρεμένη Θεσσαλονίκη!!! 😍💋 Σας φιλώ!!

Powertex μπούστο γλυπτό

Καλησπέρα σας φίλοι μου!! Σήμερα ο καιρός είναι καλός μαζί μας, με έναν ήλιο γλυκό!! 🙂 Ευκαιρία να τραβήξω τις φωτό που περιμένω πως και πως!! 😉 Αλλά πριν, να σας υπενθυμίσω ότι μας έμεινε κάτι λιγότερο από βδομάδα για να δηλώσετε συμμετοχή στην μυστική μας Χριστουγεννιάτικη ανταλλαγή!! Μέχρι τις 31 Οκτώβρη περιμένω τις συμμετοχές σας!! Πατήστε εδώ για πληροφορίες!!

Πριν λίγο καιρό λοιπόν, ο πατέρας μου παράγγειλε μια σειρά από ξύλινες σανίδες για να φτιάξει μια σκάλα.

Ευτυχώς που του έκαναν λάθος το μέγεθος και τσίμπησα εγώ αυτές τις πανέμορφες σανίδες!!! Περιττό να σας πω ότι ακόμα το μπαλκονάκι μου είναι γεμάτο κεραμίδια, φλοιούς από φοίνικες και τώρα και σανίδες!!! (Την βλέπω την έξωση λέμε, έρχεται!!)

Αρα μια ξύλινη σανίδα, ένα μπούστο από φελιζόλ, λίγο ύφασμα κι υγρό σκληρυντικό Powertex σε ιβουάρ χρώμα, όλα αυτά τα υλικά μαγειρεύτηκαν και το αποτέλεσμα ήταν ακόμα ένα μπούστο γλυπτό που η αλήθεια είναι είχα πάνω από χρόνο να φτιάξω!!

Την σανίδα βέβαια αρχικά την είχα κάνει εντελώς λεία, έπεσε αρκετό ξύσιμο με γυαλόχαρτο αλλά στην πορεία με τις πάστες η επιφάνεια έγινε σαγρέ και μετά σε σημεία έκανα λίγο κρακελέ. Ε, και παλαίωση φυσικά!!

Το ύφασμα μουσκεμένο στο ιβουάρ powertex πήρε σιγά σιγά σχήμα κι απέκτησε κίνηση φορέματος που ανεμίζει. Αργότερα με τις πατίνες πήρε και χρώμα που θυμίζει υποψία χρυσού μαργαριταριού.

Το μπούστο βάφτηκε να θυμίζει το χρώμα του δέρματος, ίσως ελάχιστα ηλιοκαμένο για να κάνει ωραία αντίθεση με το ιβουάρ.. Και τελικά το γλυπτό είναι έτοιμο!!

Κι εσείς τώρα δηλαδή, νομίζετε ότι σας ξέχασα;;;😘 Οτι δεν θα σας ευχαριστήσω για τις υπέροχες και ζεστές σας ευχές στα γενέθλιά μου πριν λίγες μέρες;;; Να ξέρατε πόση χαρά μου δώσατε με την σκέψη σας!! Σας ευχαριστώ όλους μα όλους μέσα από την καρδιά μου, από τα είκοσί μου νύχια που έλεγε κι ο παππούς μου κι αντεύχομαι να στε πάντα καλά κι εσείς κι οι αγαπημένοι σας και να πάρετε διπλή χαρά από όση μου δώσατε!!! 😘

Οπως καλά θα υποψιαστήκατε, έκανα το πρωί την κλήρωσή μου, μπήκατε όλοι όσοι μου ευχηθήκατε, είτε εδώ είτε στο mail, και 27 χαρτάκια ανακατεύτηκαν προσεχτικά και με άκρα μυστικότητα (γιατί με την τύχη δεν παίζουμε 😉 ) και το μπούστο το κέρδισε η ρομαντική και φινετσάτη μας Κατερίνα με το blog Δημιουργία!! Να σαι πάντα τυχερή αγαπημένη μου κι εύχομαι να σου αρέσει το δωράκι σου!!

Από μαγείρεμα σας έχω πει δεν το χω, αλλά στα γλυκά πετάω!! Γλυκατζού, τζου, τζου, τζου, τζου!!😋 Ετσι έφτιαξα για τα γενέθλιά μου ένα κεκάκι σοκολάτας με μερέντα στο εσωτερικό και πάνω λίγο γλάσσο σοκολάτας!! Ε, ναι το τερμάτισα με την σοκολατοκατάσταση!! Εδώ με το που βγήκε από τον φούρνο!! Να το αφήσω για κεράσματα;;; 😉

Σας φιλώ όλους, να στε καλά και να έχουμε μια όμορφη και δημιουργική βδομάδα!! Φιλάκια πολλά!! 😍💋

Νέκυια

Κάθε βράδυ το ίδιο όνειρο. Σκύλα μαύρη αλυχτά στις πόρτες μα οι ένοικοι κωφοί κι η σκύλα έγλυφε το ξύλο κι έσταζε η γλώσσα αίμα και παράπονο χαράκωνε το ξύλο ώρες χαράκωνε μα οι ένοικοι κωφοί φιγούρα ώριμη μελαχρινή ζωγράφιζε η σκύλα μανδύα να φορά λευκό κοτσίδα να χαϊδεύει τις φλέβες στο λαιμό της έδωσε κι όνομα σίβυλλα την είπε να στέκει ανάγλυφη ουράνιο φυλαχτό σε πόρτα αφιλόξενη χρησμούς να ψιθυρίζει σίβυλλες στις πόρτες όλες εξαπλώθηκαν μετάσταση πεπρωμένου λες κι η γλώσσα όλο μάτωνε της σκύλας όλο μάτωνε και ξύπναγαν οι ένοικοι και κλώτσαγαν την σκύλα και ρήμαζαν το φυλαχτό κι οι πόρτες όλες στάζαν σάλιο πηχτό και λήθη. Κάθε βράδυ το ίδιο όνειρο.

 

Χθες, στον δρόμο για το σπίτι, ένα σκυλί μινύριζε, στο ρείθρο του πεζοδρομίου. Ο τοίχος πάνω του έγραφε, πατρίδα, είσαι γεννημένη απ’ τους πεθαμένους και πιο κει μια ταμπέλα Προσοχή, σοβάδες πέφτουν.

 

 

 

Το ποίημα ήταν η συμμετοχή μου στο ένατο Συμπόσιο Ποίησης που διόργανωσε η Αριστέα. Μπράβο σε όλες τις συμμετοχές που ήταν αξιόλογες! Πατήστε εδώ να διαβάσετε ή να ξαναδιαβάσετε όλα τα ποιήματα!

Συγχαρητήρια στο νικητήριο ποίημα που επάξια διακρίθηκε ανάμεσα σε 31 συμμετοχές!! Πατήστε εδώ για να το διαβάσετε!! 

Υποχρεωτική λέξη, η πατρίδα, αυτήν την φορά. Κοινή παραδοχή όλων μας πως ήταν ένα εξαιρετικό συμπόσιο κι ιδιαιτέρως συναισθηματικά φορτισμένο. Μια λέξη που δημιουργεί χιλιάδες νοήματα και συναισθήματα σε όλους μας. Πόνου, πίκρας, ζεστασιάς, προστασίας, αγάπης.. Φυσικά και θα εναλλάσσονται μέσα μας, η καθημερινότητα όλων μας το απαιτεί.. Ποιο υπερισχύει κάθε φορά και ποιο ίσως έχει κατασταλάξει μέσα μας, αυτό μόνο ο καθένας μας ξεχωριστά το γνωρίζει.. 

Ευχαριστώ πάρα πολύ την Αριστέα για την ζεστή κι άψογη φιλοξενία της και για την έμπνευσή της να γράψουμε για την πατρίδα.❤️ Ευχαριστώ κι ευγνωμονώ μέσα από την καρδιά μου όλους τους φίλους για την ανάγνωση και την αγάπη τους στο ποίημά μου. Ισως να μην ήμουν έτοιμη να χρησιμοποιήσω αυτήν την λέξη και γι αυτό στράφηκα μέσω της διακειμενικότητας, σε ένα ποίημα  του λατρεμένου Τάσου Λειβαδίτη, Πατρίδα, [ΣΤΙΧΟΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟΙ ΣΕ ΠΑΚΕΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ].  Ο στίχος του πατρίδα, είσαι γεννημένη απ‘ τους πεθαμένους έγινε σύνθημα στους τοίχους του ποιήματός μου κι αν θέλετε να ακούσετε τι μινυρίζει το σκυλί, σκύψτε μαζί μου στον κόρφο του…

 

 

Το ταξίδι ενός φλυτζανιού

(Αυλαία…) Κι αν ακίνητος χορεύω; Ποιος να ισχυριστεί το αντίθετο; Εντονη κίνηση, εύελικτη, σκοτεινή. Τεντώνομαι ψηλά, ξεμακραίνω μια στάλα και σε λίγο ξαναγυρίζω μπροστά σου με μια στροφή. Χορεύω σε κύκλους, μπροστά από το φως, πίσω από την σκιά. Ακουμπώ απαλά στο πάτωμα, δεν θα φτάσω στο ταβάνι, το ξέρω, μα μαζί με εμένα στροβιλίζονται κι άλλοι στον χώρο και δεν είμαι μόνος μου. Ενώνομαι μαζί τους. Στην αρχή σε δυάδες, μετά σε τριάδες ώσπου να καταλήξω μόνος. Χορεύω πάντα ρυθμικά κι ανάλαφρα. Αυτοσχεδιάζω φιγούρες ακίνητος, στο λευκό ημίφως. Δεν ακούω την μουσική αλλά πάλλομαι στους ρυθμούς της σιωπής της. Αύριο θα χορέψω τανγκό, βαλς. Σήμερα είμαι χορευτής μπαλέτου. Χορεύω διαγώνια, χορεύω σε κύκλους, ακίνητος. Είμαι σκιά που γλείφει λαίμαργα το πάτωμα, να ξεφύγει από το είναι της. Αφήνομαι στα αόρατα μόρια του φωτός, στην ζεστή τους δίνη, γυμνός να αναγεννηθώ από του ονείρου την φαντασία.. Λίγα ίχνη σκόνης θα συντροφεύουν τον μεθυστικό χορό μου, θα ορμούν αθόρυβα στα αιώνια βήματά μου. Οπως θα ξεγλιστρώ μακρυά, σε πρωτόγνωρα μονοπάτια, σβήσε το φως, άναψε το φως, εκεί πέρα πάντα θα μαι. (Υπόκλιση…)

The tea cup ballet, photo by Olive Cotton, 1935

 

 

Το 1935, η Αυστραλέζα φωτογράφος Olive Cotton, ένθερμη οπαδός του μοντερνισμού, θα αιχμαλωτίσει στα δίχτυα του χρόνου ίσως την πιο αναγνωρισμένη φωτογραφία της ονόματι The tea cup ballet.

Η φωτογραφία, που απεικονίζει έξι φλυτζάνια του τσαγιού με τα πιατάκια τους, με το παιχνίδισμα που κάνει ο φακός της φωτογράφου με το φως και τις σκιές, δημιουργεί την ψευδαίσθηση κινήσεων που υποδηλώνουν χορευτές μπαλέτου.

Η Olive Cotton είχε αγοράσει αυτό το οικονομικό σετ φλυτζανιών, θέλοντας να αντικαταστήσει τις παλιές κούπες που είχε στο στούντιό της. Παρατήρησε όμως ότι οι λαβές τους ήταν έντονα γωνιώδεις με αποτέλεσμα να φέρει συνειρμικά στο μυαλό της την γωνιώδη στάση που παίρνουν τα χέρια μας όταν τα ακουμπάμε στα ισχύα. Αυτή η σκέψη ήταν αρκετή να εμπνευστεί και να δημιουργήσει μια φωτογραφία με θέμα τον χορό.

Η ίδια αναφέρει ότι χρειάστηκε πολλές φορές να μετακινήσει τα φλυτζάνια με τα πιατάκια τους έτσι ώστε να πετύχει όπως ακριβώς επιθυμούσε το παιχνίδισμα με το φως κι αυτό γιατί αρχικά ήταν πολύ δύσκολο να καταφέρει να αποτυπώσει την ψευδαίσθηση της κίνησης και του χορού. Ωσπου όταν χρησιμοποίησε κατάλληλα έναν προβολέα, οι σκιές που σχηματίστηκαν της έδωσαν την λύση που ζητούσε.
Η αφηρηματική μαεστρία της χρήσης του φωτός και των σκιών καθώς κι ο τρόπος που είναι τοποθετημένα τα φλυτζάνια με τα πιατάκια τους, επιτρέπουν στην φαντασία του θεατή να πυροδοτηθεί και να ενισχύσει τον παραλληλισμό των φλυτζανιών με θίασο χορευτών μπαλέτου.

Διαδικτυογραφία:

https://en.wikipedia.org/wiki/Tea_cup_ballet

https://en.wikipedia.org/wiki/Olive_Cotton

http://www.artgallery.nsw.gov.au/collection/works/218.1980/

 

Η ανάρτηση συμμετέχει στην πανέξυπνη και πρωτότυπη ιδέα της αγαπημένης μου συμπεθέρας , της Πέτρας, με τον τίτλο Το ταξίδι ενός φλυτζανιού!! Για να δηλώσετε κι εσείς συμμετοχή στο ταξίδι ή να διαβάσετε τις ιστορίες κι άλλων φλυτζανιών, απλά πατήστε στον σύνδεσμο!! Σας φιλώ!!

 

En[Syn]aesthesis / Anna Vera

Καλημέρα σε όλους και καλή βδομάδα να έχουμε!!  Γι αυτές τις μέρες θα ήθελα να προτείνω στους φίλους που ζουν στην Αθήνα, μια ιδιαίτερη έκθεση του συγγραφέα και φωτογράφου Χρήστου Χρυσόπουλου, που υπήρξε καθηγητής μου στην δημιουργική γραφή στα σεμινάρια του ΕΚΕΒΙ.

Η έκθεση του Χρήστου με τον τίτλο En[Syn]aesthesis / Anna Vera,  θα λάβει χώρα στο Δημοτικό θέατρο του Πειραιά μες στην βδομάδα που διανύουμε, τα εγκαίνια θα γίνουν στις 22/10. Παρακάτω αναφέρονται αναλυτικά η σκέψη του δημιουργού καθώς και πληροφορίες σχετικά με την έκθεση. Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου καλή επιτυχία κι ανυπομονώ να δω κι από κοντά την έμπνευσή του!! 

 

Χρήστος Χρυσόπουλος
En[Syn]aesthesis / Anna Vera 
Υποσκήνιο  Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά

Λ. Ηρ. Πολυτεχνείου 34, Πειραιά
τηλ 210 4143 310 /320
22 Οκτωβρίου 2015 – 3 Ιανουαρίου 2016
Εγκατάσταση (Φωτογραφικό αρχείο, κείμενο, ήχος)

Εγκαίνια έκθεσης: Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2015 /  6.00 μ.μ.
Δευτέρα με Κυριακή πλην Τρίτης.
Ώρες επίσκεψης: 18.00 – 20.30 
Εισιτήριο: 2 ευρώ, άνεργοι δωρεάν
Kάθε Δευτέρα η έκθεση είναι επισκέψιμη με ελεύθερη είσοδο

 

«Πριν από μερικά χρόνια έζησα για λίγο σε ένα παράξενα σκοτεινό σπίτι στην Ουγγαρία. Επισκέπτης στον ίδιο χώρο όπου είχε ξοδευτεί μια άλλη ζωή. Ονομαζόταν Άννα Βέρα και βρήκα μερικές φωτογραφίες της αφημένες σε ένα συρτάρι. Ερήμην της, μετά τον θάνατό της, μου είχε προσφέρει τη φιλοξενία εκείνη που μόνο οι απόντες μπορούν να προσφέρουν. Επιστρέφοντας από εκεί, έφερα μαζί μου κάποιες εικόνες και τους ήχους μερκών παράξενων λέξεων. Ένα είδος σουβενίρ. Όπως το όνομα Άννα Βέρα, που είναι την ίδια στιγμή γνωστό και άγνωστο. Καιρός να ανταποδώσω τη φιλοξενία στην Άννα Βέρα. Καιρός να επινοήσω τη δική της ζωή». Χρήστος Χρυσόπουλος

 

 

Ο Χρήστος Χρυσόπουλος τοποθετεί στο υποσκήνιο του ΔΘΠ, μια εγκατάσταση-βιογραφία ξεδιπλώνοντας μια κατοπτρική μυθοπλασία κάτω από την επιφάνεια της σκηνικής δράσης. Συμπλέκοντας στοιχεία της δικής του προσωπικής μνήμης με την ιστορία μιας ηλικιωμένης γυναίκας που γνώρισε σε ένα ταξίδι, ο Χρυσόπουλος προσεγγίζει τη διεργασία της ενσυναίσθησης: με ποιον τρόπο κατασκευάζουμε τον αληθινό εαυτό μας προσομοιώνοντας διαρκώς τον άλλον.

Σε μια εποχή κατά την οποία η προσοχή μας (ακόμα και στο πεδίο των τεχνών) μοιάζει να υπόκειται στην καθηλωτική ισχύ της επικαιρότητας, η επιλογή του Χρήστου Χρυσόπουλου να μας παρουσιάσει μια έκθεση / βιογραφία που παίρνει απόσταση (χρονική, γεωγραφική, θεματική) από την τρέχουσα συγκυρία, αποτελεί μια αντίδραση στην διχαστική θεματική της κρίσης και μας επιστρέφει στη συνείδηση των πρωταρχικών συστατικών της ανθρώπινης συλλογικότητας: τη μνήμη, την απώλεια, τη λήθη και την αναγνώριση της δυνατότητας να συνδεθούμε με τον άλλον.

Εγκαίνια έκθεσης: Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2015 /  6.00 μ.μ.

• Το Σάββατο 14 Νοεμβρίου στον 8μμ ο Γάλλος μουσικός Thierry Jolif θα αυτοσχεδιάσει εντός της εκθέσης. Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου.

• Finnishage: Το Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2016 στις 8μ.μ. ο Χρήστος Χρυσόπουλος θα διαβάσει ενός της έκθεσης, τα κείμενα του βιβλίου «Άννα Βέρα».

Ξεναγήσεις από τον Χρήστο Χρυσόπουλο θα πραγματοποιηθούν σε ημερομηνίες που θα ανακοινωθούν κατά τη διάρκεια λειτουργίας της έκθεσης.

Η έκθεση συνοδεύεται από το βιβλίο / λεύκωμα «Άννα Βέρα» το οποίο διατίθεται στα βιβλιοπωλεία και στο ΔΘΠ.

 

 

Βιογραφικό

Ο Χρήστος Χρυσόπουλος (1968) έχει εκδώσει 14 βιβλία, ασχολείται με διαφορετικά είδη λογοτεχνίας (πεζογραφία, δοκίμιο, χρονικό), με τη θεωρία και με τη φωτογραφία. Έχει βραβευτεί με το Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών (2008) και με τα γαλλικά βραβεία Prix Laure Bataillon (2014) και Prix Ravachol (2013). Το 2015 η Γαλλική Δημοκρατία του απένειμε τον τίτλο του Ιππότη των Γραμμάτων και των Τεχνών. Είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Πολιτισμού (ECP) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης Συγγραφέων (SEUA), καθώς και fellow του διάσημου Iowa Writer’s Program (IWP). To 2014, το Γαλλo-Γερμανικό κανάλι ARTE του αφιέρωσε ένα ωριαίο τηλεοπτικό πορτρέτο. Έχει συνεργαστεί με πολλούς performers και εικαστικούς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει δώσει διαλέξεις και έχει συμμετάσχει σε δεκάδες φεστιβάλ στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Τα βιβλία του κυκλοφορούν μεταφρασμένα σε δώδεκα γλώσσες.

Ατομικές Εκθέσεις
• Disjunction / Η συνείδηση του πλάνητα (Αθήνα: ArtWall Gallery)
• My mother’s Silence (Αθήνα: Μουσείο Άλεξ Μυλωνά, Άμφισσα: The Symptom Projects-Οικία Δελμούζου).
• Disjunction (Μασσαλία: MucEM, Παρίσι: Galerie Desmos).
• Encounters (Ρέικιαβικ: Contemporary Art Museum – με την Diane Neumaier).
• The Black Dress (Νιου Τζέρσεϊ: RCIPP – με την Diane Neumaier).
• Idiolexicon (Πράγα: The centre for metamedia).   (πηγή)

 

Decoupage με ζωγραφισμένη κουρτίνα

Καλησπέρα σε όλους!! 🙂 Πριν λίγο καιρό καθώς έψαχνα στο διαδίκτυο έπεσα πάνω σε ξένα blogs, για την ακρίβεια πρέπει να ταν ρώσσικα, και μου έκανε τρομερή εντύπωση μια τεχνική που δεν είχα ξαναδεί κάπου αλλού. Αφού έχουν τελειώσει το decoupage, μετά από πάνω ζωγραφίζουν μια υποψία φρουφρουλένιας κουρτίνας που κυματίζει!!

Στα αγγλικά που το κοίταξα την αναφέρουν ως imitation lace curtain, γιατί υποτίθεται ότι θυμίζει την όψη μιας δαντελένιας ( αραχνοΰφαντης θα το λεγα εγώ) κουρτίνας. Αν πατήσετε στον σύνδεσμο θα δείτε ακριβώς τι εννοώ. Λοιπόν όσο κι αν προσπαθούσα να καταλάβω πως το κάνουν έπεφτα σε τοίχο, αφού και με την ζωγραφική δυστυχώς δεν το χω…

Τις προάλλες λοιπόν, ω τι χαρά, ανακάλυψα μια κοπέλα που χει ανεβάσει το tutorial στο youtube και προχθές έκανα κι εγώ την πρώτη μου απόπειρα!! Επειδή ήξερα ότι για πρώτη φορά θα ταν μάπα το καρπούζι, χρησιμοποίησα ένα λιγότερο αγαπημένο μου μοτίβο σε χαρτοπετσέτα, ένα με γλυκάκια, έτσι, και εντελώς χάλια να βγαινε το αποτέλεσμα να μην στεναχωριόμουν πολύ!!

Πήρα μια βάση τούρτας που είχα κρατήσει, την χαρτοπετσέτα μου, λίγη σκίαση, λίγο perlen pen και να πως έδειχνε προ κουρτίνας:

 

Και τώρα δείχνει κάπως έτσι:

 

 

Ξέρω ότι έχει αρκετές ατέλειες και δεν είναι το αποτέλεσμα που θα επιθυμούσα, όμως ήθελα να σας το δείξω κι ας μην το χω με την ζωγραφική. Για πρώτη απόπειρα νομίζω έπιασε την βάση. Εξάσκηση, εξάσκηση, εξάσκηση!! 🙂 Α και κάτι που παρατήρησα, όσο πιο σκούρο φόντο και μοτίβο χρησιμοποιείς τόσο πιο ωραία αντίθεση κάνει το αραχνοϋφαντο, δαντελωτό κουρτινάτο!!! 😉

Εύχομαι κι ελπίζω να ξετρελαθείτε κι εσείς με αυτήν την τεχνική!! Δεν είναι δύσκολο μα θέλει λίγη προσοχή πως θα κάνεις τα κύματα στην κουρτίνα!! Είπαμε εξάσκηση!! Εδώ είναι και το tutorial!! Θα πάθετε την πλάκα σας με το αποτέλεσμα όπως το δείχνει η κοπέλα!! Φυσάει λέμε!! Σας φιλώ!!