Η περούκα

φωτό από το διαδίκτυο, επεξεργασμένη από μένα

 

Μία, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε… Φέτος δεν άνθισε η λεμονιά. Πιπίλιζε αχόρταγα η ρίζα το χώμα το στεγνό, βογγούσαν τα κλαδιά, μα η λεμονιά δεν άνθισε. Ωραία που μυρίζαν τα μαλλάκια σου Θαλιώ μου! Στεφάνι, χλωμά ανθάκια λεμονιάς σκεπάζαν το πορφυρό σου το κεφάλι. Εικοσιδύο, εικοσιτρείς, εικοσιτέσσερις… «Με αγαπάς Γιωργή μου;», ψιθύριζες δειλά, «αγαπώ σε Θαλιώ μου μα τα μαλλάκια σου πιο πολύ». Πλέανε τα δάχτυλά μου, βάρκα ακυβέρνητη στις κόκκινές σου μπούκλες. Κάποτε αγγίζανε το στήθος κι από κει φτάνανε ως το χνούδι  σου το αγκάστρωτο. «Με αγαπάς Γιωργή μου;», γινόταν ο ψίθυρος κραυγή, «αγαπώ σε Θαλιώ μου μα τα μαλλάκια σου πιο πολύ». Κι ίδρωνε η παλάμη κι εγώ βλαστήμαγα την μάνα που σε γεννοβόλα έτσι ψιλοκάπουλη. Και πλάκωναν οι σάρκες τα σκεπάσματα κι αλάφραινε η ψυχή. Ξεστήθωτη έχασκες μετά το χόρτασμα, και τάιζες τώρα ντελικάτα στα φιλντισένια δόντια τα ασυγύριστα μαλλάκια. Σαρανταεννιά, πενήντα, πενηνταμία, πενηνταδύο, πενηντατρείς… Χθες στην γειτονιά, τι να σου λέω Θαλιώ μου; Την θυμάσαι την φουρνάρισσα; «Να! Δεν με πιστεύετε να σας χαρώ;», έλεγε και ξανάλεγε και σταυροκοπιόταν, «σαν να πήρε το μάτι μου απ΄την μισάνοιχτη την γρίλια, το Θαλιώ του Γιωργή, καλέ. Σαν να καθόταν στον καθρέφτη, στα σκοτάδια σας λέω και χτένιζε τα μαλλιά, λες και την άκουγα  να μετρά τις βουρτσιές της, θιοσχωρέστην». Και δώστου να σταυροκοπιέται η κακομοίρα. «Καλό το παραμύθι σου μα σα να λείπει κάτι», κοροϊδεύαν οι γειτόνοι. «Ταμπλάς μου ρθε σας λέω. », κι άντε πάλι σταυροκόπι κι έφτυνε τον κόρφο της. Ρε την κακομοίρα… Εβδομηνταδύο, εβδομηντατρείς, εβδομηντατέσσερις, εβδομηνταπέντε… Φύγαν και σκορπίσαν τα μαλλάκια σου, δάσος φυλλοβόλο. Τι έφταιγες κι εσύ; «Με αγαπάς Γιωργή μου;», δειλός ο ήχος της φωνής σου.  Ανοιγόκλεισα τα βλέφαρα, υπάκουα χαλινάρια, «αγαπώ σε Θαλιώ μου». «Μα τα μαλλάκια μου πιο πολύ;», κι ήρθε κάλπης ο λόξυγγας για αντιπερισπασμό κι εγώ τσιμουδιά κι έξω έριχνε βροχή μελανιασμένη. Να ξερες πώς βελονιάζει ακόμα το χτενάκι σου με τα λειψά τα δόντια, τα ψεύτικά σου τα μαλλιά Θαλιώ μου. Κι ας έγιναν στο κεφάλι μου παρηγοριά, να μου χαϊδεύουν τους ώμους, τις νύχτες ακόμα ονειρεύομαι σαράκια. Ενενηνταοχτώ, ενενηνταεννιά, εκατό. Καληνύχτα σου Θαλιώ.

 

 

Το μικροδιήγημα ήταν η συμμετοχή μου στο διαδικτυακό μας παιχνίδι, Παίζοντας με τις λέξεις, που οργανώνει η Μαρία. Υποχρεωτικές ήταν οι λέξεις με το κόκκινο και τα κείμενα που συνταξιδέψαμε στόλισαν ακόμα μια φορά το παιχνίδι!! Πολλά πολλά συγχαρητήρια στο κείμενο που διακρίθηκε επάξια καθώς και σε όλους τους δημιουργούς που δήλωσαν και πάλι την παρουσία τους γράφοντας!! 

Ευχαριστώ από καρδιάς το Μαράκι για την ζεστή φιλοξενία της, την απλόχερη αγκαλιά της κι όλους τους φίλους για την ανάγνωση και την αγάπη που χάρισαν στο περουκάκι!!

Το διήγημα δημοσιεύτηκε υπό την επιμέλεια του Στάθη Ιντζέ, τον οποίο κι ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία, στο διαδικτυακό περιοδικό Θράκα!!

Φιλιά σε όλους και να χουμε μια ήρεμη βδομάδα!! ❤

Advertisements

14 thoughts on “Η περούκα

  1. Μαριλένα είμαστε περήφανοι για τα έργα σας….! ήταν και για μένα η πρώτη φορά που έβαλα το μυαλό μου να δουλέψει σε ένα τέτοιο κείμενο και σας ευχαριστώ για την παρακίνηση.
    Διάβασα εκπληκτικά κείμενα, όμορφα, ευρηματικά.
    Ανάμεσά τους και το δικό σου, εξαίρετο γεμάτο αισθήματα. Με …3 βαθμούς ενδεικτικά τι μπορείς να ξεχωρίσεις ;
    Για μια ακόμα φορά μπράβο κορίτσι μου για την ποιότητά σου.

  2. Πόσο με εντυπωσίασε η ιστορία σου Μαριλένα μου..!!! μόνο όταν τελείωσα την ανάγνωση της κατάλαβα την ουσία της..!! Αχ… αυτά τα φιλτισένια δόντια…επάνω στις κόκκινες μπούκλες..!!! καταπληκτικό κείμενο..!! και πόσο τρυφερό το τέλος της..!!! Μπράβο φίλη μου για συμμετοχή σου… να είσαι καλά.. φιλώ σε…

  3. Εγώ σε ευχαριστώ Μαριλένα μου!
    Η ιστορία σου συγκλονιστική και η γραφή σου πέρα από κάθε προσδοκία!
    Αυτό το μέτρημα, μέτρησε μια ολόκληρη ζωή!!
    Φιλιά πολλά!

  4. Μαριλένα μου αγαπημένη, καλημέρα.
    Συγχαρητήρια για το μικροδιήγημά σου. Έντονο και δυναμικό.
    Μπραβο για τη συμμετοχή. Χαιρομαι που διαβασαμε τοσο ομορφες συμμετοχες.
    Να εισαι παντα καλα.
    Τα φιλια και την αγαπη μου

  5. Τον ενθουσιασμό μου πρέπει να τον κατάλαβες. Το έδειξα και με τη βαθμολογία μου. Εκείνο που δεν ξέρεις ίσως είναι ότι εγώ σε βρήκα. Όχι δεν σε ψήφισα γιατί σε βρήκα, αλλά γιατί σε λάτρεψα!
    από την αρχή σε γνώρισα…από το » πιπίλιζε αχόρταγα η ρίζα το χώμα το στεγνό»!
    Τι ν αλέμε τώρα…έχω κάνει διατριβή στη γραφή σου! :)))
    Φιλάκια πολλά κοριτσάρα μου!
    Μαρλέν μου♥

  6. Καλημέρα Μαριλενάκι μου
    Εκτός από συγκλονιστική η ιστορία σου
    ήτα από κάθε άποψη άρτια …ένα λογοτεχνικό
    κείμενο πολύ αξιόλογο και στιβαρό!!!
    Είπα πολλά αλλά εσύ μας είπες περισσότερα…

    φιλάκι γλυκό ♥

  7. Ε, μα τι να πω… Η περούκα σου μου έκλεψε την καρδιά! «Μικροδιήγημα» με μεγάλα νοήματα και έντονες συγκινήσεις! Να είσαι καλά συμπεθερόνι μου, να μας χαρίζεις υπέροχα κείμενα 🙂

  8. Μήτε που το περίμενα πως είναι δικό σου. Όχι πως δεν σ’ έχω ικανή, μα έχει την πατίνα του χρόνου και τη σφραγίδα μιας πολύχρονης αγάπης. Δεν ξανασχολιάζω πόσο μου άρεσε γιατί θα το αδικήσω. Μόνο πως θαυμάζω το αεικίνητο της σκέψης και της δημιουργίας σου!

  9. Πόσο τρυφερό και ευαίσθητο το γραπτό σου κοριτσάκι μου …
    Γράφεις τόσο όμορφα που αυτόματα μπήκα μια στον έναν και μια στον άλλον ρόλο
    Φιλάκια κοριτσάρα μου και ήρεμη μέρα να έχουμε.

  10. Εντάξει… τι να πω εγώ τώρα και τι να σχολιάσω; Ξέρεις ήδη πόσο μου αρέσει ο τρόπος που γράφεις. Μου αρέσει πάντα να ακολουθώ τα μονοπάτια της σκέψης σου…
    Εξαιρετικό κείμενο πραγματικά!
    Φιλιά πολλά, κοπέλα μου και συγχαρητήρια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s