Γουάιλντ Κατ, Δέσποινα Πατρικίου

jessica brenneke, gloomy sunday

 

 

Ούτε και σήμερα πήδηξα από το μπαλκόνι. Μαγείρεψα πράσα με σέλινο για τον Στέλιο και τη γριά. Στο γάμο μας μου είχε κρεμάσει δύο χρυσές λίρες. Μοναχοπαίδι τον είχε, χήρα ταγματάρχου. Ταξιτζής ο Στελάκης,τον γνώρισα την ημέρα της κηδείας της θείας Νίτσας. Από ανακοπή πήγε,θεός σχωρέσ’ την. Βιαζόμουν και πενθούσα,πήρα ταξί.

Βγαίναμε κανά εξάμηνο. Με το γάμο βούλωσα στόματα. Να ζήσετε,να ζήσετε,να τρανωθείτε και απογόνους γερούς να κάνετε. Στη γειτονιά με φώναζαν πλυντήριο πούτσων. Το μαθα τυχαία την ίδια εκείνη μέρα της κηδείας από μία γειτόνισσα κουτσή και κομμουνίστρια.

Κύριος ο Στελάκης. Τα ουζάκια μας,τις κουαφούρ μου,το ρετιρέ μας. Δυάρι με μεγάλο χωλ στην Άνω Τούμπα ο Στελάκης. Δούλευε σκυλί πρωί-βράδυ. Στο  δωμάτιο που βλέπει στο φωταγωγό έχουμε τη μάνα του από τον Νοέμβριο. Το πασαπόρτι της ο καρκίνος της. Της κάναν μαστεκτομή την ημέρα του Πολυτεχνείου. Από τη δεξιά μεριά είναι πλάκα. Άρχισε και τις χημειοθεραπείες τώρα. Μαζί και τους εμετούς. Δίπλα στο κρεβάτι της βάζω τη λεκάνη που ‘χα για το άπλωμα. Σχεδόν κάθε πρωί βρίσκω ξερατά.

Είναι φορές που θέλω να την ξεκοιλιάσω. Σαν την Κλάρα. Έτσι την φωνάζαμε. Δε νιώθω τύψεις. Την είχα θάψει κάτω από την ερικιά στο πατρικό. Ήμουν δεν ήμουν δέκα. Μια ψωρόγατα ήταν,την τάιζε η μάνα μου αποφάγια τα μεσημέρια. Της έβαζε και νερό στο κεσεδάκι από το πρόβειο της αγνό. Μετά τη χάιδευε. Εγώ σιχαινόμουν. Θεός ξέρει που είχε κυλιστεί. Καμιά φορά τη βλέπω στον ύπνο μου την Κλάρα, με τα νύχια της μου γδέρνει τις παλάμες. Ξυπνάω. Κανείς. Μόνο η γριά να βήχει. Και τη μάνα μου βλέπω, δεν έχει χέρια κι εγώ φωνή κι όλο μου λέει:

«θα τηγανίσεις πατάτες;».

Μετά προσευχομάστε σε μια γκιλοτίνα.

Δε με συγχώρεσε για το γατί, ποτέ νομίζω.

 

 

Σήμερα, επιτέλους, μετά από χρόνια που της το ζητώ, φιλοξενώ ένα μικροδιήγημα της αγαπημένης μου φίλης και συμφοιτήτριας Δέσποινας (ή αλλιώς Πέννυ) Πατρικίου!! Οι φίλοι που με διαβάζετε πιο παλιά, θα θυμάστε ίσως όταν είχα κάνει ανάρτηση σχετικά με την βιντεοποίηση, πως μέσα στα βιντεοποιήματα ήταν κι ένα της Πέννυς.

Τότε έγραφα: Η Πέννυ μας. Φιλόλογος με γνώσεις αγγλικών και γερμανικών, ζει στην λατρεμένη Θεσσαλονίκη. Ευαίσθητη ποιήτρια, έχει γεμίσει τα συρτάρια της με ποιήματα και πεζά που ισορροπούν σε μια τραμπάλα που από την μια χωρά τον κυνισμό και την ανθρωπιά του Μάτεσι κι από την άλλη τη  μελαγχολική διάθεση της Σάρα Κέην. Πλέον τα μοιράζεται και μαζί μας. Διστακτικά αλλά σθεναρά. Και την ευχαριστούμε πολύ γι αυτό!! Σας αφήνω να αγκαλιάσετε, να νιώσετε την πένα της!! Θα ακολουθήσει κι άλλη ανάρτηση με την γραφή της!!

Σε ευχαριστώ για όλα ντουντου.. Για το σπρώξιμο, για το κουράγιο, για το σύνελθε, για το προχώρα.. Γιατί είσαι πολύτιμη φίλη πέρα και πάνω από όλα!! Σε ευχαριστώ!! ♥ Να χαμογελάς πάντα γιατί σου αξίζει Πεννάκυ μου!!

 

Advertisements

12 thoughts on “Γουάιλντ Κατ, Δέσποινα Πατρικίου

  1. Πολύ ενδιαφέρον το μίνι-κειμενάκι (glimpses μου αρέσει να τα αποκαλώ), ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας και μας σύστησες τη φίλη σου.

  2. Χωρίς φωνή έμεινα κι εγώ διαβάζοντάς το. Σε αφήνει στο κενό να ψάχνεις κάπου να ακουμπήσεις.
    Μάτεσις και Κέην, όπως το λες! Και μια ιδέα από χρονογράφημα θα προσθέσω εγώ. Φοβερός συνδυασμός όλων!

    Έχεις μια πολύτιμη φίλη, Μαριλενάκι μου και την αξίζεις!
    Καλά να περάσεις το Σ/Κ, παρέα με την τεράστια αγκαλιά που σου στέλνω.

  3. Εντάξει, είναι απλά υπέροχο.. 🙂
    Και είναι τόσο οφθαλμοφανές γιατί λατρεύεις την πένα τής Πέννυς..
    Είναι τόσο εσύ, είναι τόσο πολύ αυτό που αγαπάς και κατέχεις κι εσύ εξίσου..
    Μακάρι να συνεχίζεις να μας τροφοδοτείς με τα μικρά της διαμαντάκια.. Φιλιά πολλά! ❤❤

  4. Παράθεμα: Just a glimpse – Μια μικρή ματιά – Tales from the Galactic Empires

  5. Εντυπωσιάστηκα από το άμεσο κείμενο της φίλης σου Πέννυ (συνονόματη της δεύτερης κόρης μου). Της εύχομαι να βρει το δικό της δρόμο ανάμεσα σε ότι αγαπά και εσύ να χαίρεσαι την εξαιρετική σου φίλη αγαπημένη μου Μαριλένα !!

  6. Πολύ δυνατή πένα και ενδιαφέρουσα. Μου άρεσε αυτό που διάβασα και περιμένω και να διαβάσω και άλλα κείμενα από την φίλη σου.
    Καλή εβδομάδα και φιλάκια πολλά!

  7. Καλέ …πόσο μοιάζουν οι γραφές σας! Αν μου το έδειχνες χωρίς υπογραφή θα έπαιρνα όρκο ότι ήσουν εσύ από πίσω! Μαζί κάνατε δημιουργική γραφή;
    Πολύ δυνατή πένα!
    Φιλάκια πολλά ♥

  8. Πόσο δυνατό και κομματάκι σκληρό, μα εξαιρετικό!
    Κρίνοντας από όσα διάβασα και είδα, βλέπω πόσο εύστοχη είναι η περιγραφή σου!

  9. Παράθεμα: Μπάσταρδο, Δέσποινα Πατρικίου | marilenaspotofart

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s