Νέα πρό(σ)κληση γραφής

Καλημέρα σε όλους φίλοι μου!! Η βδομάδα αρχίζει δημιουργικά με την νέα μας πρόκληση-πρόσκληση γραφής που θα πηγαίνει από blog σε blog όπως σας είχα πει σε προηγούμενες αναρτήσεις.

Η διαδικασία είναι απλή απλούστατη και την έχουμε ξανακάνει αρκετές φορές στην γειτονιά, μαζεύομαστε δηλώνοντας συμμετοχή όποιος επιθυμεί κι όταν φτάσει η σειρά του αναρτά στο δικό του blog την συνέχεια της κοινής μας ιστορίας. Οπότε δεν έχετε παρά να αφήσετε εδώ ένα σχόλιο αν θέλετε να συμμετέχετε. Εννοείται και μπορεί να συμμετέχει όποιος επιθυμεί φτάνει να χει blog. Μέχρι και την Κυριακή 15 Γενάρη θα μπορείτε να δηλώνετε, μετά κλείνουν οι συμμετοχές για να αρχίσει να διαδραματίζεται η ιστορία.

Δεν θα σας πω τώρα πολλά, ούτε τον τίτλο ούτε το θέμα της. Θα σας αποκαλύψω όμως πως είναι μια ιστορία που ξεκίνησα πριν 14 χρόνια αλλά που ποτέ δεν κατάφερα να τελειώσω. Μην ρωτήσετε γιατί, απλά είναι από εκείνες, τις μισοτελειωμένες. Αν κάποιος έχει κείμενα που δεν τέλειωσε ποτέ εδώ και χρόνια, θα με καταλάβει. Ακόμα δεν έχω αποφασίσει μέχρι πόσες λέξεις θα χουμε σαν όριο να γράφουμε αλλά θα ναι σίγουρα 500-700.

Γυρνώντας λοιπόν, σε παλιές μου σημειώσεις την ξετρύπωσα το καλοκαιράκι κι αποφάσισα πως ίσως ήρθε η στιγμή να μπει μια τελεία και τι καλύτερο από το να την βάλουμε μαζί. Δεν θα την βάλω εγώ την τελεία, το σκέφτηκα κι αυτό αλλά όχι. Εγώ θα την ξεκινήσω την ιστορία κι από κει και πέρα είναι στα χέρια σας. Σκεφτείτε που περίπου θέλετε να γράψετε για να αφήσετε το σχόλιό σας. Θέλετε δηλαδή, προς την μέση, θέλετε προς το τέλος. Η σειρά που θα αφήσετε το σχόλιό σας θα  ναι κι η σειρά που θα χει ο καθένας για να συνεχίσει την ιστορία μας.

Υπάρχει κάτι ακόμα που θα θελα να σας πω. Ως εδώ σας μίλησα για την πρόσκληση.

Η πρόκληση, είναι πάντα σε αυτές τις ιστορίες που τις γράφουν πολλοί και διαφορετικοί άνθρωποι, και ξέρετε όσοι έχετε ξανασυμμετέχει, να φαίνεται στον αναγνώστη σαν να την έγραψε ένας.

Η πρόκληση είναι να αφήσει ο καθένας που γράφει την φαντασία του ελεύθερη και να χειριστεί όπως νομίζει την ζωή των ηρώων. Να τους νιώσει, να τους αγαπήσει, να τους μισήσει, να τους σκοτώσει, να τους παντρέψει.

Η πρόκληση είναι στο χαλινάρι. Να το συγκρατήσετε ή να το αφήσετε λάσκα! Τι εννοώ; Μπορεί να χρειαστεί κάποιος να είναι συγκρατημένος στην εξέλιξη της πλοκής όταν έρθει η σειρά του, για να μπορέσει να δώσει αβάντα, αέρα στον επόμενο να την εξελίξει. Ξέρετε πόσο σημαντικό είναι αυτό; Ή το αντίθετο, μπορεί κάποιος όταν έρθει η σειρά του να χει φτάσει η πορεία της ιστορίας σε τέτοιο σημείο που να χρειάζεται να την εμπλουτίσει ή να της δώσει ένα ξάφνιασμα, μια ανατροπή.

Τέλος, το σημαντικότερο για μένα. Η πρόκληση είναι στο ξεβόλεμα. Το δικό μας, το προσωπικό ξεβόλεμα του καθένα μας που γράφει. Όλοι έχουμε ένα ίσως συγκεκριμένο είδος γραφής που νιώθουμε ας το πω, μια ασφάλεια. Μια σιγουριά. Ένα βόλεμα, ένα κούρνιασμα. Μπορεί να μην το έχετε καν σκεφτεί αλλά νομίζω πως έτσι είναι. Και δεν εννοώ ότι κάποιος γράφει ποίημα, κάποιος γράφει πεζό, κάποιος γράφει μαντινάδα και τέτοια. Όχι, εννοώ το βόλεμα και την ασφάλεια που νιώθουμε στις λέξεις που χρησιμοποιούμε, στο ύφος που εκφραζόμαστε. Εκεί θα ήθελα να ξεβολευτείτε. Θα ήθελα να νιώσετε άβολα, να σας παιδέψετε. Θα ήθελα να πειραματιστείτε με ύφος που δεν είστε εξοικειωμένοι, θα ήθελα πολύ να προκαλέσετε τον εαυτό σας και να μην φοβηθείτε την έκθεση σε ένα διαφορετικό συγγραφικό εαυτό γιατί ο πρώτος που θα αντιδράσει να το ξέρετε θα είστε εσείς οι ίδιοι. Το έχω ζήσει αυτό το ξεβόλεμα κι ήταν επώδυνο στην αρχή αλλά τελικά και τόσο λυτρωτικό. Κι αν τελικά δεν σας βγει εδώ, σε αυτήν μας την ιστορία, αν μπορείτε να την έχετε κάπου μέσα σας κρυμμένη αυτή την λέξη στην γραφή. Ξεβόλεμα.

Δεν έχετε ιδέα πόσο ανυπομονώ να αρχίσουμε και να δούμε σε τι μονοπάτια θα κυλήσει η ιστορία μας και πως εντέλει θα καταλήξει!! Μέχρι και 15 Γενάρη οι συμμετοχές λοιπόν!! Σας φιλώ και καλή βδομάδα να έχουμε!! 🙂

Advertisements

24 thoughts on “Νέα πρό(σ)κληση γραφής

  1. Bingo! Θέλω να είμαι αμέσως μετά από σένα! 🙂
    Γιεεε! Βάλε μας μπρος Μαρλέν!
    Πολύ γαλήνεψα, ξεκουράστηκα, αλήτεψα ☺
    Καιρός να μαζωχτώ πάλι !
    Φιλούρες μάτια μου!

    • Σε ευχαριστώ πολύ πολύ Αριστέα μου που είσαι μάχιμη και στις επάλξεις που λένε!!! Καλή αρχή να έχουμε από βδομάδα λοιπόν!! Φιλάκια πολλά μπουκλί μου!! ❤

  2. Χρόνια πολλά κι όλα παραμυθένια, Μαριλένα μου!! Καλή Χρονιά με υγεία, πολύ χαρά, αγάπη, πίστη, αισιοδοξία, γαλήνη, δύναμη, δημιουργία, χαμόγελα, ξεγνοιασιά και ελπίδα!!
    Λοιπόν, να σου πω τη… μαύρη μου αλήθεια, δεν έχω ξανατολμήσει κάτι αντίστοιχο και αναρωτιέμαι για το.. αν θα τα καταφέρω. Όμως, γενικά μου αρέσουν οι προσκλήσεις-προκλήσεις και θα το παλέψω. Μεγάλη μου τιμή και ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση, αν μπορώ να είμαι μετά από σένα και την Αριστέα μας.
    Σε φιλώ!

      • Θα ήθελα η σειρά να είναι όπως αφήνετε τα σχόλια, νομίζω είναι δικαιότερο και προτιμότερο από το να επιλέξω εγώ ποιος θα γράψει που!! 😉 Οπότε Μαριάννα μου θα είσαι σίγουρα μετά την Αριστέα μας!! Μην αγχώνεσαι καθόλου!!! ❤ Σε φιλώ!!

    • Να σαι καλά Μαριάννα μου!! Μακάρι ειλικρινά να ναι καλύτερο το ΄17 από αυτό το ΄16…
      Πρώτη φορά θα συμμετέχεις δηλαδή σε κοινή αφήγηση;; Σε ευχαριστώ πάρα πολύ και εύχομαι να την απολαύσεις την διαδρομή της ιστορίας μας!! Μην έχεις καθόλου αμφιβολίες κι άσε την ιστορία και την φαντασία σου να σε οδηγήσει!! Η κοινή πορεία είναι η ανταμοιβή όλων μας!!
      Πολλά φιλιά!! ❤

  3. Ωχ… Λοιπόν εγώ όταν μου λες να γράψω (τύπου «παραγγελιά»), παθαίνω πολύ μεγάλο μπλακ άουτ.. 😦 Αυτό το θέμα το έχω από το σχολείο (και δώθε!), ακόμα κι αν μου πεις να γράψω στο «παιχνίδι με τις λέξεις» π.χ… Γενικώς, έχω πάντα θέμα, είναι σαν να μου κατεβαίνει μια «μπάρα» και δεν ξέρω τι να κάνω… Ωστόσο λέω να το επιχειρήσω, αλλά θα σας παρακαλούσα να μην με βρίζετε πολύ μετά, ε; 🙂 Πλιιιιιζ! (ουφ.. αγχώθηκα τώρα χαχα!) Πολλά φιλιά τρελοσυμπεθερόνι, που με παρέσυρες! Εσύ φταις! 🙂 ❤

    • Κι εγώ παθαίνω κοκο μπλόκο συμπεθέρα!!! Ειδικά στα μαθήματα όταν έπρεπε κιόλας να ναι έτοιμο κάτι σε δέκα λεπτά ή τέταρτο και μετά να το διαβάσουμε.. Άσε..
      Αλλά εδώ θα υπάρχει χρόνος στην διάθεση του καθένα σας, τουλάχιστον 3 μέρες και νομίζω είναι καλό χρονικό διάστημα για γράψε σβήσε!! 🙂
      Κανείς δεν θα βρίσει κανέναν!!! Χαχαχαχα!! Θα χει να κάνει μαζί μου!! Ήμαστε μια παρέα ανθρώπων που αγαπάμε γραφή κι ανάγνωση, ούτε ειδικοί, ούτε συγγραφείς!! Απλοί γραφιάδες κι αναγνώστες κειμένων που κάνουμε το κομμάτι μας και περνάμε όμορφα κι αν περάσουν κι άλλοι μαζί μας, τι καλύτερο!!!
      Σε ευχαριστώ πολύ συμπεθέρα μου κι εσένα για την συμμετοχή!! ❤ Φιλάκια πολλά!!

  4. Έτοιμη για ξεβόλεμα κι εγώ. Με μεγάλη μου χαρά και βάλε με σ’ όποια σειρά θέλεις. Καταπληκτική η ιδέα σου Μαριλένα καθώς και η προτροπή σου.
    Καλή νέα εβδομάδα να έχεις γλυκό Μαριλενάκι μας!

    • Σε ευχαριστώ πολύ Μαράκι μου κι εσένα για την διάθεσή σου!! Μετά την Πέτρα μας θα είσαι, όπως άφησες το σχόλιο!! Είναι άτιμο αυτό το ξεβόλεμα αλλά αν του πάρουμε τον αέρα, μπορεί να γίνει τόσο δημιουργικό!! Πολλά πολλά φιλιά!! ❤

  5. Χρόνια πολλά και καλή χρονιά.
    Είδα το «πρό(σ)κληση γραφής» στον τίτλο και μου κίνησε την περιέργεια. Βέβαια, οι συγγραφικές, ας πούμε, διοργανώσεις δεν είναι κάτι νέο σε αυτή τη μπλογκογειτονιά. Πρόσθεσες, όμως, ένα καινούργιο στοιχείο – αυτό του ξεβολέματος – που το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον. Πιστεύω ότι αυτό (το να γράψεις με έναν τρόπο που δεν τον συνηθίζεις) είναι αληθινά προκλητική εργασία. Για μένα, βλέπεις, ο τρόπος γραφής σχετίζεται ή με αυτό που είσαι, ή με αυτό που θέλεις να δείχνεις. Όποιο από τα δύο και να ισχύει, πολύ λίγοι είναι πρόθυμοι να εγκαταλείψουν στην πράξη το στυλ τους, εξ ου και πολύ λίγοι το πετυχαίνουν. Το κίνητρο συνήθως δεν είναι επαρκές – αυτό που «χάνουν» είναι μεγαλύτερο από αυτό που «κερδίζουν». (Αλήθεια, εσύ πώς τα κατάφερες; Μήπως ήθελες να μετακινηθείς σε μια άλλη εκδοχή του εαυτού σου, που την εγκαινίασες γράφοντας διαφορετικά; Και, ο διαφορετικός τρόπος έκφρασης που πέτυχες, μήπως έχει γίνει ο νέος σου συνηθισμένος τρόπος έκφρασης – αντί για ένα άγνωστο έδαφος στο οποίο μπήκες και βγήκες; Γιατί και αυτό είναι ενδεχόμενο.)
    Θα την παρακολουθώ την ιστορία (πιο πολύ για να δω ποιος θα τα καταφέρει με τους πειραματισμούς που εισαγάγεις, να είμαι ειλικρινής). Θα ήταν, επίσης, εποικοδομητικό – νομίζω – να υπάρχει η δυνατότητα στο σχολιασμό των συμμετοχών να αναφέρουμε λέξεις /φράσεις /ύφος που ή δείχνουν τη μετακίνηση της κάθε blogger σε άγνωστά της πεδία, ή, αντίθετα, ανήκουν στα αναγνωρίσιμά της μοτίβα. Πώς σου φαίνεται;
    Ωραία η ιδέα σου, πάντως! Καλή συνέχεια! 🙂

    • Καλησπέρα φίλη μου και καλή χρονιά να χεις!! Σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές!! Μακάρι να είναι ένα 2017 ανθρώπινο και δημιουργικό, για όλους μας!!
      Είναι ένα πολύ ωραίο κίνητρο όλες αυτές οι συγγραφικές διοργανώσεις εδώ και χρόνια για να βρισκόμαστε και να γνωριζόμαστε μεταξύ μας!! Πολλούς φίλους που μιλάμε, τους έχω γνωρίσει μέσω των συμμετοχών τους σε παιχνίδια γραφής όπως νομίζω κι εκείνοι εμένα. Γιατί αρχικά όταν έφτιαξα το blog μιλούσα περισσότερο με φίλους που είχαν αγάπη στις χειροποίητες δημιουργίες!!
      Σε ευχαριστώ που βρίσκεις ενδιαφέρον κι εσύ το λεγόμενο ξεβόλεμα. Εχω πάντα την εντύπωση ότι ακόμα κι αν κάποιος (που διοργανώνει ένα παιχνίδι γραφής) δεν το αναφέρει ρητά και ξεκάθαρα, πάντα θα θέλει να κινητοποιήσει κάποιον που συμμετέχει να πειραματιστεί, να ξεβολευτεί. Ειδικά αν κάποιος είναι λίγο πιο »ψημένος», θέλω να πω αν έχει ξανασυμμετέχει σε διοργανώσεις και δεν νιώθει , ξέρεις, αυτήν την ντροπή στην έκθεση, στο σχόλιο κάποιου γνωστού ή αγνώστου που νιώθει πιο έντονα κάποιος που είναι η πρώτη του φορά ή από τις πρώτες!!
      Απλά ένιωσα τώρα την ανάγκη να το πω και να το ζητήσω το ξεβόλεμα γιατί νιώθω πως όπως κι εγώ κάποτε δεν τολμούσα κι ήθελα μια παρακίνηση, ίσως κάποιος να χρειάζεται το ίδιο να παρακινηθεί.. Πολλές φορές, το νιώθουμε, νιώθουμε την ανάγκη του αλλά χρειαζόμαστε κι ένα μικρό σπρώξιμο. Κι από κουβέντες που έχω κατά καιρούς με φίλους που γράφουν και διαβάζουν, πολλές φορές νιώθουν πως θέλουν να εκφραστούν και διαφορετικά αλλά δεν το τολμούν, είτε γιατί τους αγχώνει το σχόλιο είτε γιατί ο ίδιος τους ο εαυτός τους κρατά από το να το τολμήσουν.
      Ξέρεις, κι όσο μεγαλώνουμε κιόλας και παγιώνουμε ένα ύφος στην γραφή μας, είναι πολύ δύσκολο να αποαγκιστρωθούμε από αγκυλώσεις που είτε αφορούν λέξεις είτε το ύφος ή το θέμα που συνήθως εκφραζόμαστε.
      Προσωπικά εγώ γράφω για καταστάσεις που έχω βιώσει αλλά κι όχι μόνο. Γι αυτό που είμαι και γι αυτό που δεν είμαι όμως. Για παράδειγμα, σε μια άσκηση έπρεπε να γράψω σαν δολοφόνος. Δεν έκανα τον φόνο για να γράψω γι αυτόν. Αλλη φορά έγραψα γι απώλεια. Εχω βιώσει οπότε δεν χρειάστηκε να ανατρέξω σε έρευνα ή στην φαντασία όπως θα έκανα για κάτι που δεν έχω βιώσει.
      Να σου πω πως το κατάφερα το ξεβόλεμα;; Με πάααρα πολύ προσωπικό κόπο και κόστος ψυχικό που πήρε χρόνο.. Δεν έγινε από την μια στιγμή στην άλλη. Με πόνο στο σώμα, με τρέμουλο στα χέρια όταν έγραφα, με ταχυκαρδία. Εσκιζα κι έσβηνα, δεν δεχόμουν με τίποτα ότι εγώ έγραψα κάτι τέτοιο.. Επρεπε να το διαβάσω στην σχολή, γιατί ήταν βάση μιας άσκησης και μετά το χαρτί το έσκισα, δεν το χω. Ακόμα δεν μπορώ να δεχτώ ότι το έγραψα όμως δεν μπορώ να σου περιγράψω πως ένιωσα όταν κατάφερα αυτό που μου ζητήθηκε. Μου ζητήθηκε να σπάσω δικές μου αλυσίδες στην γραφή και το έκανα. Με κόστος αλλά το έκανα. Ισως γιατί την δεδομένη στιγμή έτσι έπρεπε να χρησιμοποίησω τις λέξεις. Ισως γιατί κι εγώ είχα ανάγκη να με προκαλέσω, να δω αν θα ξεπεράσω αυτά τα όρια..
      Καταλαβαίνω κι αυτό που λες, να γίνει σχολιασμός στη μετακίνηση του κάθε blogger από γνώριμα σε άγνωστα πεδία αλλά να σου πω τους μικρούς μου ενδοιασμούς. Δεν θα θελα να γίνει μια τύπου φιλολογική αποδόμηση του ύφους κάποιου. Γιατί αυτό προϋποθέτει φυσικά να ξέρει ο σχολιαστής το στυλ του συμμετέχοντα και να το χει συνειδητοποιήσει κι ο ίδιος ο συμμετέχων. Μπορούμε να πούμε με απόλυτη σιγουριά πως ξέρουμε το στυλ και το ύφος κάποιου blogger;;; Νομίζω πως όχι. Φυσικά κι ο γόνιμος σχολιασμός βοηθά όσο δεν φαντάζεσαι, αλλά θαρρώ πως ο ίδιος που γράφει θα το καταλάβει, θα το νιώσει αυτό το ξεβόλεμα την στιγμή που γράφει!! Πριν γράψει μην σου πω, από τις αντιδράσεις του σώματος θα αρχίσει να νιώθει διαφορετικά!!
      Αυτό που θέλω να πω, και με συγχωρείς για το σεντόνι, τελικά, είναι πως αφού η γραφή είναι μια απόλυτα μοναχική πράξη ( που φυσικά πρέπει να επικοινωνείται και να χει αντίκρυσμα στον αναγνώστη), το σημαντικό είναι για μένα ο ίδιος που την τελεί να βιώσει αυτό το ξεβόλεμα. Κι ας μην το νιώσω εγώ, ας μην το αντιληφθώ σαν αναγνώστης. Γιατί πως μπορώ να ξέρω την διεργασία που κάνει πριν με τον εαυτό του, για να μιλήσει μέσω της γραφής γι αυτό.
      Αν πχ κάποιος ξεβολεύεται γράφοντας για μια απώλεια κι εκείνος το νιώσει στο πετσί του αυτό το ξεβόλεμα κι εγώ δεν το καταλάβω, δεν το νιώσω, γιατί δεν ξέρω πως τον έχει σημαδέψει κάτι τέτοιο στην ζωή του, δεν μου χει δώσει να το καταλάβω όσα χρόνια τον διαβάζω στο blog, δεν έχει κάνει ποτέ αναφορά ή έχει κάνει επιδερμικά, ή πω έλα μωρέ όλοι μας βιώνουμε απώλεια σιγά, μπορώ να ακυρώσω αυτό που ένιωσε εκείνος ο άνθρωπος γράφοντας κάτι τέτοιο;; Ενα γεγονός που τον συντάρραξε;; Σημασία έχει κι αν εγώ δεν το καταλάβω το ξεβόλεμά του, να το χει καταφέρει ο ίδιος για εκείνον και να το χρησιμοποιήσει προς όφελός του!! Κι αν όχι τώρα, όποτε μπορέσει ή θελήσει!!
      Σε ευχαριστώ πολύ για τον γόνιμο διάλογο και τις απόψεις σου, θα θελα πολύ να συμμετείχες στην εξέλιξη της πορείας της ιστορίας αλλά χαίρομαι που θα σε έχουμε κοντά μας στην ανάγνωση και στον σχολιασμό!! Η δυναμική του σχολιασμού είναι σημαντική στην πορεία όποιου γράφει!!
      Να σαι καλά κι ελπίζω να μην σε κούρασα!!! Σε φιλώ!!! ❤

  6. Μαριλένα μου καλησπέρα. Ομολογώ την αμέσως τεηλευταία φορά που παρακολούθησα μια τέτοιου είδους προσπάθεια με συλλογική γραφή, βρέθηκα μπροστά σε ένα συνολικό διήγημα που μου έκοψε την ανάσα ως προς την εξέλιξή του αλλά και τη γραφή του, από τα «παιδιά» εδώ της γειτονιάς.
    Έχω καιρό να «ξεσκουριάσω», να ζοριστώ, να γράψω κάτι.
    Εκτός των άλλων, θα πρότεινα να βρεθεί ένας τρόπος στο κλείσιμο του έργου , αυτό να δημοσιευτεί ολάκερο και ενιαίο σαν συλλογική δουλειά.
    Βάλε με στα υπόψη στις συμμετοχές Μαριλένα μου και ο ….Θεός βοηθός, για μένα το λέω, γιατί οι λοιποί είστε πιο μάχιμοι.
    Σε φιλώ κορίτσι μου.

    • Κυκλοφορούν διαμάντια Γιάννη μου στην γειτονιά!! Αμ πως!!
      Σε ευχαριστώ πολύ κι εσένα για την συμμετοχή, μην αγχώνεσαι καθόλου το είπα και παραπάνω στις κοπέλες. Αν το θέλετε και μπορούμε μακάρι να βγει και προς τα έξω με την ολοκλήρωσή της η ιστορία. Θα δούμε. Βήμα βήμα.
      Σε φιλώ!! ❤

  7. Δεν έχεις ιδέα εγώ πόσο ανυπομονώ!
    Έχω κι εγώ δυο μισοτελειωμένες ιστορίες που έχουν στοιχειώσει τα μολύβια μου…
    Ελάχιστα έχω αφεθεί να… αφήσω την ασφάλειά μου, Μαριλένα… θα το προσπαθήσω, μόνο αυτό μπορώ να υποσχεθώ…
    Είμαι κι εγώ μέσα και μάλιστα κατενθουσιασμένη!!! Και συγκινημένη που είναι δική σου ιστορία και τη μοιράζεσαι με αυτό τον τρόπο.

    Λίγο ακόμα να αργούσα να μπω και θα το έχανα;;;;

    Καλημερούδια!!! ❤❤❤

    • Αυτό το στοιχειό το ξέρω Αλεξάνδρα μου.. Ουφ… Εγώ να δεις πόσο ανυπόμονη είμαι κι έχω και λίγο άγχος, γιατί η αρχή της ιστορίας δεν ξέρω αν θα σας αρέσει.. Είναι κάτι που άρχισα στα 20 κι εύχομαι να μην σας ξενερώσει…
      Σε ευχαριστώ πολύ κοπέλα μου!! Εδωσα και μια μικρή διορία δύο ημερών για να μην υπάρχει θέμα αν κάποιος δεν πρόλαβε να μπει μες στην βδομάδα!! Θα χει και το σ/κ να το σκεφτεί!!
      Από Δευτέρα καλή μας αρχή!! Φιλάκια!! ❤

  8. Δειλιάζω λιγάκι αλλά…. θα ήθελα να ξεσκουριάσω το μυαλό μου.
    Ανυπομονώ να αρχίσουμε. Την προηγούμενη φορά κοιμόμουν και ξυπνούσα με την ιστορία στο μυαλό μου.
    Σ’ ευχαριστούμε που μας βάζεις στη διαδικασία.
    Φιλιά πολλά

    • Γιατί καλέ;; Δεν παίρνουμε κεφάλια!! 🙂 🙂 Σε ευχαριστώ που το τολμάς Αννα μου και πραγματικά εύχομαι να έχεις μια ωραία εμπειρία με την ιστορία μας!! Μην αγχώνεσαι καθόλου!! Σε φιλώ!! ❤

  9. Μαριλένα μου Χρόνια πολλά, με υγεία , χαρές και ευχάριστες προκλήσεις για δημιουργία….μου αρέσουνε πολύ τα συλλογικά δρώμενα και πέρασε πολύς καιρός από τότε που συμμετείχα σε κάποιο, θα ήθελα να ξαναδοκιμάσω….η εμπειρία είναι μοναδική και υπέροχη …μόνο μη με βάλεις να κλείσω την ιστορία….Σε φιλώ

    • Χρόνια πολλά Κλαυδία μου!! Καλή χρονιά να έχουμε με υγεία, χαρές, τύχη και εμπνεύσεις!!! Σε ευχαριστώ πολύ κι εσένα για την συμμετοχή σου!! Θα είναι μεγάλη μας η χαρά αν κλείσεις εσύ την ιστορία μας!! Να σαι σίγουρη!!! 😉
      Φιλάκια πολλά!! ❤

  10. Παράθεμα: Χειροποίητα δωράκια και παζάρι βιβλίου στην Αθήνα!! | marilenaspotofart

  11. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την συμμετοχή σας!! Τα σχόλια θα κλείσουν τώρα για να ξεκινήσει η ιστορία μας!! ❤ Καλή μας διασκέδαση, απόλαυση και αρχή!!!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.