Αρχείο

Hello May ♥

Καλημέρα φίλοι μου!! Χρόνια πολλά σε όλους με υγεία και χαμόγελα!! Χριστός Ανέστη και καλό μας μήνα!! Γεμάτο φως και δημιουργικότητα!! 🙂 Εύχομαι να περάσατε πολύ πολύ ωραία με τους δικούς σας, να ξεκουραστήκατε και λίγο!!

Προσωπικά ξεκουράστηκα, γεύτηκα την φύση με το κουτάλι, ηρέμησε λίγο το μυαλό από την βαβούρα και την γκριζίλα της πόλης, την οποία και αγαπάμε περισσότερο μετά από εξορμήσεις!! Χαχαχα!!

Το κινητό ανά χείρας και βουρ να αποτυπώσω κάθε γωνιά πολύχρωμη!!

Το παιχνίδισμα του ήλιου με τα φύλλα!

WP_001606

 

Τα μούσμουλα που σε λίγο καιρό θα φαγωθούν!

WP_001585

 

Τα τριαντάφυλλα που μοσχοβολούν!

WP_000328

 

WP_001588

 

Το κρινάκι!!

WP_001591

 

Ενα μπουκέτο με μωβ και κόκκινες βουκαμβίλιες!!

WP_001586

 

Κοτούλες εν ώρα μάσας!! Ζωή και κότα!! 😉

WP_001598

 

Γατουλάκια νεογέννητα, μισή χουφτίτσα το καθένα!! Νιάααααου!!

kittens

 

Και τέλος, η βουκαμβίλια ξαναέχει την τιμητική της αλλά αυτή την φορά την έπιασα στα πράσα με μια αιθέρια ύπαρξη!!

WP_001602

 

Την Ομορφοφτερίσιους Πεταλουδίσιους!!! Της γνωστής οικογενείας ντε!!! 🙂 🙂

WP_001600

 

Ωσπου θίχτηκε η Μαντάμα Μπατερφλάι και μου την έκανε με ελαφρά!! Είναι κι από σόι, τι περιμένατε;; 🙂 🙂

butterfly

 

Σας φιλώ γλυκά , να στε όλοι καλά!!  ♥  Σε επόμενες αναρτήσεις έχω decoupagάκια και φιλοξενία μούρλια!! Επιτέλους!!

Θέλω επειγόντως διακοπές…

Εντάξει ξέρω τι θα μου πείτε οι περισσότεροι!! Hold your horses ρε κοπελιά, που θες ακόμα δεν μπήκε το καλοκαίρι, διακοπές!! Ε, αφού θέλω!! Αποδράσεις, πως το λένε, με τρώει τον τελευταίο καιρό ένα ανελέητο φευγιώ. Από πρόσωπα, καταστάσεις, από εμένα. Να δείτε που την ζημιά μου την κάνει ο ωροσκόπος.. 

Αν για κάποιον είναι πιο σύνηθες να κρατά, να αγκιστρώνεται, να κολλά σε καταστάσεις, πράγματα κι ανθρώπους, για μένα είναι ευκολάκι να διώχνω, να απομακρύνω!! Από μικρή τρελαινόμουν να φτιάχνω ντουλάπες και συρτάρια με σκοπό να ξεφορτωθώ οτιδήποτε το αισθανόμουν βάρος. Ακόμα την έχω αυτήν την συνήθεια.

Στα σεμινάρια γραφής ήμουν η καλύτερη πετσοκόφτρα λέξεων!! Δώσε μου 1000 λέξεις επιμέλεια, να στις κάνω 100, χωρίς να αλλοιωθεί στιγμή το νόημα! Μόνο το αντίστροφο μην μου ζητήσεις.. Εκεί υστερώ οικτρά. Αφού σου λέω θέλω να ξεφορτώνομαι οτιδήποτε νιώθω περιττό!!

Τους ανθρώπους φυσικά και δεν τους αντιμετωπίζω σαν αντικείμενα, φύγε εσύ έλα εσύ!! Τους δικούς μου ανθρώπους, αυτούς που με επέλεξαν και τους επέλεξα τους κρατώ φυλαχτό και στέκω όσο δίπλα τους μου επιτρέπουν, κερί αναμμένο. Γι αυτό κι είναι μετρημένοι, τόσοι όσοι. Οταν λοιπόν με πιάνει το φευγιώ μου, ξέρουν να μου δίνουν χώρο και χρόνο κι όταν επιστρέψω ήταν σαν να μην είχα φύγει.. Γιατί τα λέω αυτά; Ποιος ξέρει;

Μιλώντας για διακοπές παραπάνω, θέλω να σας δείξω την φωτό με την οποία συμμετείχα στον 22ο διαγωνισμό Φωτογραφίζειν που διοργάνωσε πριν λίγο καιρό η Μαρία Νι! Θέμα του διαγωνισμού ήταν τα πρώτα βήματα της Ανοιξης!! Ευχαριστώ πολύ την Μαρία μας για την φιλοξενία καθώς κι όσους ψήφισαν την φωτό μου!! Πατώντας στον σύνδεσμο μπορείτε να δείτε όλες τις συμμετοχές και την νικητήρια φυσικά!! Συμμετείχα με μια φωτό που χε θέα την θάλασσα και την είχα τραβήξει από το κάστρο της Μπόχαλης, με τίτλο Ανοιξη στην Ζάκυνθο!!

Πρέπει να ταν κοντά στο 2008, 2009 όταν πήγα για πρώτη και μάλλον τελευταία φορά στην Ζάκυνθο!! Τα λατρεύω τα Επτάνησα και συνήθως για χρόνια αλονίζαμε στην Λευκάδα καθώς μπορείς να πας κι οδικώς σε αυτό το πανέμορφο νησάκι, αλλά να που τότε είχε έρθει η στιγμή να επισκεφτώ την Ζάκυνθο!! Φανταστικά νερά, μαγευτικές παραλίες, πεντανόστιμα φαγιά, φιλόξενοι κάτοικοι!! Αυτό που μου έκανε επίσης τρομερή εντύπωση ήταν το πόσο πολλές επαύλεις είχε!! Τεράστια σπίτια βυθισμένα σε κήπους με οργιώδη βλάστηση!! Μακάρι να μου δοθεί η ευκαιρία να ξαναπάω!!

Πριν λίγες μέρες, έφτασε στο σπίτι μου και το αναμνηστικό δωράκι της Μαρίας Νι για την διάκριση στο αγαπημένο δρώμενο που διοργανώνει με τα ολιγόλεκτα, τις 25 λέξεις!! Τι πιο όμορφο και διαλεχτό από ένα βιβλίο με μια ζεστή αφιέρωση!! Μαρία  μου σε ευχαριστώ ολόψυχα για την σκέψη και το ανεκτίμητο δώρο σου!! Ο κύκλος με την κιμωλία, του Μπέρτολτ Μπρεχτ!!

 

Θα θελα να κλείσω την ανάρτηση με μια πολύ τρυφερή κι αισιόδοξη ανακάλυψη που έκανα πρόσφατα στην γειτονιά μου!! Πριν λίγο καιρό, θα θυμάστε την πικρία μου όταν έκανα ανάρτηση για τον τοίχο της καλοσύνης που δυστυχώς κάποιοι ανεγκέφαλοι, ξήλωσαν την κρεμάστρα που αφήναμε τρόφιμα και ρούχα για όποιον είχε ανάγκη να τα παραλάβει. Οταν έγινε αυτό το συμβάν, μετά από 2,3 μέρες κάποιοι κάρφωσαν στην θέση που ήταν η κρεμάστρα, ένα δυο καρφάκια πρόχειρα, ίσα για να μπορέσει να συνεχίσει ο κόσμος να κρεμά είδη ανάγκης, αλλά δυστυχώς είναι τόσο μικρά που δεν φαίνονται κι έτσι ελάχιστοι έρχονται να αφήσουν το οτιδήποτε.. Κι όμως, σε μια ωραία γωνιά, εκεί λίγο παραπέρα, μια μέρα φύτρωσε ένα πανέμορφο και μυρωδάτο λουλούδι κι έτσι μπορούν πολλοί περισσότεροι να το καμαρώσουν και να το εκτιμήσουν!! 😉 Σας γλυκοφιλώ!!

 

 

Σοκολατοπρόταση κι όχι μόνο!!

Καλημερούδια σε όλη την κομπανία!! Εντάξει έχω χαθεί λιγάκι αλλά υπάρχει αιτία!! Θα προσπαθήσω να είμαι περισσότερο ενεργή στην γειτονιά όμως, ναι;;; Δεν είναι παραπλανητικός ο τίτλος, σας έχω την σοκολατοπρόταση για τους φίλους που μένουν Αθήνα!! Όχι αστεία!! Αλλά μέχρι να σας πάω εκεί, πρώτα να σας πω τα νέα της μυστικής Χριστουγεννιάτικης ανταλλαγής μας!!

Όπως όλες οι φίλες που συμμετείχατε φέτος ξέρετε, ήδη έχουν μοιραστεί όλες μα όλες οι διευθύνσεις στα μυστικά σας ταίρια και σε λίγο καιρό θα αρχίσουν να χτυπάνε κουδούνια για να παραλάβετε τα δωράκια σας!! Ώπα μισό.. Το πρώτο δωράκι έχει ήδη σταλεί καλέ!! Η Μαρία έστειλε ένα πανέμορφο κασκόλ στην Κατερίνα που μας το παρουσίασε στο blog της πριν λίγες μέρες!! Για δείτε κι εσείς!!! Να μαστε καλά κορίτσια μου!! Και του χρόνου!!

Μην ξεχνάτε τα δωράκια καλό θα ναι να τα στείλουμε όσο μπορούμε πριν τον μεγάλο φόρτο των εορτών, για να αποφύγουμε τις καθυστερήσεις και φυσικά όταν παραλάβουμε το δώρο να κάνουμε μια ανάρτηση/παρουσίαση του δώρου και του αποστολέα του!! Κάθε φορά που θα γίνεται μια παρουσίαση θα σας την δείχνω κι εγώ από εδώ!! Νομίζω μπαίνουμε όλοι έτσι στο xmas swap mood!! 🙂

Μιλώντας για δωράκια, αχ, πριν λίγες μέρες έφτασε ένα δώρο καρδιάς από μια αγαπημένη μπλογκοφίλη, την εκφραστική μας Κική!! Μου χάρισε την πρώτη της ποιητική συλλογή, Τα λάφυρα της ψυχής μου, με μια συγκινητική κι εγκάρδια αφιέρωση!! ❤️

Σε επόμενη ανάρτηση θα σας κάνω και πιο εκτενές αφιέρωμα με αγαπημένα αποσπάσματα της ποιητικής συλλογής!!

 

Όπως μας περιγράφει κι η ίδια:

Το βιβλίο είναι μία ποιητική συλλογή που περιλαμβάνει 13 μοντέρνα, στοχαστικά, ανθρωποκεντρικά ποιήματα ποικίλης θεματολογίας που στρέφονται γύρω από τον άξονα των ανθρώπινων συναισθημάτων και προσπαθούν με τον δικό τους τρόπο να συλλάβουν και να αποδώσουν το θαύμα και το μεγαλείο του Ανθρώπου και της Ζωής.

Προσφιλείς εκφραστικοί μου τρόποι με τους οποίους επιτυγχάνεται ζωντάνια και παραστατικότητα είναι η θεατρικότητα (αποστροφή του ποιητικού υποκειμένου σε β ενικό, κινητικότητα των ηρώων και μια γενικότερη σκηνοθετική οργάνωση του χώρου και των προσώπων), η εικονοπλασία, το πεζολογικό ύφος, η απλή και καθημερινή σύνταξη και λεξιλόγιο.

Σε ευχαριστώ και πάλι τόσο πολύ Κική μου!! Να συνεχίσει να ναι έτσι καλοτάξιδη η πορεία του βιβλίου σου, να συντροφεύει το νου και την καρδιά των αναγνωστών και με το καλό να σαλπάρουν και τα επόμενα βιβλία!!   😉 Να σαι καλά και πάντα δημιουργική κι εκφραστική όπως εσύ ξέρεις!! 🙂

Τώρα, φίλοι μου που μένετε Αθήνα, ήρθε η ώρα για απογείωση και προσγείωση σε θάλασσες κι ωκεανούς σοκολάτας!! Εντάξει προσθαλάσσωση, πείτε το κι έτσι!! 😉 Ετοιμαστείτε να ανέβει το ζάχαρο στα ουράνια αλλά κι η διάθεσή μας επίσης!!

Θα πάμε βόλτα στο εργοστάσιο και μουσείο σοκολάτας!!! Ναιιιιιιιιιιι!!!!!!!!! Στο εκθεσιακό κέντρο Helexpo, στο Μαρούσι, άνοιξε από τις 7 Νοέμβρη ένα θεματικό πάρκο σοκολάτας!!! Σ ο κ ο λ ά τ α ςςςςςςς!!! Τι δεν καταλαβαίνεις;;;; Ακόμα  δεν έχω πάει αλλά μάλλον από βδομάδα ετοιμάζομαι και θα χω μπόλικο φωτογραφικό υλικό δικό μου.

Πάρτε τα παιδάκια σας, πάρτε φίλους κι οικογένεια και βουρ να ξανανιώσουμε παιδιά!! Το θεματικό πάρκο σοκολάτας λειτουργεί καθημερινά και θα ναι ανοιχτό και στις γιορτές, μέχρι τις 16 Φλεβάρη 2016!! Οπότε κι αν κάποιοι φίλοι δεν μένουν Αθήνα αλλά τους φέρει εδώ ο δρόμος τους, ας το έχουν υπόψην!! Μπείτε εδώ για να δείτε περισσότερες πληροφορίες για το ωράριο λειτουργίας, τις τιμές εισόδου και την πρόσβαση στο εκθεσιακό κέντρο της Helexpo. Επίσης εδώ διαβάζετε το σύνολο της παρουσίασης στο εργοστάσιο και μουσείο σοκολάτας, με αναδρομές στην ιστορία της σοκολάτας, εκπαιδευτικές ξεναγήσεις, μαθήματα γευσιγνωσίας κι εννοείται αγορά σοκολάτας!!

 

Σας στέλνω, τι άλλο, σοκολατένιο φιλί!! Να στε καλά, κι όσο γίνεται να το ρίχνουμε και στην τρελλή,ναι;; Γιατί αλλιώς.. Κλάφτα Χαράλαμπε πριν να μας κλάψουν οι ρέγγες!!! Μάκια και να μην ξεχάσω οι φωτό δεν μου ανήκουν, είναι από το site του εργοστασίου σοκολάτας!! Μμμμμμμμ…

 

 

 

 

 

Καλό μήνα με κλήρωση!!

Καλό μήνα να έχετε όλοι φίλοι μου!! Η ανάρτηση διαβάζεται καλύτερα ακούγοντας θαλασσογραφία!! Εφτασε φαρδύς πλατύς κι ο Αύγουστος..Πότε μπήκε το καλοκαίρι, πότε φτάσαμε Αύγουστο χαμπάρι δεν πήρα με τούτα και με εκείνα!! 🙂 Λέτε να μαι η μόνη;; Μπα!!!

Πως σας βρήκε χθες η μελαγχολική πανσέληνος;; Το λεγόμενο blue mοon, ντε!! Καμία σχέση με το μπλε!! Ξεκινήσαμε κατά τις 20:00 από Αθήνα για Χαλκίδα μετά από πολύ καιρό που είχαμε να βολτάρουμε προς τα εκεί!! Σε 1,5 ώρα περίπου, μετά από μια διαδρομή που έσφυζε δροσιά (επιτέλους γιατί ψηθήκαμε τόσες μέρες), φτάσαμε στο πανηγύρι της Χαλκίδας!! Κόσμος, πάγκοι, πράγματα, μυρωδιές, φωνές, μετά και ταβερνάκι, φύγαμε από κει κατά τις 01:30!! Ο αέρας της επιστροφής ήταν ακόμα πιο δροσερός και μύριζε πεύκο!! Το κακό είναι κάποιες στιγμές είχα την τσίτα μου, ήμουν λίγο κακοδιάθετη χωρίς λόγο, να φταιγε το φεγγαράκι, who knows!!  Πάντως ήταν μια απολαυστική εξόρμηση που είχαμε καιρό να κάνουμε!!

Σήμερα σας είχα πει θα έκανα την κλήρωση για να ευχαριστήσω κι έμπρακτα δυο από σας που με τιμήσατε με τα ζεστά σας σχόλια στην ανάρτηση για τα 3 χρόνια του blog μου!! Ενα τεράστιο, εγκάρδιο ευχαριστώ σε όλους μα όλους τους φίλους που με συγκίνησαν με τα λόγια τους κι εδώ και στο mail και στο g+ !! Να στε όλοι καλά, να μαστε όλοι καλά και να τα λέμε όσο λαχταράμε!! ❤

Η πρώτη τυχερή είναι η Αννιώ μας που θα της στείλω ένα ξύλινο αλογάκι με καρότσα!! Του έκανα decoupage, παλαίωση, φωτοσκιάσεις και το απαραίτητο πια κρακελέ!!

 

 

 

Η δεύτερη τυχερή είναι η Κική μας!! Θα της στείλω ένα ξύλινο κάδρο με ρομαντικό μοτίβο που υπέστη παλαίωση, πλαίσιο από πάστα και πατίνες!! Η πίσω όψη έγινε με τεχνική αλουμινόχαρτου και κρακελέ!!

 

 

Εύχομαι να σας αρέσουν και να τα χαρείτε κορίτσια μου! Να στε πάντα καλότυχες!! Από κοντά είναι και πιο ζωντανά τα χρώματα με τις απαραίτητες ιριδίσεις!!

Φέτος το καλοκαιράκι με βρίσκει και πάλι εδώ αλλά με την δημιουργία, το διάβασμα (πως το παθα!! Εμ τόσες αδιάβαστες ντάνες που χω καιρός ήταν 😉 ), τις βόλτες στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας και την κατάλληλη παρέα είμαι μια χαρά!! Περιορίζω τις αναρτήσεις και τις επισκέψεις σε blogs λόγω καιρού, όπως οι περισσότεροι, αλλά όλο και θα γυροφέρνω στα μέρη μας!! Απλά όχι τόσο συχνά!!

Να περνάτε όσο πιο όμορφα γίνεται και να κάνετε πράγματα που σας γεμίζουν!! Οπου κι αν βρίσκεστε, όπου κι αν βρεθείτε παρέα με φίλους κι αγαπημένους!! Χαρίστε απλόχερα χαμόγελα στους γύρω σας, ένα ζεστό βλέμμα!! Είναι ικανά να φτιάξουν την διάθεση του παραλήπτη μα και την δική μας!! Να στε όλοι καλά, να προσέχετε τους εαυτούς σας για να μπορείτε να προσέχετε και τους οικείους σας!! Φιλάκια όλο γλύκα και καλό καλοκαίρι να χετε!! 🙂 ❤

Summer memories…

Καλησπέρα φίλοι μου! Πριν λίγο καιρό η Κατερίνα μας, το αισιόδοξο κορίτσι με το blog http://positive-thinking-greece.blogspot.gr/, μας κάλεσε να αναπολήσουμε και να αναρτήσουμε αξέχαστες καλοκαιρινές αναμνήσεις!! Καιρός για summertime memories λοιπόν!! 

Θα σας πάω μια δεκαετία πίσω και βάλε, στα φοιτητικά μου χρόνια, στο γραφικό μου Ρεθυμνάκι. Αν και κατάγομαι από Κρήτη, κι όμως  ντροπή, πρώτη φορά πήγα στα 15 μου και μετά  πέρασα Ρέθυμνο στα 18 κι έφυγα από Αθήνα. Για λίγα μόρια!! Ευτυχώς!!! Αχαχαχα!!

Μικρό, ζεστό και σε κλίμα και σε φιλοξενία!! Φυσικά το χειμώνα κάτι ξεγυρισμένες υγρασίες κι όμως δεν το αλλάζω κι ας έχω να πάω στην Κρήτη από το 2006.Έζησα 4 πανέμορφα χρόνια εκεί!! Κι όχι επειδή είμαι Κρητικιά βλογάω τα γένια μου!! Το χω ξαναπεί πολλές φορές κι ας με κράζουν όσοι θέλουν!! Κρητικό άνθρωπο θα βρεις ή που θα βγάζει να σου δίνει και το βρακί του ή που θα σου βουτά και το δικό σου!! Χαχαχα!! Ευτυχώς γνώρισα περισσότερους από τους πρώτους!!!

Ήταν λοιπόν καλοκαιράκι του δεν θυμάμαι ακριβώς!!! Αχαχα!! 2002 ή 2003 κι είχαμε αποφασίσει με την παρέα να πάμε στην Φορτέτζα, το ενετικό φρούριο, ένα απόγευμα και θα βλέπαμε την παράσταση οι Τρωάδες, στο θέατρο που βρίσκεται μέσα στο φρούριο!! Μαγεία!! Γενικά να ξέρετε στην Φορτέτζα τα καλοκαίρια ανέβαιναν παραστάσεις στο θεατράκι που διατηρεί, ονόματι Ερωφίλη, καθώς και πολλές εκθέσεις κι εκδηλώσεις!!

Απογευματινή ώρα, και σιγά σιγά έπιανε βράδυ. Γύρω γύρω θάλασσα, ζέστη στα μέτωπά μας, λίγη σκόνη, κόσμος γνωστός κι άγνωστος στα καθίσματα, ο ήλιος να σβήνει μπροστά σου και δεν θέλει και πολύ ρε φίλε να ταξιδέψεις με τον χώρο, με την τραγωδία του Ευριπίδη, πίσω στις ρίζες σου. 

Δεν μπορώ να σας περιγράψω με λόγια την στιγμή. Ήταν μια αίσθηση που άλλαζε μορφή συνέχεια. Νοσταλγία, πόνος, θλίψη, γαλήνη, ηρεμία όλα ανακατεμένα μέσα σου σαν τενεκεδάκι με πορτοκαλάδα. Χρόνια έχουν περάσει από τότε κι όμως αν και το μυαλό ξεχνά, μένει αυτή η ανάμνηση κι ας μην μπορώ να προσδιορίσω από που πηγάζει.

Όλες οι φωτό είναι από το διαδίκτυο, δυστυχώς δεν έχω ούτε είχα καλή σχέση με την φωτογραφία αν και μου αρέσει πολύ!! Σας φιλώ με αγάπη, καλό σ-κ να έχετε και σας αφήνω να απολαύσετε λίγες φωτό από το Ρέθυμνο κι από το πανεπιστήμιο του Γάλλου να δείτε τι θέα είχαμε!!

Δείτε κι αυτό να ξεσηκωθούμε λίγο για χορό!!! Ωπα ρε πατρίδα!!! Ωπα!!! ❤

Α και μακρυά από τον Σήφακα ωρέ!!!! Αχαχαχα!!!

 

 

 

 

 

 

 

♫ ♩ ♬ ♫ ΕΤΟΙΜΑΖΩ ΤΑΞΙΔΙ ΜΟΝΑΧΑ ΓΙΑ ΠΑΡΤΗ ΜΟΥ ♫ ♩ ♬ ♫

Εντάξει ότι και να πείτε έχετε δίκιο!! Διότι η συμπεθέρα μας το χε πει από τον Απρίλη!! Έλα που τώρα μπαίνω σίγα σιγά σε mood καλοκαιρινό και βρήκα τις προάλλες και τις φωτό που ήθελα!! Κάλλιο αργά παρά ποτέ συμπεθερούλα μου!!! Μην μου θυμώσεις πολύ!! ❤

Η πρόσκληση της Πέτρας λοιπόν ήταν να γράψουμε για ένα ταξίδι. Οτιδήποτε, οπουδήποτε!! Ταξίδι να ναι κι ότι να ναι!! Ένα ταξίδι λοιπόν που είχα οργανώσει με τρελή χαρά και το περίμενα πως και τι ήταν αυτό που θα πήγαινα με μια φίλη συνάδελφο στην αξεπέραστη Κωνσταντινούπολη!!!

Γενάρης του 2011 κι είχαμε πάρει τις ημερομηνίες από την δουλειά να δηλώσουμε την ανοιξιάτικη άδεια. Με τα πολλά την δήλωσα για τέλη Φλεβάρη. Να σημειώσω ότι δούλευα σε επώνυμο πολυκατάστημα, πωλήτρια και ταμείας. Πάνω στην κουβέντα μια μέρα, μέσα Φλεβάρη μου λέει η Νικολέτα, τι ωραία να πηγαίναμε πουθενά στην άδεια.. Κανά εξωτερικό.. Πότε δήλωσες, της λέω, τέλη Φλεβάρη μου απαντά!! Μιας που δήλωσα κι εγώ είσαι για κάπου κοντά? Ιταλία ή Κωνσταντινούπολη? Κι αν δεν σε πειράζει να πάμε οδικώς γιατί φοβάμαι τα αεροπλάνα!! Κι εγώ το ίδιο, μου λέει!!! Μην τα πολυλογώ, σε μια βδομάδα κλείσαμε για Κωνσταντινούπολη, αεροπορικώς(!!!), 4 μέρες!!

Τσικνοπέμπτη, κι ενώ είχα διπλό ωράριο, 09.00 με 21.00, με καλούν στο γραφείο και μαθαίνω ότι απολύομαι μετά από 6 χρόνια, λόγω περικοπών στο κατάστημα.. Κλάμα η υπεύθυνη.. Μην στεναχωριέσαι μωρέ, της λέω.. Θα σου φέρω και λουκούμια από την Πόλη.. Καλά, θα πας τελικά, μου λέει.. Εννοείται, της απαντώ. Αποχαιρετώ τις συναδέλφους, κλάμματα, πάω στην Νικολέτα και της λέω σου υπόσχομαι δεν υπάρχει περίπτωση να  χαλάσω με μιζέρια το ταξίδι.. Θα πάμε και θα περάσουμε τέλεια!! Σάββατο με παίρνει τηλέφωνο ότι απολύθηκε κι εκείνη!! Για τους ίδιους λόγους… Οκ , βαλίτσες και φύγαμε..

Και πριν με πείτε αναίσθητη απλά δεν υπήρχε περίπτωση να επιτρέψω σε κανένα να μου στερήσει την χαρά να περάσω ωραία που το χα τόση ανάγκη. Εδώ να σημειώσω σαν info ότι μετά από αυτό συνέχισα τις σπουδές μου και ξανάρχισα να γράφω μετά από 10 χρόνια πλήρους κι άκρας σιωπής!!

Σας είπα πόσο φοβάμαι τα αεροπλάνα έτσι?? Καθώς πηγαίναμε να επιβιβαστούμε, σκεφτόμουν ότι είχα καιρό να το επεξεργαστώ, να πάρω ανάσες.. Αμ δε.. Εγώ θυμάμαι κάποτε έβγαινες έξω και μετά έμπαινες στο αεροπλάνο.. Και ξαφνικά εκεί που περπατάμε στον διάδρομο μέσα στους τοίχους, νάτην η είσοδος..Αμάν λέω.. Για πότε φούντωσα, κοκκίνησα, αγχώθηκα, δεν λέγεται.. Μπαίνω με το δεξί, κάνω τον σταυρό και κάθομαι κοντά στο παράθυρο… Είχαμε κατουρηθεί κι οι δυο από φόβο, κατακόκκινες και κοιτάζαμε το ταβάνι.. Ελα κάνε υπομονή, μου λεγε η Νικολέτα. Σε μια ώρα φτάνουμε.. Και πως περνά η ώρα, μου λες???

Να μαστε!!!! Φτάσαμε στην λατρεμένη Πόλη!! Κατά μήκος της διαδρομής παντού πράσινο, θαλασσίτσα και κίνηση φυσικά!! Αλλά τι ωραία!! Σε λίγο ήμασταν πλατεία Ταξίμ. Μπαγκάζια στη θέση τους κι εμείς με τον ξεναγό αλωνίζαμε στους δρόμους. Εκείνη την περίοδο δεν υπήρχε κράτηση από γκρουπ οπότε τον είχαμε κατάδικό μας τον ξεναγό και πηγαίναμε οι τρεις μας όπου θέλαμε κι όσο θέλαμε!!

Ε μα φυσικά και πήγαμε και στην Αγιά Σοφιά και μάλιστα εκείνη την μέρα είχε πολύ κόσμο κι Ελληνες πολλούς!! Μπροστά ήταν ένα γκρουπ από 4 κυρίες κάπως θυμωμένες και κάποια στιγμή ακούμε μια να λέει, εμείς φταίμε που ερχόμαστε στην χώρα τους και καθόμαστε και περιμένουμε πότε θα μπούμε μέσα!! Αν ξαναδώ εγώ Εζέλ θα δούνε!!! Εντάξει είχαμε λιώσει στο γέλιο!!!

Πήγαμε και στο μπλε τζαμί και γενικά επισκεφτήκαμε πολλά αξιόθετα αλλά δυστυχώς δεν έχω συγκρατήσει τις ονομασίες… Είπαμε μυαλό όβερ..

Βόλτα στον Βόσπορο και μετά οι τρεις μας με αλογάκι στην Πρίγκηπο!!! Μια συμβουλή!! Μην το επιχειρήσετε χειμωνιάτικους μήνες!! Το τι κρύο φάγαμε δεν λέγεται.. εχω φάει χιόνια στην Φλώρινα και κρύο να κροταλίζει ο δόντας!! Αλλά τέτοια υγρασία που πριόνιζε τα κόκκαλα πρώτη φορά στην Πόλη την έφαγα…

Ο Εντέρ ευτυχώς μιλούσε κι ελληνικά και μας έλεγε πολλά, για την ζωή στην Κωνσταντινούπολη, για την ανεργία, για την κίνηση.. Του προτείναμε να ναι μαζί μας και να πηγαίνουμε με τα μέσα μεταφοράς σε γειτονιές και του άρεσε πολύ η ιδέα!! Λοιπόν γνωρίζεις διαφορετικά ένα τόπο αν προσπαθείς να αναμειχθείς με τους κατοίκους του!! Την λάτρεψα αυτήν την πόλη.. Δεν φοβήθηκα στιγμή να περπατώ στο δρόμο τη νύχτα, παντού υπήρχε νεαροκόσμος, κίνηση, ζωή.. περπατούσαμε σε σοκάκια και χανόμασταν με την Νικολέτα και δεν μας ένοιαζε.. Την αγάπησε κι εκείνη αμέσως την Πόλη. Τέλειο φαγητό, παραδοσιακά καφενεδάκια, μουσική και χορός μέσα στις καφετέριες!! Εκεί δουλεύαν και τις Κυριακές οι άνθρωποι.. Του Εντέρ του φαινόταν φυσιολογικό. Ετσι πρέπει, μας έλεγε, να κινείται το χρήμα, να χουν δουλειά οι άνθρωποι.. Οχι όπως εσείς που πίνετε ένα καφέ 3 ώρες.. Εδώ ήπιες, έφυγες να κάτσει ο άλλος.. Να πάει αλλού του έλεγα εγώ και μου θύμωνε!! Εντέρ ο κόσμος δεν δουλεύει Κυριακές.. Δεν είναι η ζωή μας το χρήμα, του λεγα εγώ.. Τώρα τι ωραία ε?? Ηρθε κι εδώ η πρόγοδος!! Ναι, γιατί ο κόσμος πρέπει να ψωνίσει Κυριακή, δεν μπορεί τις άλλες μέρες, δουλεύει… Κούνια που σας κούναγε!!!

 

3 πράγματα μου κάνανε τρομερή εντύπωση και της Νικολέτας γιατί μετά το συζητούσαμε.. Καταρχήν οι Τούρκοι πολύ του φλερτ.. Δηλαδή τέτοιο σουξέ!! Ρε μπας να μετακομίσουμε εδώ , μου λεγε χαριτολογώντας η φίλη!! Και όχι ούτε ψωνάρα είμαι ούτε καμιά Ζιζέλ!! Και ντυμένες αρκούδες από το ψοφόκρυο!!! Κάθε μέρα δυο και τρεις φορές όλο έρχονταν να μας λένε τα δικά τους!! Κι ευγενικοί!!

Δεύτερον, τι γατομάνι είναι αυτό!!!! Με την καλή την έννοια!! Παντού γατιά, κοντότριχα με πλακουτσωτή μυτούλα και τούρλα το ουρί!!! Στην Πρίγκηπο δε, τους δώσαμε να πιούνε και ξινόγαλο!!Αλλά παντού γατιά!!

Το τρίτο που μου κανε εντύπωση είναι λίγο μακάβριο.. Κάποια στιγμή μου φάνηκαν πολλά τα νεκροταφεία.. Τώρα θα μου πεις τι βλέπεις κι εσύ?? Ε, μα εγώ φταίω? Από τον δρόμο φαίνονται όλα και κάποια στιγμή ανεβήκαμε με τελεφερίκ σε μια τοποθεσία κι από κάτω όλο ξέρετε τι!!! Βρε Εντέρ γιατί τόσα πολλά, του λέει η Νικολέτα. Ετσι γίνεται εδώ μας λέει, δεν κάνουμε εκταφές.. Ε, λέω εγώ.. Για υτό παντού νεκροταφεία. Ναι μου λέει, γιατί εσείς οι χριστιανοί κάνετε εκταφές? Μου πάτησε το ευαίσθητο σημείο, καθώς οι παλιοί θα έχετε διαβάσει πόσο δεν τις αντέχω και τις θεωρώ άθλιες… Ναι του λέω, εμείς κάνουμε. Βγες εσύ να μπει ο άλλος. Μα καλά, μου λέει , κι εμείς εδώ μεγάλη πόλη αλλά κάτι τέτοιο δεν το κάνουμε.. Τώρα κι εσείς που με διαβάζετε, αν ξέρετε  καμιά πληροφορία παραπάνω είναι ευπρόσδεκτη καθώς δεν κατάφερα σαν πληροφορία να την διασταυρώσω τι γίνεται στην Πόλη ως προς αυτό το θέμα.. Οπότε μεταφέρω τα λόγια του Εντέρ που μου κάναν εντύπωση.. Πειράζει που το θεωρώ αυτό πιο χριστιανικό?? Συγνώμη, αλλά είναι άγριο πράγμα η εκταφή.. Τέλος με αυτό το θέμα..

Στις αγορές εννοείται ότι πήγαμε, με τους πάγκους να στραφταλίζουν από μπιρμπιλόνια.. Κάποια στιγμή κάναν πουλάκια τα μάτια μας, πάμε να φύγουμε βρε Νικολέτα να βρούμε κανά δωράκι ωραίο!! Πήραμε μπαχαρικά, καφέδες, τσαγάκια με γεύση μήλο, λουκούμια για τα σπίτια μας.. Να πάρουμε και κανά αναμνηστικό για γονείς.. Ψάξε εδώ, ψάξε εκεί, είχαμε ψιλονευριάσει που μας είχε δείξει μια αποθήκα τίνγκα στα ψεύτικα ο Εντέρ, τα γνωστά ορίτζιναλ μαϊμού και δεν θέλαμε να μας πιάσουν κότσο!! Ελάτε να δείτε κορίτσια, μπαίνουμε σε μια τεράστια αποθήκη γεμάτη ρούχα και τσάντες κι όλα επώνυμα.. Κάτι λέγαν στα τούρκικα και μετά μας λεει ο Εντέρ, ελάτε κορίτσια να δούμε αν θα καταλάβετε ότι είναι ψεύτικα!! Κι αυτό γιατί του χαμε πει ότι ξέραμε από ρούχα και τσάντες μιας που δουλεύαμε σε κατάστημα και είχαμε κάνει και δειγματισμούς άπειρες φορές!! Εντάξει δεν καταλάβαινες το ψεύτικο.. Ιδια ετικέτα, το δέρμα περιποιημένο,μόνο στο made of μπορούσες να ψιλιαστείς!! Είδαμε κι απόειδαμε και δεν πήραμε τίποτα τέτοια ούτε χρυσαφικά για γονείς.. Δεν πειράζει τινγκάραμε στα μπαχάρια και στους καφέδες!!

Κι άντε που ρθε η ώρα της επιστροφής.. Πως να την αφήσεις πίσω αυτήν την  πόλη όταν νιώθεις ότι είναι τόσο οικεία?? Συν του ότι πάλι έπρεπε να επεξεργαστώ το θέμα αεροπλάνο!! Μπαίνουμε μέσα πάλι, εννοείται δεξί πόδι, σταυρός και φούντωμα!! Αλλά εδώ τα πράγματα δεν ήταν απλά.. Δίπλα μου παράθυρο, μπροστά και πίσω αναίσθητα παιδάκια να τρέχουν και να λυσσάνε!! Τα αγαπώ τα παιδάκια αλλά άμα φοβάμαι κι αυτά χαίρονται, τα νεύρα μου!! Κι οι γονείς αναίσθητοι!! Το χειρότερο, μπροστά μου είχα μια οθονίτσα να βλέπω στα πόσα πόδια ύψος είμαι και πόσα μακρυά είναι η θάλασσα και τι βαθμούς έχουν γύρω γύρω τα φτερά!! Ρε πάτε καλά??? Άι χαβ δις μέταλ, πέταλ την τύχη μου μέσα!!!! Πάντως αν δεν είχα την πετοφοβία, εννοείται θα μουν αεροσυνοδός!!!!

Επιτέλους πατήσαμε γη και πήγαμε να πάρουμε τα χαρτιά από την δουλειά για οαέδ.. Χαρές, φιλιά,κους κους κι υπευθυνούλα τσίμπα και τα λουκούμια σου!!! Τα στενάχωρα τα κρατώ για μένα και μόνο!!!

Εννοείται πετροσυμπεθερούλα όλη αυτή η υπερπλήρης, χορταστική, σχεδόν μπουκώσαμε ανάρτηση είναι κατάδική σου!!! Χαρά,ε???? Χαχαχαχαχα!!!!

Μάκια σε όλους φίλοι μου!!!

Θάλαττα, θάλαττα!!

Δεν θέλει και πολύ για να περάσεις όμορφα τις διακοπές σου το καλοκαίρι.. Είχε 3,4 χρόνια, αν βγάλεις απ’ έξω τα δυο τελευταία που μας βρήκαν στην Αθήνα, το καλοκαίρι είχαμε για εξορμητήριο την Πελοπόννησο! Απλά βόλευε σαν προορισμός, πιο οικονομικός και πιο προσβάσιμος σε σχέση με κάποιο λατρεμένο ελληνικό νησί.

Εγώ γκρίνιαζα φυσικά, πάλι εκεί θα πάμε; Τα έχουμε δει όλα πια. Ναι δεν ήταν από τους αγαπημένους προορισμούς. Ευτυχώς που η γκρίνια μου διαρκεί ελάχιστα και πάντα βρίσκω το κέφι μου, ειδικά στις διακοπές!

Γνώρισα πολύ όμορφα μέρη που κατευθείαν μπήκαν στην καρδιά μου. Όχι δεν είναι το Ναύπλιο!! 🙂 Σε όσους το λέω με κοιτάνε καλά καλά, αλλά τι να κάνουμε;;; Γούστα είναι αυτά!!

Έχουμε κάνει αρκετές φορές τον γύρο της Πελοποννήσου αλλά το καλοκαιράκι έχω λατρέψει το Τολό Αργολίδας, την Μονεμβασιά, τον Μυστρά, την Πύλο, το Γύθειο, την Φοινικούντα…

Σε ένα από αυτά τα ταξίδια ο δρόμος μας έβγαλε στην λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας στην Μεσσηνία. Οι πινακίδες έγραφαν ότι προστατεύεται σαν υγρότοπος. Ελάχιστος κόσμος στην αμμουδιά της όσες φορές κι αν πήγα, το νερό υφάλμυρο και ρηχό είναι όμορφος κι ήσυχος προορισμός.

Ελάχιστα χιλιόμετρα παρακάτω κι ανακαλύψαμε κάποιες αμμώδεις εκτάσεις που με τα πόδια αν τις διανύσεις θέλεις σίγουρα ένα εικοσάλεπτο με μισάωρο περπάτημα στο μονοπάτι ανάμεσα σε ένα υποτυπώδες έλος και στην λευκή άμμο που πυρώνει.

Το μονοπάτι αυτό σε βγάζει στην παραλία της Βοϊδοκοιλιάς μετά κόπων και βασάνων βέβαια γιατί το περπάτημα στην άμμο με ντάλα ήλιο πιστέψτε με δεν είναι εύκολο!! Συν του ότι το μονοπάτι δεν είναι στρωτό.. Έχει τα λοφάκια του, τους βράχους του, τις φουντωτές φυλλωσιές του!! Κι εμάς ήταν τόση η εξυπνάδα μας που διασχίσαμε όλο αυτό το μονοπάτι με μαγιώ και σαγιονάρες!!! 🙂

Η παραλία όμως αποζημιώνει και με το παραπάνω!! Κρυστάλλινα, σμαραγδένια νερά!! Πάλι ρηχά όπως στην λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας, αλλά όσο  προχωράς κάποια στιγμή βαθαίνουν!! Όσες φορές κι αν πήγαμε εκεί για μπάνιο πάντα η πλειοψηφία ήταν τουρίστες! Είχαν και την σκηνούλα τους μαζί και μια χαρά!!

Πιστέψτε με μετά, από ένα μισάωρο περπάτημα που ο ιδρώτας στάζει παντού όμως μια βουτιά σε αυτά τα νερά είναι όνειρο!!

Μία και μοναδική φορά πάνω στη χαρά και στην τόλμη μας λέμε, βρε έχει μια σπηλιά εκεί πάνω!!! Ίσια στο βουνό ψηλά!! Δεν πάμε να την δούμε;; Και βουρ!!

Το μονοπάτι είναι ανύπαρκτο.. Δεν θα σας περιγράψω με λόγια!! Ας μιλήσουν οι φωτό!! Να θυμάστε φορούσαμε μόνο μαγιώ και σαγιονάρες!!

Πάντα γύριζα πίσω να τραβώ πως φαίνεται κι η θάλασσα!! Μια μαγεία!!

 

Κατακτώντας σιγά σιγά το Έβερεστ!!!! Χαχαχα!! 🙂

 

 

Το κάστρο που μπορείτε να διακρίνεται ψηλά δυστυχώς ήταν κλειστό και απαγορεύοταν η είσοδος όταν θέλαμε να πάμε εκείνο το καλοκαίρι..

Ντάξ!! Το κατακτήσαμε το Έβερεστ με σαγιονάρα κι ελάχιστες γρατζουνιές!! Εννοείται εγώ τις έπαθα!! Αφού έχουμε πει πέρι στούκας και μαγνητοατυχημάτων στο ίσιωμα!!! Πόσο μάλλον στο βουνό!!! Χαχαχα!!! 🙂

 

Κι έτσι ήταν η θέα μέσα από το σπήλαιο του Νέστορος!!

Υδάτινο χαλί μπροστά η παραλία της Βοϊδοκοιλιάς!!!

Κι αφού ξαποστάσαμε κι εξερευνήσαμε λίγο το σπήλαιο πήραμε το δρόμο της επιστροφής!! Στο τέλος φτάνοντας στην παραλία της Βοϊδοκοιλιάς η βουτιά στα νερά ήταν λυτρωτική κι αναζωογονητική!!

Άντε να ρθει με το καλό το καλοκαιράκι!!!

Με τη φωτό από το σπήλαιο του Νεστορα συμμετείχα στον όγδοο διαγωνισμό Φωτογραφίζειν, που διοργανώνει το Μαράκι στο blog της http://mia-matia-ston-ilio.blogspot.gr/.

Ευχαριστώ πολύ πολύ την Μαρία για την φιλοξενία της φωτό μου καθώς κι εσάς που την είδατε και την ψηφίσατε!! 🙂 Απολαύσαμε πολλές όμορφες γωνιές της χώρας μας σε αυτό το παιχνίδι!!!

Φιλάκια καλοκαιρινά a tutti!!! ❤