Αρχείο

Βόλτα στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, μέρος Α’

Καλησπέρα όμορφή μου γειτονιά! Πιάσανε πάλι οι ζέστες για τα καλά!! Την Τρίτη που μας πέρασε κατεβήκαμε με την καλή μου φίλη Αγγελική στο κέντρο της Αθήνας για καφέ και βόλτα! Μόνο που ξεκινήσαμε από το μεσημέρι και καταλήξαμε να γυρίζουμε σπίτια μας λίγο πριν βραδιάσει!! Τα καταφέραμε!! Γυρίζαμε από στενάκι σε στενάκι, στην Πλάκα, στο Θησείο, στο Μοναστηράκι, σε δρομάκια που ομολογώ δεν πρέπει να τα χα ξαναπερπατήσει!! Εδώ ήμαστε λέω! Για πότε βγάλαμε έξω τα κινητά κι αρχίζαμε να το παίζουμε τουρίστες στην πόλη μας!! Βγάλαμε φωτογραφίες την Ακρόπολη, δρομάκια, μαγαζιά, την Ρωμαϊκή αγορά, το λουτρό των αέρηδων, γκράφιτι, σπίτια, κόσμο και γενικά την ζωή στο κέντρο!! 

Τόσο χαρούμενη κι ενθουσιασμένη ήμουν που με το που γύρισα σπίτι έτρεξα να ανεβάσω τις φωτογραφίες, να τις μοιραστώ μαζί σας! Ναι καλά!! Κλάταρε η κάρτα μνήμης του κινητού και σαν να μην έφτανε αυτό μου έσβησε ΌΛΕΣ τις φωτογραφίες που χα περασμένες εδώ και χρόνια!!! Άι στο καλό , λέω, την τύχη μου μέσα, πως έγινε αυτό; Την κοίταζα από δω, την ξανακοίταζα απο κει.. Πουθενά οι φωτογραφίες… Ευτυχώς που πριν λίγους μήνες τις έσωσα στον υπολογιστή αλλά ότι είχα τραβήξει το τελευταίο τρίμηνο δεν το χα σώσει οπότε… τα νεύρα μου. Μέσα στην ατυχία μου ευτυχώς οι φωτογραφίες από αυτήν την εξόρμηση σωθήκαν μέσα στο κινητό κι όχι στην κάρτα μνήμης του και λίγο ηρέμησα. Λίγο όμως! Ηθικό δίδαγμα: Σώστε οπωσδήποτε τις φωτό σας στον υπολογιστή!!!

Τέλος με το λογίδριο του πόνου και εύχομαι να κάνετε κι εσείς μια ωραία βολτίτσα στο κέντρο!! Οι φωτογραφίες είναι έγχρωμες και σε σέπια για τσαχπινιά!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Στην Κερατέα

Καλημέρα σας!! Του Αγίου Πνεύματος χθες και δεν χάσαμε την ευκαιρία να κάνουμε μια μικρή εξόρμηση στην Κερατέα. Πρώτα στην μικρή εκκλησίτσα και μετά βόλτα στο πανηγύρι.

                                      


Σας φιλώ! 🙂

Χιόνι μου!!!

Καλησπέρα και καλή βδομάδα σε όλους!!!!

Είχα καιρό να γράψω στο blog και να δω και τις δικές σας αναρτήσεις γιατί έλειπα αλλά από χθες πιστεύω έχω αναπληρώσει το χαμένο έδαφος!!!!

Αυτό το 3ήμερο είχα ανέβει στην Φλώρινα για το μεταπτυχιακό της δημιουργικής γραφής και ωωω τι χαρά για τα μάτια το είχε στρώσει για τα καλά!!!!

Το κρύο βέβαια τσουχτερό, ειδικά άμα είσαι άμαθος σε αυτό!! Όλη η Φλώρινα μυρίζει ξύλο,τζάκι!!! Πραγματικά για τους ντόπιους είναι μεγάλο πρόβλημα η θέρμανση, το πετρέλαιο!!! Ας κάνει κάτι κι αυτό το κράτος, αν είναι δυνατόν!!!

Εγώ θα μοιραστώ μαζί σας τη χιονισμένη Φλώρινα!!Είμαι σίγουρη θα σας αρέσει!!

  
                                                                              

                                                                                                                                                                  

Στις όχθες του Σακουλέβα

Καλησπέρα γειτονιά μου. Έκανα μια μικρή επίσκεψη στα σπιτάκια σας κι είδα ότι πολλά τα έχετε ήδη στολίσει με Χριστουγεννιάτικο, γιορτινό κλίμα!!

Μου έφτιαξε την διάθεση να μπω στο πνεύμα των γιορτών κι εγώ σιγά σιγά!

Αυτό το 3ήμερο με βρήκε στην Φλώρινα λόγω του μεταπτυχιακού δημιουργικής γραφής που παρακολουθώ. Είχα να πάω από το καλοκαίρι που ήταν η τελευταία συνάντηση.

Πως μου αρέσει η Φλώρινα το χειμώνα! Εντάξει εμένα όλες οι πόλεις μου αρέσουν καλύτερα τον χειμώνα γιατί τον λατρεύω 🙂

Κι αλοίμονο ο κόσμος που ζει μόνιμα σε μέρη που γδέρνει το κρύο περνάει πολύ δύσκολα ειδικά τώρα όπως έχουν γίνει τα πράγματα με το πετρέλαιο.

Λέω ότι έχει μια  gloomy μελαγχολική επίδραση ο χειμώνας επάνω μου που ένα μέρος του εαυτού μου την δέχεται ευχάριστα. Σαν να είναι μέρος της φύσης μου. Ταυτόχρονα όμως με διαπερνά κι ένα ζεστό κύμα θαλπωρής. Δεν μπορώ να το εξηγήσω.

Είμαι σίγουρη  ότι θα έχετε νιώσει κι εσείς ταυτόχρονα αντικρουόμενα αισθήματα που όμως το ένα συμπληρώνει το άλλο και δεν το αναιρεί. Όπως όταν πιάνεις το χιόνι με γυμνά χέρια και μετά από λίγο παύεις να νιώθεις το κρύο στη παλάμη κι αισθάνεσαι ένα ζεστό τσούξιμο. Κάπως έτσι..

Αφήνω την εικόνα να μιλήσει..

Σας φιλώ!

Δραστηριότητες για τα παιδιά στο Χατζηκώνστα!

Σήμερα στο Ίδρυμα Χατζηκώνστα είχαμε δραστηριότητες για μεγάλους και παιδιά!!!

Μαζευτήκαμε κι εμείς οι εθελοντές παρέα με φίλους των παιδιών και με  γονείς και γίναμε ξανά παιδιά!!!

Γεμίσαμε τη λιμνούλα με νούφαρα και ψαράκια, φυτέψαμε λάχανα στον λαχανόκηπο, ψάξαμε τον κρυμένο θησαυρό, κάναμε ωραίες ζωγραφιές στο χαρτί και στο μουτράκι μας με την βοήθεια των ζωγράφων σε δράση για τα παιδιά!!!

Ακούσαμε μουσική, φάγαμε,ήπιαμε, με λίγα λόγια  ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΑΜΕ!!!!!!

Σας φιλώ μπλογκογειτονόπουλα,να είστε καλά κι όσο μπορείτε να προσφέρετε και να αγαπάτε!!!!

Βόλτα στο κέντρο!

Βόλτα στο κέντρο σήμερα. Σε αυτό το πολύπαθο κέντρο που παρόλα τα θέματά του λατρεύω να πηγαίνω.

Να περπατάω στα δρομάκια, να χάνομαι μες στον κόσμο. Πόσος κόσμος προσπαθεί να χωρέσει σε μια φούσκα τα όνειρά του.

Στην Ομόνοια είχαν ειρηνική πορεία άτομα με ειδικές ανάγκες. Εσύ που υποτίθεται ότι είσαι εκεί να τους προσέχεις ως η νόμιμη αρχή του κράτους πως σηκώνεις το χέρι σου, ειδικά σε αυτούς τους ανθρώπους; ΕΙΔΙΚΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥς ΤΟΥς ΑΝΘΡΩΠΟΥς.

Ειλικρινά,πιστεύεις πως έκανες το καθήκον σου έτσι; Μάλιστα.

Κατευθύνομαι προς το Μοναστηράκι και γύρω μου περπατάνε, τρέχουν,τρώνε,ψωνίζουν,γελάνε,βρίζουν,βαριούνται,χαλαρώνουν,κοιμούνται σε σκιερές γωνιές,επαιτούν. Όλοι άνθρωποι κι ας το ξεχνάμε, κι ας κλείνουμε τα μάτια και τα αυτιά. Είναι εκεί.

Κάποια στιγμή βρέθηκα να ψαχουλεύω στην αγορά παλιά βιβλία, παλιές αφίσες, καρτ ποστάλ. Είχα τις στοίβες μπροστά μου και είχαν γεμίσει τα χέρια μου σκόνη κι αναμνήσεις αγνώστων. Την σκόνη την τινάζεις όμως. Καρτ ποστάλ από την Ελλάδα, από Γερμανία, από Γαλλία, Λονδίνο μέχρι και Χονγκ Κονγκ!

Κάποιες ήταν άγραφες, οι περισσότερες. Λίγες ήταν γραμμένες και μετέφεραν ευχές,εντυπώσεις,αναμνήσεις. Αναρωτιέμαι πόσες ήταν πεταμένες στα σκουπίδια πριν βρεθούν σε αυτές τις στοίβες. Κάποιες θα πουλήθηκαν από τους κατόχους τους.

Άρχισα να διαβάζω στα πεταχτά, όσα καταλάβαινα γιατί δεν ήταν όλες γραμμένες στα ελληνικά.

Να προσέχετε, σας σκέφτομαι…

Καλή μου φίλη θα μου λείψεις…

Εύχομαι η υγεία σας να σας εύρη καλά καθότι κι ημείς…

Η αδελφούλα μου μεγάλωσε; Έχω τόσα χρόνια να την δω…

Η πιο παλιά καρτ ποστάλ που διάβασα ήταν του 1928. Οι περισσότερες γύρω στο 1965-1968. Από το μυαλό μου κατευθείαν περνά η στενάχωρη σκέψη μήπως και δεν βρήκαν τον παραλήπτη τους. Χίλιες φορές να πετάχτηκαν ή να πουλήθηκαν παρά κάπου να παράπεσαν αδιάβαστες από τους ενδιαφερόμενους!

Τα χέρια μου διαλέγουν δυο καρτ ποστάλ ασπρόμαυρες:

Ένα ευρώ η μία. Η υλική αξία. Η συναισθηματική αμύθητη.

Ένα κράμα συναισθήματων και εμπειριών. Αυτό ήμαστε. Αυτό προσφέρουμε. Μέσα στη μέρα, κάθε μέρα, εναλλάσονται μέσα σου δεκάδες συναισθήματα. Πως να βάλεις ταμπέλα;Ευχαριστώ δεν θα πάρω. Με αυτά προσπαθώ να υπάρχω και να συνυπάρχω.

Σας φιλώ

Αγία Θεοδώρα Βάστα Αρκαδίας

Πέρσυ τέτοιες μέρες ήμουν στην Πελοπόννησο και συγκεκριμένα σαν σήμερα στο εκκλησάκι της Αγίας Θεοδώρας που γιορτάζει και είναι κυριολεκτικά πλημμυρισμένο από φύση! 

Χαρακτηριστικό γνώρισμα του μικρού ναού είναι ότι στην στέγη του έχουν ,ανεξήγητα, φυτρώσει 17 κορμοί δέντρων χωρίς να φαίνονται πουθενά οι ρίζες τους. Όσα ήταν και τα χρόνια της Αγίας όταν θανατώθηκε. Φέτος δεν κατάφερα να ξαναπάω όμως θέλω να μοιραστώ μαζί σας την ομορφιά που αντίκρυσα!!

Να ευχηθώ χρόνια πολλά στους εορτάζοντες με υγεία και καλή καρδιά!

Αν ακολουθήσετε το μονοπατάκι στη ρεματιά θα σας οδηγήσει στον παλαιό νερόμυλο όπου λειτουργεί και έχει κι ένα ταβερνάκι.