Αγία Θεοδώρα Βάστα Αρκαδίας

Πέρσυ τέτοιες μέρες ήμουν στην Πελοπόννησο και συγκεκριμένα σαν σήμερα στο εκκλησάκι της Αγίας Θεοδώρας που γιορτάζει και είναι κυριολεκτικά πλημμυρισμένο από φύση! 

Χαρακτηριστικό γνώρισμα του μικρού ναού είναι ότι στην στέγη του έχουν ,ανεξήγητα, φυτρώσει 17 κορμοί δέντρων χωρίς να φαίνονται πουθενά οι ρίζες τους. Όσα ήταν και τα χρόνια της Αγίας όταν θανατώθηκε. Φέτος δεν κατάφερα να ξαναπάω όμως θέλω να μοιραστώ μαζί σας την ομορφιά που αντίκρυσα!!

Να ευχηθώ χρόνια πολλά στους εορτάζοντες με υγεία και καλή καρδιά!

Αν ακολουθήσετε το μονοπατάκι στη ρεματιά θα σας οδηγήσει στον παλαιό νερόμυλο όπου λειτουργεί και έχει κι ένα ταβερνάκι.

Καλημέρα σας!

Τις προάλλες λοιπόν πήγα στην μονή Μαλεβής,στην Αρκαδία.

Η διαδρομή ήταν θαυμάσια!

Στο προαύλιο του μοναστηρίου

Έμαθα ότι το μοναστήρι παρέχει ξενώνες φιλοξενίας με ελάχιστα χρήματα.

Κι εδώ είναι η είσοδος του μοναστηρίου.

Αυτή η ψηφιδωτή επιγραφή βρίσκεται στο πάτωμα,πριν την είσοδο στην εκκλησία!

Η θαυματουργή εικόνα της Παναγιάς Μαλεβής – βοήθειά μας

Στην επιστροφή σταματήσαμε για φαγητό στον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας, ένα πολύ γραφικό χωριό!

Να έχετε ένα ξεκούραστο Σαββατοκύριακο!!!!

Καλημέρα

Πολλές καλημέρες σας εύχομαι!!

Χθες πέρασα πολύ ωραία στη Σαλαμίνα μου!! Φτάσαμε νωρίς το απόγευμα στη μονή κι ευτυχώς δεν χρειάστηκε να περιμένουμε ώρα στην σειρά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είχαμε και τα κλασσικά σπρωξίδια!!Αλοίμονο!!!Να πας να προσευχηθείς και να αναθεματίζεις την ώρα και την στιγμή.. Τεσπά!!

Έχει και σήμερα το πανηγύρι οπότε όποιος θέλει και μπορεί ας σπεύσει!!! Κι οπλιστείτε με υπομονή!!Α κι αν είστε από αυτούς που σπρώχνετε, μη σας πετύχω πουθενά!!!!!    😉

Το πανηγύρι περπατιέται ευχάριστα το απογευματάκι και μέχρι τις 19:30-20:00 γιατί μετά μαζεύεται ο πολύς κόσμος!Δεν θέλει βιασύνες.Περπατάς,χαζεύεις τους πάγκους,είσαι δίπλα στην θάλασσα και περνά ευχάριστα η ώρα! Κατά τις 22:00 που έφυγα από την Φανερωμένη είχε πάρα πολύ κόσμο κι έρχονταν κι άλλα λεωφορεία και αυτοκίνητα καθώς και πεζοί με το καραβάκι από την Νέα Πέραμο!!!

Μετά βόλτα στο κέντρο και φαγητό στην πολυλατρεμένη pizzeria!!!

Και κατά τις 00:00 παρά επιστροφή στο σπίτι!!!

Α! Κι εννοείται ότι έφυγα με ένα υπέροχο λάφυρο για decoupage που με περίμενε στο πάρκιν του λιμανιού!!!! Ένα κομμάτι από κορμό φοίνικα που ψάχνω μετά μανίας κανά μήνα τώρα!!!!

Να μαστε καλά να ξαναπάμε και του χρόνου!!!

Σήμερα το μενού έχει Αρκαδία!!!!Μονή Μαλεβής!!!

Φιλιά!!!!

Καλημερούδια!

Σήμερα σας καλημερίζω με λουλούδια κι όχι με θαλασσινό τοπίο όπως συνηθίζω!!

Θα καταλάβατε το λόγο παρακάτω!!!

Να έχετε μια όμορφη μέρα λοιπόν!!

Σήμερα με το καλό θα πάω στη Σαλαμίνα μου, που την λατρεύω!!

Κάθε καλοκαίρι εκεί,από παιδί. Ψέματα, τι παιδί!! Από υποψία εμβρύου!!!!

Και φέτος στην Φανερωμένη! Και δεν πειράζει, το έχουμε καταλάβει ότι την έχουν σε δεύτερη μοίρα..Από το να την καταντήσουν »κοσμοπολίτικη», ας παραμείνει έτσι, χωρίς πολλές φανφάρες!Αληθινή, με τα όσα προβλήματα που την ταλανίζουν.

Κρατάω με νοσταλγία τις αναμνήσεις μου κι ανυπομονώ να χαθώ στο πολύβουο πανηγύρι!

Ελεύθερη κατάδυση

γιατί όσες φορές κι αν βυθιστώ

στην ανάδυση ποτέ δεν είμαι η ίδια

   Ricardo Eliezer Neftali Reyes  (Pablo Neruda 1904-1973)

Είμαστε πολλοί

Από τα πολλά άτομα τα οποία είμαι, από τα οποία ήμαστε,
Δεν μπορώ να κατασταλάξω σε ένα μόνο.
Έχουν χαθεί για μένα υπό την κάλυψη της ένδυσης
Έχουν αναχωρήσει για μια άλλη πόλη. Όταν τα πάντα φαίνεται να έχουν καθοριστεί
για να με αναδείξουν ως νοήμων άνθρωπο,
ο ανόητος που κρατώ μέσα μου κρυμμένο 
αναλαμβάνει να μιλήσει για εμένα. Σε άλλες περιπτώσεις, λαγοκοιμάμαι ανάμεσα
σε ανθρώπους με κάποια διάκριση,
και όταν καλώ τον θαρραλέο εαυτό μου,
ένας δειλός εντελώς άγνωστος σε μένα
τρέχει να καλύψει τον σκελετό μου
με χίλιες καλές δικαιολογίες.

Όταν ένα αξιοπρεπές σπίτι τυλιχτεί στις φλόγες,
αντί να καλέσω τον πυροσβέστη,
ένας εμπρηστής εμφανίζεται στη σκηνή,
και αυτός είναι εγώ. Δεν υπάρχει τίποτα που μπορώ να κάνω.
Τι πρέπει να κάνω για να ξεχωρίσω τον εαυτό μου;
Πώς μπορώ να συμαζέψω τον εαυτό μου;

Όλα τα βιβλία που διάβασα
είναι γεμάτα εκθαμβωτικές ηρωικές μορφές,
γεμάτες αυτοπεποίθηση.
Πεθάνω με φθόνο για αυτές·
και, σε ταινίες όπου σφαίρες πετούν στον άνεμο,
Ζηλεύω τους καουμπόηδες,
θαυμάζοντας ακόμη και τα άλογα.

Αλλά όταν καλώ το τολμηρό μου είναι,
έρχεται ο παλιός τεμπέλης εαυτός,
και έτσι ποτέ δεν ξέρω ποιος είμαι ακριβώς,
ουτε πόσοι είμαι, ούτε πόσοι θα είμαστε.
Θα ήθελα να είμαι σε θέση να αγγίξω ένα κουδούνι
και να προσκαλέσω τον πραγματικό εαυτό μου,
γιατί αν χρειάζομαι τον πραγματικό εαυτό μου,
δεν πρέπει να εξαφανιστώ.

Ενώ γράφω, βρίσκομαι μακριά·
και όταν γυρίσω, έχω ήδη φύγει.
Θα ήθελα να δω αν το ίδιο συμβαίνει και
σε άλλους ανθρώπους όσο και σε μένα,
για να δούμε αν υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι όσοι εγώ είμαι,
και αν μοιάζουν στον εαυτό τους με τον ίδιο τρόπο.
Και όταν σιγουρευτώ,
μαθαίνω τόσο ωραία πράγματα που,                 

όταν προσπαθώ να εξηγήσω τα προβλήματα μου,
θα μιλάω για γεωγραφία.