Αρχείο

Κλειδιά Ελευθερίας, εκδόσεις Ενδυμίων

κλεδιά ελευθερίας

 

Καλησπέρα σε όλους φίλοι μου! Σήμερα, αρχή της βδομάδας, κι έχω την μεγάλη χαρά να σας παρουσιάσω ένα βιβλίο που εκδίδεται σε λίγες μέρες με κείμενα εγκλείστων από το 3ο ΣΔΕ, (σχολείο δεύτερης ευκαιρίας), που λειτουργεί στις φυλακές Διαβατών.
Το βιβλίο φιλοξενεί κείμενα και ποιήματα εγκλείστων μαθητών και είναι «κλειδιά ελευθερίας» και επικοινωνίας. Όλα τα κείμενα, προέκυψαν από το πρόγραμμα που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του κοινωνικού έργου του Μ.Π.Σ. Δημιουργική γραφή του παιδαγωγικού πανεπιστημίου Δ. Μακεδονίας. Το πρόγραμμα αυτό βασίζεται εξ ολοκλήρου στον εθελοντισμό και επαναλαμβάνεται για τέταρτη χρονιά, κατά το μαθητικό έτος 2015-2016.


Κατά το περασμένο έτος διδάχτηκαν διήγημα και ποίηση, ενώ τους επισκέφτηκαν και μίλησαν μαζί τους γνωστοί ποιητές και πεζογράφοι. Κατά το έτος 2014-2015 δίδαξαν εξ ολοκλήρου απόφοιτοι του τμήματος μεταπτυχιακών σπουδών δημιουργικής γραφής του πανεπιστημίου Φλώρινας.


Ευχαριστώ πάρα πολύ τον Αστέρη για όλες τις πληροφορίες που μου διέθεσε!! Εγώ να ευχηθώ ολόψυχα να ναι καλοτάξιδο το βιβλίο και να σπάσει πολλά κάγκελα!! Μην σας πτοήσει ο όγκος του άρθρου, η ανάρτηση διαβάζεται νεράκι!! Θα αφήσω τον Αστέριο Μαυρουδή, απόφοιτο του τμήματος και συγγραφέα, να σας περιγράψει με τα δικά του λόγια την εμπειρία του στο σχολείο δεύτερης ευκαιρίας στις φυλακές Διαβατών, καθώς ο ίδιος είναι κι υπεύθυνος δράσης του προγράμματος κι είχε και την λογοτεχνική επιμέλεια του βιβλίου που ετοιμάζεται να εκδοθεί, ενώ την φιλολογική την έκανε ο Τρ. Κωτόπουλος και η Εύα Μπαλαή:

Όταν δέχτηκα την πρόσκληση-πρόκληση από το ΜΠΣ της παιδαγωγικής ακαδημίας Δ. Μακεδονίας να αναλάβω υπεύθυνος δράσης στις φυλακές Διαβατών, με θεματική την «δημιουργική γραφή», ήτοι την εκπαίδευση πάνω στην λογοτεχνική γραφή, δεν μπορούσα να φανταστώ τις εμπειρίες και τα συναισθήματα με τα οποία θα ήμουν πλήρης όλη τη σχολική χρονιά. Νομίζω δε ότι η σχέση λειτούργησε αμφίδρομα, τουλάχιστον από τις επιστολές που μας ενεχυρίαζαν οι έγκλειστοι μαθητές μας, ιδίως όταν έρχονταν η ώρα της αποφυλάκισης. Δεν μπορούμε να πούμε για ποιο λόγο εκτίουν τις ποινές τους γιατί θεωρούμε τους εαυτούς μας δάσκαλους και τους αντιμετωπίζουμε ως μαθητές. Ωστόσο μας αποκάλυπταν το παρελθόν και τις αιτίες φυλάκισης τους στις συζητήσεις στην τάξη, στις γραπτές εργασίες και τις προσωπικές συζητήσεις, καθώς σιγά σιγά ξεπερνούσαν την επιφυλακτικότητα και την δυσπιστία τους.


Οι διδάσκοντες αποτέλεσαν δυο συμπαγή τμήματα. Ένα τμήμα ήταν οι απόφοιτοι και τελειόφοιτοι του μεταπτυχιακού και το έτερο ήταν γνωστοί διηγηματογράφοι και ποιητές. Η προθυμία για συμμετοχή ήταν καταπληκτική και ήρθαν απόφοιτοι από Αθήνα, Κοζάνη, Βέροια, Τρίκαλα, πάντα σε εθελοντική βάση. Χώρισα τον εκπαιδευτικό χρόνο σε δυο τμήματα κατά τα οποία διδάχτηκαν τα δυο είδη: διήγημα και ποίηση. Οι μαθητές μας ήταν είκοσι τρεις στο αρρένων και επτά στο γυναικείο τμήμα. Βέβαια κατά την πορεία και ιδίως κατά τον μήνα Μάιο είχαμε πολλές αποφυλακίσεις. Τα αποτελέσματα αυτού του εγχειρήματος, θα φανούν στο βιβλίο το οποίο θα εκδοθεί με δικά τους διηγήματα και ποιήματα.


Το τμήμα δημιουργικής γραφής συναντιόταν μια φορά την εβδομάδα κάθε Τρίτη για δυόμιση ώρες για ολόκληρη τη σχολική χρονιά. Η εκπαίδευση σχεδιάστηκε στα χαρτιά όπως σε οποιοδήποτε άλλο τμήμα. Προσφύγαμε στην σοφία των δασκάλων μας και οι ασκήσεις βασίστηκαν στις βασικές δομές των λογοτεχνικών κειμένων. Μιλήσαμε για πεζογραφία και ποίηση. Είχαμε ασκήσεις για το ύφος, τους χαρακτήρες, το σκηνικό, τον χρόνο, τις ομοιοκαταληξίες, τα μέτρα, τα είδη. Υπήρχαν εβδομαδιαίες εργασίες που κάλυπταν μια ποικιλία από είδη -ποίηση, πεζογραφία, Η ώρα του μαθήματος περιλάμβανε ανάγνωση λογοτεχνικών κειμένων, κυρίως από το βιβλίο του Α. Μαυρουδή η κλεψιά και άμεσες οδηγίες, ασκήσεις και επεξεργασία από τους υπόλοιπους μαθητές.


Ξεκινώντας να πάμε πρώτη φορά στο πρόγραμμα είχαμε κατά νου διάφορες φράσεις που θα χρειαζόταν να πούμε αν τα πράγματα ξέφευγαν από τον έλεγχο και γινόταν άσχημα ή αν έπρεπε να αντιμετωπίσουμε έλλειψη σεβασμού. Όταν μπήκαμε στην τάξη καταλάβαμε ότι τίποτα τέτοιο δεν θα χρειαζόταν. Γιατί υπήρχαν άντρες και γυναίκες που περίμεναν με ανυπομονησία και ενθουσιασμό. Κάποιοι από αυτούς είχαν πάρει την απόφαση για την ποινή τους, και είχαν έναν αέρα ήσυχης παραίτησης. Άλλοι φαίνονται καινούριοι, ανυπόμονοι, δειλοί, και άλλοι θυμωμένοι γιατί μόλις έγινε το δικαστήριο και τους ανακοινώθηκε η ποινή τους. Συνειδητοποιήσαμε ότι είχαμε απέναντί ανθρώπους με πολύ βασικές ανάγκες και βαθιές πληγές. Ο προβληματισμοί μος βέβαια παρέμεναν.


Τι σημαίνει να διδάξουμε γλώσσα και λογοτεχνία σε έγκλειστους; Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η άποψή μας για την επανορθωτική αξία της παιδείας; Θα είχαμε κάποιο αποτέλεσμα ακόμα και σε αυτό το πιο σκοτεινό και αμφισβητούμενο εκπαιδευτικό περιβάλλον; Επίσης πόσο η δύναμη της γραφής μπορούσε ν’ αγγίξει ανθρώπους που η προηγούμενη επαφή τους με την εκπαίδευση υπήρξε αποσπασματική και ελλιπής; Οι περισσότεροι από αυτούς είναι αλλοδαποί άρα ακόμα και η γλώσσα μπορούσε να αποτελεί εμπόδιο.

Επιπλέον, είναι εφικτή η προώθηση της ελευθερίας της έκφρασης στους φυλακισμένους, όταν ρυθμίζονται ακόμα και οι πιο προσωπικές τους στιγμές;
Οι έγκλειστοι έχουν μάθει να καλλιεργούν ένα προσωπείο, ένα αλεξίσφαιρο εξωτερικό, ενώ το γράψιμο αφορά την επαφή με τον εαυτό τους. Μπορεί αυτό το εμπόδιο να ξεπεραστεί στα πλαίσια μιας τάξης, έστω και όχι υποχρεωτικής; Τέλος η δημιουργική γραφή συντελεί στην προώθηση των σωφρονιστικών στόχων μιας επανορθωτικής δικαιοσύνης; Αυτά είναι τα ερωτήματα που θέσαμε στον εαυτό μας.


Για όλα αυτά πήραμε εφησυχαστικές απαντήσεις από την κα Γιαπαλάκη, απόφοιτη του τμήματός μας και η οποία ήταν υπεύθυνη του προγράμματος κατά τις δυο προηγούμενες σχολικές χρονιές.
Αναμφίβολα η δημιουργική γραφή θεωρείται ένα χρήσιμο εργαλείο για να ξεκλειδώσει το δημιουργικό δυναμικό, ώστε να ενισχυθεί η αγάπη των μαθητών για τη γλώσσα και προσφέρει μια ισχυρή διέξοδο για την αυτο-έκφραση.
Ένα άλλο πλεονέκτημα είναι ότι οι μαθητές αποκτούν μια φωνή για να εκφραστούν, διδάσκονται ακριβώς το πώς να έχουν μια φωνή. Και αυτό μπορεί να είναι πολύ ισχυρό και θεραπευτικό. Πολλοί από τους μαθητές μας ήταν και μετανάστες ή πρόσφυγες.

Μέσα από τα γραπτά τους οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ποιοι είναι και πού θέλουν να πάνε. Η γραφή είναι μια πορεία διόρθωσης της ζωής (Dr James Pennebaker, psychology professor at the University of Texas.
Η επιμέλεια του βιβλίου προς έκδοση θα επικεντρωθεί πιο πολύ στην διόρθωση των λαθών και σε κάποιες δικές μας παρεμβάσεις έπειτα από διευκρινιστικές συζητήσεις με τους ενδιαφερόμενους. Για την ιστορία αναφέρουμε ότι κατά την σχολική χρονιά 2014-2015 πραγματοποιήθηκαν τριάντα επισκέψεις με τέσσερις εκπαιδευτές κάθε φορά ,δεδομένο ότι για πρώτη φορά το πρόγραμμα επεκτάθηκε και στην γυναικεία πτέρυγα. Μέσα από αυτές τις διαδικασίες είχαμε την ευκαιρία να εμπιστευτεί ο ένας τον άλλον και γίναμε δέκτες πολλών προσωπικών αφηγήσεων.


Προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε το μαθησιακό περιβάλλον μιας συνηθισμένης τάξης όσο το δυνατόν από την άποψη των παιδαγωγικών προσεγγίσεων, εργασιών, και δομής, αν και ο εγκλεισμός και η εποπτεία ήταν πανταχού παρόντες. Τα παραδείγματα γραφής που έχουμε στην διάθεσή μας είναι αποτέλεσμα ασκήσεων πολύ συγκεκριμένων Π.χ. Αλλάξτε το τέλος σε μια δεδομένη ιστορία. Κάποια είναι πιο ελαστικά και μπορούσαν οι μαθητές να διαλέξουν το περιεχόμενο με μεγαλύτερη ελευθερία.
Παρά την ελευθερία έκφρασης που πρόσφεραν οι ασκήσεις και τα θέματα, η πραγματικότητα που ζούσαν βάραινε τόσο, ώστε να μην μπορεί να μείνει έξω από τη θεματολογία τους.


Αναφερόμενος σε δεοντολογικά δεδομένα, θα αναφέρω ότι όλα τα ονόματα είναι επίπλαστα, διότι οι μετανάστες έδωσαν ψεύτικα ονόματα κι έτσι καταγράφηκαν. Οπότε φαντάζεστε ότι θα υπάρξει και πρόβλημα με την απονομή του απολυτηρίου γυμνασίου. Σε αντίθεση με τους Αλβανούς μετανάστες που στην πλειονότητα χρησιμοποίησαν χριστιανικά ονόματα, οι υπόλοιποι χρησιμοποίησαν τοπικά. Οι έγκλειστοι μαθητές, μετανάστες, ήταν ικανοποιημένοι και χαρούμενοι που κάποιοι ενδιαφέρονται για τα προβλήματά τους. Κάποιες φορές οι αφηγήσεις τους είχανε εξομολογητικό χαρακτήρα και κάποιες φορές αποτρέψαμε κινδύνους.


Ο Σαιμίρ γράφει σε μια επιστολή του μετά την αποφυλάκισή του. «Τριαντάφυλλε κι Αστέρη ουδέποτε είχα φανταστεί πως θα γνωρίσω στην ζωή μου ανθρώπους με τέτοια διάνοια. Πέρα από την ευφυΐα σας μας φέρατε σε επαφή με πολλούς πεπειραμένους και σπουδαίους συγγραφείς που πολλοί συνάνθρωποί μας πληρώνουν τα μαλλιά της κεφαλής τους για να έχουν μια ώρα οδηγίες, το πώς αυτά που ζούμε να τα μεταφέρουμε σε διηγήσεις. Βρήκαμε έναν τρόπο έκφρασης των συναισθημάτων μας, δίνουμε τις σκέψεις μας σε κάποιους άλλους, με τον σωστό τρόπο. Σας είμαι ευγνώμων για όσα κάματε για μας.» Και καταλήγει:

Με κάνατε αετό
Φτερά με βάλατε να πετάξω
Να δω τον κόσμο αγνά και καθαρά
Και να τους πω
Όπως εμένα τους αγαπώ
Να τους πω να ονειρεύονται
Και παντού την ζωή να γεύονται.

Σημειώνουμε ότι παρά του ότι οι μετανάστες φοιτούν σε σχολείο δεύτερης ευκαιρίας επιπέδου γυμνασίου, αντιμετωπίσαμε προβλήματα εκφοράς λόγου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασαν τα κείμενά τους από τα οποία βγάλαμε συμπεράσματα για το ψυχολογικό υπόβαθρο των μεταναστών εγκλείστων μαθητών. Τα πιο πολλά συγκλίνουν σε έναν παραληρηματικό λόγο, χωρίς κόμματα και τελείες με ατέλειωτες φράσεις. Σε αντίθεση υπήρχαν κείμενα με αγχωτικό λόγο και πολλές τελείες. Παραθέτουμε δυο κείμενα χαρακτηριστικά.

Η Γλυκερία έγραψε:

«Τα ματωμένα κάγκελα»
Τα μάτια της ήταν κλειστά. Έβλεπε όμως κάγκελα… μαύρα. Δεξιά, αριστερά, πάνω και κάτω. Κρύωνε πολύ. Τριγυρνούσε κάθε νύχτα και κρύωνε. Τι μου συμβαίνει; Σκέψεις αόριστες και σκόρπιες. Γυρνούσε κάθε βράδυ γύρω γύρω από το όμορφο μνήμα που το περιτριγύριζαν μαύρα κάγκελα… Τι μου συμβαίνει; Δεν μπορούσε να ορίσει το μυαλό της. Πως θα μπορούσε άλλωστε… ήταν νεκρή.

Η Αλίκη που είναι Ρομά έγραψε:


«Σκέψεις»
Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του νου μου
Βρήκα τα λάθη μου τα πάθη μου
Ακριβά μάτια μου
Τα πλήρωσα και το τσιγάρο μου να καίγεται καπνούς η ατμόσφαιρα γέμισε μαζί του καίγομαι κι εγώ στους καπνούς και χανόμουν και
Στάχτες πίσω μου αφήνω
Βράδυασε στο γεμάτο κι ούτε νύχτα
Μαύρα πέπλα διπλώθηκαν στα μέσα μου σύγχρονη Σαλόμε
Ένα ένα θέλω να τα πετάξω από πάνω μου κι ύστερα
Να αποκεφαλίσω αυτό το τέρας που ήρθε στο δρόμο μου, το
Φυλακή μου το φυλακή σου τη φυλακή μας αχ μάτια μου πόσο θ αντέξω από το μονοπάτι κι αν αντέξω κι αν αντέξεις μάτια μου φοβάμαι, μην ξαναπέσω
Παράνομο παιδί κι εγώ βλέπεις η αμαρτία είναι γλυκιά
Με αδειάζει από η φυλακή με αδειάζει λίγο λίγο κράτα με σφιχτά μην μ αφήσεις να σου φύγω μαζί σου θέλω να περπατήσω μαζί σου μωρό μου και στα δύσκολα και στα εύκολα χαμένη είμαι μάτια μου χαμένη
Σε σκοτεινά καλντερίμια με έκλεισε μέσα σου σε λαβύρινθο του να μη θέλω να σταματήσω να σκέφτομαι με σένα θέλω να γεμίσει τον νου μου
Φώλιασες μέσα μου η θύμηση σου η σκέψη σου η μυρωδιά σου γλυκά με τυρανάνε τις νύχτες τούτες τις νύχτες τούτες που ένα φιλί θα με λύτρωνε μακριά μου είσαι και πώς να αγγίξω μάτια μου πώς να τα φτάσω τα χέρια σου πώς να κλείσω τις παλάμες μου στις δικές σου πως να κλειδώσω τον ήχο της φωνή σου πως μάτια μου σφικτά να σε κρατήσω αέρας είναι η φωνή σου μόνο η φωνή σου και η αγάπη που σου έχω με κρατάνε στη θύμηση σου αγάπη μου λείπεις.

Η έκδοση του βιβλίου εκτός από την ανθρωπιστική πλευρά της δημιουργικής διαδικασίας, έχει ιδιαίτερη σημασία για τους έγκλειστους συγγραφείς. Θεωρούν αυτό το είδος της γραφής ως μια κίνηση προς την κοινωνία. θεωρούν την δημοσίευση αυτού του βιβλίου ως μια μορφή ελευθερίας. Μέσω των γραπτών τους είναι παρόντες στον ελεύθερο κόσμο. Όμως κύρια ωφέλεια από όλη την διαδικασία είναι η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης. Αν και βρίσκονται στην δυσχερέστερη θέση, τα γραπτά τους θεωρήθηκαν αρκετά καλά ώστε να προσεγγίσουν ένα ευρύτερο κοινό.


Τέλος το βιβλίο αποτελεί μια προσπάθεια ενίσχυσης ενός επανορθωτικού σωφρονισμού καθώς όλα τα έσοδα πηγαίνουν στο σχολείο δεύτερης ευκαιρίας των φυλακών για την αντιμετώπιση ελλείψεων. Και αυτό είναι μια ακόμα καταφατική απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο ένα τμήμα δημιουργικής γραφής αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης σωφρονιστικής προσπάθειας.


Ένα μεγάλο ευχαριστώ καθώς για την έκδοση βοήθησαν η «αλληλεγγύη για όλους», ο Βασίλης Λαλιώτης και ο εκδοτικός οίκος «Ενδυμίων», ενώ σημαντική ήταν η βοήθεια του διευθυντού του σχολείου κου Καραγιαννίδη Θεόδωρου, που μας έλυσε όλα τα μικροπροβλήματα., ο Επιστημ. Υπεύθυνος του εθελοντικού προγράμματος Τριαντάφυλλος Κωτόπουλος, επίκουρος καθηγητής δημιουργικής γραφής και ελληνικής λογοτεχνίας, ποιητής, βοήθησε άοκνα την προσπάθεια, με τις συνεχείς επισκέψεις στο σχολείο και τις συμβουλές του.
(η συνεισήγηση του Αστέρη Μαυρουδή και της Εύας Μπαλαή πήρε μέρος στο δεύτερο διεθνές συνέδριο Δημιουργικής Γραφής στην Κέρκυρα.)

 

 

Στην φωτο από αριστερά: δύο καθηγήτριες του σχολείου, η Εύα Μπαλαή φιλόλογος, ο διευθυντής του σχολείου Θ. Καραγιαννίδης, ο συγγραφέας Αστέρης Ν. Μαυρουδής και η ποιήτρια Αλεξάνδρα-Ευτυχία Λουκίδου.

Advertisements

Γλυπτό από powertex κι ενημέρωση για την Nude πρό(σ)κληση

Πάνε μέρες που έχω επεξεργαστεί αυτό το βιβλίο με powertex. Δώρο για αγαπημένη φίλη. Από την μια πλευρά επεξεργασμένο να μοιάζει παλαιό, ένα ποίημά της  που το χα ζητήσει χωρίς να ξέρει το λόγο κι από την άλλη με decoupage το πρόσωπο για το οποίο γράφει. Τυχαία, συνέπεσε η αποστολή του δώρου με την αποφοίτησή της από το μεταπτυχιακό μας στην δημιουργική γραφή! Μα τελικά τι γίνεται τυχαία;; Να συνεχίσει να ναι μοναδική κι εξαίσια όπως μόνο εκείνη ξέρει!! Τα υπόλοιπα σε επόμενη ανάρτηση, δική της!! ❤

book sculpture

 

book powertex

 

 

 

 

Μην ξεχνάτε φίλοι μου να διαβάζετε και τα υπέροχα κείμενα που έχουν γράψει οι bloggers που συμμετέχουν στην Nude πρό(σ)κληση:

 

Ο Γιάννης, http://cinefil.pblogs.gr/,  έγραψε μια δοκιμιακή εισαγωγή πάνω στο   γυμνό. Φιλοξενείται  στον ζεστό χώρο της Αριστέας, για ανάγνωση και σχολιασμό μετά από δική μου παράκληση και την ευχαριστώ από καρδιάς! 🙂 Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Η Laura, http://momentsbaker.blogspot.gr/ , ζωγράφισε ένα σκίτσο για την πρό(σ)κληση, εδώ.

Η Χριστίνα- Ανδρομέδα, http://andromeda-mygalaxy.blogspot.gr/, με το κείμενό της  Αφροδίτη, που συνοδεύεται κι από ένα σκίτσο εδώ.

Η Αριστέα, http://princess-airis.blogspot.gr/, με το κείμενό της γυμνό μονόπρακτο εδώ.

Η Εύα http://evasbits.blogspot.gr/, έγραψε ένα ποίημα που το διαβάζετε εδώ.

Η Αριάδνη,http://mononai.blogspot.gr/ , με το κείμενό της μύστης μιας αλλόκοτης θυσίας που το διαβάζετε εδώ.

Ο Δημήτρης Ασλάνογλου, με το ποίημα κορμί των οριζόντων, φιλοξενείται στο blog της Αριστέας.

Η Μαρία, http://mytripssonblog.blogspot.gr/, με το κείμενό της, γυμνή αλήθεια, που το διαβάζετε εδώ.

Ο Άρης Άλμπης, http://arisalbis.blogspot.gr/, με το ποίημά του, αυτή ήταν, που το διαβάζετε εδώ.

Η Σοφία ΜΒ, με το κείμενό της, η στιγμή του Ζεν, φιλοξενείται στο blog της Αριστέας.

Η Γλαύκη, με το ποίημά της, γυμνό ντουέτο, φιλοξενείται στο blog της Αριστέας.

Η Χριστίνα, http://butterfly-butterflysworld.blogspot.gr/, με το κείμενό της, γυμνή μπροστά σου, που το διαβάζετε εδώ.

red

 

Χρονική διορία δεν υπάρχει, όποιος το επιθυμεί μπορεί να γράψει κάποιο κείμενο ή και να συμμετέχει με ζωγραφική πάνω στο θέμα. Μέχρι στιγμής συμμετέχουν τα εξής ιστολόγια:

 

 

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε  εδώ για την καινούρια πρό(σ)κληση κι αν θέλετε να συμμετέχετε! Ευχαριστώ από καρδιάς συγγραφείς κι αναγνώστες!!! 🙂

 

Decoupage σε κεραμίδι

Καλησπέρα σε όλους από την βροχερή Αθήνα! Όχι ότι δεν το περίμενα για την βροχούλα, μπορώ να πω μου αρέσει.. Δεν είναι δα κι Ιούλης να σου χαλάσει την διάθεση.. Μάλλον όταν έφευγα από το Ρέθυμνο, πριν καμιά δεκαετία, πήρα μαζί μου εκτός από το αυχενικό και κάτι ξεγυρισμένους πόνους στα κόκκαλα.. Σημάδι αλλαγής καιρού.. Αποκλείεται, μου λεγε προχθές η μητέρα μου.. Κάτσε και θα δεις , της έλεγα. Και σήμερα σηκώθηκα από την βροχή με χαμόγελο, επειδή περάσαν οι πόνοι , μην φανταστείτε!! 🙂

Τις προάλλες είχε βγει στο μπαλκόνι η μαμά να ποτίσει και ξαφνικά ακούγεται γδούπος, σαν κάτι να σπάει.. Αχ έσπασα ένα κεραμίδι σου παιδί μου.. Δεν πειράζει βρε μαμά. Εσύ να σαι καλά κι από κεραμίδια.. Όλο και κάποιο θα ξανατσιμπήσω από καμιά οικοδομή!!! 😉 Μετά φυσικά μου την είπε, τόσα κεραμίδια εδώ όλο και κάποιο θα σπαγε!!! Χαχαχαχα!!

Βουτάω κι εγώ το τελευταίο γερό, το φυλάω κι αρχίζω ψάξιμο στο διαδίκτυο για καμιά ωραία εικόνα να το ντεκουπάρω. Προχθές έπεσε δημιουργία λοιπόν, decoupage με χαρτί δικής μου επιλογής, πάστες διαμόρφωσης και pittorico. Δώρο για μια αγαπημένη φίλη!! Τα χρώματα είναι πιο φωτεινά, πορτοκαλοχρυσά και πορφυρά αλλά στην φωτό χάνουν κάπως. Στην άκρη της δεύτερης φωτό διακρίνεται και μέρος από το κλαδί του φοίνικα που περιμένει κι αυτό την σειρά του!! Ευτυχώς δεν σπάει!! Ε, μαμά;;;; 😉

Τον Γενάρη μας είχαν ζητήσει από το μεταπτυχιακό, όποιος θέλει να στείλει ένα οποιοδήποτε κείμενό του, για να γίνει  επιλογή και να δημοσιευτούν στο λογοτεχνικό περιοδικό Μανδραγόρας, με σκοπό ένα αφιέρωμα στο μεταπτυχιακό. Πριν λίγες μέρες έμαθα με χαρά ότι επιλέχθηκε και το δικό μου ποίημα.  Ευχαριστώ πολύ για την επιλογή και την φιλοξενία στις σελίδες του.  Η πρόσκληση είναι αυτή για όποιον επιθυμεί να παραβρεθεί στο αφιέρωμα και στις απαγγελίες.

Σας φιλώ, καλό μήνα να χουμε κι ας αρχίσουν λίγο κι οι ζέστες!! Όχι καύσωνες, ναι;;; 🙂

 

Πρωταπριλιά!!!!

Καλό μήνα όμορφή μου γειτονιά!!

Καλό Απρίλη να έχουμε! Προσοχή στις φάρσες! 🙂

Tο 3ήμερο ήμουν στην Φλώρινα για τα μαθήματα του μεταπτυχιακού και τράβηξα αρκετές φωτό που θα τις μοιραστώ πολύ σύντομα μαζί σας!

Την Παρασκευή που ταξίδευα με το λεωφορείο ο ταχυδρόμος  μου έφερε στο σπίτι  ένα δέμα. Χθες το βράδυ λοιπόν που γύρισα το βρήκα στο γραφείο μου να με περιμένει!

Ήταν το δωράκι που κέρδισα από την Μαιρούλα , με το blog  http://m-ar-t.blogspot.gr  

Μια πανέμορφη καρδιά από κουμπάκια πάνω σε συρματάκι συνοδεύομενη από μια γλυκιά καρτούλα!

 

 

 

 

 

 

Μαιρούλα μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το υπέροχο και πρωτότυπο δωράκι σου. Στολίζει ήδη το μπαλκόνι του δωματίου μου!!

 

  Να είστε καλά! Σας φιλώ και να προσέχετε εσάς κι όσους αγαπάτε!♥

 

 

 

 

 

Χιόνι μου!!!

Καλησπέρα και καλή βδομάδα σε όλους!!!!

Είχα καιρό να γράψω στο blog και να δω και τις δικές σας αναρτήσεις γιατί έλειπα αλλά από χθες πιστεύω έχω αναπληρώσει το χαμένο έδαφος!!!!

Αυτό το 3ήμερο είχα ανέβει στην Φλώρινα για το μεταπτυχιακό της δημιουργικής γραφής και ωωω τι χαρά για τα μάτια το είχε στρώσει για τα καλά!!!!

Το κρύο βέβαια τσουχτερό, ειδικά άμα είσαι άμαθος σε αυτό!! Όλη η Φλώρινα μυρίζει ξύλο,τζάκι!!! Πραγματικά για τους ντόπιους είναι μεγάλο πρόβλημα η θέρμανση, το πετρέλαιο!!! Ας κάνει κάτι κι αυτό το κράτος, αν είναι δυνατόν!!!

Εγώ θα μοιραστώ μαζί σας τη χιονισμένη Φλώρινα!!Είμαι σίγουρη θα σας αρέσει!!

  
                                                                              

                                                                                                                                                                  

Στις όχθες του Σακουλέβα

Καλησπέρα γειτονιά μου. Έκανα μια μικρή επίσκεψη στα σπιτάκια σας κι είδα ότι πολλά τα έχετε ήδη στολίσει με Χριστουγεννιάτικο, γιορτινό κλίμα!!

Μου έφτιαξε την διάθεση να μπω στο πνεύμα των γιορτών κι εγώ σιγά σιγά!

Αυτό το 3ήμερο με βρήκε στην Φλώρινα λόγω του μεταπτυχιακού δημιουργικής γραφής που παρακολουθώ. Είχα να πάω από το καλοκαίρι που ήταν η τελευταία συνάντηση.

Πως μου αρέσει η Φλώρινα το χειμώνα! Εντάξει εμένα όλες οι πόλεις μου αρέσουν καλύτερα τον χειμώνα γιατί τον λατρεύω 🙂

Κι αλοίμονο ο κόσμος που ζει μόνιμα σε μέρη που γδέρνει το κρύο περνάει πολύ δύσκολα ειδικά τώρα όπως έχουν γίνει τα πράγματα με το πετρέλαιο.

Λέω ότι έχει μια  gloomy μελαγχολική επίδραση ο χειμώνας επάνω μου που ένα μέρος του εαυτού μου την δέχεται ευχάριστα. Σαν να είναι μέρος της φύσης μου. Ταυτόχρονα όμως με διαπερνά κι ένα ζεστό κύμα θαλπωρής. Δεν μπορώ να το εξηγήσω.

Είμαι σίγουρη  ότι θα έχετε νιώσει κι εσείς ταυτόχρονα αντικρουόμενα αισθήματα που όμως το ένα συμπληρώνει το άλλο και δεν το αναιρεί. Όπως όταν πιάνεις το χιόνι με γυμνά χέρια και μετά από λίγο παύεις να νιώθεις το κρύο στη παλάμη κι αισθάνεσαι ένα ζεστό τσούξιμο. Κάπως έτσι..

Αφήνω την εικόνα να μιλήσει..

Σας φιλώ!