Αρχείο

Πρώτη Σεπτέμβρη θα’ναι…

 

Κι ο ήλιος του Αυγούστου ο τελευταίος; Ναύαγιο ωχρό. Πρώτα, θα βυθιστεί αγόγγυστα στην αλμυρή μεμβράνη κι ένα ένα κύματα λευκά, πορσελάνη, θα καταπιούν το αιχμηρό κίτρινο, χαϊδεύοντας τις σγουρές ηλιαχτίδες μέχρι αυτές να γίνουν πορτοκαλί. Κι ύστερα, κόκκινες.  Κι ύστερα, θα τον ξεβράσει το δίχτυ το θαλασσινό.

Θα’ναι πρωτομηνιά. Κι όταν το νεογέννητό του καύκαλο ανατείλει, θα αχνίζει θάλασσα ξανθή το χρυσαφί του χνούδι. Πρώτη Σεπτέμβρη θα’ναι…

 

 

 

 

Καλημέρα και καλό μήνα σε όλους φίλοι μου!! Το παραπάνω ολογόλεκτο παίρνει μέρος στο θαλασσινό δρώμενο της Μαρίας μας, Λόγια της Πλώρης. Μιλώντας για την θάλασσα. Με λέξεις, σκέψεις, κείμενα και φυσικά εικόνες. Ιστορίες ναυτικών, περιπέτειες πλάι στο κύμα, θαλασσινές ποιητικές εμπνεύσεις, αγάπες καλοκαιρινές, φωτογραφικά κολάζ, ότι ξεβράζεται στην ακτή, όμορφο η άσχημο, ασήμαντο ή καθοριστικό. 

Ήθελα να σας ευχηθώ καλό Σεπτέμβρη και καλό αποκαλόκαιρο, με την περιγραφή ενός ήλιου που δύει και αναγεννάται την επομένη. Να στε όλοι καλά σφιχταγκαλιάζοντας γλυκές αναμνήσεις και γεμάτοι όρεξη να δημιουργήσετε καινούριες!!Σας φιλώ!!

Advertisements

Με το δεξί στο νηπιαγωγείο!!

 

Καλημέεεεερα κόσμε!!! Μπορεί τα σχολειά και λοιπά εκπαιδευτικά ιδρύματα τούτης της ταλαίπωρης χώρας να ανοίγουν Σεπτέμβρη όμως σήμερα ετοιμάσου με το δεξί να κάνουμε γκράντε είσοδο καθότι έφτασε η πολυπόθητη στιγμή που ανοίγουμε φτερά κι ετοιμαζόμαστε να κοινωνικοποιηθούμε ακόμα περισσότερο!! Γίναμε πέντε και όπως όλα τα πεντάχρονα ήμαστε έτοιμα για το νηπιαγωγείο της γειτονιάς!!! Χαμός θα γίνει!! 🙂

Εντάξει και σε περίπτωση που δεν κατάλαβες γίναμε 5 λέμε!! Εδώ, το blog μάνα μου εννοώ!! Πότε περάσαν 5 χρόνια μην με ρωτάς, άπαξ κι ο χρόνος καλπάζει κλόπ κλόπ άντε γεια!! Τρέχα κυνήγα τον κι αν τον φτάσεις πες μου!! Κι επειδή πέρσυ τέτοια μέρα είχα κατεβάσει ρολά ε είπα φέτο να σελεμπρέιτ με δόξα και τιμή κυρία Κοκοβίκου μου και με όλες τις επισημότητες που απαιτεί το γκράντε αυτό γεγονότο!!

Είμαι σίγουρη σου λέω κόσμε αυτήν την στιγμή ή αναθεματίζεις την ώρα και την στιγμή που ρθες στον κόσμο μου ή αναρωτιέσαι πόσο υπερτυχερός στάθηκες όλα αυτά τα χρόνια που με συναναστρέφεσαι!! Όπως και να χει μην ντρέπεσαι κι εκφράσου λεύτερα!! Μια ζωή την έχομεν γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε!!

Να εδώ φορέσαμε τα καλά μας κι ήμαστε έτοιμοι για υποδοχές, αγκαλιές κι ευχές!! Μόνο μην σμπρώχνεστε, ένας ένας!!

 

Κι επειδή είπαμε, νηπιαγωγείο είναι αυτό, ανυπομονώ να δω ο χρόνος αυτός πόσο διδακτικός, κοινωνικός και παιχνιδιάρης θα ναι γιατί από του χρόνου ούι μάνα μ τα κεφάλια μέσα, τουτέστι δημοτικό!! Α παπα!! Αλλά μέχρι τότε βλέπουμε!! 😉 😉

Κι όπως λέει κι ο τίτλος, με το δεξί στο νηπιαγωγείο!! Και τι δεξί!! 40 νούμερο, ξύλινο, ξώφτερνο και ντεκουπαρισμένο κρακελέ!! Ολέ!! Τουτέστι αφού ουί γκόνα σελεμπρέι θα έχει και giveaway!! Ένα δεξί καλαπόδι θα αριβάρει από βδομάδα σπίτι σου αν είσαι τυχερός, να χεις να θυμάσαι την πρώτη μου μέρα στο νήπειο!!

 

 

Κι αν ακόμα δεν μπήκες στο χιουμοριστικό πνεύμα της ανάρτησης ιτς οκ, θα σαι καινούργιος εδώ ή θα ξέχασες ότι έχω κι από αυτό!! 😉 Γενικώς κι ειδικώς σε ευχαριστώ εσένα, εσένα κι εσένα που είσαι εδώ όλα αυτά τα χρόνια!! Στα αστεία μου, στα δύσκολα μου, στα εύκολα μου, στα δημιουργικά μου, στα εμπνευσμένα δημιουργικά μου, στα στέρφα μου, στα εντελώς παντελώς ανέμπνευστα στέρφα μου, στα περίεργα μου, στα σκοτεινά και στα φωτεινά μου!! Δεν είναι εύκολες οι εξ αποστάσεως σχέσεις μάνα μου!!

Σε ε υ χ α ρ ι σ τ ώ εσένα πάνω από όλα που είσαι εδώ με την καρδιά σου!! 

Και μην νομίζεις πως δεν είναι αμοιβαίο!! Έχω κάνει απόθεμα όλα αυτά τα χρόνια στην γειτονιά μας από όμορφες περιπλανήσεις, ενδιαφέρουσες εξορμήσεις, πανέξυπνες εμπνεύσεις, συγκινητικές συναπαντήσεις, πολύτιμες φιλίες!! Σε ε υ χ α ρ ι σ τ ώ για όλα!! Still counting!! 😉

Till web do us apart!! Ή αλλιώς μέχρι να πέσει το διαδίκτυο!! Οκ κρύο χούμορ!! Χαχαχαχαχα!! Φιλιά κι αγάπη ολούθε!!! Να σαι καλά κόσμε!!! ❤ ❤ πολύ!!! 

Πες κοχύλι❣❣

Καλησπέρα σε όλους!! Πριν προχωρήσω στα της σημερινής ανάρτησης θέλω πολύ να σας ευχαριστήσω κι εκ μέρους του κυρίου Τάσου για τα ζεστά σας σχόλια στην προηγούμενη ανάρτηση για το βιβλίο του κ Κάβουρα. Ο ίδιος θέλησε να χαρίσει κι ένα αντίτυπο στον νεότερο σχολιαστή της έτσι θα δοθεί στην Κική μας!! Να στε καλά κύριε Τάσο για την όμορφη κίνησή σας!!

 

Και τώρα μαζί με εμένα πες κοχύλι και δες!! Ξεπρόβαλλε από την Κατερίνα, το περιοδικό της δικής μου εφηβείας, πάνω σε καρτ ποστάλ της δεκαετίας του 90. Κι όχι στην σούπερ Κατερίνα, στην άλλη την απλή!! Συλλογή από λογιών αφίσες και καρτ ποστάλ και μέσα από τον πάκο μου, να σου ξεπροβάλλει μια  ρομαντική καλοκαιρινή που γράφει i love u!!

 

Πες κοχύλι και δες!! Ακόμα μια κάρτα!! Αυτήν την φορά χειροποίητη, καλοκαιρινή, που ταξίδεψε από το Αγρίνιο κι έφερε ευχές και δώρα από το Μαράκι μας για το περυσινό secret spring circles!! Κι αν δεν θυμάσαι μπες εδώ να φρεσκάρεις την μνήμη!! Μοτίβο καλοκαιρινό, ταξιδιάρικο κι η μπλε χάρτινη θάλασσα να συντροφεύει την βαρκούλα και τα κοχυλάκια!!

 

Πες κοχύλι και δες!! Ακόμα ένα ξεχωριστό δώρο!! Αυτήν την φορά από την γλυκειά Τέτα. Το υποδέχτηκα το 2013 κι ακόμα κοσμεί το μπαλκόνι μου!! Ένα τεράστιο θαλασσινό mobile με κοχύλια, αστερία και ένα χειροποίητο καράβι από θαλασσόξυλα!!

 

Πες κοχύλι και δες!! Θα σε πάω ακόμα πιο πίσω!! Κάπου στα μέσα προς τέλη του 90 αν δεν κάνω λάθος!! Ένα μεγάλο αστραφτερό κοχύλι δώρο από χέρι φιλικό!! Όταν κατέβηκα Ρέθυμνο για σπουδές ήρθε παρέα με άλλα πολύτιμα αντικείμενα για να χω μια υποψία Αθήνας μαζί μου. Α!! Από δω και πέρα για τις ανάγκες της φωτογράφησης επιστρατεύτηκε δημιουργική αίσθηση θάλασσας, νερού και πάγου!! 😉

 

Πες κοχύλι και δες!! Όταν είδα την λαμπάδα το 2010 με αυτό το πανέμορφο διακοσμητικό, μου την αγόρασα χωρίς δεύτερη σκέψη!! Από τότε είναι κι εκείνη στην θαλασσινή γωνιά της βιβλιοθήκης μου!! Ε, μην μου πεις πως μέχρι τώρα δεν υποψιάστηκες ότι υπάρχει τέτοια γωνιά στον χώρο μου;;; 😉 Τι ποια εκείνη καλέ;;; Η γοργόνα μου με το δελφίνι και τα κοχύλια της!!

 

Πές κοχύλι και δες!! Δυο πανέμορφα κοχυλοδαχτυλίδια τα οποία απέκτησα με διαφορά ενός χρόνου από τα bazaar που διοργανώνει το ξεblogάρισμα κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα!! Δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιοι θέλησαν να τα αποχωριστούν, ίσως οι κάτοχοί τους να τα βαρέθηκαν αλλά έτσι βρέθηκαν στα δάχτυλά μου!! Έχει ένα γοητευτικό μυστήριο να αποκτάς μεταχειρισμένα αντικείμενα, βιβλία!!  

 

Μια τελευταία φορά πες κοχύλι και δες!! Από το πιο πολύτιμα δώρα που μου χει χαρίσει η θάλασσα!! Σαλαμινιώτικο κοχύλι αμπαλόνι ασινίνα!! Ομολογώ πως δεν ήξερα αυτήν του την ονομασία, το ψαξα λίγο στο διαδίκτυο!! Το απέκτησα κάπου στην δεκαετία του 90, το χω φορέσει κολιεδάκι, το χω φορέσει βραχιολάκι κι ακόμα στολίζει την γωνιά μου όταν δεν το φορώ!! Δεν είναι τόσο όμορφη αυτή η φιλντισένια αντανάκλαση;;;

 

 

Πες μου μια λέξη, μας προέτρεψε και φέτος η Αλέξανδρα μας για να συνοδεύσει το secret spring circles 2017!! Μια λέξη που να θυμίζει άνοιξη!! Το δικό μου ταίρι, η Ελένη από το Καρυδότσουφλο, επέλεξε την λέξη κοχύλι!! Κι επειδή είναι κι άκρως καλοκαιρινή λέξη ελπίζω να σας ταξιδέψει κι εσάς!! 

Ήθελα αυτή η ανάρτηση να χει λίγο πιο προσωπικό τόνο, να μοιραστώ μαζί σας την αγάπη μου για το καλοκαίρι και τα πολύτιμα λάφυρά του, τα κοχύλια που έχω στην κατοχή μου καθώς και τις αναμνήσεις που αυτά συνοδεύουν!! Ευχαριστώ πάρα πολύ την Ελένη για την έμπνευσή της και την Αλεξάνδρα για την υπέροχη ιδέα της να κινητοποιήσει την γειτονιά μας!!

Να περνάτε όμορφα ότι κάνετε!!!

 

 

 

 

Ήσουν το όνομά μου…

Την πρώτη φορά που άκουσα αυτό το τραγούδι με τράβηξε η Μποφίλιου φυσικά, η φωνάρα της που θα ταν εγγύηση ότι κι αν άκουγα να τραγουδά, αλλά κι ο τίτλος του. Και πάτησα το play κι άρχισαν από τις πρώτες λέξεις, από τις πρώτες νότες να τρέχουν δάκρυα στα μάτια. Είχα ανατριχιάσει ολόκληρη και με το τέλος του τραγουδιού έτρεξα να δω ποιος έγραψε τους στίχους αυτούς. Ποιος κατάφερε να αποτυπώσει χωρίς να με ξέρει αυτό που νιώθω. Λες και το χα παραγγείλει αποκλειστικά για σένα. Δεν είναι υπέροχο αυτό;; Κι έπειτα το πε κι ο Σεφέρης πρώτα, είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας. Δεν είναι υπέροχο αυτό;;

Τον επόμενο Φλεβάρη κλείνουν 20 χρόνια από τότε που έφυγες. Δεν έκατσα ποτέ να υπολογίσω πόσο χρονών θα σουν τώρα, τι σημασία θα είχε; Μου φτάνει να ξέρω πως εκεί που είσαι , είσαι καλά, έχεις γαλήνη. Κι έχω κι εγώ γαλήνη ξέροντάς το. Και ξέρεις πως το ξέρω και κανείς δεν θα με πείσει ποτέ για το αντίθετο. Γιατί σε έχει κοντά Του και σε προσέχει και μας προσέχεις κι εσύ. Και σε αγαπάω ακόμα και μου λείπεις. Δεν σε σκέφτομαι στα δύσκολα, δεν μου λείπεις στα δύσκολα. Όχι.. Στα ωραία μου λείπεις. Στις χαρές μου λείπεις περισσότερο. Που δεν είσαι εκεί, παρουσία φυσική, να με αγκαλιάσεις, να με φιλήσεις, να με κοιτάξεις και να μου πεις ότι θες. Δεν είσαι εκεί να μοιραστώ την χαρά και την λαχτάρα μου. Δεν είσαι εκεί. Σε αυτά τα τολμήματά μου, στα ρίσκα μου, στην χαζομάρα μου, δεν είσαι εκεί. Κι ας είναι όλοι όσοι θέλω και θέλουν εκεί, εγώ σκέφτομαι εσένα που λείπεις. Πόσο εγωίστρια, ε; Και συγχρόνως το ξέρω πως είσαι κάπου εκεί γύρω. Κάπου και μετά λέω μου φτάνει κι αυτό.

Δεν ξέρω αν το ξέρεις, που σίγουρα το ξέρεις δηλαδή, αλλά όταν έφυγες πήρες και κάτι από μένα μαζί σου. Κάτι από την καρδιά μου, κάτι από την ψυχή μου το πήρες μαζί σου όταν έφυγες και δεν θα μάθω ποτέ πως θα ήμουν τελικά, ποια θα ήμουν αν ήσουν ακόμα εδώ. Εγωίστρια, ε; Αυτήν την γυναίκα, αυτήν την Μαριλένα δεν θα την γνωρίσω ποτέ γιατί έμεινε πίσω κάποια άλλη Μαριλένα που ακόμα την μαθαίνω. Βαρέθηκα να ρωτάω πως θα μουν αν… Τι θα έκανα αν… Αν ήσουν εδώ. Το μαθα από τα 16 και λίγο νωρίτερα, η ζωή είναι σκάσε και κολύμπα. Έτσι είναι. Σκάσε και κολύμπα και μάθε να ζεις με το κενό και με τα αγκάθια σου. Θέλει πολλή δουλειά να το κατακτήσεις αλλά το κατακτάς. Προχωράς, μαθαίνεις,συμβιβάζεσαι, πολεμάς, χάνεις, νικάς κι όπως κι αν έχει πάντα συνεχίζεις. Γιατί έτσι είναι η ζωή. Έτσι είναι μωρέ..

Σε αγαπώ και σε αγαπάω. Πολύ. Πάντα. Γιατί είσαι δυο φορές μάνα μου, γιαγιά μου…

 

Χρόνια πολλά σε όλους όσους γιορτάζουν κι έχουν κι αγαπημένους που γιορτάζουν, να τους χαίρονται!! Σας ευχαριστώ πολύ κι όσους με σκέφτονται και στο δεύτερο όνομα!! Διπλοθεσίτισσα στην γιορτή!! 🙂

Κι όσοι αγαπημένοι έχουν φύγει και τους μνημονεύετε μέρα που είναι, να το ξέρετε, είναι πάντα κοντά μας και μας προσέχουν!

 

Hello March!!

Αποτέλεσμα εικόνας για hello march

 

Καλησπέρα σας και καλό μας μήνα!!! Τι καλά που σιγά σιγά μπαίνει η Άνοιξη!! Μπορεί να μαι παιδί του χειμώνα αλλά χρειάζομαι κι εγώ ήλιο να παίρνω δόσεις αισιοδοξίας ρίχνοντας απλά μια ματιά στο γλυκό ανοιξιάτικο φως!! Ξέρω, Μάρτης γδάρτης λένε αλλά δεν παύει να ναι μια αστείρευτη πηγή ενέργειας και φωτεινής δόνησης το φως!!

Ο Φλεβάρης ήταν ένας περίεργος μήνας.. Με κρεβάτωσε αρκετές φορές με συνάχια, λαρυγγίτιδες, κάτι ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα που με αποφόρτισαν αρκετά. Όλα όμως κάνουν τον κύκλο τους κι έτσι πρέπει και ξανά μανά σκάμε και κολυμπάμε γιατί έτσι έχουν τα πράγματα και έτσι πρέπει!! Στον αντίποδα φυσικά κι υπήρχαν όμορφες δημιουργικές μα και ζόρικες στιγμές ταυτόχρονα αλλά πόσο συναρπαστικό είναι να βουτάς σε βαθιά νερά (όποια κι αν είναι αυτά) και να αναδύεσαι φρέσκος, αναζωογονημένος άνθρωπος!!

Πολύ πάρλα έριξα φτάνει!! Και δεν ήμουν κι εντάξει στις επισκέψεις μου στα blogs σας αλλά θα επανορθώσω άμεσα!! Αυτές τις μέρες ήρθε και μια παραγγελία που περίμενα για τα ντεκουπαζικά μου και θα χω να σας δείξω κι εκεί διάφορα!! Τι άλλα έκανα;; Α είδα ωραίες παραστάσεις που θα σας αναφέρω σε επόμενες αναρτήσεις, διάβασα και λίγες ποιητικές συλλογές και συνέχισα να ψάχνω για δουλειά αλλά εις μάτην… Υπομονή κι επιμονή, ξέρετε!!

Περιττό να σας πω πόσο εξαιρετικά και συναρπαστικά εξελίσσεται το συλλογικό μας διήγημα, Το κόκκινο νυφικό!! Για όσους δεν το έχετε διαβάσει ακόμα ή έχετε χάσει κάποιες συνέχειες είναι ευκαιρία να ρίξετε μια ματιά και να αφεθείτε στην πλοκή του με πρόσφατη προσθήκη την συνέχεια από την Αλεξάνδρα μας!!

 

 

 

 

 

Συμμετέχουν οι εξής bloggers:

 

  1. Μαριλένα από https://marilenaspotofart.wordpress.com/
  2. Αριστέα από http://princess-airis.blogspot.gr/
  3. Μαριάννα από https://onirokosmos-art.blogspot.gr/
  4. Πέτρα από http://pistos-petra.blogspot.gr/
  5. Μαρία Κανελλάκη από http://toapagio.blogspot.gr/
  6. Μαρία Νικολάου από http://tokeimeno.blogspot.gr/
  7. Memaria από http://mytripssonblog.blogspot.gr/
  8. Γιάννης από http://idipoton.pblogs.gr/
  9. Αλεξάνδρα από http://abuttononthemoon.blogspot.gr/
  10. Άννα από http://kloanna.blogspot.gr/
  11. Κλαυδία από http://katoapotinakropoli.blogspot.gr/
  12. Χριστίνα από http://butterfly-butterflysworld.blogspot.gr/

 

Το ευρηματικό αυτό βιντεάκι είναι μια δημιουργία του Γιάννη μας που συμμετέχει κι εκείνος στην συλλογική αυτή ιστορία μας!! Πόσο σας ευχαριστώ όλους!!! Μα όλους!!!

Σας φιλώ, να στε καλά, να σας προσέχετε και να κάνετε πράγματα που αγαπάτε (πολλές προστακτικές το ξέρω αλλά είναι της παράκλησης!!! 😉 ) Καλή Σαρακοστή με υγεία και καλό μας μήνα με χαμόγελα!!! ❤

 

 

Καλή χρονιά 2017!!

Αποτέλεσμα εικόνας για 2017 year

 

Έφτασε πάλι αυτή η μέρα, η τελευταία κάθε χρονιάς, που πηδάμε το σκαλοπατάκι αποχαιρετώντας τον παλιό τον χρόνο καθώς καλοσωρίζουμε τον καινούριο!! Δεν θα σας πω ψέματα, με τόσα που έγιναν και γίνονται δεν θεωρώ ότι ξαφνικά όλα θα πάνε προς το καλύτερο με την αλλαγή του λεπτοδείκτη, όμως θέλω και πρέπει να διατηρώ την αισιοδοξία μου για ένα καλύτερο και δικαιότερο μέλλον! Και φυσικά όχι απλά να το εύχομαι αλλά και να προσπαθώ με πράξεις να το επιτύχω.

Όλοι μας καθημερινά, δίνουμε τον δικό μας προσωπικό αγώνα στην ζωή. Αγώνα να ανταπεξέλθουμε με τα επαγγελματικά, τα προσωπικά, τα οικογενειακά, σε θέματα υγείας. Αγώνα να ανταπεξέλθουμε με τους γύρω μας, με τον κοινωνικό μας περίγυρο. Ακόμα και με τον ίδιο μας τον εαυτό.

Μα υπάρχουν και τα όμορφα. Αυτά που θέλουμε να αποχτήσουμε ή να διατηρήσουμε. Και φυσικά δεν αναφέρομαι στα υλικά αγαθά. Ή για να είμαι πιο σωστή όχι μόνο σε αυτά, γιατί κακά τα ψέματα όλοι θέλουμε να έχουμε το σπίτι μας και να έχουμε χρήματα να τα φέρνουμε βόλτα. Μιλάω για τις ανθρώπινες, πολύτιμες στιγμές με τους αγαπημένους που ποτέ δεν είναι δεδομένοι. Μιλάω για αγκαλιές και χαμόγελα και βλέμματα που προσφέρονται απλόχερα και ζεσταίνουν το είναι σου. Μιλάω για αυτήν την πληρότητα που νιώθει η ψυχή όταν βιώνει δονήσεις αγάπης. Γι αυτό το ανατρίχιασμα στο δέρμα που ριγά κάθε άκρη και κάθε πόρο μας. 

Αν κάθε καινούρια χρονιά φέρνει και παίρνει σε όλους κι από όλους μας, τότε εύχομαι μέσα από την ψυχή μου το 2017 να φέρει σε όλους ότι χρειάζεται κάποιος για να νιώσει πλήρης. Ευτυχισμένος. Ολόκληρος. Να φέρει εργασία, να φέρει αγάπη, να φέρει υγεία, να φέρει ένα παιδί. Να φέρει ανακούφιση, να φέρει χαμόγελα, να φέρει έμπνευση, να φέρει δημιουργικότητα. Να φέρει ένα χάδι, να φέρει μια συγνώμη, να φέρει οίκτο και συμπόνοια.

Κι ας πάρει λύπες, ας πάρει πίκρες. Ας πάρει πόνο και δάκρυα. Ας πάρει ματαιώσεις και εμπόδια. Ας πάρει εγωισμούς και παρεξηγήσεις. Ας πάρει μοναξιά, ας πάρει ψέματα. Ας πάρει οτιδήποτε περιττό και μάταιο. Ας πάρει αυτό που βαραίνει μια ψυχή.

Να στε όλοι καλά και να έχετε δίπλα σας ανθρώπους να αγαπάτε και να σας αγαπούν!! Καλή μας χρονιά με ένα καλότυχο και ευλογημένο 2017!! Η Αλεξάνδρα μας πρόσφατα  ζήτησε από τους bloggers να στείλουμε τις ευχές μας για να συντροφεύσουν την γειτονιά με την νέα χρονιά!! Σπεύσαμε και στείλαμε τις πιο ζεστές κι εγκάρδιες ευχές μας κι εκείνη τις συγκέντρωσε, τις έντυσε με νότες κι έφτιαξε αυτό το υπέροχο βιντεάκι με ευχές από τους bloggers για όλους!! Και πάλι ένα τεράστιο ευχαριστώ Αλεξανδρούλα μου αγαπημένη, για την σκέψη και τον κόπο σου!! Καλή χρονιά σε όλους!!! ❤

Καλό μας φθινόπωρο ♥

 

«Αμάν πια παιδί μου»…

« Τι είναι ρε μάνα;»

«Το’χεις αφήσει το blog.. Πάει..»

«Α καλά, θα μου πεις ότι γέμισε αράχνες.. Κατάλαβα..»

«Όχι, ποιες αράχνες; Ορφάνεψε…»

 

Μάλιστα.. Κι άμα αρχίζει η ελληνίδα μάνα τα μελό, αλοίμονό… Ή που θα χει δίκιο ή που θα υπερβάλλει. 🙂 Καμιά ορφάνια καλέ. Καλοκαίρι είναι η αιτία της αποχής. Και τι καλοκαίρι! Σε συνδυασμό με υγρασία φουλ, καλά τσακίδια.. Ουστ, δρόμο λέμε. Μα να ανυπομονώ πως και πως να χειμωνιάσει από μέσα Ιούλη;; Γιατί να’σαι αραχτή σε παραλία, αμμουδιά να τσαλαβουτάς ολημερίς κι ολονυχτίς, δεν σε πολυνοιάζει αυτός ο αποπνιχτικός συνδυασμός καύσωνα κι υγρασίας που σκαλώνει και τυραννά τα ρουθούνια σου. Αν όμως την βγάζεις μπαλκονάτη, ε τότε ναι, έχουμε θέμα Χιούστον. 🙂

Κλειστόν λόγω καιρού. Εξάλλου με αρκετούς τα λέγαμε τηλεφωνικώς και συμφωνούσαμε!! 😉 Καλώς σας βρίσκω 4 μήνες μετά μωρεεεεέ!! Ελπίζω να ήταν ωραίο το καλοκαιράκι σας και να μαζέψατε ενέργεια και δυνάμεις για φθινόπωρο, χειμώνα. Μου καλάρεσε η αποχή να πω την αλήθεια, χωρίς να σημαίνει όμως πως δεν μου έλειψε η επικοινωνία μας. Σιγά σιγά, με αργούς ρυθμούς στα ίδια blogoμέρη θα ξαναβρεθούμε!

Τι έκανα αυτούς τους μήνες.. Διάβασα λίγα βιβλία, γύρω στα 8, μην νομίζετε. Αν το πίεζα θα ήμουν στα διπλάσια αλλά υποτίθεται η ανάγνωση είναι απόλαυση, οπότε no pressure! Θα σας πω σε επόμενη ανάρτηση ποια λάτρεψα!! Έκανα ελάχιστα decoupagάκια. Με περιμένουν κι αυτά υπομονετικά στην γωνιά τους. Καλέ, κλείσαμε και 4 χρόνια μαζί τον Ιούλη!! Αυτά είναι!! Τι χαρά!! 🙂 Τι άλλο έκανα; Λίγα μπάνια, βόλτες, τα αγαπημένα βιντεάκια στο youtube που συνεχίζουν να με μαθαίνουν χρήσιμα πράγματα καλλιτεχνικής φύσης! Κυνήγησα πόκεμον, δεν. Συνειδητοποίησα ακόμα μια φορά ότι η αδιαφορία κι η απανθρωπιά καλά κρατούν. Δηλαδή να σκούζει ο γείτονας, να φωνάζει για βοήθεια κι η γειτονιά αγρόν αγόραζε. Ωραία πράματα.. Τέλος, έζησα και μια προσωπική ανατροπή  αφού για χρόνια ορκιζόμουν κι ήμουν σίγουρη για μένα πως πια είχε κατασταλάξει μέσα μου μια συγκεκριμένη θέση κι άποψη κι ήρθε ένα απρόσμενο και δυσάρεστο γεγονός να με διαψεύσει πατόκορφα.. Έτσι, γιατί και να κλείσει η πληγή, ξέρεις τι παίζει κάτω από την ουλή; Ήρθε η στιγμή κι έμαθα..

Τι θα γίνει; Θα αρχίσει τα μελό κι η ελληνίδα κόρη;; Ε, ποτέ!! Λοιπόν, here i am. Καλό μας φθινόπωρο, αισιόδοξο και δημιουργικό εύχομαι να είναι. Ήδη έχω διάθεση για δημιουργία κι έχω ξεκινήσει τα χειροποίητά μου. Τις προάλλες, με μια μικρή εξόρμηση στην φύση, γέμισαν φίσκα 2 τσάντες με κουκουνάρια που περιμένουν να γίνουν διακοσμητικά!! Κι έχω κι ένα ε κ π λ η κ τ ι κ ό κι α ν ε π α ν ά λ η π τ ο νέο αλλά δεν είναι ανακοινώσιμο ακόμα! Πρώτα ο Θεός τον Ιούνη και δεν κρατιέμαι!! ♥

Να έχετε ένα όμορφο σ/κ φίλοι μου και καλώς ξαναβρεθήκαμε!!

 

pumpkin october pumpkin spice latte apple cider fall blog