Αρχείο

Από δω ανθρακιά και πλήξη από κει τα όνειρά μας … ∗

 

Το στήθος σου είναι προσκλητήριο μέσα στο μεσημέρι.

Επάνω στο σταυρό του ακουμπάει ο έρωτας και περιμένει

Το στήθος σου είναι ο τελευταίος δρόμος

Επάνω στο σταυρό του διαμαρτύρεται το έρημο καλοκαίρι (ένα στήθος στο τρένο, Θωμάς Γκόρπας)

 

 

 

 

Φέτος δεν υπήρξαν εποχές.

Στεκόμασταν στη διάβαση

με ένα βαρύ παλτό

και όταν περνούσαμε απέναντι

ήταν πια Άνοιξη

και πετούσαμε

τα ρούχα στον αέρα. (μια σχεδόν πειστική δικαιολογία, Χλόη Κουτσουμπέλη)

 

 

 

Άνοιγα έκλεινα πόρτες παράθυρα

τραύλιζα τρέκλιζα έπαιζα

διάδρομοι φίδια οροφές κεραυνοί

τακούνια σε πλακάκια πολύχρωμα.

Κατοικούσα χρόνια σ’ αυτές τις σπηλιές

είχα ξεχάσει πως είναι να βγαίνεις στο φως.

Να περιμένεις στον ήλιο. (μικρή ιστορία διπλών πλυντηρίων, Άννα Αφεντουλίδου)

 

 

 

 

 

τι κι αν ακούγονται γαυγίσματα

και η ατμόσφαιρα είναι φορτισμένη κεραυνούς

τι κι αν υψώνεται μπροστά μας

η πινακίδα με τη νεκροκεφαλή

και το ξερό πηγάδι χάσκει απειλητικό

στο επόμενό μας βήμα

τις πεταλούδες βλέπουμε εμείς

απολαμβάνουμε τη μουσική και τα λουλούδια

και πάντα περιμένουμε τον ήλιο

να ζούμε μάθαμε σχεδόν ευτυχισμένοι

χαϊδεύοντας τον λυσσασμένο σκύλο (modus vivendi, Τόλης Νικηφόρου)

 

 

 

δεν γεννηθήκαμε

φυτρώσαμε

λειχήνες σε στέγη

μας χαϊδεύουν με τα νύχια οι γάτες

ανασαίνουμε εντός μας

δεν μας ακούς ποτέ

συντονιζόμαστε μόνο

με τα βεγγαλικά της ανάστασης

ενίοτε γινόμαστε σαρκοφάγα

αν θα μεγαλώσουμε ποτέ

θα γίνουμε εφιάλτες (όνειρα, Τζούλια Φορτούνη)

 

 

 

Κρούουν τα βότσαλα στα βάθη
Ρέουν ροές ρευστών υδάτων
Κρουστά κύματα κραίνουν
Καθαρά νερά θάλλουν
Ουράνια ύδατα ονείρου
Της Παραδείσου όναρ χρυσό
Εφήμερο κι ατέρμονο
Στιγμιαίο κι ατελεύτητο
Αείζωο και αέναο (όναρ, Μαργαρίτα Παπαγεωργίου)
Μια γλυκειά καλησπέρα σε όλους!! Χριστός Ανέστη!! Να στε όλοι καλά!! Να μαστε όλοι καλά, με δύναμη και κουράγιο!! Αυτή η ανάρτηση βγήκε κάπως έτσι σε αυτήν την περίεργη άνοιξη. Περσυνές φωτογραφίες, πάντα επίκαιρες ποιητών λέξεις.. Να σας προσέχετε!!
∗ Ο τίτλος της ανάρτησης είναι στίχος του Θωμά Γκόρπα από το ποίημα Οδύνη… απο δω κι από κει

Ευτυχισμένο 2019!!

 

Καλησπέρα φίλοι μου!! Καλή κι ευλογημένη χρονιά σε όλους μας!! Πόσο γρήγορα περάσανε κι αυτές οι γιορτές!! Με ετοιμασίες, δουλειές, συναντήσεις, δώρα, ευχές, φιλιά!! Εύχομαι όλοι να περάσατε όσο πιο όμορφα, ξέγνοιαστα και ξεκούραστα γινόταν καθώς όλες οι ετοιμασίες θέλαν σίγουρα χρόνο, κόπο, μετακινήσεις!!

Μέσα από την καρδιά μου εύχομαι να χουμε μια χρονιά γεμάτη φως κι ελπίδα κι αισιοδοξία!! Το 2018 ήταν σαν συνέχεια του 2017 και του 2016 για μένα με πολλές πολλές αλλαγές τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο καθώς οι ψυχολογικές μου εναλλαγές και διακυμάνσεις χτυπούσαν κόκκινο. Κι είμαι από τους ανθρώπους που μου αρέσουν οι αλλαγές αλλά χρειάστηκε σε αρκετές περιπτώσεις να προσπεράσω ή να παραβλέψω συναισθήματά μου για να μπορέσω όσο το δυνατόν πιο γρήγορα να ανταποκριθώ και να εγκλιματιστώ σε αυτές τις αλλαγές., κι ειδικά στα εργασιακά.

Αυτό, όταν καταλάγιασαν οι καταστάσεις, δεν βγήκε σε πολύ καλό όμως. Γιατί όσα απωθούσα ή προσπερνούσα τα βρήκα μπροστά μου με συνέπεια αναρίθμητα ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα. Αν πήρα τις σωστές αποφάσεις, αν με παίρνει να ρισκάρω, μην παρεξηγηθώ από ανθρώπους που δεν με ξέρουν και που δεν έχουν ούτε την υπομονή να με μάθουν αλλά ούτε κι εγώ την διάθεση να επεξηγώ ποια είμαι. Πως να συμπυκνώσεις χρόνο και συναισθήματα, στην δουλειά, στην παρέα, στο μαζί…

Στα γενέθλιά μου, είχα πολύ πιο έντονη αυτήν την ανησυχία, σας το είχα αναφέρει κιόλας. Μια αγχώδη ανησυχία που ταυτόχρονα με αδρανοποιούσε αλλά και με κρατούσε σε αναμμένα κάρβουνα για έμπνευση, δημιουργία. Οταν θες αλλά δεν μπορείς για κάποιο λόγο που αφορά κι εξωτερικούς αλλά κυρίως εσωτερικούς παράγοντες είναι μαρτύριο. Πολλοί πχ σε κουβέντες μας στα mails είδατε ότι έχω καιρό να αναρτήσω αλλά και να λάβω συμμετοχή σε δρώμενα γραφής. Λέτε να τα σνομπάρω δηλαδή; Δεν μπορώ να συμμετέχω. Δεν μπορώ. Τόσο απλό μα τόσο επώδυνο. Ισως αργήσω ίσως δεν έχω κάτι άλλο να δώσω. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που το χουν εύκολο. Δεν γίνεται να μην το ξέρετε τόσα χρόνια πια. Θέλω χρόνο να γονιμοποιηθεί η έμπνευση. Η σπίθα, όπως θέλετε πείτε το. Αυτό…

Εκτός όμως από τα δύσκολα της χρονιάς ή και των χρόνων που πέρασαν έχω ακόμα τα δημιουργικά μου που δεν τα αποχωρίζομαι!! Το decoupage που ακόμα το αγαπώ, τον πηλό, τα ακρυλικά που είναι φάρμακο στις όποιες πληγές!! Το θέατρο που λατρεύω να παρακολουθώ και που τα τελευταία 3 χρόνια συμμετέχω σε ερασιτεχνική θεατρική ομάδα κι ανεβάζουμε παραστάσεις!! Χρόνια ολόκληρα ήθελα να το τολμήσω αλλά πάντα έβρισκα εμπόδια και δικαιολογίες να μην το κάνω. Ώσπου αποφάσισα να ρισκάρω, να με εκθέσω κι εκεί. Όπως κι η γραφή είναι μια έκθεση, μια κατάθεση ψυχής που έχει αντίκτυπο, που έχει ανταπόκριση ή που δεν έχει. Που φέρει κριτική. Καλοπροαίρετη ή μη.

Έτσι και στο θέατρο!! Εκτίθεσαι στα φώτα, στα σκοτάδια, στο κοινό κι αν καταφέρεις να αγγίξεις μια χορδή, ένα συναίσθημα είναι ότι πολυτιμότερο, όπως στην γραφή!! Μακάρι να μπορούσα να σας μεταφέρω πόσο δύσκολο κι υπέροχο κι εξοντωτικό κι ουσιαστικό κι άκρως συγκρουσιακό είναι σαν εμπειρία!! Να μαθαίνεις να κάνεις πίσω και να μαθαίνεις να βγαίνεις μπροστά όταν χρειάζεται για την παράσταση!! Αλλά ποτέ δεν είσαι μόνος. Γιατί δουλεύεις πάντα ομαδικά και στηρίζεσαι στους άλλους κι οι άλλοι σε εσένα. Το αντίθετο από την γραφή που ναι απίστευτα μοναχικό πράγμα αλλά που χρειάζεται τον άλλο μέσω της ανάγνωσης για να ολοκληρωθεί σαν διαδικασία!!

Το 2018 ξεκίνησα και σύγχρονο χορό όμως σύντομα σταμάτησα καθώς ήθελε να χω ένα άλλο υπόβαθρο σωματικά για να μην έχω θέματα με τραυματισμούς. Δεν νομίζω, μεταξύ μας πάντα, να κάτσω ήσυχη κι αυτήν την χρονιά!! Όλο κι άλλες αλλαγές βλέπω να ρχονται, όλο και καινούρια πραγματάκια θα μπουν στο πρόγραμμα εύχομαι μόνο να αξιοποιήσω όσα έμαθα κι όσα με έμαθε το 2018 για να ανταπεξέλθω πιο ομαλά σε ότι έρθει. Σε ότι χρειαστεί θα μπει ή έχει ήδη μπει τελεία κι αλλού μπαίνουν απλά αποσιωπητικά. Ευχαριστώ ολόχυψα τους φίλους που με την αγάπη και την υπομονή και την επιμονή είναι δίπλα μου!! Που με δέχονται για μένα έτσι απλά στα όμορφα και στα περίεργά μου!!

Τελειώνοντας αυτήν την ανάρτηση που αλλιώς την είχα στο μυαλό κι αλλιώς μου βγήκε αλλά δεν πειράζει, μας αρέσουν τα αυθόρμητα μπρε, τελειώνοντας λοιπόν τι να ευχηθώ στο κατώφλι του 2019; Να μην σκοντάψουμε, μην σκουντουφλήσουμε πουθενά και φάμε τα μούτρα μας; Μπα! Να σηκωθούμε μια ώρα αρχύτερα θα ευχηθώ, να τείνουμε το χέρι και τον ώμο μην σας πω να βάλουμε κι ολόκληρη πλάτη αν χρειαστεί σε φίλους, γνωστούς κι αγνώστους αν χρειαστεί να ρθουν κι αυτοί στα ίσα τους!! Να χαμογελάμε ειλικρινά κι εγκάρδια περισσότερο!! Να αγαπάμε με πάθος κι ειλικρίνεια ακόμα πιο πολύ και να επιτρέπουμε και στους άλλους να μας αγαπούν και να ναι δίπλα μας!! Μακρυά από τοξικούς, μίζερους που η μόνη έγνοια τους είναι να ρίχνουν και να απομυζούν ψυχολογικά τον άλλον!! Εύχομαι ρίσκο, τόλμη και πίστη στον εαυτό μας και στα όνειρα!! Τα δικά μας μα και των άλλων!! Να ρίξουμε και φέτος λίγο περισσότερο φως στα σκοτάδια μας!! Να στε όλοι καλά, στην ψυχή, στο σώμα, στο πνεύμα!! Κάθε μέρα είναι μια μάχη, ας ήμαστε με δίκαιο νικητές!! Καλές μάχες!! Σας γλυκοφιλώ!! Καλότυχο κι ευτυχισμένο κι ευλογημένο 2019!!

Join the party! 🎂

 

Δεν θα χρειαστεί να φορέσετε τα καλά σας, μόνο το πιο γλυκό σας χαμόγελο! Ευπρόσδεκτοι όλοι οι καλοί φίλοι που έχουμε περάσει τόσα χρόνια μαζί σε αυτήν την blogoγειτονιά!! Που έχουμε μοιραστεί χαρές, αγωνίες, πολύτιμες συζητήσεις, δημιουργικά tutorials, παιχνίδια λέξεων, γεγονότα που μας στεναχώρησαν κι άλλα που μας ταρακούνησαν.

🎈Μπαλονάκια, μουσικούλα στο κουμπάκι στα δεξιά σας και σε λίγο έρχεται και το γλυκό τρατάρισμα!! Καλώς τα και τα υποδέχτηκα και φέτος τα γενέθλια!! 🎂

Δεν ξέρω τι έρχεται τώρα στα 36 αλλά τα 35 μου ήταν γεμάτα αλλαγές, μετακινήσεις κι ατέλειωτα ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα. Κι αν κάτι έμαθα εκεί είναι πως όσο μεγαλώνω δεν ηρεμώ. Δεν καταλαγιάζω. Και δεν ξέρω αν πρέπει να το θεωρήσω αρνητικό ή θετικό. Άβολο σίγουρα. Δεν ξέρω πότε έρχεται κι αν έρχεται αυτή η στιγμή που κάποιος απλά καταλαγιάζει. Όσο περνά ο καιρός απλά είμαι σαν καβουρδιστήρι μέσα μου. Αν το χετε νιώσει κι εσείς με καταλαβαίνετε, δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς.

Με συνοδεύει καθημερινά σχεδόν μια εσωτερική αγωνία που δεν ηρεμεί αλλά αυτό δεν με αγχώνει αλλά ούτε με ευχαριστεί γιατί πολλές φορές δεν μπορώ να την εκφράσω διεξοδικά. Δεν έχει αέρα να αναπνεύσει και συνεχίσει να με τσιτσιρίζει μέσα μου. Και ταυτόχρονα με αναζωογονεί!! Τρεχαγυρευόπουλος!!!

Ούφ, εντάξει φτάνουν οι εξομολογήσεις, γιατί θα σας μπλέξω κι εσάς με τα μέσα μου!! 🤣 Ας τσιμπήσωμεν κι ας συμφάγωμεν κανά γλυκάκι!! 🍰Κεραστείτε το κομμάτι σας αν δεν το χετε κάνει ήδη!! ❤️ Σας ευχαριστώ τόοοοσο που είστε εδώ, τον καθένα ξεχωριστά!! 💃 🕺  Να στε καλά, να σας αγαπάτε και να σας χαρίζετε όμορφες αναμνήσεις κι εμπειρίες!! Μια πρόποση σε αυτά που έρχονται φίλοι μου!! 🥂🎉

 

 

 

 

πόσοι και πόσοι αγάπησαν

 και χάθηκαν σ’ αυτή την πόλη 
 κι άφησαν ένα φως παράξενο  
σαν απ’ τα μάτια τους θαμπό 
 σε ρημαγμένες πέτρες…
Απόσπασμα από το ποίημα του Τόλη Νικηφόρου, Μητρόπολη της μνήμης, της ψυχής
Δεν ξέρω γιατί νιώθω την ανάγκη να γράψω αυτά τα λόγια. Δεν συνηθίζω να ξεσπάω, να στιλιτεύω μέσω του blog. Ίσως να φταίνε όλα αυτά που ζούμε το τελευταίο διάστημα. Μα πιο πολύ τελικά ίσως να είναι αυτή η ανεκδιήγητη ξετσιπωσιά, αυτό το άμοιρο γαϊτανάκι ευθυνών που απλά το προσπερνούν.  Αυτή η κοροϊδία των αφιλότιμων που μας κυβερνάνε με έχει βγάλει έξω από τα ρούχα μου… Που δεν ίδρωσε το αυτί τους ούτε ο κώλος τους που έχει ριζώσει στην καρέκλα της εξουσίας… Γιατί αν είχαν τσίπα και φιλότιμο θα παρακάλαγαν με σκυμμένο το κεφάλι και με κατεβασμένα μάτια ένα δράμι συγνώμης για όσα δεν κατάφεραν να προσφέρουν και για όλα τα λάθη που εσκεμμένα ή μη χειροτέρεψαν αυτήν την κατάσταση. Ένα γαμημένο συγνώμη ρε. Κι όχι να κυκλοφορούν με έπαρση κι αλαζονεία και να περηφανεύονται για την αδράνεια και την ανοργανωσιά τους. Την επικίνδυνη. Συγχαρητήρια κύριοι γιατί ναι τελικά τα κάνατε πουτάνα όλα.
Τεράστια είναι η συγκίνησή μου για τους συμπολίτες μου, τους άγνωστους, τους μη ειδικούς και ειδικούς που έτρεξαν, βοήθησαν, έσωσαν, που δήλωσαν παρόντες σε όλο αυτό το χάος. Που σε δευτερόλεπτα από το χαμό ξεχύθηκε η ανθρωπιά κι η αλληλεγγύη κι όλοι όπως κι όσο μπορούν συνεισφέρουν είτε προσφέροντας προσωπικό χρόνο είτε είδη ανάγκης!! Σεβασμός μόνο….

6 χρόνια blogging! ♥♥

Αποτέλεσμα εικόνας για 6 blogiversary

 

 

Πως περάσανε καλέ;;;; Σαν χθες μου φαίνεται που έφτιαξα το blog!! Χωρίς πολλά ταρατατζούμ αλλά με πολλή αγάπη κι ευγνωμοσύνη για όλους τους φίλους αναγνώστες που συντρόφευσαν και συνεχίζουν να συντροφεύουν τις αναρτήσεις μου, σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!!

Για την φιλία μας, τις εξαιρετικές ανταλλαγές απόψεων, τις εκπληκτικές εμπνεύσεις μας είτε πρόκειται για κάποιο κείμενο είτε για χειροποίητο αντικείμενο!! Σας ευχαριστώ που ήσασταν δίπλα μου στα φώτα και που κάνατε υπομονή και με στηρίξατε στα σκοτάδια μου!! Δεν είμαι κι ο ευκολότερος άνθρωπος που υπάρχει!!

Χρόνια πολλά blogάκι μου!! Έξι χρόνια κι ασθμαίνοντας το τελευταίο διάστημα αλλά κι αισίως προχωράμε!!! Να στε όλοι καλά αγαπημένοι μου!! Σας φιλώ πολύ!! ♥

 

Σχετική εικόνα

2018 & my sweet secret santa!!! 🎅🎁

 

Καλησπέρα φίλοι μου!! Χρόνια πολλά!!! Καλό μας μήνα, καλή χρονιά!! Εύχομαι ολόψυχα να έχουμε ένα τυχερό, αισιόδοξο, ευλογημένο, δημιουργικό και γεμάτο αγάπη κι ανθρωπιά 2018!!

Θέλω να σας ευχηθώ να έχετε όλοι κι όλες την υγειά σας κι όσο γίνεται να μην σβήνει το χαμόγελο από το πρόσωπό σας!! Να έχετε δίπλα σας ανθρώπους να σας αγαπούν και να σας νοιάζονται ειλικρινά κι ανιδιοτελώς γι αυτό που ήστε!!

Να νιώθετε περήφανοι και χαρούμενοι όχι μόνο για όσα καταφέρατε αλλά και για το πως τα καταφέρατε και πάνω από όλα εύχομαι σε όλες αυτές τις μάχες που δίνει ο καθένας κι η καθεμιά με τα σκοτάδια του, να χει την ψυχική δύναμη και το σθένος να τα εξαγνίσει στο φως!!

 

Έχω αμελήσει και να σας αναρτήσω τα πανέμορφα δώρα που μου έστειλε η μυστική μου αγιοβασιλίτσα λίγο πριν τα Χριστούγεννα!! Όπως κάθε χρονιά που κάνω στο σπίτι την μυστική κλήρωση έτσι και φέτος γνώριζα ποια θα ήταν η αποστολέας του δώρου μου!! Η έκπληξη όμως κι η χαρά που παίρνω κάθε φορά κι ας ξέρω το μυστικό-φανερό μου ταίρι είναι πάντα τεράστια σαν μικρού παιδιού!!

Φτάνοντας λοιπόν ένα βράδυ κουρασμένη από την δουλειά, τσουπ πάνω στο γραφείο μου ένας φάκελος περίμενε πως και πως να τον ανοίξω για να μου φανερώσει τα εκλεκτά καλούδια του που έκαναν κυριολεκτικά χιλιόοοομετρα μέχρι να τα αποκτήσω!! Θα έλεγα κι από την άκρη της Ελλάδας γιατί ήρθαν με  περισσή φροντίδα κι αγάπη από το μακρυνό μας Διδυμότειχο!!

Μήπως μαντέψατε ποια είναι η secret Santa μου;; Μμμ, για να σας δώσω λίγα στοιχεία παραπάνω!! Αγαπάει την θάλασσα, τις δημιουργίες με λατρεία στο decoupage και το κέντημα κι αν δείτε τι δώρα μου κέντησε σίγουρα σας λέω πως είναι από εσάς τις χρυσοχέρες της γειτονιάς που πιάνετε βελόνα και κλωστή και δημιουργείτε κόσμους μαγικούς και παραμυθένιους!! Παραμυθένιους είπα και θυμήθηκα πως ένα παραμύθι που σέβεται τον εαυτό του χρειάζεται οπωσδήποτε μια καλή, τρυφερή κι ευγενική νεράιδα!! Μια φτερωτή νεραϊδένια ύπαρξη που πετά από κήπο σε κήπο, από λουλούδι σε λουλούδι και σκορπίζει με το ασημένιο της ραβδάκι και τα χρωματιστά της φτερά χαμόγελα και χαρά!!

Αφουγκραστείτε λοιπόν με προσοχή και μην ακούτε τους δύσπιστους, γιατί νεραϊδένιες υπάρξεις κυκλοφορούν όλο χάρη γύρω μας και μας χαρίζουν απλόχερα χαμόγελα με τις εξαίσιες νεραϊδοδημιουργίες τους!!

Ε, κι αν ακόμα μετά από αυτά δεν μαντέψατε το μυστικό μου ταίρι σας το φανερώνω ευθύς αμέσως!! Είναι η Χριστίνα μας με το blog Νεραϊδοδημιουργίες!!

Δεν φαντάζεστε πόσο μεγάλη ήταν η χαρά κι η συγκίνησή μου όταν κράτησα τα δώρα που μου έφτιαξε η Χριστίνα!! Απίστευτες κεντητές δημιουργίες!! Ένα πανέμορφο χειροποίητο τετράδιο με καλλιγραφικά γράμματα στην πρώτη του σελίδα, όλο ζεστές ευχές και προτροπές για να γεμίσει με ουσιαστικές κι αγαπημένες στιγμές!! Κι ένα εξίσου φανταστικό κεντητό διακοσμητικό!! Όλα φτιαγμένα με μαεστρία, φροντίδα και στην παραμικρή λεπτομέρεια!!

 

 

 

 

 

Γλυκειά μου Χριστίνα σε ευχαριστώ ολόψυχα κι από δω για τα φανταστικά κι ονειρικά δώρα που μου έφτιαξες!! Σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για το μεράκι και τον κόπο σου και το εξαιρετικό ταλέντο σου!! Να σαι γερή και πάντα δημιουργική και να σου φέρει το 2018 ότι χρειάζεσαι για να σαι καλά κι ευτυχισμένη!!! 💗

 

Χρόνια πολλά, καλά και γλυκά σε όλους!! Χρονιά πολλά με λιγότερους συμβιβασμούς και περισσότερη τόλμη!! Να στε όλοι καλά!! 💗😘

Πρώτη Σεπτέμβρη θα’ναι…

 

Κι ο ήλιος του Αυγούστου ο τελευταίος; Ναύαγιο ωχρό. Πρώτα, θα βυθιστεί αγόγγυστα στην αλμυρή μεμβράνη κι ένα ένα κύματα λευκά, πορσελάνη, θα καταπιούν το αιχμηρό κίτρινο, χαϊδεύοντας τις σγουρές ηλιαχτίδες μέχρι αυτές να γίνουν πορτοκαλί. Κι ύστερα, κόκκινες.  Κι ύστερα, θα τον ξεβράσει το δίχτυ το θαλασσινό.

Θα’ναι πρωτομηνιά. Κι όταν το νεογέννητό του καύκαλο ανατείλει, θα αχνίζει θάλασσα ξανθή το χρυσαφί του χνούδι. Πρώτη Σεπτέμβρη θα’ναι…

 

 

 

 

Καλημέρα και καλό μήνα σε όλους φίλοι μου!! Το παραπάνω ολογόλεκτο παίρνει μέρος στο θαλασσινό δρώμενο της Μαρίας μας, Λόγια της Πλώρης. Μιλώντας για την θάλασσα. Με λέξεις, σκέψεις, κείμενα και φυσικά εικόνες. Ιστορίες ναυτικών, περιπέτειες πλάι στο κύμα, θαλασσινές ποιητικές εμπνεύσεις, αγάπες καλοκαιρινές, φωτογραφικά κολάζ, ότι ξεβράζεται στην ακτή, όμορφο η άσχημο, ασήμαντο ή καθοριστικό. 

Ήθελα να σας ευχηθώ καλό Σεπτέμβρη και καλό αποκαλόκαιρο, με την περιγραφή ενός ήλιου που δύει και αναγεννάται την επομένη. Να στε όλοι καλά σφιχταγκαλιάζοντας γλυκές αναμνήσεις και γεμάτοι όρεξη να δημιουργήσετε καινούριες!!Σας φιλώ!!