Αρχείο

Hello February!!

Αποτέλεσμα εικόνας για hello february

 

Καλησπέρα σε όλους!! Καλό μήνα να έχουμε!! Ας είναι λίγο πιο φωτεινός και ζεστός ο Φλεβάρης, α και προσοχή στις εκλείψεις!!! 😉 Μην απορείτε καθώς όπως λένε το 2017 είναι το έτος του πετεινού, του κόκκορα άρα το πλέον  σίγουρο είναι ότι θα μας κάνουν να λαλήσουμε!!

Έχει λίγες μέρες που δεν έχω περάσει από τα blogάκια σας αλλά θα αναπληρώσω άμεσα τις επισκέψεις μου!!  

Καταρχήν ετοιμάζω μια συλλογική ανάρτηση με όλη την πορεία των δώρων της μυστικής μας αποστολής καθώς όλα τα δωράκια παραδόθηκαν,έστω και μετ εμποδίων κι εδώ είναι που θέλω ακόμα μια φορά να σας ευχαριστήσω όλους κι όλες που συμμετείχατε και κρατήσατε ζωντανή την αγαπημένη παράδοση ανταλλαγής δώρων!! Κι όσους μπήκαν στην διαδικασία να ετοιμάσουν και δεύτερο δωράκι καθώς το πρώτο είχε χαθεί, το εκτιμώ απίστευτα!! Σας ευχαριστώ όλους ολόψυχα!! Και του χρόνου με το καλό να ξαναμαζευτούμε!!

Όσον αφορά την πορεία του συλλογικού μας διηγήματος, Το κόκκινο νυφικό, για όσους ακόμα δεν το έχουν διαβάσει ή έχουν χάσει κάποιες συνέχειες, μπορείτε να μπείτε στους παρακάτω συνδέσμους και να το διαβάσετε με την σειρά ανάρτησης:

 

Το πρώτο Φωτογραφίζειν του 2017 έλαβε τέλος πριν λίγες μέρες!! Το φωτογραφικό δρώμενο το διοργανώνει κάθε φορά με κέφι και φροντίδα η Μαρία Νι!! Το θέμα μας ήταν Γέφυρες!! Εδώ μπορείτε να δείτε όλες τις συμμετοχές καθώς και την νικητήρια φωτό που διακρίθηκε πανηγυρικά!!! Εγώ συμμετείχα με μια φωτό που είχα τραβήξει πριν λίγα χρόνια στην Βάστα Αρκαδίας, ένα γεφυράκι κοντά στο εκκλησάκι της Αγίας Θεοδώρας!! Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία μου για την φιλοξενία σου!!

 

Χθες ο ταχυδρόμος μου έφερε ένα πακετάκι από την Κάτια μας!! Μέσα είχε μια καρτούλα με ζεστές ευχές, δυο χειροποίητα κολιέ κι ένα στολίδι για το δέντρο!! Σε ευχαριστώ από καρδιάς Κάτια μου για τα πανέμορφα δωράκια και την σκέψη σου!! ❤

 

 

 

 

 

 

 

Να στε όλοι καλά κι όπως μπορούμε την παλεύουμε πάντα!! Ξέρετε!!! 😉 Σας φιλώ!!

Καλοκαίρι με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι

 

Καλησπέρα φίλοι μου!! Καλή βδομάδα να έχετε όλοι!! Ενα ακόμα Φωτογραφίζειν έληξε αφού πρώτα ανέδειξε πανέμορφες κι εμπνευσμένες φωτογραφίες!! Οπως πάντα η Μαρία μας, μας δίνει ένα θέμα κι αυτή την φορά ήταν το κόκκινο!! Εδώ μπορείτε να δείτε όλες τις συμμετοχές καθώς και την νικητήρια φωτογραφία που διακρίθηκε πανηγυρικά!!

Η δική μου συμμετοχή με τίτλο κου κου βα, ήταν ένα συρμάτινο γλυπτό ας το πω, κουκουβάγιας το οποίο στόλιζε την κόκκινη γωνιά ενός θεάτρου στο κέντρο της Αθήνας. Σας ευχαριστώ πολύ πολύ για τις ψήφους καθώς και το Μαράκι για την ζεστή φιλοξενία και την άρτια οργάνωση!!

κου κου βα

 

Πριν λίγες μέρες με ξάφνιασε ευχάριστα κάτι!! Μην μου πείτε πως δεν είναι τέλειο να περιμένεις στην στάση το λεωφορείο κάνοντας κούνια;;; 🙂 🙂 Τι δεν με πιστεύετε;; Κι όμως έχω και ντοκουμέντα!! Οποιος το σκέφτηκε απλά τον αγαπώ και μου έφτιαξε απίστευτα την διάθεση!!! Μακάρι να γεμίσουν κι άλλες στάσεις με κούνιες!!

κούνια στην στάση

 

Σας φιλώ όλους γλυκά και σας δίνω ραντεβού ξανά από φθινόπωρο με το καλό. Να περάσετε ένα ξεκούραστο, ευχάριστο, δημιουργικό καλοκαίρι όπου κι αν βρεθείτε. ❤

 

Θέλω επειγόντως διακοπές…

Εντάξει ξέρω τι θα μου πείτε οι περισσότεροι!! Hold your horses ρε κοπελιά, που θες ακόμα δεν μπήκε το καλοκαίρι, διακοπές!! Ε, αφού θέλω!! Αποδράσεις, πως το λένε, με τρώει τον τελευταίο καιρό ένα ανελέητο φευγιώ. Από πρόσωπα, καταστάσεις, από εμένα. Να δείτε που την ζημιά μου την κάνει ο ωροσκόπος.. 

Αν για κάποιον είναι πιο σύνηθες να κρατά, να αγκιστρώνεται, να κολλά σε καταστάσεις, πράγματα κι ανθρώπους, για μένα είναι ευκολάκι να διώχνω, να απομακρύνω!! Από μικρή τρελαινόμουν να φτιάχνω ντουλάπες και συρτάρια με σκοπό να ξεφορτωθώ οτιδήποτε το αισθανόμουν βάρος. Ακόμα την έχω αυτήν την συνήθεια.

Στα σεμινάρια γραφής ήμουν η καλύτερη πετσοκόφτρα λέξεων!! Δώσε μου 1000 λέξεις επιμέλεια, να στις κάνω 100, χωρίς να αλλοιωθεί στιγμή το νόημα! Μόνο το αντίστροφο μην μου ζητήσεις.. Εκεί υστερώ οικτρά. Αφού σου λέω θέλω να ξεφορτώνομαι οτιδήποτε νιώθω περιττό!!

Τους ανθρώπους φυσικά και δεν τους αντιμετωπίζω σαν αντικείμενα, φύγε εσύ έλα εσύ!! Τους δικούς μου ανθρώπους, αυτούς που με επέλεξαν και τους επέλεξα τους κρατώ φυλαχτό και στέκω όσο δίπλα τους μου επιτρέπουν, κερί αναμμένο. Γι αυτό κι είναι μετρημένοι, τόσοι όσοι. Οταν λοιπόν με πιάνει το φευγιώ μου, ξέρουν να μου δίνουν χώρο και χρόνο κι όταν επιστρέψω ήταν σαν να μην είχα φύγει.. Γιατί τα λέω αυτά; Ποιος ξέρει;

Μιλώντας για διακοπές παραπάνω, θέλω να σας δείξω την φωτό με την οποία συμμετείχα στον 22ο διαγωνισμό Φωτογραφίζειν που διοργάνωσε πριν λίγο καιρό η Μαρία Νι! Θέμα του διαγωνισμού ήταν τα πρώτα βήματα της Ανοιξης!! Ευχαριστώ πολύ την Μαρία μας για την φιλοξενία καθώς κι όσους ψήφισαν την φωτό μου!! Πατώντας στον σύνδεσμο μπορείτε να δείτε όλες τις συμμετοχές και την νικητήρια φυσικά!! Συμμετείχα με μια φωτό που χε θέα την θάλασσα και την είχα τραβήξει από το κάστρο της Μπόχαλης, με τίτλο Ανοιξη στην Ζάκυνθο!!

Πρέπει να ταν κοντά στο 2008, 2009 όταν πήγα για πρώτη και μάλλον τελευταία φορά στην Ζάκυνθο!! Τα λατρεύω τα Επτάνησα και συνήθως για χρόνια αλονίζαμε στην Λευκάδα καθώς μπορείς να πας κι οδικώς σε αυτό το πανέμορφο νησάκι, αλλά να που τότε είχε έρθει η στιγμή να επισκεφτώ την Ζάκυνθο!! Φανταστικά νερά, μαγευτικές παραλίες, πεντανόστιμα φαγιά, φιλόξενοι κάτοικοι!! Αυτό που μου έκανε επίσης τρομερή εντύπωση ήταν το πόσο πολλές επαύλεις είχε!! Τεράστια σπίτια βυθισμένα σε κήπους με οργιώδη βλάστηση!! Μακάρι να μου δοθεί η ευκαιρία να ξαναπάω!!

Πριν λίγες μέρες, έφτασε στο σπίτι μου και το αναμνηστικό δωράκι της Μαρίας Νι για την διάκριση στο αγαπημένο δρώμενο που διοργανώνει με τα ολιγόλεκτα, τις 25 λέξεις!! Τι πιο όμορφο και διαλεχτό από ένα βιβλίο με μια ζεστή αφιέρωση!! Μαρία  μου σε ευχαριστώ ολόψυχα για την σκέψη και το ανεκτίμητο δώρο σου!! Ο κύκλος με την κιμωλία, του Μπέρτολτ Μπρεχτ!!

 

Θα θελα να κλείσω την ανάρτηση με μια πολύ τρυφερή κι αισιόδοξη ανακάλυψη που έκανα πρόσφατα στην γειτονιά μου!! Πριν λίγο καιρό, θα θυμάστε την πικρία μου όταν έκανα ανάρτηση για τον τοίχο της καλοσύνης που δυστυχώς κάποιοι ανεγκέφαλοι, ξήλωσαν την κρεμάστρα που αφήναμε τρόφιμα και ρούχα για όποιον είχε ανάγκη να τα παραλάβει. Οταν έγινε αυτό το συμβάν, μετά από 2,3 μέρες κάποιοι κάρφωσαν στην θέση που ήταν η κρεμάστρα, ένα δυο καρφάκια πρόχειρα, ίσα για να μπορέσει να συνεχίσει ο κόσμος να κρεμά είδη ανάγκης, αλλά δυστυχώς είναι τόσο μικρά που δεν φαίνονται κι έτσι ελάχιστοι έρχονται να αφήσουν το οτιδήποτε.. Κι όμως, σε μια ωραία γωνιά, εκεί λίγο παραπέρα, μια μέρα φύτρωσε ένα πανέμορφο και μυρωδάτο λουλούδι κι έτσι μπορούν πολλοί περισσότεροι να το καμαρώσουν και να το εκτιμήσουν!! 😉 Σας γλυκοφιλώ!!

 

 

25 λέξεις, φωτό κι ολίγη από σανίδι!!

Πως λέμε ρόδα, τσάντα και κοπάνα;; Ε, κάτι τέτοιο ο τίτλος, λέμε τώρα!! Εντάξει όπως θα έχετε ήδη καταλάβει θα τα λέμε ελάχιστα για λίγο καιρό. Ή και για πολύ, θα δείξει. Δημιουργίες ανύπαρκτες, διάθεση οκ αλλά χρόνος;; Οποιος τον βρει να τον φέρει πίσω.. Οσο πιο συχνά μπορώ διαβάζω τις αναρτήσεις σας να μην χάνω εντελώς επαφή τουλάχιστον κι ευχαριστώ και πάλι όλους τους φίλους που ξεκλέβουν από τον πολύτιμο χρόνο τους να σεργιανίσουν στα λημέρια μου, είτε γραπτώς είτε τηλεφωνικώς!! 🙂 Και μια που λέω για γραπτώς, υπήρξαν κάποια θεματάκια με το mail μου πριν λίγες μέρες, όσοι φίλοι μου στείλατε mails και δεν πήρατε απάντηση, προσοχή δεν είμαι γαϊδούρα, απάντησα αλλά μίλαγα μόνη μου και το mail μου δεν σας έφτασε ποτέ!! Οπότε σφυρίξτε μου κλέφτικα κι εγώ θα καταλάβω και θα σας ξαναστείλω, ναι;;

Πάμε στα του τίτλου τώρα!! 25 λέξεις, από τα πιο αγαπημένα μου διαδικτυακά δρώμενα γιατί τρελαίνομαι για την μικρή φόρμα και την πρόκληση να γράψεις τόσο όσο!! Η Μαρία Νι μας χάρισε μια εκπληκτική φωτό για έμπνευση και όπως κάθε φορά, έτσι και τώρα μάζεψε πολύ δυνατές συμμετοχές!! Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το ολιγόλεκτο που διακρίθηκε καθώς κι όλες τις συμμετοχές!! Συγχαρητήρια σε όλους και φυσικά στο νικητήριο  ολιγόλεκτο που έκλεψε τις εντυπώσεις!!

 

Να κάνουμε έρωτα, είπες, και το κλαδί έδειχνε την έξοδο από τον Παράδεισο.

 

Αυτή ήταν η δική μου συμμετοχή. Ευχαριστώ πολύ πολύ όλους τους φίλους για την ανάγνωση και προτίμηση στο ολιγόλεκτό μου καθώς και το Μαράκι μας για την ζεστή της φιλοξενία!!

Ενα ακόμα διαδικτυκό διαγωνισμό έφερε εις πέρας η Μαρία Νι, το Φωτογραφίζειν!! Αυτήν την φορά θέμα είχαμε ένα χειμωνιάτικο τοπίο. Χόρτασε το μάτι μας χιονάκι από τις συμμετοχές που είδαμε!! 🙂 Μπράβο σε όλες τις φωτό που μαζεύτηκαν και στην νικητήρια που διακρίθηκε πανηγυρικά!! Τις βλέπετε όλες εδώ!! Η δική μου συμμετοχή ήταν από μια επίσκεψή μου στην Φλώρινα, πριν λίγα χρόνια, λόγω σπουδών!! Οταν χιονίζει στην Φλώρινα , δεν χωράνε αστεία!! Εχω πετύχει χιόνι, ίσαμε το γόνατο και τίποτα δεν συγκρίνεται με την μυρωδιά από τζάκι σε όλη την πόλη!! Εδώ, μια παιδική χαρά έχει καλυφθεί ολόκληρη και σιγά μην μου ξέφευγε η στιγμή!! Τίτλος, χιόνι και χαρά!! Ευχαριστώ πολύ την Μαρία μας για την άψογη διοργάνωση!!

 

Το σανίδι δεν θα μπορούσε να ναι τίποτα άλλο εκτός από το θεατρικό φυσικά!! Σπεύστε να δείτε το έργο του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, οι Σύντροφοι, στο θέατρο Τόπος Αλλού στην Κυψέλη!! Ενα ζευγάρι, δυο σύντροφοι όπως αυτοαποκαλούνται οι ήρωες, αγαπιούνται, μισιούνται, ανταγωνίζονται μέχρι τέλους ο ένας τον άλλον. Η σύγκρουση του αρσενικού με το θηλυκό σε μια ανελέητη μάχη που όπως έλεγε κι ο Μπρεχτ: «Μην σας ενδιαφέρει ποιος νικάει στο τέλος. Επικεντρώστε την προσοχή σας στις τεχνικές των αντιπάλων, και στα μέσα που χρησιμοποιούν και κυρίως πως τα χρησιμοποιούν». Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση μπορείτε να δείτε εδώ. Προσωπικά την ευχαριστήθηκα εις διπλούν!! 

Αυτά τα λίγα από μένα!! Να στε όλοι καλά, να προσέχετε με τόσες ιώσεις που κυκλοφορούν, εγώ ήδη κρεββατώθηκα, σιγά μην την γλύτωνα!! Φιλιά πολλά και καλά να περνάτε μανάρια!!

Σκιά σου να γίνομαι…

Καλησπέρα σας!! 🙂 Ακόμα ένα διαδικτυακό δρώμενο έληξε. Ο 18ος διαγωνισμός Φωτογραφίζειν, που διοργανώνει η Μαρία Νι!! Αυτήν την φορά ως θέμα έμπνευσης είχαμε ένα άκρως δημιουργικό θέμα, τα λόγια ενός τοίχου. Αν έχει μεράκι και κέφια ο φακός αιχμαλωτίζει με αξιοζήλευτο τρόπο εικόνες, σκιές, αναμνήσεις, ακόμα και τον ίδιο τον χρόνο!! 

Για του λόγου το αληθές πατήστε εδώ για να θαυμάσετε όλες τις φωτογραφίες που συμμετείχαν στον διαγωνισμό κι εδώ μπορείτε να δείτε την νικητήρια φωτό με το δυνατό μήνυμα που μας πέρασε!! Πολλά πολλά συγχαρητήρια στην νικήτρια αλλά και σε όλους τους φίλους που αφέθηκαν στα λόγια ενός τοίχου!!

Η συμμετοχή μου ήταν η αφεντιά μου, τρομάρα μου ( 🙂 🙂 ) καθώς σκαλώνει η σκιά του σώματος στον τοίχο!! Μην με ρωτάτε πως βγήκε αυτό το αποτέλεσμα της σκιάς πάνω σε σκιά, δεν έχω ιδέα!! Εγώ κάτι κουμπιά πάταγα!! Επεξεργάστηκα μετά την φωτό με έντονο κόκκινο και κόκκους και βουαλά!!  Τίτλος της, σκιά σου να γίνομαι..

σκιά σου να γίνομαι

 

Σας ευχαριστώ πολύ πολύ για τις ψήφους που χαρίσετε στην φωτό μου και φυσικά το Μαράκι μας για το κέφι της και την εξαιρετική της διοργάνωση για ακόμα μια φορά!! Να στε όλοι καλά και να χουμε μια όμορφη βδομάδα!! Baci e abbracci!!!

Τα χρώματα της Πόλης!!

Καλησπέρα σε όλους φίλοι μου!! Πριν λίγες μέρες έληξε ο 17ος φωτογραφικός διαγωνισμός Φωτογραφίζειν, που διοργανώνει η γλυκειά μας Μαρία Νι με το blog Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά!!

Θέμα του διαγωνισμού αυτήν την φορά ήταν τα χρώματα της γης… Θαυμάσαμε χρώματα κι εμπνεύσεις από όλες τις συμμετοχές, τις οποίες μπορείτε να δείτε εδώ!! Συγχαρητήρια στην νικητήρια φωτό που ήταν εξαιρετική και μπορείτε να την θαυμάσετε εδώ, αλλά φυσικά μπράβο και σε όλες τις φωτογραφίες που στόλισαν τον διαγωνισμό!!

Η δική μου φωτό ήταν από ένα ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη πριν λίγα χρόνια!! Είχα περιπλανηθεί στα σοκάκια της Πόλης και φωτογράφιζα, δρόμους, σπίτια, αξιοθέατα, τους ανθρώπους!! Ηταν ένα αξέχαστο ταξίδι!!

 

Σας ευχαριστώ πολύ για τις ψήφους που της χαρίσατε καθώς και την Μαρία μας που είναι άψογη οικοδέσποινα και φιλοξένησε τις φωτογραφίες όλων μας!! Ο επόμενος διαγωνισμός θα ξεκινήσει 1/11!! Και για όσους φίλους δεν γνωρίζουν, η Μαρία μας διατηρεί και το blog Το κείμενο, που φιλοξενεί λογοτεχνικές απόπειρες, ποιήματα, διηγήματα κι όπως λέει η ίδια:

Ελπίζω το Κείμενο να γίνει μια γωνιά ανθρώπων που μοιράζονται τις ίδιες αγάπες, τις ίδιες συνήθειες, τις ίδιες ευαισθησίες, μα κυρίως την δίψα για δημιουργία.
Κόντρα σε νωθρούς καιρούς δημιουργούμε όπως μπορεί ο καθένας.
Κλείνοντας, θέλω να σας υπενθυμίσω ότι η διορία για να δηλώσετε συμμετοχή στην μυστική Χριστουγεννιάτικη ανταλλαγή μας είναι μέχρι και το Σάββατο 31 Οκτώβρη! Για να δηλώσετε μπείτε εδώ!! Την Κυριακή 1 Νοέμβρη θα αναρτήσω την τελική λίστα και θα σας γράψω λεπτομερειακά τα τι και τα πως της ανταλλαγής μας!! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την αγκαλιά και την ανταπόκρισή σας στο παιχνίδι μας!! Εχω αρχίσει ήδη μέσω mail να  ζητάω τα στοιχεία σας οπότε μόλις ευκαιρήσετε μου τα στέλνετε. Τονίζω και πάλι ότι προσέχω απόλυτα με τα στοιχεία όλων σας κι ότι με το τέλος της διαδικασίας, μόλις παραδοθούν δηλαδή όλα τα δώρα στους παραλήπτες, διαγράφω τα mail όλων!!! Περισσότερα την Κυριακή!! 😉
Αν υπάρχει κάποιος που δεν έλαβε mail μου ή κάτι θέλει να ρωτήσει μπορεί να μου στείλει εδώ:    marilenartspot@gmail.com

 

Χρόνια πολλά σε όλους για αύριο, για την εθνική μας εορτή!! Εύχομαι να σας βρει η μέρα με τους αγαπημένους σας και να περάσετε ξεκούραστα κι ευχάριστα μαζί τους!! Χρόνια πολλά και για χθες σε Δημήτρηδες και Δήμητρες και στην λατρεμένη Θεσσαλονίκη!!! 😍💋 Σας φιλώ!!

Yara Yara, Νίκος Καββαδίας

 

Καθὼς ἀποκοιμήθηκες φύλαγε βάρδια ὁ κάβος.
Σὲ σπίτι μέσα, ξέχασες προχτὲς τὸ φυλαχτό.
Γελᾶς, μὰ ἐγὼ σὲ πούλησα στὸ Rio γιὰ δύο centavos
κι ἀπὲ σὲ ξαναγόρασα ἀκριβὰ στὴ Βηρυττό.

Μὲ πορφυρὸ στὰ χείλη μου κοχύλι σὲ προστάζω.
Στὸ χέρι τὸ γεράκι σου καὶ τὰ σκυλιὰ λυτά.
Ἀπάνωθέ μου σκούπισε τὴ θάλασσα ποὺ στάζω
καὶ μάθε με νὰ περπατῶ πάνω στὴ γῆ σωστά.

Κοῦκο φοροῦσες κάτασπρο μικρὸς καὶ κολαρίνα.
Ναυτάκι τοῦ γλυκοῦ νεροῦ.
Σὲ πιάνει – μὴν τὸ πεῖς ἀλλοῦ – σὰ γάτα ἡ λαμαρίνα
καὶ σὲ σαστίζει ξαφνικὸ προβέτζο τοῦ καιροῦ.

Τὸ κύμα πάρε τοῦ φιδιοῦ καὶ δῶσ᾿ μου ἕνα μαντίλι.
Ἐγώ, – καὶ σ᾿ ἔγδυσα μπροστὰ στὸ γέρο Τισιανό.
Βίρα, Κεφαλλονίτισσα, καὶ μάϊνα τὸ καντήλι.
Σὲ λόφο γιαπωνέζικο κοιμᾶται τὸ στερνό.

Σοῦ πῆρ᾿ ἀπὸ τὴ Νάπολη μία ψεύτικη καμέα
κι ἕνα κοράλλι ξέθωρο μαζί.
Πίσω ἀπ᾿ τὸ φριγκορίφικο στὴν ἄδεια προκυμαία
ἔβενος, – γλώσσα τῆς φωτιᾶς, στὸ βάθος κρεμεζί.

Φῶτα τοῦ Melbourne. Βαρετὰ κυλάει ὁ Yara Yara
ἀνάμεσα σὲ φορτηγὰ πελώρια καὶ βουβά,
φέρνοντας πρὸς τὸ πέλαγος, χωρὶς νὰ δίνει διάρα,
τοῦ κοριτισιοῦ τὸ φίλημα, ποὺ στοίχισε ἀκριβά.

Γερὰ τὴν ἀνεμόσκαλα. Καφὲ γιὰ τὸν πιλότο.
Λακίζετε, ἁλυσόδετοι τοῦ στεριανοῦ καημοῦ.
Καὶ σένα, ποὺ σὲ κέρδισα μιανῆς νυχτιᾶς σὲ λότο,
σμίγεις καὶ πᾶς μὲ τὸν καπνὸ τοῦ γκρίζου ποταμοῦ.

Μία βάρκα θέλω, ποταμέ, νὰ ρίξω ἀπὸ χαρτόνι,
ὅπως αὐτὲς ποὺ παίζουνε στὶς ὄχθες μαθητές.
Σκοτώνει, πές μου, ὁ χωρισμός; – Ματώνει, δὲ σκοτώνει.
Ποιὸς εἶπε φοῦντο; Ψέματα. Δὲ φτάσαμε ποτές.

Melbourne 1951

 

 

Η φωτογραφία, τραβηγμένη σε μια παραλία της Πελοποννήσου, ήταν η συμμετοχή μου στον 16ο διαγωνισμό Φωτογραφίζειν, που διοργανώνει η Μαρία Νι!! Θέμα του διαγωνισμού, τι άλλο;; Διακοπές!!Τίτλος της φωτό το στιχάκι στα κόκκινα!! Ευχαριστώ πάρα πολύ όλους τους φίλους που χάρισαν ψήφο στην φωτό μου και την Μαρία μας που υπήρξε ακόμα μια φορά άψογη οικοδέσποινα!! Από φθινόπωρο ο καινούριος διαγωνισμός! 😉 Να στε όλοι καλά!! ❤