Αρχείο

Λυσσασμένη γάτα, Τένεσι Ουίλιαμς

                                                                                                       (φωτό από το διαδίκτυο)

Πρόσφατα είδα μια πολύ δυνατή κι αξιόλογη παράσταση που παίζεται στο θέατρο Θησείον, την Λυσσασμένη γάτα του Τένεσι Ουίλιαμς.

Η υπόθεση έχει ως εξής: Στον αγροτικό Νότο της Αμερικής του ’50, γινόμαστε μάρτυρες των εορτασμών των 65 γενεθλίων ενός βαμβακομεγιστάνα. Παρακολουθούμε την εξέλιξη της γιορτής που του διοργανώνει η οικογένειά του και μέσα από τις μεταξύ τους διαπροσωπικές σχέσεις ανακαλύπτουμε τα ψέματα και τις αλήθειες τους. Οικογένεια Πόλιτ. 3 ζευγάρια. Ο Μπιγκ Ντάντυ κι η Μπιγκ Μάμα. Οι δυο τους γιοι με τις γυναίκες τους, ο Μπρικ με την Μάγκυ την γάτα όπως την φωνάζει, που ακόμα δεν έχουν παιδιά κι ο Γκούπερ ο πρωτότοκος με την Μέη που έχουν ήδη 5 και περιμένουν το έκτο σύντομα.  

Άνθρωποι καθημερινοί με τα ελαττώματα και τα προτερήματά τους, ήρωες ρεαλιστικοί. Έχουν να αντιμετωπίσουν τις μεταξύ τους σχέσεις, οικογενειακές, ερωτικές και πάνω από όλα τον ίδιο τους τον εαυτό και την συνείδησή τους. Η αλήθεια διαστρεβλώνεται για χάρη της αγάπης, το ψέμα υφαίνεται με μαεστρία συνειδητά μέχρι κάποιος να τραβήξει λίγο πιο δυνατά την κλωστούλα. Κι ίσως η αλήθεια που θα φανερωθεί να ναι κι αυτή πλεγμένη στα μέτρα του καθένα που την χειρίζεται. 

Ένας πατέρας που του αποκρύπτουν ότι πρόκειται να πεθάνει, ένας γιος που βρίσκει διεξόδο στα υπαρξιακά του αδιέξοδα μόνο στο ποτό. Αραγε ήταν όντως αγνή φιλία μεταξύ εκείνου και του Σκίπερ; Κι η Μάγκυ η γάτα ως που είναι ικανή να φτάσει για να μην χάσει τον άντρα της αλλά και την κληρονομιά; Όχι ότι ο Γκούπερ κι η Μέη δεν καταστρώνουν τα δικά τους σχέδια για να αποκτήσουν εκείνοι την μερίδα του λέοντος με τον θάνατο του Μπιγκ Ντάντυ.

                                                                                                  (φωτό δική μου)

Γέλια, τραγούδια, φωνές, τσακωμοί, χαμόγελα, σιωπές… Υποκρισία, ψέμα, αλήθεια.. Τελικά, τι αποκαλύπτεται και τι αποσιωπάται εκείνη την νύχτα;

Αυτό που σίγουρα μπορώ και θέλω να σας αποκαλύψω είναι το πόσο δυνατά ερμηνεύουν όλοι οι ηθοποιοί τους ρόλους τους και να δηλώσω κατενθουσιαμένη με την Μαρία Κίτσου που δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας!! Αν μπορείτε μην την χάσετε την παράσταση!!

                                                                                      (φωτό δική μου)


Θέατρο Θησείον, Τουρναβίτου 7, Θησείο τηλ:210-3255444

Τετάρτη: 19:00 | Παρασκευή 21:15 | Σάββατο 21:15 | Κυριακή 19:00 από 18/10 έως 01/04

Μπιγκ Ντάντυ: Νικήτας Τσακίρογλου
Μάγκυ: Μαρία Κίτσου
Μπρικ: Ορέστης Τζιόβας
Μπιγκ Μάμα: Ελένη Κρίτα
Γκούπερ: Γεράσιμος Σκαφίδας
Μέη: Μπέτυ Αποστόλου
Γιατρός​ Μπόου: Δημήτρης Ραφαέλος
Αιδεσιμότατος Τούκερ – παιδί:​ Δημήτρης Σταματελόπουλος (τρομπέτα)
Υπηρέτρια Σάλυ – παιδί:​ Μαρία Νίκα (βιολί)

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Νικορέστης Χανιωτάκης
Δραματολογική συνεργασία: Μαριλένα Παναγιωτοπούλου
Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Σκηνικά: Έλλη Λιδωρικιώτη
Πρωτότυπη μουσική: Γιώργος Σιτώτης
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα
Βοηθός Σκηνοθέτη: Εύα ΟικονόμουΒαμβακά
Βοηθός παραγωγής: Έμμα Μαυρέλη
Φωτογραφίες: Αγγελική Κοκκοβέ

Advertisements

Στόμα γεμάτο χώμα, ομάδα Άγρια Σκέψη

 

Ξεκίνησε επισήμως από αρχές Οκτώβρη η καινούρια θεατρική σεζόν και καθώς γνωρίζετε την αγάπη μου και για το θέατρο, άνοιξα διάπλατα την πόρτα της θέασης, με την πρώτη θεατρική παράσταση που παρακολούθησα (κι ευελπιστώ να ακολουθήσουν κι άλλες!!).

Σε έναν ολοκαίνουριο χώρο κοντά στο μετρό της Δάφνης, τον Τεχνοχώρο Εργοτάξιο, η ομάδα Άγρια Σκέψη, στεγάζει την βραβευμένη παράσταση Στόμα γεμάτο χώμα.

Ο χώρος παντρεύει το industrial style με πινελιές vintage αισθητικής που μου άρεσε πολύ. Γυμνοί τοίχοι, γυμνό πάτωμα σε συνδυασμό με ρετρό καπιτονέ πολυθρόνες και καναπέ, υποδέχονται το θεατρόφιλο κοινό που νομίζω χαρίζουν γοητεία κι ατμόσφαιρα!!

Αυτήν την ατμόσφαιρα θέλησα να αποτυπώσω και στις φωτό!! 

 

Στα της παράστασης, γινόμαστε μάρτυρες των σκέψεων κι εξομολογήσεων ενός ερωτευμένου ζευγαριού, το οποίο είναι εγκλωβισμένο σε ένα υπόγειο και σκοτεινό καταφύγιο καθώς βιώνουν το τέλος του κόσμου. Έχουν μόνο ο ένας την συντροφιά του άλλου και μας εξιστορούν πως βιώνουν αυτήν την επώδυνη κατάσταση, την αγωνία τους, την φυγή της ομάδας τους, τα ανεκπλήρωτα όνειρά τους, τις ευχάριστες κι επώδυνες αναμνήσεις τους. Η σκηνή περιβάλλεται από ντάνες βιβλίων και χώμα και στο ταβάνι δεσπόζει μόνο μία αντιασφυξιογόνος μάσκα.

Για μένα, η μυρωδιά του χώματος και τα ηχητικά εφέ της βροχής, της υπόκωφης σκόνης προσθέτουν ακόμα περισσότερο ασφυκτική κι αποπνικτική  χροιά και πιστεύω κρατούν σε εγρήγορση όλες τις αισθήσεις των θεατών.

Ζωντανοί κι εξόχως γλαφυροί οι δυο ηθοποιοί μου άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις, με τις κινήσεις και με τα βλέμματά τους!! Ως αρνητικό, θα θελα να αναφέρω την μικρή διάρκεια της παράστασης. Γύρω στα 40 λεπτά.

 

….«Σε αγάπησα με όλο το φως και το σκοτάδι που έχω μέσα μου… »…….

….«Αγάπη μου, τελικά τα καταφέραμε;…»……

 

 


Πληροφορίες για την παράσταση

Τεχνοχώρος Εργοτάξιο

Διογένους 1,Άγ. Δημήτριος
Τηλ : 6983930220
Παραστάσεις: Πέμπτη& Κυριακή 9.15 μ.μ.
Τιμή : € 8 & 5

 

 

Φίλτρα και στίχοι #5

…με φως και με σκιές:

 

Αφού λοιπόν ο νεκρός δεδικαίωται
τώρα σας λέω πως είχα τσέπες
στο γυμνό μου δέρμα. ( Γιάννης Βαρβέρης)

 

 

Χθες είδα πάλι στον ύπνο μου τον πατέρα.
Καθόμασταν οι δυο μας σ’ ένα τραπέζι με καρό τραπεζομάντιλο.
Κάποιος μας έφερε δυο ποτηράκια και κρασί.
– Είσαι καλά; Του λέω.
– Καλά, καλά, και μου ‘πιασε το χέρι.
– Άντε, στην υγειά σου, είπε.
Σήκωσε το ποτήρι, τσούγκρισε και το άφησε πάνω στο τραπέζι.
– Δεν πίνεις; Ρώτησα.
– Εσύ να πιεις, απάντησε. Εγώ δε θέλω να ξεχάσω….
(Γιάννης Βαρβέρης)

 

 

πηχτός
απλώνει ο χρόνος στο λιθόστρωτο
άλλη τροφή από το πέτρωμα δεν έμεινε
που θα πιάσει ρίζα αυτό το σπέρμα;
(Έκτωρ Κακναβάτος)

 

 

Μπροστά μου υψωνόταν αγέρωχο, το πανάρχαιο δέντρο με τη χαλκοπράσινη φυλλωσιά. Μια βραχνή φωνή αντήχησε μες στην ψυχή μου.
Έπεσα στα γόνατα. Καθώς προσευχόμουν, είδα τα χέρια μου τ’ απλωμένα ικετευτικά, να φεύγουν απ’ τους ώμους μου και σαν περιστέρια να περνούν ψηλά φτερουγίζοντας και να χάνονται μέσα στα φουντωμένα κλαδιά που σκιρτούσαν.
(Ε.Χ. Γονατάς)

 

 

Ὅταν τὶς νύχτες τριγυρνῶ στὴ μοναξιά μου,
ψάχνω μέσ᾿ σὲ χιλιάδες πρόσωπα νὰ βρῶ
ἐκεῖνο τὸ τρεμούλιασμα στὴν ἄκρη τοῦ ματιοῦ σου.
(Ντίνος Χριστιανόπουλος)

 

 

Θά ῾ρθει μιὰ μέρα ποὺ δὲ θά ῾χουμε πιὰ τί νὰ ποῦμε
Θὰ καθόμαστε ἀπέναντι καὶ θὰ κοιταζόμαστε στὰ μάτια
Ἡ σιωπή μου θὰ λέει: Πόσο εἶσαι ὄμορφη, μὰ δὲ
βρίσκω ἄλλο τρόπο νὰ στὸ πῶ
(Μανόλης Αναγνωστάκης)

 

 

Από πού έρχεται η νύχτα; πως μπορεί και μπαίνει μες στα δέντρα
Σαν τη βροχή στο χώμα; Εσύ που είσαι δίπλα μου
Και δεν μπορώ να σ’ αφήσω και να φύγω διότι
Η ψυχή μου είναι σκελετός πουλιού που βρέθηκε εντός σου
Κοίτα με. Μήπως δεν μπορείς βλέποντας με να με στεγνώσεις
Σαν να ‘μαι ένα βρεμένο ρούχο κι εσύ το μεσημέρι;

Πώς να φύγεις; η βροχή σε καρφώνει πάνω μου με χιλιάδες καρφιά
Έγινα εκείνο που θυμάσαι σ’ όλη σου τη ζωή
Είμαι κι ο αγέρας όταν είσαι φωτιά. (Δ.Π. Παπαδίτσας)

 

Λίγες πειραματικές φωτό από μένα και το έργο των ποιητών, θραύσματα στα χέρια μου. Καλή βδομάδα να έχουμε!!

Φίλτρα και στίχοι#1

Φίλτρα και στίχοι #2 

Φίλτρα και στίχοι #3

Φίλτρα και στίχοι #4

Πες κοχύλι❣❣

Καλησπέρα σε όλους!! Πριν προχωρήσω στα της σημερινής ανάρτησης θέλω πολύ να σας ευχαριστήσω κι εκ μέρους του κυρίου Τάσου για τα ζεστά σας σχόλια στην προηγούμενη ανάρτηση για το βιβλίο του κ Κάβουρα. Ο ίδιος θέλησε να χαρίσει κι ένα αντίτυπο στον νεότερο σχολιαστή της έτσι θα δοθεί στην Κική μας!! Να στε καλά κύριε Τάσο για την όμορφη κίνησή σας!!

 

Και τώρα μαζί με εμένα πες κοχύλι και δες!! Ξεπρόβαλλε από την Κατερίνα, το περιοδικό της δικής μου εφηβείας, πάνω σε καρτ ποστάλ της δεκαετίας του 90. Κι όχι στην σούπερ Κατερίνα, στην άλλη την απλή!! Συλλογή από λογιών αφίσες και καρτ ποστάλ και μέσα από τον πάκο μου, να σου ξεπροβάλλει μια  ρομαντική καλοκαιρινή που γράφει i love u!!

 

Πες κοχύλι και δες!! Ακόμα μια κάρτα!! Αυτήν την φορά χειροποίητη, καλοκαιρινή, που ταξίδεψε από το Αγρίνιο κι έφερε ευχές και δώρα από το Μαράκι μας για το περυσινό secret spring circles!! Κι αν δεν θυμάσαι μπες εδώ να φρεσκάρεις την μνήμη!! Μοτίβο καλοκαιρινό, ταξιδιάρικο κι η μπλε χάρτινη θάλασσα να συντροφεύει την βαρκούλα και τα κοχυλάκια!!

 

Πες κοχύλι και δες!! Ακόμα ένα ξεχωριστό δώρο!! Αυτήν την φορά από την γλυκειά Τέτα. Το υποδέχτηκα το 2013 κι ακόμα κοσμεί το μπαλκόνι μου!! Ένα τεράστιο θαλασσινό mobile με κοχύλια, αστερία και ένα χειροποίητο καράβι από θαλασσόξυλα!!

 

Πες κοχύλι και δες!! Θα σε πάω ακόμα πιο πίσω!! Κάπου στα μέσα προς τέλη του 90 αν δεν κάνω λάθος!! Ένα μεγάλο αστραφτερό κοχύλι δώρο από χέρι φιλικό!! Όταν κατέβηκα Ρέθυμνο για σπουδές ήρθε παρέα με άλλα πολύτιμα αντικείμενα για να χω μια υποψία Αθήνας μαζί μου. Α!! Από δω και πέρα για τις ανάγκες της φωτογράφησης επιστρατεύτηκε δημιουργική αίσθηση θάλασσας, νερού και πάγου!! 😉

 

Πες κοχύλι και δες!! Όταν είδα την λαμπάδα το 2010 με αυτό το πανέμορφο διακοσμητικό, μου την αγόρασα χωρίς δεύτερη σκέψη!! Από τότε είναι κι εκείνη στην θαλασσινή γωνιά της βιβλιοθήκης μου!! Ε, μην μου πεις πως μέχρι τώρα δεν υποψιάστηκες ότι υπάρχει τέτοια γωνιά στον χώρο μου;;; 😉 Τι ποια εκείνη καλέ;;; Η γοργόνα μου με το δελφίνι και τα κοχύλια της!!

 

Πές κοχύλι και δες!! Δυο πανέμορφα κοχυλοδαχτυλίδια τα οποία απέκτησα με διαφορά ενός χρόνου από τα bazaar που διοργανώνει το ξεblogάρισμα κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα!! Δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιοι θέλησαν να τα αποχωριστούν, ίσως οι κάτοχοί τους να τα βαρέθηκαν αλλά έτσι βρέθηκαν στα δάχτυλά μου!! Έχει ένα γοητευτικό μυστήριο να αποκτάς μεταχειρισμένα αντικείμενα, βιβλία!!  

 

Μια τελευταία φορά πες κοχύλι και δες!! Από το πιο πολύτιμα δώρα που μου χει χαρίσει η θάλασσα!! Σαλαμινιώτικο κοχύλι αμπαλόνι ασινίνα!! Ομολογώ πως δεν ήξερα αυτήν του την ονομασία, το ψαξα λίγο στο διαδίκτυο!! Το απέκτησα κάπου στην δεκαετία του 90, το χω φορέσει κολιεδάκι, το χω φορέσει βραχιολάκι κι ακόμα στολίζει την γωνιά μου όταν δεν το φορώ!! Δεν είναι τόσο όμορφη αυτή η φιλντισένια αντανάκλαση;;;

 

 

Πες μου μια λέξη, μας προέτρεψε και φέτος η Αλέξανδρα μας για να συνοδεύσει το secret spring circles 2017!! Μια λέξη που να θυμίζει άνοιξη!! Το δικό μου ταίρι, η Ελένη από το Καρυδότσουφλο, επέλεξε την λέξη κοχύλι!! Κι επειδή είναι κι άκρως καλοκαιρινή λέξη ελπίζω να σας ταξιδέψει κι εσάς!! 

Ήθελα αυτή η ανάρτηση να χει λίγο πιο προσωπικό τόνο, να μοιραστώ μαζί σας την αγάπη μου για το καλοκαίρι και τα πολύτιμα λάφυρά του, τα κοχύλια που έχω στην κατοχή μου καθώς και τις αναμνήσεις που αυτά συνοδεύουν!! Ευχαριστώ πάρα πολύ την Ελένη για την έμπνευσή της και την Αλεξάνδρα για την υπέροχη ιδέα της να κινητοποιήσει την γειτονιά μας!!

Να περνάτε όμορφα ότι κάνετε!!!

 

 

 

 

Βόλτα ανοιξιάτικη στο κέντρο

Καλησπέρα φίλοι μου και καλή βδομάδα να έχουμε!! Ο Μάης μας αφήνει σιγά σιγά, μια με μίνι καύσωνα και μια με δροσιά και βροχούλα. Εντάξει, ούτε εκείνος δεν ξέρει τι θέλει!! Τέλη Απρίλη και κοντά στα μέσα του Μάη έκανα τις βολτίτσες μου, που αλλού, στο λατρεμένο ιστορικό κέντρο και στα σοκάκια του Ψυρρή!!

Άλλη χάρη, άλλη ομορφιά. Ένα ονειρεμένο ανακάτεμα από μυρωδιές κι εικόνες του τώρα και του τότε, μια αρμονική μέσα στην αταξία της συνύπαρξη που πάντα θα μου δίνει και κάτι καινούριο που ως τώρα δεν είχα ανακαλύψει!!

Εκεί που η Τζένη συναντά τον Παυλάρα στην λουλουδιαστή ρομβία και σαν να τους βλέπω να φέρνουν τις γυροβολιές τους με το γαρούφαλλο στο αυτί κι από δίπλα σιγοντάρουν κι οι υπόλοιποι αγαπημένοι ηθοποιοί που στολίζουν κι αυτοί την πανέμορφη ρομβία που βρέθηκε μπροστά μου σε μια γωνιά!! Και λίγο παραπέρα λίγη φιλοσοφία περί έρωτος γιατί κι οι τοίχοι έχουν καρδιά μωρέ!!  Κι όλοι κι όλα, περαστικοί, διαβάτες, χρώματα, μπογιές, μάρμαρα, φωνές ένα χαρμάνι πολύπλοκο, μυστηριώδες, μεστό κι αυθεντικό που ξέρει να κρατά στον χρόνο!! Σας φιλώ!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η αγάπη της μάνας, Πατρίτσια Κολαΐτη

 

 

Η μητέρα συνθλίβει τα γόνατα της κόρης
Πρώτα το ένα 
Μετά το άλλο
Κατόπιν, εκτελεί μια σειρά από δοκιμαστικά 
Τοποθετεί την κόρη σε θέση οκλαδόν
«Σήκω» της λέει
«Μα δε μπορώ» απαντά η κόρη
Η μητέρα την πιάνει απ’ τις μασχάλες 
Την κρατάει όρθια και τραβάει απότομα τα χέρια
Επαναλαμβάνει το τεστ δυο-τρεις φορές
Η κόρη κάθε φορά σωριάζεται σαν πάνινη κούκλα.
Τότε η μητέρα παίρνει την κόρη αγκαλιά
«Αγάπη μου» της λέει
«Γλυκιά μου αγαπούλα
τώρα 
– τι να κάνω; – 
θα γίνω 
από ‘δω και μπρος για πάντα η πατερίτσα σου».
Χρόνια πολλά σε όλους φίλοι μου!! Χριστός Ανέστη!! Εύχομαι να περάσατε πολύ πολύ όμορφα και ξεκούραστα τις φετινές άγιες μέρες, συντροφιά με τους αγαπημένους σας!!
Πριν λίγες μέρες, ένα ακόμα Φωτογραφίζειν έλαβε τέλος!! Αυτήν την φορά το θέμα ήταν Εικόνα και ποίηση!! Ένα καταπληκτικό θέμα που μας ενέπνευσε σε δημιουργικές φωτογραφίες!! Εδώ μπορείτε να δείτε την νικητήρια φωτό καθώς κι όλες τις συμμετοχές!! Ένα τεράστιο μπράβο σε όλους και φυσικά στην Μαρία μας που διοργάνωσε πάλι με μεράκι το Φωτογραφίζειν στον ζεστό και φιλόξενο χώρο της!!
Σας ευχαριστώ πολύ για τις ψήφους!! Με το καλό και στο επόμενο Φωτογραφίζειν!! Να στε όλοι καλά!! Σας φιλώ!!

Hello February!!

Αποτέλεσμα εικόνας για hello february

 

Καλησπέρα σε όλους!! Καλό μήνα να έχουμε!! Ας είναι λίγο πιο φωτεινός και ζεστός ο Φλεβάρης, α και προσοχή στις εκλείψεις!!! 😉 Μην απορείτε καθώς όπως λένε το 2017 είναι το έτος του πετεινού, του κόκκορα άρα το πλέον  σίγουρο είναι ότι θα μας κάνουν να λαλήσουμε!!

Έχει λίγες μέρες που δεν έχω περάσει από τα blogάκια σας αλλά θα αναπληρώσω άμεσα τις επισκέψεις μου!!  

Καταρχήν ετοιμάζω μια συλλογική ανάρτηση με όλη την πορεία των δώρων της μυστικής μας αποστολής καθώς όλα τα δωράκια παραδόθηκαν,έστω και μετ εμποδίων κι εδώ είναι που θέλω ακόμα μια φορά να σας ευχαριστήσω όλους κι όλες που συμμετείχατε και κρατήσατε ζωντανή την αγαπημένη παράδοση ανταλλαγής δώρων!! Κι όσους μπήκαν στην διαδικασία να ετοιμάσουν και δεύτερο δωράκι καθώς το πρώτο είχε χαθεί, το εκτιμώ απίστευτα!! Σας ευχαριστώ όλους ολόψυχα!! Και του χρόνου με το καλό να ξαναμαζευτούμε!!

Όσον αφορά την πορεία του συλλογικού μας διηγήματος, Το κόκκινο νυφικό, για όσους ακόμα δεν το έχουν διαβάσει ή έχουν χάσει κάποιες συνέχειες, μπορείτε να μπείτε στους παρακάτω συνδέσμους και να το διαβάσετε με την σειρά ανάρτησης:

 

Το πρώτο Φωτογραφίζειν του 2017 έλαβε τέλος πριν λίγες μέρες!! Το φωτογραφικό δρώμενο το διοργανώνει κάθε φορά με κέφι και φροντίδα η Μαρία Νι!! Το θέμα μας ήταν Γέφυρες!! Εδώ μπορείτε να δείτε όλες τις συμμετοχές καθώς και την νικητήρια φωτό που διακρίθηκε πανηγυρικά!!! Εγώ συμμετείχα με μια φωτό που είχα τραβήξει πριν λίγα χρόνια στην Βάστα Αρκαδίας, ένα γεφυράκι κοντά στο εκκλησάκι της Αγίας Θεοδώρας!! Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία μου για την φιλοξενία σου!!

 

Χθες ο ταχυδρόμος μου έφερε ένα πακετάκι από την Κάτια μας!! Μέσα είχε μια καρτούλα με ζεστές ευχές, δυο χειροποίητα κολιέ κι ένα στολίδι για το δέντρο!! Σε ευχαριστώ από καρδιάς Κάτια μου για τα πανέμορφα δωράκια και την σκέψη σου!! ❤

 

 

 

 

 

 

 

Να στε όλοι καλά κι όπως μπορούμε την παλεύουμε πάντα!! Ξέρετε!!! 😉 Σας φιλώ!!