Tag Archive | κέντρο Αθήνας

Καλαπόδι!!

 

Καλημέεεραααα!! Καλό μήνα, είπαμε;;; Δεν είπαμε!! Καλό μας μήνα λοιπόν, όσο γίνεται ήρεμο και δημιουργικό!! Τις προάλλες σκεφτόμουν πως τέτοιες μέρες πέρσυ και πρόσπερσυ είχα κατεβάσει ρολάκια στο blog αλλά φέτος αποφάσισα να μαι ενεργή το καλοκαίρι με όσες περισσότερες αναρτήσεις  μπορώ καθώς από την μια τα δημιουργικά τα ντεκουπαζικά, προσωπικά τα ευχαριστιέμαι πιο πολύ σαν έχει πιάσει κρυουλάκι!! Ο καθένας με τις παραξενιές του!! Κι από την άλλη και τα άλλα τα δημιουργικά, τα κειμενικά, έχουν πιάσει αράχνες καθώς έμπνευση στο ναδίρ!!

Αλλά δεν πάω πουθενά πουθενά, εδώ θα μείνω που λέει και το άσμα!! Έχω ξεσκονίσει κυριολεκτικά και μεταφορικά, ράφια και συρτάρια κι ότι έχω σε αδιάβαστο ή μισοδιαβασμένο σε βιβλία ετών (όχι αστεία, μιλάμε ετών έτσι.. ) το έχω πάρει ζεστά σιγά σιγά να τα διαβάσω καθότι κάποτε ήμουν αχόρταγη βιβλιοφάγα και πως κατάντησα έτσι με τόσες αδιάβαστες ντάνες πολύ μου κακοφαίνεται. Και δεν γίνεται να ναι πια όοοολα τα βιβλία που χω μπάφλες για να τα παρατάω, κάπου φταίω κι εγώ οπότε μπαίνει στην κορυφή της λίστας να ασχοληθώ και να απολαύσω τα βιβλία μου!! Αν σας πιάνει κι εσάς κατά καιρούς μια ψιλοαδιαφορία για την ανάγνωση κι έχετε ντάνες επί ντανών τα αδιάβαστα αλλά εκεί, αγοράζετε σε κάθε ευκαιρία καινούρια γιατί, πως να το κάνουμε , καταβάθος είναι μεγάλη αγάπη, πείτε μου το στα σχόλια!! Αν με νιώθετε κι εσείς πείτε μου πως την παλεύετε!! 🙂 

Τις προάλλες που είχα κατέβει στο κέντρο για κάτι δουλίτσες, δεν μπορούσα φυσικά να μην κάνω και μια ωραία βολτίτσα από του Ψυρρή μέχρι το Μοναστηράκι. Στον δρόμο συνάντησα πολλά παλαιοπωλεία με καταπληκτικά πράγματα αλλά έδειξα την απαιτούμενη αυτοσυγκράτηση κι επικεντρώθηκα μόνο σε αυτό που αναζητούσα.. Καλαπόδια!! Τα μαγαζιά κι οι πάγκοι ευτυχώς δεν ξεμένουν ποτέ από καλαπόδια αν και το πιο δύσκολο είναι να τα βρεις σε μικρά μεγέθη. Διάλεξα λοιπόν καμπόσα παλιά, ξύλινα καλαπόδια και χάρηκα πολύ που βρήκα και γυναικεία καλαπόδια, με μυτερή και στρογγυλή άκρη!! Έχω κρατήσει αρκετά να τα κάνω με decoupage, έτσι σε πιο ρομαντικό στυλ με τις κατάλληλες χαρτοπετσέτες αλλά η αλήθεια είναι ήθελα πολύ κάποια να τα επεξεργαστώ μόνο με χρώματα και πατίνες, έτσι για το κάτι διαφορετικό και για πειραματισμό!!

Ετοίμασα λοιπόν καλαπόδια επεξεργασμένα με ακρυλικά και πατίνες και προσπάθησα να τους δώσω εφέ σκουριάς!! Να μοιάζουν λίγο μπρούτζινα, λίγο χάλκινα, λίγο χρυσαφιά και πεπαλαιωμένα. Τους έκανα και κρακελέ ενός συστατικού σε κάποια σημεία και μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε το αποτέλεσμα!! Από κοντά οι πατίνες ιριδίζουν ακόμα πιο έντονα!!

Σας φιλώ κι ότι κάνετε να περνάτε όμορφα!! Καλή βδομάδα να έχουμε!!!

 

 

 

Ιούνης= βιβλία+θέατρο

 

Εντάξει και δικαίως θα μου πείτε πως καλοκαίρι και μάλιστα στην Ελλάδα μας είναι ήλιος, θάλασσα, μπάνια, ταβερνάκια!! Ε, αρχές Ιούνη πλησιάζουν ας μην πιάσει ακόμα ο καύσωνας γιατί τον βλέπω να έρχεται κι αλοίμονό μας!! Οπότε μαζεύω δροσιά μιας που τα φερε έτσι ο Μάης και μέχρι να αρχίσουν τα μπάνια και τα λοιπά (καθώς μην ξεχνάμε βρε κάτι καταπληκτικές διακοπάρες που θα κάνουμε και φέτος στα μπαλκόνια 😜😜), σας έχω ωραίες προτάσεις για όσους φίλους μένουν στην Αθήνα κι έχουν όρεξη για βιβλία και θεατράκι μέσα στον Ιούνη!! Ακούστε και το τραγούδι!! Μούρλια!!

 

 

 

Για 40η χρονιά διοργανώνεται στο κέντρο της Αθήνας, στον πεζόδρομο της Ερμού, η γιορτή του βιβλίου, από 26 Μάη έως 11 Ιούνη!! Η έκθεση θα λειτουργεί τις καθημερινές (6μ.μ.- 10 μ.μ ), το Σάββατο (10 π.μ.- 2:30μ.μ. & 6:30 μ.μ-11μ.μ. ) και την Κυριακή (10 π.μ.- 2:30μ.μ. & 6:30 μ.μ-10:30μ.μ. ).

Κι αν κάνετε αυτήν την βολτίτσα μην ξεχνάτε, θα προσθέσω εγώ, να κάνετε και ένα πέρασμα στα παλαιοβιβλιοπωλεία που βρίσκονται στο Μοναστηράκι και στο Θησείο, όπου μπορείτε να ανακαλύψετε σπουδαίους συγγραφικούς θησαυρούς σε απίστευτες τιμές!! Μιλάμε για τον παράδεισο των βιβλιοφάγων!!

 

Πάμε στα θεατράκια μας τώρα!! Έως την Κυριακή 11/6 θα παίζεται στο θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου, η παράσταση Φωνές, του Χάρολντ Πίντερ με τους : Δημήτρη Καταλειφό, Όλια Λαζαρίδου, Λουκία Μιχαλοπούλου, Νίκο Πουρσανίδη, Μάνο Καρατζογιάννη και τον μικρό Σπύρο Γουλιέλμο. 
Περισσότερες πληροφορίες για τα εισητήρια, τις ώρες και τους συντελεστές εδώ.
Όπως αναφέρει ο ίδιος ο σκηνοθέτης-ηθοποιός Μάνος Καρατζογιάννης: «Θέμα της παράστασης είναι η ταυτότητα μέσα από τη σχέση μας με το χρόνο, το σύντροφο και την οικογένεια μας, την εξουσία. Σήμερα που ακόμα και στις πιο ιδιωτικές σχέσεις έχει εισβάλει ως ενδιάμεσος η τεχνολογία. Σήμερα που η εξουσία διεθνώς κατασκευάζοντας γερά άλλοθι διαπράττει τα πιο φριχτά εγκλήματα.» (πηγή)
Η παράσταση Διαβατήριο: Ένα πράσινο κουμπί (Passport: Zelenyia button). Σε σκηνοθεσία Νίκου Καμτσή. Παίζουν οι ηθοποιοί: Εύα Γαλογαύρου ,Νίκος Καραστέργιος, Άντα Κουγιά, Αντρια Ράπτη, Σάκης Τσινιάρος, Λαμπρινή Θάνου, Δήμητρα Μυφτάρι, Desislava Mincheva,Veselina Babadzhankova, Anna Giniewska, Marek Kosciolek, Sonja Lindblom, Davide Filippi, Valentina Parisi, Ivan Thedor

Μια γυναίκα, μετανάστης από τη Βουλγαρία  περνά τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα μέσω Τουρκίας και δύο Έλληνες συνοριοφύλακες τη συλλαμβάνουν. Παρά την εμφανή ταλαιπωρία της, οι συνοριοφύλακες της περνούν χειροπέδες και την ανακρίνουν. Μέσα από την ανάκριση, τους διηγείται όλη την ιστορία της σχετικά με το πώς έφτασε μέχρι τον Έβρο μαζί με άλλους. Στη διάρκεια της αφήγησης οι συνοριοφύλακες συνειδητοποιούν ότι όλο της το βίος είναι ένα σωρό κασέτες, που τις έχει κατάσαρκα δεμένες σφιχτά πάνω στο σώμα της. Είναι όλη η περιουσία της στην ξενιτιά που επέλεξε να πάει και η ταυτότητα της.

Χωρίς άλλες αποσκευές παρά μόνο τις αναμνήσεις της και με ένα πράσινο κουμπί ραμμένο πάνω της για διαβατήριο έρχεται σε μια ξένη χώρα και μη έχοντας τίποτα άλλο, καταθέτει αισθήσεις και μνήμες.Βάζοντας την μία πίσω από την άλλη τις κασέτες στο κασετόφωνο, ζωντανεύουν πρόσωπα, γεγονότα και ιστορίες. Μέσα από τις προσωπικές ιστορίες ζωντανεύει η ιστορία της Ελλάδος από 1945 και μετά και η ιστορία της μετανάστευσης σε ένα μεγάλο μέρος της Ευρωπαϊκής ηπείρου.  Έτσι η σκηνή γίνεται χώρος μαρτυρίας όπου με ποιητικό τρόπο διαγράφεται η μεταναστευτική περιπέτεια της Ελλάδος και της Ευρώπης και ο σπαρακτικός άγριος αποχωρισμός οικογενειών, από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά.

 Η παράσταση θα ανέβει 3 και 4 Ιουνίου στις 21.15 στο θέατρο Ρεματιάς Χαλανδρίου, με ελεύθερη είσοδο. Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση και τους συντελεστές εδώ.
Για κρατήσεις θέσεων: 2108656004, 2108679535

 

 

Από 1-11 Ιουνίου θα ανέβει η Μητρόπολη του Αργύρη Πανταζάρα και της καλλιτεχνικής ομάδας momentum, στο Σύγχρονο Θέατρο. Με τους: Χαρά Μάτα Γιαννάτου, Μελισσάνθη Μάχουτ, Πέπη Κώνστα, Γιώργο Κατσή, Αγησίλαο Μικελάτο, Κωνσταντίνο Πλεμμένο, Αργύρη Πανταζάρα

Στη Μητρόπολη περιλαμβάνονται αποσπάσματα:
Αντιγόνη (μετάφρ. Νίκου Α. Παναγιωτόπουλου), Οιδίπους Τύραννος (μετάφρ. Νίκου Α. Παναγιωτόπουλου), Βάκχες (μετάφρ. Γιώργου Χειμωνά), Μήδεια (μετάφρ. Γιώργου Χειμωνά), Ηρακλής Μαινόμενος (μετάφρ. Γιώργου Μπλάνα)
Παράσταση-πραγματεία για τα ανεπιθύμητα νέα μιας μαύρης εποχής και το ανθρώπινο χορικό γύρω απ’ την πτώση και το θαύμα. Ανάγνωση μιας συγκυρίας εκπύρωσης και ύβρης.
Μια παράσταση πάνω στις έννοιες της φυγής, της άφιξης, της μνήμης και της λήθης. Έννοιες που στην εποχή μας, εν μέσω συρράξεων και βιαιοπραγιών, οδηγούν πλήθος ανθρώπων σε αναζήτηση νέου τόπου, αποκτώντας τρομακτική βαρύτητα.Επί σκηνής, σε έναν έρημο και άγονο τόπο, συναντιούνται οι αγγελιαφόροι αρχαίων ελληνικών τραγωδιών. Συνθέτουν το δικό τους δράμα. Κάθε άγγελος είναι ένας τόπος, μια εποχή, μια ιστορία. Ανώνυμοι μάρτυρες γεγονότων, πόνου, βίας, θανάτων και θαυμάτων. Μάρτυρες πτώσεων, ιδεών, ανθρώπων και πολιτισμών. Προσεύχονται για μια χώρα που πεθαίνει. Μέσα από τον μύθο και την ιστορία δομούν τη δική τους «ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ». (πηγή)
Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση, τα εισητήρια, τις ώρες και τους συντελεστές εδώ.

 

 

Εδώ δεν χρειάζονται πολλές συστάσεις, οκ δεν είμαι αντικειμενική!! Ε, και;; Η λατρεμένη μου Γλυκερία σε ακόμα μία συνεργασία με τον Γιάννη Σκουρλέτη και την bijoux de kant, συμμετέχουν στο Φεστιβάλ Αθηνών κι Επιδαύρου 2017 με την παράσταση, Οι κόρες/Η νέα ποιητική της Αθήνας. Στο Μικρό Χρηματιστήριο Αθηνών, από 30/6 έως 3/7 στις 21.00

H bijoux de kant ανοίγει το σεντούκι με την ποιητική προίκα της πόλης των Αθηνών για να την απλώσει στο νυφικό κρεβάτι. Ο λόρδος Μπάυρον κι ο Παλαμάς αλλάζουν ρούχα, πετάνε πατρογονικές φορεσιές, κάπες και καπέλα, για να συναντήσουν τη μαύρη καλλονή της Λένας Πλάτωνος και τα μοντέρνα κτήρια του Ασλάνογλου. Μέσα από το παιχνίδι της Νούλας και της Νανάς τα ποιήματα για την Αθήνα γίνονται το μαγικό πασπαρτού μιας νέας ελευθερίας, μιας νέας περιπλανώμενης ποίησης, που ανακαλύπτει εκ νέου την πόλη που της ανήκει. H bijoux de kant αφηγείται τις μουσικές, τα τοπία, τις λέξεις αυτού του αρχαίου βρέφους. Το παλιό που βαραίνει και το νέο που καταργεί τη βαρύτητα του κληροδοτήματος απαγγέλλουν και υπόσχονται. Ένα ακρόαμα απεξάρτησης, σε αναζήτηση μιας νέας συνθήκης ελευθερίας για την Αθήνα που είμαστε όλοι εμείς. Περισσότερες πληροφορίες εδώ καθώς κι η πηγή!!

 

Σύλληψη – Σκηνοθεσία – Σκηνογραφία – Κοστούμια: Γιάννης Σκουρλέτης
Ποιητική ανθολόγηση: Χριστόφορος Λιοντάκης
Κείμενο: Γλυκερία Μπασδέκη
Συνεργάτις σκηνοθέτις: Ηλέκτρα Ελληνικιώτη
Συνεργάτης Σκηνογράφος-Γλυπτικές Συνθέσεις: : Κωνσταντίνος Σκουρλέτης
Συνεργάτις ενδυματολόγος: Δήμητρα Λιάκουρα
Παίζουν η Λένα Δροσάκη και η Άλκηστις Πουλοπούλου
Συμμετέχει 15μελής χορός

 

Εύχομαι να βρήκατε ενδιαφέρουσες τις προτάσεις!! Αφήστε μου αν θέλετε στα σχόλια και τις δικές σας!! Καλή θέαση, καλές βόλτες και γενικά όλα με το καλό!! Πάντα!! Σας φιλώ!! 😘

 

Βόλτα ανοιξιάτικη στο κέντρο

Καλησπέρα φίλοι μου και καλή βδομάδα να έχουμε!! Ο Μάης μας αφήνει σιγά σιγά, μια με μίνι καύσωνα και μια με δροσιά και βροχούλα. Εντάξει, ούτε εκείνος δεν ξέρει τι θέλει!! Τέλη Απρίλη και κοντά στα μέσα του Μάη έκανα τις βολτίτσες μου, που αλλού, στο λατρεμένο ιστορικό κέντρο και στα σοκάκια του Ψυρρή!!

Άλλη χάρη, άλλη ομορφιά. Ένα ονειρεμένο ανακάτεμα από μυρωδιές κι εικόνες του τώρα και του τότε, μια αρμονική μέσα στην αταξία της συνύπαρξη που πάντα θα μου δίνει και κάτι καινούριο που ως τώρα δεν είχα ανακαλύψει!!

Εκεί που η Τζένη συναντά τον Παυλάρα στην λουλουδιαστή ρομβία και σαν να τους βλέπω να φέρνουν τις γυροβολιές τους με το γαρούφαλλο στο αυτί κι από δίπλα σιγοντάρουν κι οι υπόλοιποι αγαπημένοι ηθοποιοί που στολίζουν κι αυτοί την πανέμορφη ρομβία που βρέθηκε μπροστά μου σε μια γωνιά!! Και λίγο παραπέρα λίγη φιλοσοφία περί έρωτος γιατί κι οι τοίχοι έχουν καρδιά μωρέ!!  Κι όλοι κι όλα, περαστικοί, διαβάτες, χρώματα, μπογιές, μάρμαρα, φωνές ένα χαρμάνι πολύπλοκο, μυστηριώδες, μεστό κι αυθεντικό που ξέρει να κρατά στον χρόνο!! Σας φιλώ!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πάμε θέατρο;

Καλημέρα φίλοι μου! Ελπίζω να περάσατε ένα ξεκούραστο κι ευχάριστο σ/κ! Επιτέλους πήρε μπρος η γραμμή του διαδικτύου!! Η βδομάδα μας  ξεκινά δυνατά και δημιουργικά καθώς θέλω πολύ να σας προτείνω κάποιες θεατρικές παραστάσεις που είδα πρόσφατα κι ενθουσιάστηκα! Κι επειδή ξέρω ότι πολλοί φίλοι λόγω των οικονομικών συνθηκών αδυνατούν να παρακολουθήσουν θεατρικές παραστάσεις, προσπαθήστε όσο γίνεται να αναζητάτε προσφορές και προσκλήσεις από θεατρικές ιστοσελίδες!! 😉

Πρέπει να χω δει συνολικά από τέλη Σεπτέμβρη γύρω στις 6-8 παραστάσεις αλλά έχω αποφασίσει εξ’ αρχής πως εδώ θα αναφέρομαι μόνο σε όσες ξεχώρισα και πραγματικά τις ένιωσα. Κι αφού οι τελευταίες μου θεατροπροτάσεις ήταν λίγο πριν την άνοιξη, σήμερα έχω 2 πολύ ωραίες και διαφορετικές παραστάσεις να σας προτείνω!  Την άλλη Δευτέρα, έρχονται ακόμα 2!! Μέχρι τότε καλή μας βδομάδα κι όσο μπορούμε να βουτάμε στην τέχνη!!

marivaux6-new

Θα αρχίσω με μια ευχάριστη και δροσερή κωμωδία του Πιέρ ντε Μαριβό, οι Καλοπροαίρετοι Θεατρίνοι, που παίζεται στο θέατρο Τόπος Αλλού, στην Κυψέλη. 

Όλοι θέλουν να γίνουν καλλιτέχνες.

Όλοι επιθυμούν δόξα ηθοποιού (που λέει ο λόγος).
Δεν αναφερόμαστε στο ελληνικό θέατρο, την κατάσταση στις δραματικές σχολές ή την ανεργία των ανθρώπων του θεάτρου.

Αναφερόμαστε στο σπίτι της Md Αργκάντ.
Πήραν φωτιά οι υπηρέτες κι άφησαν κουζίνες, μαγειρέματα κι όλες τις δουλειές και καταπιάστηκαν με το ανέβασμα του έργου του Μερλέν.
Τι εστί Μερλέν; Υπηρέτης και κρυπτοσκηνοθέτης.
Έγραψε (που λέει ο λόγος) πόνημα θεατρικόν κι ερωτικόν και μάζεψε το υπόλοιπο υπηρετικό προσωπικό να το ανεβάσει.
Όλα αυτά γίνονται με ευκαιρία τους γάμους των αφεντάδων τους, Αντζελίκ και Έραστ. Τι το΄θελαν;
Καυγάς τρικούβερτος ξέσπασε και παραλίγο αντί για το γάμο των δύο νέων να παντρευόταν ο…Κουτρούλης. Στο παραπέντε και με την επέμβαση του βασιλιά (όπως πάντα) αποφύγαμε την κηδεία, τον κλαυθμό και οδυρμό. Αφέντες, κυρίες (που λέει ο λόγος) κύριοι, αριστοκράτες και πληβείοι έγιναν μαλλιά κουβάρια.
Έτσι, το «Καλοπροαίρετοι θεατρίνοι» μένει μόνο στον τίτλο του έργου να μας κλείνει το μάτι ειρωνικά. (πηγή)

Ωραία κωμωδία εποχής, καλοκουρδισμένη παράσταση που χαρίζει γέλιο αβίαστα!! Οι ηθοποιοί σε παρασέρνουν ευχάριστα και δημιουργούν την κατάλληλη ατμόσφαιρα με το παίξιμο και τα τραγούδια τους!! Και φυσικά δεν μπορώ να αμελήσω το εξαιρετικά συγκινητικό φινάλε του θεατρικού!!

Η μετάφραση από τα γαλλικά είναι της Άντας Κουγιά. Η τελική απόδοση του κειμένου και η σκηνοθεσία είναι του Νίκου Καμτσή, που θα επιμεληθεί και τους φωτισμούς. Σκηνικά-Κοστούμια: Μίκα Πανάγου Μουσική: Χρήστος Ξενάκης Έντυπα: Τόπος Άρτε

Παίζουν: Βίκυ Αθανασίου, Νίκος Καραστέργιος, Άντα Κουγιά, Μυρσίνη Μορέλλι, Ειρήνη Καζάκου, Ανδρέας Παπαγιαννάκης, Μαρκέλλα Στάμου, Σάκης Τσίνιαρος, Αλεξάνδρα Χαραλαμπίδου.

Κάθε Παρασκευή και Σαββάτο 9.00 μμ και Κυριακή 7.30 μμ
Θέατρο «ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟύ»
Κεφαλληνίας 17 & Κυκλάδων, Αθήνα 11360 τηλ. 210.86.56.004 – 210.8679535

 

 

Η επόμενη παράσταση είναι ένα κοινωνικό θεατρικό έργο του Χάρολντ Πίντερ, το Πάρτυ Γενεθλίων, που παίζεται στο Από Μηχανής Θέατρο, στο Μεταξουργείο.

H ιστορία διαδραματίζεται σε μία μίζερη παραθαλάσσια πανσιόν και διαρκεί μία ημέρα. Στην πανσιόν αυτή, την οποία διατηρεί η Mεγκ, μια καλοσυνάτη γυναίκα με τον σύζυγό της Πητ, έχει βρει καταφύγιο ο Στάνλεϋ, ένας πρώην πιανίστας . Mοναδικός ένοικος της πανσιόν μέχρι τη στιγμή που καταφθάνουν δύο μυστηριώδεις τύποι για να τον πάρουν μαζί τους. Mετά από μια παράλογη και εξοντωτική ανάκριση του οργανώνουν ένα «πάρτι γενεθλίων», το οποίο σταδιακά μετατρέπεται σε καφκικό εφιάλτη. Όπως ο Σάμιουελ Μπέκετ, έτσι και ο Πίντερ αρνείται να παράσχει λογικές εξηγήσεις για τις ενέργειες των χαρακτήρων του. Το νόηµα του έργου δεν εξαρτάται από το να γνωρίζουµε τί έκανε ο Στάνλεϊ. Αυτό που πρέπει να ξέρουµε είναι ότι σε κάποιο σηµείο του παρελθόντος του αυτός, όπως όλοι µας, έκανε κάτι, είναι ένοχος.

Η σωµατική κατάρρευση του Στάνλευ µε τη συνακόλουθη απάλειψη της ανθρώπινης συνείδησης και την αχρήστευση του ανθρώπινου μυαλού βρίσκονται συχνά στην καρδιά του πιντερικού ενδιαφέροντος. (πηγή)

Αξιοθαύμαστοι όλοι οι συντελεστές!! Βίωναν κάθε λέξη, κάθε παύση!! Είναι από τα θεατρικά που τα παίρνεις μαζί σου όταν τελειώνει η παράσταση κι ιδιαίτερα στο γεγονός ότι δεν προσφέρει κάποια λύση αλλά επιπλέον προβληματισμό!! Μην γυρέψετε λογικές εξηγήσεις, καθώς το έργο ακροβατεί, ηθελημένα, ανάμεσα στο λογικό και το παράλογο!!

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Δημοσθένης Παπαδόπουλος
Σκηνικά – Κοστούμια: Νίκος Αναγνωστόπουλος
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

ΠΑΙΖΟΥΝ: Άκις Βλουτής, Μίνα Αδαμάκη, Φώτης Αρμένης, Αλέξανδρος Μούκανος, Γιώργος Κοψιδάς, Δήμητρα Κόκκορη

Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου

Τοποθεσία: Από Μηχανής Θέατρο, Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο

Ημερομηνία: Από τις 11 Νοεμβρίου 2016
Παρασκευή 20:00
Σάββατο 20:00
Κυριακή 18:00

Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος: 14 ευρώ
Μειωμένο: 10 ευρώ

Πληροφορίες: Τηλ.: 2105231131

Καλοκαίρι με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι

 

Καλησπέρα φίλοι μου!! Καλή βδομάδα να έχετε όλοι!! Ενα ακόμα Φωτογραφίζειν έληξε αφού πρώτα ανέδειξε πανέμορφες κι εμπνευσμένες φωτογραφίες!! Οπως πάντα η Μαρία μας, μας δίνει ένα θέμα κι αυτή την φορά ήταν το κόκκινο!! Εδώ μπορείτε να δείτε όλες τις συμμετοχές καθώς και την νικητήρια φωτογραφία που διακρίθηκε πανηγυρικά!!

Η δική μου συμμετοχή με τίτλο κου κου βα, ήταν ένα συρμάτινο γλυπτό ας το πω, κουκουβάγιας το οποίο στόλιζε την κόκκινη γωνιά ενός θεάτρου στο κέντρο της Αθήνας. Σας ευχαριστώ πολύ πολύ για τις ψήφους καθώς και το Μαράκι για την ζεστή φιλοξενία και την άρτια οργάνωση!!

κου κου βα

 

Πριν λίγες μέρες με ξάφνιασε ευχάριστα κάτι!! Μην μου πείτε πως δεν είναι τέλειο να περιμένεις στην στάση το λεωφορείο κάνοντας κούνια;;; 🙂 🙂 Τι δεν με πιστεύετε;; Κι όμως έχω και ντοκουμέντα!! Οποιος το σκέφτηκε απλά τον αγαπώ και μου έφτιαξε απίστευτα την διάθεση!!! Μακάρι να γεμίσουν κι άλλες στάσεις με κούνιες!!

κούνια στην στάση

 

Σας φιλώ όλους γλυκά και σας δίνω ραντεβού ξανά από φθινόπωρο με το καλό. Να περάσετε ένα ξεκούραστο, ευχάριστο, δημιουργικό καλοκαίρι όπου κι αν βρεθείτε. ❤

 

Γωνιές της πόλης

Παντού φανερές και κρυφές γωνιές στην πόλη μου! Πρόσφορο έδαφος προς εξερεύνηση το αγαπημένο ιστορικό κέντρο!! Από Ψυρρή, Θησείο, Μοναστηράκι, Πλάκα μέχρι Μεταξουργείο ματιές κι εικόνες που θέλω να μοιραστώ μαζί σας!! ❤

κόκκινο παγκάκι

 

ζωγραφισμένη πόρτα

 

ρίζα κορμού σε τοίχο

 

γκράφιτι

 

γκράφιτι

 

γκράφιτι

 

γκράφιτι

 

φωτιστικά μοναστηράκι

 

φωτιστικά μοναστηράκι

 

κούκλα βιτρίνας στο μπαλκόνι

Διαβάτη δεν υπάρχει δρόμος, Αντόνιο Ματσάδο

New Image

 

Όλα περνούν κι όλα μένουν,
αλλά δικό μας είναι το να περνάμε
να περνάμε κάνοντας δρόμους,
δρόμους πάνω στη θάλασσα.

 

4

 

Ποτέ δεν κυνήγησα τη δόξα,
ούτε ν’ αφήσω στη μνήμη
των ανθρώπων το τραγούδι μου.
Εγώ αγαπώ τους ανεπαίσθητους κόσμους,
τους αβαρείς και αβρούς,
σαν σαπουνόφουσκες.

 

5

 

Μ’ αρέσει να τους βλέπω να ζωγραφίζονται
από ήλιο και πορφύρα, να πετάνε
κάτω από το γαλανό ουρανό, να πάλλουν
κι αμέσως να σπάνε…

Ποτέ δεν κυνήγησα τη δόξα…

 

6

 

Διαβάτη, τα ίχνη σου είναι
μόνο ο δρόμος και τίποτε άλλο
Διαβάτη δεν υπάρχει δρόμος,
ο δρόμος γίνεται βαδίζοντας…

 

7

 


Βαδίζοντας γίνεται ο δρόμος
και γυρίζοντας το βλέμμα πίσω
φαίνεται το μονοπάτι
που ποτέ δε θα ξαναπατήσεις
Διαβάτη δεν υπάρχει δρόμος
μόνο απόνερα στη θάλασσα.

 

8

 

 

Όταν μπορεί να γίνει η σαπουνόφουσκα ποίημα, όταν μπορεί ένα κομμάτι σχοινί μαζί με ένα κουβά με νερό και σαπούνι να προσφέρουν απλόχερα κι αυθόρμητα τόσα χαμόγελα σε μικρούς και μεγάλους, μπορούμε ακόμα να ελπίζουμε σε ένα φωτεινό αύριο!! Καλή Μεγαλοβδομάδα να έχετε όλοι αγαπημένοι μου!!

Η ανάρτηση συμμετέχει στις Μέρες Ανοιξης που διοργανώνει η Αριστέα μας!! Η πρώτη μου συμμετοχή ήταν με το ποίημά μου Μνήσθητι.

Τις φωτό τις τράβηξα σε μια Κυριακάτικη εξόρμηση στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας!! Ηταν ένα ευχάριστο ξάφνιασμα αυτές οι γίγα σαπουνόφουσκες. Ολοι όσοι περνούσαμε από κει σταματήσαμε και χαζεύαμε τις πολύχρωμες φούσκες και τα παιδάκια που τις κυνηγούσαν!! Αυτή η πόλη δεν σταματά να με εκπλήσσει!!!

Το ποίημα είναι του Antonio Machado με τίτλο Caminate, no hay camino σε μετάφραση του Βασίλη Λαλιώτη, Διαβάτη δεν υπάρχει δρόμος.