Tag Archive | ποιήματα

Επιστροφή

 

Θεού ψίθυρος

του ανθρώπου λυτρωμός

δίχως σκιά Φως

 

 

 

Καλό μήνα να έχουμε όλοι αγαπημένοι μου φίλοι!!! Μετά από ένα καλοκαίρι που από ότι φαίνεται είχε αρκετά ψυχολογικά, μπαίνει επιτέλους σιγά σιγά το λατρεμένο φθινόπωρο, καθώς γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, ήμαστε τύποι που αγαπάμε την δροσίτσα και τα χρυσοκόκκινα χρώματά του!! Οπότε ακόμα και αν το καλοκαιράκι καλά κρατεί μέχρι Οκτώβρη, καλό αποκαλόκαιρο με ανυπομονησία για την δροσιά και τα καλούδια του φθινοπώρου!!

Επιστροφή λοιπόν αν και δεν έφυγα κι αυτό το καλοκαίρι, επιστροφή σε παλιές συνήθειες και καλή αρχή στις καινούριες!! Κάλλιο αργά παρά ποτέ, χρωστούσα αυτήν την ανάρτηση τουλάχιστον από αρχές Γενάρη, αλλά το πρώτο εξάμηνο του 2018 είχε τα θέματά του για μένα και ούτε όρεξη είχα ούτε διάθεση για οτιδήποτε δημιουργικό. Λυπάμαι που άφησα και κάποιες αναρτήσεις από την μυστική μας Χριστουγεννιάτικη ανταλλαγή, που έγιναν τότε, χωρίς να περάσω και να αφήσω ένα ευχαριστήριο σχόλιο για αποστολείς και παραλήπτες… Τύχαν διάφορα επαγγελματικά και θέματα υγείας που πια δεν έχει σημασία να τα αναφέρω, που με κράτησαν μακρυά από όλα. 

Κι αυτό το χαϊκού που θυμάμαι ασθμαίνοντας γράφτηκε κι εστάλη στο Συμπόσιο της Αριστέας μας!! Ευχαριστώ πολύ πολύ για την ανάγνωση καθώς και την οικοδέσποινά μας για την φιλοξενία της!!

Πάντα σημασία έχει όσο κι αν πάνε στραβά τα πράγματα, όσο κι αν μας καταβάλλουν ψυχολογικά, όσο κι αν πέφτουμε να προσπαθούμε πάντα να σηκωνόμαστε. Όσο δύσκολο κι αν φαίνεται αρχικά, όσο χρόνο κι αν μας πάρει φτάνει να μην μένουμε αδρανείς, να μην βουλιάζουμε στις αρνητικές σκέψεις. Θα έρθουν και θα φύγουν όπως ήρθαν. Φτάνει να σταματάμε να τις ταϊζουμε. Μην αφήνεις αυτό που σε τρώει να χορτάσει είχα διαβάσει σε έναν τοίχο!! Ας μην λοιπόν!!

Να στε όλοι καλά, καλό μήνα να έχουμε!! 

 

 Πωλ Βαλερύ: «Πάντα να ξαναρχίζεις.»

Advertisements

… Χαράζει τάχα μπροστά μου ή βραδιάζει

Το φώς που μπήκα μοιάζει βαθύ,παντοτινό
Όλη μου νιώθω τη καρδιά σα μιά σπονδή ν’αδειάζει
Απο κρατήρα ατίμητο μπροστά στον ουρανό

 

 

Και να! στο μέτωπο άσπιλος ο λογισμός φτερώνει
Ιερό γεμίζει ευώδιασμα η αιθέρια σου ομορφιά
Χρυσό το ηλιοβασίλεμα στην όψη σου πυρώνει
Κι όλα μαδάνε τ’άνθια στη Δύση ω τρικυμιά

 

 

Τώρα βαθιά τα βάθη μου μια δέηση τ’αρμονίζει
Και παρατάω άνεργη,κάθε άλλη μου δουλειά
Ολοένα μου πλαταίνεται εκεί που ο νούς χρονίζει
Ολοένα τρέμει μέσα μου μια γνώμη:Θα σ’αγαπώ παντοτινά

 

 

Με πόθο αιθέριο,ανείπωτο,εκεί π’ολόαχνο σμίγει
Τον ουρανό το πέλαγο ξανοίγονται στο νού
Τα μέλλοντα όλα ,κ’η σιγή τη ζωή μου ξετυλίγει
Μιάν ίδια ζωή,του πέλαου της γής και τ’ουρανού

 

 

 

 

Απόσπασμα από το ποίημα του Ανδρέα Χριστοδούλου, Σ’αγαπώ, συνόδευσε αυτήν την απόπειρα να ζωγραφίσω εξ ολοκλήρου με ακρυλικά και πατίνες πάνω σε μια ξύλινη τάβλα. Η ζωγραφική αν και την αγαπώ δεν είναι το φόρτε μου αλλά είχα τόση διάθεση κι όρεξη να ζωγραφίσω!! Μου πήρε δυο μέρες να το ολοκληρώσω. 🎨

Δεν ξέρω αν είναι ηλιοβασίλεμα ή φεγγάρι ή χαραυγή, δεν με ενδιαφέρει , ήθελα να ναι σίγουρα κάτι αφηρημένο οπότε ας είναι όπως θέλει ο καθένας να το δει!! 🌅 Απόλαυσα τόσο αυτό το ταξίδι και τον προορισμό του!! Κι αυτό το ποίημα σαν να γράφτηκε γι αυτή την ζωγραφιά!! Να περνάτε όμορφα ότι κάνετε!! 🤗😘

2ο Δρώμενο Χαϊκού

 

 

 

 

Καλώς σας βρίσκω ξανά μετά από αρκετή παύση!! Καλό μήνα να έχετε όλοι!! Δεν ξέρω που σας βρίσκει το Κυριακάτικο απόγευμα, πάντως εύχομαι κάπου δροσερά σίγουρα!!

Το δρώμενο με τα χαϊκού που διοργάνωσε το Μαράκι μας έληξε με γκράν σουξέ πριν λίγες μέρες!! Διαβάσαμε και γράψαμε χαϊκού από ταλαντούχους δημιουργούς!! Η αγάπη μου για αυτές τις λεκτικές συνοπτικές μπουκίτσες καλά κρατεί κι ευτυχώς που το πήρα χαμπάρι πριν λήξει η διαδικασία!! Σας ευχαριστώ πολύ πολύ όλους για την ανάγνωση και τις ψήφους στην συμμετοχή μου, όπως και την Μαρία μας φυσικά για την άρτια διοργάνωση και την υπέροχη φωτό της που μας ενέπνευσε αυτά τα ολιγόλεκτα!!

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το νικητήριο χαϊκού κι όλες τις συμμετοχές!! Συγχαρητήρια σε όλους!! Καλό καλοκαίρι να έχουμε, να περνάτε όμορφα όπου ήστε κι ότι κάνετε!! Ευελπιστώ να τα λέμε πιο συχνά!! Σας φιλώ!!!

 

 

 

 

Σφυρήλατο φως
Πλέει πάνω στα φύλλα
Σιωπηλά ξανθό

Λαίμαργα γλύφει
Ως την ρωγμή της ρίζας
ερεθισμένο

Erotica

Genesis, by Yarek Godfrey

 

 

εσύ κι εγώ

μέλη ολόστητα

Συμπληγάδες σαρκοφάγες

ένωση κι αποχωρισμός

παλμός και παφλασμός

Κάτι τσαλακωμένες φλέβες 

ποιες δικές μου, ποιες δικές σου

Πόσο δέρμα να γδάρει η γύμνια;

 

 

Καλησπέρα σε όλους!! Το παραπάνω ποίημα ήταν η δεύτερη συμμετοχή μου στο 18ο Συμπόσιο Ποίησης, που διόργανωσε η Αριστέα μας!! Εδώ μπορείτε να διαβάσετε και το νικητήριο ποίημα καθώς κι όλες τις συμμετοχές αν δεν το έχετε κάνει ήδη!!

Και πάλι ένα τεράστιο ευχαριστώ στην αγαπημένη μας οικοδέσποινα και σε όλους τους φίλους για την ανάγνωση, τον σχολιασμό και τις ψήφους!!  

Άτιτλο, τάνκα

                                                                                                      Girl in bed, by Irving Penn

 

Μέλι το φιλί

Δίχως αφή οι χούφτες

Το χάδι κεντρί

 

Τις φλέβες του λαιμού σου

νοστάλγησε η γύμνια

 

 

Καλησπέρα σε όλους!! Το τάνκα ήταν μια από τις συμμετοχές μου στο 18ο Συμπόσιο Ποίησης, που διόργανωσε με αγάπη και φροντίδα στις λέξεις η Αριστέα μας!! Υποχρεωτική λέξη αυτή την φορά ήταν γυμνός, γύμνια, γυμνώνω κι ήταν ειλικρινά ένα συμπόσιο που έβαλε πολύ ψηλά τον πήχη και διαβάσαμε εξαιρετικά ποιήματα!!

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την ανάγνωση και τις ψήφους που του χαρίσατε και φυσικά την άξια οικοδέσποινα που έφερε εις πέρας ακόμα ένα πετυχημένο κι εκλεκτό συμπόσιο!! Εδώ μπορείτε να διαβάσετε και το νικητήριο ποίημα καθώς κι όλες τις συμμετοχές!!

 

Λίγες πληροφορίες για το τάνκα:

Το τάνκα είναι σύντομη, ιαπωνική ποιητική φόρμα. Αποτελείται από 31 συλλαβές των δυο στροφών. Η πρώτη στροφή φέρει ένα τρίστιχο των 17 συλλαβών όπως το χαϊκού (5-7-5) κι η δεύτερη στροφή φέρει ένα δίστιχο των 14 συλλαβών (7-7). Τα τάνκα που συνεχίζονται αλλεπάλληλα δημιουργούν ένα αλυσιδωτό ποίημα που ονομάζεται ρένγκα. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε εδώ κι εδώ

Εδώ το σούρουπο ανατέλλουν οι ψυχές …

 

Χθες πλημμύρισε το δωμάτιό μου Θεσσαλονίκη. Στάθηκε για λίγα λεπτά στην εξώθυρα κι ευθύς χύθηκε όλο χάρη και στοργή στους τοίχους να τους ποτίσει με το σαγηνευτικό άρωμά της, αυτό το θεσπέσιο άρωμα που ξελογιάζει ντόπιους κι επισκέπτες. Ήρθε παρέα με ένα γατί, ένα φραπέ, ευχές, κουλούρι και τον Πύργο τον Λευκό!!

Πως είναι δυνατόν θα πεις.. Αρκεί ένας φάκελος, μερικές κάρτ ποστάλ, μπόλικο ταλέντο, περισσή διάθεση κι αγάπη, μια Χριστίνα με τον γαλαξία της γι΄αποστολέα, μια Μαριλένα παραλήπτρια, μια Μαρία να ταξιδέψει την μπλογκογειτονιά και να σου η Θεσσαλονίκη μου στην Αθήνα!! Και λέω μου γιατί αγαπώ πολύ αυτήν την πόλη κι ας έχω χρόνια να την επισκεφτώ!!

Ταξιδεύοντας με μια καρτ-ποστάλ έρχεσαι πιο κοντά με κόσμο και συναντάς μέρη που θα θελες να πας ή έχεις ήδη επισκεφτεί. Το Χριστινάκι μου, μου έφερε εικόνες Σαλονικιώτικες φτιαγμένες σε καρτ ποστάλ από τα χεράκια της τα ταλαντούχα. Είναι να μην ξετρελαθώ;;

Γι αυτό και σας τις δείχνω εις διπλούν!! Την μια επεξεργασμένη σε καρδιά και την άλλη σέπια!! 

 

 

Κι εδώ είναι οι κάρτες σε ψηφιακή μορφή!! Girl you rock!!!!!!! ❤

 

 

 

 

 

Καρντάσι μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το ταξίδι και τις πανέμορφες εικόνες!! Ολόψυχα!! Κι εσένα Μαρία μου για την ευκαιρία να ταξιδέψω με κάρτ ποστάλ και να γνωρίσω μέρη αγαπημένα!! ❤

Υ.Γ. Ο τίτλος της ανάρτησης είναι από το ποίημα του Τόλη Νικηφόρου, μητρόπολη της μνήμης, της ψυχής

 

″″

Φίλτρα και στίχοι #5

…με φως και με σκιές:

 

Αφού λοιπόν ο νεκρός δεδικαίωται
τώρα σας λέω πως είχα τσέπες
στο γυμνό μου δέρμα. ( Γιάννης Βαρβέρης)

 

 

Χθες είδα πάλι στον ύπνο μου τον πατέρα.
Καθόμασταν οι δυο μας σ’ ένα τραπέζι με καρό τραπεζομάντιλο.
Κάποιος μας έφερε δυο ποτηράκια και κρασί.
– Είσαι καλά; Του λέω.
– Καλά, καλά, και μου ‘πιασε το χέρι.
– Άντε, στην υγειά σου, είπε.
Σήκωσε το ποτήρι, τσούγκρισε και το άφησε πάνω στο τραπέζι.
– Δεν πίνεις; Ρώτησα.
– Εσύ να πιεις, απάντησε. Εγώ δε θέλω να ξεχάσω….
(Γιάννης Βαρβέρης)

 

 

πηχτός
απλώνει ο χρόνος στο λιθόστρωτο
άλλη τροφή από το πέτρωμα δεν έμεινε
που θα πιάσει ρίζα αυτό το σπέρμα;
(Έκτωρ Κακναβάτος)

 

 

Μπροστά μου υψωνόταν αγέρωχο, το πανάρχαιο δέντρο με τη χαλκοπράσινη φυλλωσιά. Μια βραχνή φωνή αντήχησε μες στην ψυχή μου.
Έπεσα στα γόνατα. Καθώς προσευχόμουν, είδα τα χέρια μου τ’ απλωμένα ικετευτικά, να φεύγουν απ’ τους ώμους μου και σαν περιστέρια να περνούν ψηλά φτερουγίζοντας και να χάνονται μέσα στα φουντωμένα κλαδιά που σκιρτούσαν.
(Ε.Χ. Γονατάς)

 

 

Ὅταν τὶς νύχτες τριγυρνῶ στὴ μοναξιά μου,
ψάχνω μέσ᾿ σὲ χιλιάδες πρόσωπα νὰ βρῶ
ἐκεῖνο τὸ τρεμούλιασμα στὴν ἄκρη τοῦ ματιοῦ σου.
(Ντίνος Χριστιανόπουλος)

 

 

Θά ῾ρθει μιὰ μέρα ποὺ δὲ θά ῾χουμε πιὰ τί νὰ ποῦμε
Θὰ καθόμαστε ἀπέναντι καὶ θὰ κοιταζόμαστε στὰ μάτια
Ἡ σιωπή μου θὰ λέει: Πόσο εἶσαι ὄμορφη, μὰ δὲ
βρίσκω ἄλλο τρόπο νὰ στὸ πῶ
(Μανόλης Αναγνωστάκης)

 

 

Από πού έρχεται η νύχτα; πως μπορεί και μπαίνει μες στα δέντρα
Σαν τη βροχή στο χώμα; Εσύ που είσαι δίπλα μου
Και δεν μπορώ να σ’ αφήσω και να φύγω διότι
Η ψυχή μου είναι σκελετός πουλιού που βρέθηκε εντός σου
Κοίτα με. Μήπως δεν μπορείς βλέποντας με να με στεγνώσεις
Σαν να ‘μαι ένα βρεμένο ρούχο κι εσύ το μεσημέρι;

Πώς να φύγεις; η βροχή σε καρφώνει πάνω μου με χιλιάδες καρφιά
Έγινα εκείνο που θυμάσαι σ’ όλη σου τη ζωή
Είμαι κι ο αγέρας όταν είσαι φωτιά. (Δ.Π. Παπαδίτσας)

 

Λίγες πειραματικές φωτό από μένα και το έργο των ποιητών, θραύσματα στα χέρια μου. Καλή βδομάδα να έχουμε!!

Φίλτρα και στίχοι#1

Φίλτρα και στίχοι #2 

Φίλτρα και στίχοι #3

Φίλτρα και στίχοι #4