Το υπογάκι

Καλημέρα σε όλους φίλοι μου!! Εχω μέρες να περάσω από τα σπιτάκια σας να μάθω νέα σας αλλά αυτή η βδομάδα που μας πέρασε είχε απίστευτο τρέξιμο!! Δηλαδή κι οι δικοί μου μόνο την ώρα του ύπνου με έβλεπαν γιατί εγώ κοιμόμουν!!

Μια να κλείνουν οι δρόμοι, μια να ανοίγουν, να περπατάμε ώρες μέχρι να φτάσουμε στο προορισμό, αν μένεις κέντρο με νιώθεις!! Να ναι καλά κάτι οδηγοί λεωφορείων που στα μουλωχτά κι όταν μπορούσαν μας πήγαιναν εκτός διαδρομής για να πάρουμε μετρό ή τουλάχιστον να μαστε όσο πιο κοντά στο κέντρο γίνεται να πάμε στα σπίτια μας!!

Φυσικά τα δυο υπέροχα bazaar μας σε Κερατσίνι και Θησείο που ήθελα οπωσδήποτε να πάω το σ/κ και να χαρώ τις υπέροχες φίλες bloggers που τα διοργάνωναν!! Φαντάζομαι θα διαβάσετε στα blogs της Αλεξάνδρας και της Νικόλ περισσότερα νέα!! Γενικά, όσο μπορούμε να βοηθάμε αγοράζοντας από bazaar που γίνονται καθόλη την διάρκεια των γιορτών, θεωρώ είναι προτιμότερο κι είναι κι αυτό που λέμε πιάνουν τόπο τα χρήματα!!

 

 

Τέλος, σας αφήνω να διαβάσετε ή να ξαναδιαβάσετε το μικροδιήγημα με το οποίο συμμετείχα στο  12ο Παίζοντας με τις λέξεις, που διοργανώνει με πολλή αγάπη η Μαρία!! Υποχρεωτικές ήταν οι 5 λέξεις στα κόκκινα και φυσικά οι συμμετοχές ήταν όλες διαλεχτές, άκρως συγκινητικές και μας χάρισαν ένα θαυμάσιο δρώμενο γραφής!! Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το εκπληκτικό νικητήριο κείμενο καθώς κι όλες τις αξιόλογες σύμμετοχές!! Αξίζει να αναφέρω, πως το υπογάκι μου αν και ακίνητο, έκανε κάποιες διαδρομές μέχρι να φτάσει στην οθόνη, εξαιτίας μου φυσικά καθώς κάπου έκαψα κύτταρα αλλά τέλος καλό όλα καλά!! Ενα τεράστιο ευχαριστώ στην Αλεξάνδρα που με ενέπνευσαν οι ιστορίες αλληλεγγύης της για να γράψω το κείμενο, ένα επίσης τεράστιο ευχαριστώ στην φιλόξενη και  απλόχερη αγκαλιά της Μαρίας που κράτησε στα ζεστά το υπογάκι μου και φυσικά όλους εσάς που διαβάσατε, σχολιάσατε, ψηφίσατε και γενικά κουρνιάσατε στο υπογάκι με τους κουραμπιέδες!! Πολλά γλυκά φιλιά και καλή μας βδομάδα!!

 

 

 

 

Η μνήμη έχει φτερά. Η μνήμη βγάζει ρίζες. Νοερά στέκω έξω από το έρημο σπίτι σου. Φοβάμαι  μην χτυπήσω και δεν ανοίξει κανείς. Φοβάμαι μην χτυπήσω κι ανοίξει. Κι είσαι εσύ, αλλά πια δεν είσαι εκείνη. Και δεν είσαι εσύ και κάπου έχεις ξεχαστεί. Κι ας σκούζουν ακόμα βογγητά και ψίθυροι από τις νύχτες που με τάιζες την άχνη σου κι εγώ τις πληγές σου.

Πρώτη φορά που σε είδα, το υπογάκι σου υγρό, σκοτεινό κι εγώ παιδί αμούστακο ακόμα. Κι ύστερα, θριαμβικά  όλα μεγαλώσαν. Το σώμα, τα δάχτυλα, η φωνή. Το υπογάκι πια, σωστή καλύβα με τα όλα της. Οι γκρίζοι τοίχοι του άνθισαν, το τρίξιμο στο πάτωμα έγινε μελωδία, κι η ανυπόφορη ζέχνα από τους σωλήνες μοσχοβόλαγε άχνη και βανίλια.

Όσο κι αν σε ρωτούσα, γιατί έφτιαχνες κουραμπιέδες, δεν απαντούσες μόνο φιλούσες πεταχτά την ζύμη, την σταύρωνες με τα λεπτά σου δάχτυλα και γέμιζες το ταψί καρδιές αφράτες, έτοιμες να ψηθούν και να πασπαλιστούν. Μια φορά την βδομάδα. Λες κι ήσουν από μεγάλο τζάκι και σου περίσσευαν για υλικά! Μα δεν έχουμε ακόμα Χριστούγεννα σου λεγα κι εσύ πότιζες τη διψασμένη τραγανή ζύμη άχνη λευκή που ακόμα μου τυραννά τα ρουθούνια.

Κι έβγαινες στις αυλές, και γύριζες στους δρόμους, στο σχολείο, χτυπούσες πόρτες, η άσωτη εσύ, και πρόσφερες κουραμπιέδες. Στα γόνατα σχεδόν, άοπλη κερνούσες κι όμως τα θεριά δεν σε αφήναν σε ησυχία. Κυνήγι ανελέητο από ανθρώπους και θύμισες. Στόματα ελάχιστα γεύτηκαν τις νόστιμες καρδιές σου. Τα περισσότερα δάγκωναν, πλήγωναν, κι έφτυναν.

Κι ας ήσουν για τους άλλους μια θάλασσα ολόκληρη που βούλιαζαν μέσα της κορμιά, κι ας ήσουν ολόκληρη χώμα που πάταγαν και φύτευαν αγκάθια.

Ακόμα θυμάμαι τα θεριά. Μερόνυχτα να σε κυνηγάνε, στον ύπνο και στον ξύπνιο. Κι εσύ γυμνή, με τα μαλλιά ξέπλεκα να πνίγεις αναφιλητά και σπασμούς στο κρεβάτι.  Τι συμβαίνει, σε ρωτούσα, τι έχεις. Και δεν απάνταγες. Έκλεινες τα μάτια και κρυβόσουν εκεί, μόνη, να παραμιλάς, το παιδί, το παιδί, μέχρι να σε ξαναπάρει αχάραγα ο ύπνος. Μόνο εκείνο το απόγευμα που, δεν θα το ξεχάσω, ξύπνησες με ουρλιαχτά και κλάμματα κι άθελά σου είχες βρέξει το κρεβάτι. Σε πήρα αγκαλιά, τι φοβάσαι σε ρώτησα, τι φοβάσαι, μα μόνο έκλαιγες κι είχες κλειστά τα μάτια. Κι όταν σου τραγούδησα για πρώτη φορά την Αμερσούδα με κοίταξες και λύθηκες στα γέλια! Κι έλαμψαν τα μάτια σου και σηκώθηκες γυμνή και κατουρημένη να χοροπηδάς στο κρεβάτι και να τραγουδάμε μαζί:

«Η θεία μου η Αμερσούδα τρία βρακιά φορεί μέχρι να βγάλει το ένα τα δυο τα κατουρεί»

Από τότε με τάιζες τους κουραμπιέδες δυο δυο κι εγώ ποτέ δεν σε ξαναρώτησα γιατί τους φτιάχνεις. Κάποτε, έφυγα μετανάστης, χαθήκαμε μα δεν σε ξέχασα. Κι ας μην έμαθα τι απέγινες, κι ας μην έμαθα ποτέ για κείνο το παιδί που έδωσες ή που σου πήραν. Μόνο, καμιά φορά, κάνω σενάρια, λέω, εξαιτίας του φίλευες εχθρούς και φίλους, τους πολύτιμους σου κουραμπιέδες σε σχήμα καρδιάς. Μην έτσι βαλσάμωνες τις θαμπές αναμνήσεις από τα βαφτίσια του που δεν πήγες. Από τα γενέθλια που μαζί του δεν γιόρτασες.

Advertisements

12 thoughts on “Το υπογάκι

  1. Μαριλενάκι αγαπημένο! Δεν ξέρεις πόσο χάρηκα που σας είδα και τα είπαμε! Εμείς πήραμε… παράταση! Οι γονείς ζήτησαν κι άλλες μέρες κι έτσι θα είμαστε και στο χριστουγεννιάτικο παζάρι του σχολείου με τις κατασκευές των παιδιών!
    Τι να πω για το υπογάκι σου; Πολύ με συγκίνησε! «Κι ας ήσουν για τους άλλους μια θάλασσα ολόκληρη που βούλιαζαν μέσα της κορμιά, κι ας ήσουν ολόκληρη χώμα που πάταγαν και φύτευαν αγκάθια.» !!! Τι γραφή, Μαριλένα;;; Τη λάτρεψα! Και είμαι τόσο χαρούμενη που αφορμή για αυτό το διαμαντάκι ήταν οι ιστορίες μας!!!!
    Εντωμεταξύ, αυτή τη φράση «Η θεια μου…» τη λέω συχνά και νόμιζα πως ήταν παροιμία. Πριν λίγες μέρες κάπου την είπα και παραξενεύτηκαν. Κι έτσι ψάξαμε και βρήκαμε πως ήταν στίχος τραγουδιού!!!
    Πόσες χαρές μπορείς να δώσεις μέσα σε λίγες μέρες σε έναν άνθρωπο;;;; με μένα το τερμάτισες! ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
    Περιμένω κι εγώ να πάρει το μυστικό μου ταίρι το δωράκι του!
    Φιλιά! Πολλά! Και γιορτινά!

  2. Από τα διηγήματα που αγαπά κανείς εύκολα Μαριλένα μου.
    Με πολλά μηνύματα σε θετική κατεύθυνση και πρόσημο όπως και συναίσθημα.
    Στο μεταξύ τα μπαζάρ καλά κρατούν. Προσωπικά δεν κατάφερα να τα δω από κοντά. Οι ….ελιές γαρ… τι είναι οι ελιες ; άστα Μαριλένα….! ακόμα παιδεύομαι.
    Σημασία έχει να γίνονται τα μπαζάρ και τα άλλα θα τα δούμε.
    Καλή βδομάδα να έχεις.

  3. Αξιόλογο διήγημα Μαριλένα μου. Τι όμορφη γραφή…κυλά τόσο εύκολα και μεταδίδει τόσα συναισθήματα!!
    Στα μπαζάρ λυπήθηκα τόσο που δεν πήγα αλλά διάβασα ότι θα είναι και στο χριστουγεννιάτικο η Αλεξάνδρα. Θα μας πεί σίγουρα.
    Η ιδέα σου για το Μυστικό Αι Βασίλη στο γράφω άλλη μια φορά είναι υπέροχη
    Καλά να μου είσαι
    Φιλιά πολλά

  4. Μαριλενα μου πόσο διαφορετικες φαινονται οι ιστορίες οταν διαβαζονται χωριστα η καθε μία στο χωρο τους !!!! σε συνεπέρνουν.. εστω και αν διαβαζονται δευτερη φορα.. και η δικη σου αυτό μου εκανε με πηρε μαζί της !!!!
    Χαρηκα που τα παζαρια πανε καλα ο κοσμος ξερεις που δινει την αγαπη του.!!! και του χρονου να είσαι καλα… να περνας ομορφα οτι και να κανεις.. καλη εβδομαδα να έχεις φιλη μου φιλακιααα!!!<3

  5. Μαριλένα μου το υπογάκι σου κατάφερε με ευκολία να συγκινήσει και να αγαπηθεί!
    Είναι ένα υπέροχο διήγημα και χάρηκα πολύ που είχα την τιμή να το φιλοξενήσω!
    Συγχαρητήρια πολλά για την εξαιρετική σου συμμετοχή και σε ευχαριστώ πολύ για όλα!
    Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα!

  6. Συγκίνηση και ζεστασιά απλώνεται από την ιστορία σου Μαριλένα μου όπως το άρωμα της βανίλιας από τους κουραμπιέδες.
    Φιλιά πολλά!

  7. Το λάτρεψα το υπογάκι σου, Μαριλενάκι μου. Μπορεί να έδωσα 2 βαθμούς, αλλά μέσα μου ήταν καθαρό 3άρι. Να ‘σαι καλά, να μας γράφεις (γελάω μόνη μου με το πώς ακούγεται!!).

  8. Καλημερα Μαριλενα μου!!Συγχαρητηρια για την συμμετοχή σου!
    Υπέροχο το διήγημα σου κούκλα μου!
    Συγκινήθηκα διαβάζοντας το!Καλη επιτυχία σε οτι φτιάχνεις και Καλες γιορτές !
    Καλα να περάσεις με την οικογένεια σου!
    Πολλα φιλάκια!! 🎅🏻🎄⛄️🎉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s